កាសែត ឯករាជ្យជាតិ

សង្គ្រាមលោកលើកទី២៖ ការដួលរលំនៃចក្រភពជប៉ុន

ផ្សាយថ្ងៃទី ០៤ ឧសភា ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
បន្ទាប់ពីអាល្លឺម៉ង់បានចុះចាញ់នៅក្នុងខែឧសភា ឆ្នាំ១៩៤៥ ការយកចិត្តទុកដាក់របស់សម្ព័ន្ធមិត្តបានផ្តោតលើប្រទេសជប៉ុន។ យុទ្ធសាស្ត្រហោះហើរទៅកាន់កោះនានាដែលកងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិកបានអនុម័តបាននាំយន្តហោះទម្លាក់គ្រាប់បែក B-29 ចូលទៅក្នុងចម្ងាយនៃកោះកំណើតរបស់ប្រទេសជប៉ុនដោយជោគជ័យ ហើយពួកគេបានធ្វើការវាយប្រហារដ៏ធំសម្បើមដែលពាក់ព័ន្ធនឹងគ្រឿងផ្ទុះខ្លាំង គ្រាប់បែកឆេះ និងចុងក្រោយអាវុធដ៏មានឥទ្ធិពលបំផុតពីរដែលមិនធ្លាប់មានក្នុងសង្គ្រាម៖ គ្រាប់បែកបរមាណូដែលទើបបង្កើតថ្មីបានទម្លាក់នៅទីក្រុងហ៊ីរ៉ូស៊ីម៉ា និងណាហ្គាសាគី។ នៅក្នុងខែមិថុនា បន្ទាប់ពីការប្រយុទ្ធគ្នាជាង ៨០ថ្ងៃ កងកម្លាំងសម្ព័ន្ធមិត្តបានដណ្តើមយកកោះអូគីណាវ៉ារបស់ប្រទេសជប៉ុន ប៉ុន្តែក្នុងតម្លៃដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាច ដោយមានអ្នកស្លាប់ និងរបួសជាង ១៥០,០០០នាក់នៅសងខាង និងជនស៊ីវិលរាប់ម៉ឺននាក់បានស្លាប់ (ជាច្រើនដោយដៃរបស់ពួកគេផ្ទាល់)។ អូគីណាវ៉ាត្រូវបានគេមើលឃើញថាជាការមើលជាមុនដ៏ឈឺចាប់នៃការឈ្លានពានពេញលេញដែលបានគ្រោងទុកលើប្រទេសជប៉ុន ហើយឧត្តមសេនីយ៍សម្ព័ន្ធមិត្តបានព្យាករណ៍ពីការស្លាប់ និងរបួសយ៉ាងច្រើនប្រសិនបើវាកើតឡើង។ នៅពេលដែលសហរដ្ឋអាមេរិកបានអនុវត្តការទម្លាក់គ្រាប់បែកបរមាណូ សហភាពសូវៀតបានប្រកាសសង្គ្រាមលើប្រទេសជប៉ុន ដោយឈ្លានពានម៉ាន់ជូរីដែលកាន់កាប់ជាមួយនឹងកម្លាំងទាហានជាងមួយលាននាក់ និងបានកម្ចាត់កងទ័ពក្វាន់ទុងរបស់ជប៉ុនយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ប្រាំមួយថ្ងៃបន្ទាប់ពីការទម្លាក់គ្រាប់បែកនៅទីក្រុងណាហ្គាសាគី និងបន្ទាប់ពីការតស៊ូផ្ទៃក្នុងយ៉ាងខ្លាំង ប្រទេសជប៉ុនបានចុះចាញ់នៅថ្ងៃទី 15 ខែសីហា ឆ្នាំ 1945។ សង្គ្រាមលោកលើកទី 2 បានបញ្ចប់។ សប្តាហ៍ក្រោយ នៅក្នុងធាតុចុងក្រោយនៃស៊េរីនេះ យើងនឹងពិនិត្យមើលអ្វីដែលបានកើតឡើងបន្ទាប់នៅក្នុងយុគសម័យក្រោយសង្គ្រាមថ្មី។ (ធាតុនេះគឺជាផ្នែកទី 19 នៃការរំលឹកឡើងវិញប្រចាំសប្តាហ៍ចំនួន 20 ផ្នែកនៃសង្គ្រាមលោកលើកទី 2)
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
នៅថ្ងៃចន្ទ ទី៦ ខែសីហា ឆ្នាំ១៩៤៥ ពពកផ្សិតមួយបានហុយឡើងលើមេឃប្រហែលមួយម៉ោងបន្ទាប់ពីគ្រាប់បែកបរមាណូមួយគ្រាប់ត្រូវបានទម្លាក់ដោយយន្តហោះទម្លាក់គ្រាប់បែក B-29 របស់អាមេរិកឈ្មោះ Enola Gay ដែលបានបំផ្ទុះពីលើទីក្រុងហ៊ីរ៉ូស៊ីម៉ា ប្រទេសជប៉ុន។ គេជឿថាមនុស្សជិត ៨០.០០០នាក់បានស្លាប់ភ្លាមៗ ដោយអាចមានអ្នករស់រានមានជីវិតចំនួន ៦០.០០០នាក់ផ្សេងទៀតបានស្លាប់ដោយសាររបួស និងការប៉ះពាល់នឹងវិទ្យុសកម្មនៅឆ្នាំ១៩៥០។
យន្តហោះ B-25 របស់អាមេរិកខាងជើងបានបាញ់ទម្លាក់គ្រាប់បែកលើនាវាពិឃាតអមដំណើររបស់ជប៉ុននៅឯនាយសមុទ្រហ្វ័រម៉ូសាក្នុងខែមេសា ឆ្នាំ 1945។
នៅថ្ងៃទី១២ ខែមេសា ឆ្នាំ១៩៤៥ នៅពេលដែលកងទ័ពអាមេរិកនៃកងពលធំទី២៥ របស់សហរដ្ឋអាមេរិក ឈានទៅមុខលើដីគោកនៅជាយផ្លូវ Balete Pass ភាគខាងជើងនៃកោះ Luzon ប្រទេសហ្វីលីពីន ពួកគេបានឆ្លងកាត់ទាហានជប៉ុនម្នាក់ដែលបានស្លាប់ ដែលកំពុងដួលលើដើមឈើដែលបាក់បែកដោយសារគ្រាប់បែក។
រូបថតតាមអាកាសនេះដែលថតនៅថ្ងៃទីប្រាំនៃការឈ្លានពានបង្ហាញពីអំណាចដ៏ធំធេងដែលត្រូវការដើម្បីបំបែកខ្នងរបស់ក្រុមតស៊ូជប៉ុននៅលើកោះអ៊ីវ៉ូជីម៉ា នៅថ្ងៃទី 17 ខែមីនា ឆ្នាំ 1945។ នៅជិតឆ្នេរសមុទ្រ នាវាចុះចតរង់ចាំឱកាសរបស់ពួកគេនៅតំបន់ផ្ទុកទំនិញ ខណៈដែលទូកតូចៗពីនាវាដឹកជញ្ជូនធ្វើដំណើរទៅមកនាំកងទ័ពវាយប្រហារ និងអ្នករបួសដែលត្រឡប់មកវិញដើម្បីព្យាបាល។ ឆ្ងាយទៅទៀត នាវាដឹកជញ្ជូនទាំងនោះបង្ហាញខ្លួនយ៉ាងស្រទន់តាមបណ្តោយជើងមេឃ របាំងការពាររបស់នាវាពិឃាត នាវាអមដំណើរ និងនាវាចម្បាំងអាចមើលឃើញ។ នៅលើកោះនេះ រថក្រោះកងម៉ារីនអាចត្រូវបានគេឃើញធ្វើដំណើរតាមដីរដិបរដុបឆ្ពោះទៅកាន់អាកាសយានដ្ឋានទីមួយនៅខាងឆ្វេង។
កងម៉ារីនអាមេរិកម្នាក់កំពុងមើលសាកសពទាហានជប៉ុនដែលត្រូវបានបំផ្ទុះចេញពីប្រអប់ថ្នាំនៅលើកោះអ៊ីវ៉ូជីម៉ា នៅថ្ងៃទី 3 ខែមីនា ឆ្នាំ 1945។

មគ្គុទ្ទេសក៍ទៅកាន់ម៉ាឡាកា និងតាម៉ាន់ ណេហ្គារ៉ា.....

នៅថ្ងៃទី 5 ខែមេសា ឆ្នាំ 1945 ដោយដៃរបស់គាត់លើកឡើងលើ ជនជាតិជប៉ុនដំបូងក្នុងចំណោម 20 នាក់បានចេញពីរូងភ្នំមួយនៅលើកោះអ៊ីវ៉ូជីម៉ា។ ក្រុមនេះបានលាក់ខ្លួនអស់រយៈពេលជាច្រើនថ្ងៃ។
កងកាំភ្លើងធំប្រឆាំងយន្តហោះ នៅចំកណ្តាលខាងមុខ បាញ់ភ្លើងយ៉ាងសន្ធោសន្ធៅទៅលើយន្តហោះ Kamikaze របស់ជប៉ុនដែលកំពុងឆេះរួចទៅហើយ ដែលកំពុងធ្លាក់ឆ្ពោះទៅកាន់កន្លែងហោះហើររបស់នាវាផ្ទុកយន្តហោះ USS Sangamon ដែលជានាវាអមដំណើររបស់កងទ័ពជើងទឹក អំឡុងពេលប្រតិបត្តិការនៅកោះ Ryukyu ជិតប្រទេសជប៉ុន នៅថ្ងៃទី៤ ខែឧសភា ឆ្នាំ១៩៤៥។ យន្តហោះអត្តឃាតនេះបានចុះចតនៅក្នុងសមុទ្រជិតនាវាផ្ទុកយន្តហោះ។ ក្រោយមក យន្តហោះជប៉ុនមួយគ្រឿងទៀតបានបុកនាវា បណ្តាលឲ្យខូចខាតយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។
អណ្តាតភ្លើងហក់ចេញពីនាវា USS Bunker Hill បន្ទាប់ពីវាត្រូវបានយន្តហោះ Kamikaze ពីរគ្រឿងបុកចំក្នុងរយៈពេល 30 វិនាទីនៅថ្ងៃទី 11 ខែឧសភា ឆ្នាំ 1945 នៅឯនាយសមុទ្រ Kyushu។ មនុស្ស 346 នាក់នៅលើនាវាបានស្លាប់ និង 264 នាក់ផ្សេងទៀតរងរបួស។
រថក្រោះនៃកងពលម៉ារីនទីប្រាំមួយកំពុងល្បាតនៅជាយក្រុង Naha រដ្ឋធានីនៃកោះ Okinawa ប្រទេសជប៉ុន នៅថ្ងៃទី ២៧ ខែឧសភា ឆ្នាំ ១៩៤៥។
ឈរនៅលើគែមរន្ធដ៏ធំមួយនៅក្នុងជញ្ជាំងរោងមហោស្រពមួយក្នុងរដ្ឋធានី Ryukyu ទាហានកាំភ្លើងវែងម្នាក់កំពុងមើលលទ្ធផលនៃការទម្លាក់គ្រាប់បែករបស់អាមេរិកនៅទីក្រុង Naha ខេត្ត Okinawa ប្រទេសជប៉ុន នៅថ្ងៃទី 13 ខែមិថុនា ឆ្នាំ 1945។ គ្រោងឆ្អឹងគឺជាអ្វីដែលនៅសេសសល់នៃទីក្រុងនេះ ដែលមានប្រជាជនមុនការឈ្លានពានចំនួន 443,000 នាក់។
កងអនុសេនាធំយន្តហោះ Boeing B-29 Superfortresses នៃកងវរសេនាធំទម្លាក់គ្រាប់បែកទី 73 កំពុងហោះហើរពីលើភ្នំហ្វូជី ប្រទេសជប៉ុន ក្នុងឆ្នាំ១៩៤៥។
អណ្តាតភ្លើងបានរាលដាលពាសពេញទីក្រុង Tarumiza ខេត្ត Kyushu ប្រទេសជប៉ុន បន្ទាប់ពីការទម្លាក់គ្រាប់បែកដោយកងអនុសេនាធំទម្លាក់គ្រាប់បែកទី 499 និងក្រុមទម្លាក់គ្រាប់បែកទី 345។
ទិដ្ឋភាពពេលយប់នៃទីក្រុង Toyama ប្រទេសជប៉ុនដែលកំពុងឆេះនៅថ្ងៃទី 1 ខែសីហា ឆ្នាំ 1945 បន្ទាប់ពីយន្តហោះទម្លាក់គ្រាប់បែក B-29 របស់អាមេរិកចំនួន 173 គ្រឿងបានទម្លាក់គ្រាប់បែកឆេះលើទីក្រុងនេះ។ ពីមុនជាក្រុមហ៊ុនផលិតអាលុយមីញ៉ូមដ៏ធំមួយ ទីក្រុងនេះត្រូវបានបំផ្លាញ 95.6%។
បន្ទាប់ពីការទម្លាក់គ្រាប់បែកដ៏សន្ធោសន្ធៅ ទិដ្ឋភាពនៃការខូចខាតមួយចំនួននៅទីក្រុងតូក្យូ ប្រទេសជប៉ុន ក្នុងឆ្នាំ១៩៤៥។ អគារលំនៅដ្ឋានមួយផ្នែកនៅតែមិនមានការខូចខាត ហ៊ុំព័ទ្ធដោយផេះ និងកម្ទេចកម្ទីនៃរចនាសម្ព័ន្ធជិតខាងដែលត្រូវបានដុត ឬផ្ទុះ។

កាសែតឯករាជ្យជាតិ សូមជំរាបជូនលោកអ្នកនាងថា ពីរឆ្នាំកន្លងមកនេះ យើងបានផ្សាយតាមរយៈ Website: www.kaset-ekreachcheat.com គឺមិនដែលបានផលចំណូលពីការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មដើម្បីទ្រទ្រង់គេហទំព័រនេះឡើយ ហេតុដូច្នេះចាប់ពីខែ វិច្ឆិកា ២០២៥ តទៅ យើងនឹងផ្សាយតាមគេហទំព័រចាស់ www.erc-news.blogspot.com របស់យើងដដែលវិញ សូមអរគុណ

នៅក្នុងខែកក្កដា ឆ្នាំ១៩៤៥ សហរដ្ឋអាមេរិកបានឈានដល់ដំណាក់កាលចុងក្រោយនៃការអភិវឌ្ឍអាវុធថ្មីដ៏មានអានុភាព និងសាហាវមួយ គឺគ្រាប់បែកបរមាណូ។ នៅទីនេះ លោក J. Robert Oppenheimer អ្នកដឹកនាំរឿង Los Alamos ត្រូវបានគេឃើញក្នុងស្រមោល ខណៈពេលដែលគាត់កំពុងត្រួតពិនិត្យការផ្គុំចុងក្រោយនៃ "The Gadget" ដែលជាឧបករណ៍នុយក្លេអ៊ែរដំបូងគេដែលត្រូវបានបំផ្ទុះ នៅកន្លែងសាកល្បង Trinity ក្នុងរដ្ឋ New Mexico។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

សង្គ្រាមលោកលើកទី២៖ ការដួលរលំនៃចក្រភពជប៉ុន

Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 6:00:00 AM Rating: 5

មគ្គុទ្ទេសក៍ទៅកាន់ម៉ាឡាកា និងតាម៉ាន់ ណេហ្គារ៉ា

សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ 6:00:00 AM

ផ្សាយថ្ងៃទី ០៣ ឧសភា ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)

នាទីកំសាន្តថ្ងៃអាទិត្យ៖ លោកអ្នកនាងអាចទំនាក់ទំនង ផ្សាយពាណិជ្ជកម្មតាមរយៈទូរស័ព្ទលេខ 099 63 93 67 និងសូមអរគុណដល់លោកអ្នកនាង ដែលបានចំណាយពេលវេលា តាមដាននិងទស្សនា វីដេអូរបស់យើងខ្ញុំ តាំងពីដើមរហូតដល់ចប់ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119 សូមអរគុណ.........

សិក្សាជាមួយ កាសែតឯករាជ្យជាតិ លោកអ្នកនឹងទទួលបានចំណេះដឹងជាច្រើន ឥតដែនកំណត់.....
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
កំសាន្តថ្ងៃ អាទិត្យ

យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ ទំនាក់ទំនងទូរស័ព្ទលេខ 099 63 93 67

(ឯកសា សង្គ្រាមលោកលើកទី ២) សាលាអេហ្គលីស ដឺ ឡា ម៉ាដេលីន.....

កាសែតឯករាជ្យជាតិ សូមជំរាបជូនលោកអ្នកនាងថា ពីរឆ្នាំកន្លងមកនេះ យើងបានផ្សាយតាមរយៈ Website: www.kaset-ekreachcheat.com គឺមិនដែលបានផលចំណូលពីការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មដើម្បីទ្រទ្រង់គេហទំព័រនេះឡើយ ហេតុដូច្នេះចាប់ពីខែ វិច្ឆិកា តទៅ យើងនឹងផ្សាយតាមគេហទំព័រចាស់ www.erc-news.blogspot.com របស់យើងដដែលវិញ សូមអរគុណ

Share This:

មគ្គុទ្ទេសក៍ទៅកាន់ម៉ាឡាកា និងតាម៉ាន់ ណេហ្គារ៉ា Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 6:00:00 AM Rating: 5

វេទិកាសារព័ត៌មាន លើប្រធានបទ AI ក្រមសីលធម៌ វិជ្ជាជីវៈ

សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ 9:19:00 AM

ផ្សាយថ្ងៃទី ០២ ឧសភា ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)

នៅថ្ងៃទី ០១ ខែ ឧសភា គ.ស ២០២៦ ក្លិបអ្នកាសែត កម្ពុជា បានរៀបចំ វេទិកាសារព័ត៌មាន លើប្រធានបទ AI ក្រមសីលធម៌ វិជ្ជាជីវៈ ៖ តើយើងដើរទៅមុខដោយរបៀបណា? ដែលធ្វើបទបង្ហាញ ដោយឯកឧត្តមបណ្ឌិត សេង សុភាព ប្រធានវិជ្ជាស្ថានបណ្ឌិតសភា បច្ចេកវិជ្ជាឌីជីថលកម្ពុជា (CADT) ដែមានខ្លឹមសាដូចតទៅ ........

សិក្សាជាមួយ កាសែតឯករាជ្យជាតិ លោកអ្នកនឹងទទួលបានចំណេះដឹងជាច្រើន ឥតដែនកំណត់.....
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
កំសាន្តថ្ងៃ អាទិត្យ

យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ ទំនាក់ទំនងទូរស័ព្ទលេខ 099 63 93 67

តោះ! សិក្សាអំពី ខេត្តកំពង់ធំ.....

កាសែតឯករាជ្យជាតិ សូមជំរាបជូនលោកអ្នកនាងថា ពីរឆ្នាំកន្លងមកនេះ យើងបានផ្សាយតាមរយៈ Website: www.kaset-ekreachcheat.com គឺមិនដែលបានផលចំណូលពីការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មដើម្បីទ្រទ្រង់គេហទំព័រនេះឡើយ ហេតុដូច្នេះចាប់ពីខែ វិច្ឆិកា តទៅ យើងនឹងផ្សាយតាមគេហទំព័រចាស់ www.erc-news.blogspot.com របស់យើងដដែលវិញ សូមអរគុណ

Share This:

វេទិកាសារព័ត៌មាន លើប្រធានបទ AI ក្រមសីលធម៌ វិជ្ជាជីវៈ Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 9:19:00 AM Rating: 5

(ឯកសា សង្គ្រាមលោកលើកទី ២) សាលាអេហ្គលីស ដឺ ឡា ម៉ាដេលីន

សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ 6:00:00 AM

ផ្សាយថ្ងៃទី ០២ ឧសភា ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
បន្ទាប់ពីចំណាយពេលប៉ុន្មាននាទីនៅផ្នែកខាងមុខនៃ PALAIS GARNIER លោក Adolf Hitler និងក្រុមរបស់គាត់បានចាកចេញពីបុរសចំណាស់ជនជាតិបារាំងដែលមើលថែដោយអារម្មណ៍បែកបាក់ ហើយបានចតរថយន្តនៅក្នុងក្បួនរថយន្ត។ ចំណតបន្ទាប់របស់ពួកគេនឹងត្រូវការចម្ងាយត្រឹមតែ 600 ម៉ែត្រប៉ុណ្ណោះដើម្បីបើកបរលើផ្លូវត្រង់ឆ្លងកាត់ 'Boulevard des Capucines' ទៅខាងលិច។
ផ្លូវនេះហាក់ដូចជាស្ងាត់ជ្រងំដោយគ្មានរថយន្តលើកលែងតែក្បួនរថយន្ត ហើយក៏គ្មានអ្នកថ្មើរជើងម្នាក់ដែរ។ លោក Arno Breker ដែលបានលះបង់បេះដូងរបស់គាត់នៅទីក្រុងប៉ារីសកាលពីប៉ុន្មានឆ្នាំមុន បានចងចាំព័ត៌មានលម្អិតនេះ។ 'Église de la Madeleine' ត្រូវបានគេស្គាល់យ៉ាងច្បាស់សម្រាប់ការសាងសង់រយៈពេលជាច្រើនទសវត្សរ៍របស់វា ដែលនៅពេលវេលាផ្សេងៗគ្នាត្រូវបានឧបត្ថម្ភ និងជ្រៀតជ្រែកដោយអ្នកគ្រប់គ្រងបារាំងមួយចំនួន។ ត្រលប់ទៅឆ្នាំ 1806 ណាប៉ូឡេអុង បូណាប៉ាត អធិរាជនៅពេលនោះបានធ្វើឱ្យដំណើរការសាងសង់មានភាពរស់រវើក ហើយបានបញ្ជាឱ្យរំលឹកមិនត្រឹមតែ Maria Magdalene ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជ័យជំនះរបស់កងទ័ពបារាំងក្នុងរជ្ជកាលរបស់គាត់ផងដែរ។
ហ៊ីត្លែរបានធ្វើសកម្មភាពដោយមានការរំពឹងទុកមុនពេលទៅទស្សនា «Église de la Madeleine» ដែលជាទីតាំងសំខាន់មួយដែលមិនត្រឹមតែបង្ហាញពីភាពអស្ចារ្យនៃស្ថាបត្យកម្មក្រិក និងរ៉ូម៉ាំងបុរាណប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងណាប៉ូឡេអុង ដែលហ៊ីត្លែរបានកោតសរសើរអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ។ ខណៈពេលដែលដំណើរទស្សនកិច្ចទៅកាន់ទីក្រុងប៉ារីសនៅថ្ងៃទី 23 ខែមិថុនា ឆ្នាំ 1940 គឺខុសគ្នាឆ្ងាយពីការស្វាគមន៍អ្នកសញ្ជ័យ ហ៊ីត្លែរ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ បានបង្ហាញខ្លួនគាត់ឱ្យស្របនឹងអធិរាជបារាំង។ គាត់ (ហ៊ីត្លែរ) កំពុងស្វែងរកការបំផុសគំនិតសម្រាប់ផែនការដ៏អស្ចារ្យរបស់គាត់ក្នុងការកសាងទីក្រុងអាល្លឺម៉ង់ឡើងវិញ និងស្ថាបត្យកម្មដ៏អស្ចារ្យនៃអតីតកាលដូចជា «Église de la Madeleine» ដើម្បីជំរុញមហិច្ឆតារបស់គាត់។
វីដេអូព័ត៌មានដែលថតដោយក្រុមថតបានពិពណ៌នាអំពីមេដឹកនាំផ្តាច់ការអាល្លឺម៉ង់ដ៏ស្វាហាប់ ដែលបានដឹកនាំបក្ខពួករបស់គាត់ឡើងជណ្តើរថ្មម៉ាប។ ជាការខកចិត្តសម្រាប់ហ៊ីត្លែរ ផ្នែកខាងក្នុងនៃ Madeleine មិនបានបន្សល់ទុកនូវចំណាប់អារម្មណ៍ណាមួយឡើយ ហើយដំណើរទស្សនកិច្ចទៅកាន់អគារនេះបានកើតឡើងយ៉ាងប្រញាប់ប្រញាល់ដោយមិននឹកស្មានដល់ ផ្ទុយពីមួយម៉ោងដែលទើបតែចំណាយនៅខាងក្នុងរោងមហោស្រពអូប៉េរ៉ា។ ក្រោយមក លោកបានកំណត់លក្ខណៈផ្នែកខាងក្នុងនៃព្រះវិហារថាជារចនាបថ «សិក្សា» ពេក ដែលជាក់ស្តែងមិនអាចរកតុល្យភាពជាមួយនឹងរចនាបថចក្រភពបារាំងដ៏អស្ចារ្យនៅផ្នែកខាងមុខបានឡើយ។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

ពិធីសុំភ្លៀងនៅភ្នំវល្លិ៍.....
ទីលានដឺឡាកុងក័រ
កាមេរ៉ារបស់ក្រុមថតបានបង្ហាញពីក្បួនរថយន្ត Mercedes ដែលធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ផ្លូវ Rue Royale ដោយបន្សល់ទុករូបភាពលេចធ្លោនៃ «Église de la Madeleine» នៅពីក្រោយ ដូចជាស្រដៀងនឹងការខកចិត្តរបស់ហ៊ីត្លែរ។ ជួរឈរអាល្លឺម៉ង់បានធ្វើដំណើរចម្ងាយ 300 ម៉ែត្រទៀតនៅជាប់នឹងភោជនីយដ្ឋាន «MAXIM» ដែលបិទទ្វារ ហើយបានផ្លាស់ទៅ PLACE DE LA CONCORDE ដែលជាទីលានធំជាងគេនៅទីក្រុងប៉ារីស។ ត្រឹមតែបួនខែបន្ទាប់ពីការដួលរលំលើកដំបូង (លើកទីពីរ ហើយដូច្នេះចុងក្រោយនៅឆ្នាំ 1871) នៃរាជាធិបតេយ្យបារាំង នៅថ្ងៃទី 21 ខែមករា ឆ្នាំ 1793 ទីលាននេះបានឃើញការប្រហារជីវិតដ៏ល្បីល្បាញរបស់ស្តេច Louis XVI។ មុនពេលបដិវត្តន៍ និងការដំឡើងម៉ាស៊ីនកាត់ក្បាល កន្លែងនោះ (ដែលត្រូវបានប្តូរឈ្មោះទៅជា «Place de la Révolution» នៅពេលនោះ) មានឈ្មោះថា Louis XV ដែលជាជីតារបស់ស្តេចដែលឥឡូវត្រូវវិនាស។ ក្នុងរយៈពេលតិចជាងមួយឆ្នាំ Marie Antoinette ភរិយារបស់ព្រះមហាក្សត្រដែលត្រូវបានប្រហារជីវិត នឹងចែករំលែកជោគវាសនារបស់គាត់នៅលើទីលានដដែល។ នៅឆ្នាំ 1937 ជាឆ្នាំនៃពិព័រណ៍ពិភពលោកដ៏ជោគជ័យ (សម្រាប់ប្រទេសអាល្លឺម៉ង់) និងបីថ្ងៃមុនដំណើរទស្សនកិច្ចរបស់ហ៊ីត្លែរ Place de la Concorde ត្រូវបានផ្តល់ឋានៈជា 'វិមានប្រវត្តិសាស្ត្រ' សម្រាប់រូបសំណាក ប្រភពទឹក របាំង សសរ និងបង្គោលភ្លើង។

កាសែតឯករាជ្យជាតិ សូមជំរាបជូនលោកអ្នកនាងថា ពីរឆ្នាំកន្លងមកនេះ យើងបានផ្សាយតាមរយៈ Website: www.kaset-ekreachcheat.com គឺមិនដែលបានផលចំណូលពីការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មដើម្បីទ្រទ្រង់គេហទំព័រនេះឡើយ ហេតុដូច្នេះចាប់ពីខែ វិច្ឆិកា ២០២៥ តទៅ យើងនឹងផ្សាយតាមគេហទំព័រចាស់ www.erc-news.blogspot.com របស់យើងដដែលវិញ សូមអរគុណ

ពេលចូលដល់ទីលានហើយ អាដុលហ្វ ហ៊ីត្លែរ បានឈរនៅកៅអីខាងមុខរបស់គាត់ ដើម្បីមើលឃើញទិដ្ឋភាពកាន់តែច្បាស់លើទីតាំងប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏ល្បីល្បាញរបស់ទីក្រុងប៉ារីស ដែលគេស្គាល់យ៉ាងខ្លាំងថាជាទីតាំងនៃការដួលរលំនៃរបបរាជានិយមបារាំង ជាមួយនឹងប្រវត្តិសាស្ត្រមួយពាន់ឆ្នាំរបស់ខ្លួន ដែលជាជោគវាសនាដែលនឹងកម្ទេចចក្រភពទីបីក្នុងរយៈពេលតិចជាងប្រាំឆ្នាំគិតចាប់ពីថ្ងៃខែមិថុនា ឆ្នាំ 1940។ ក្រុមរថយន្តបានធ្វើជារង្វង់ដ៏មានសន្ទុះជុំវិញកណ្តាល ជាពិសេស 'Obélisque de Louxor' ដែលជាសសរអេហ្ស៊ីបនៃសតវត្សរ៍ទី 13 មុនគ.ស ដែលដំបូងឡើយបានតុបតែងច្រកចូលទីក្រុង Luxor។ សសរដ៏សំខាន់មួយដែលមានកម្ពស់ 23 ម៉ែត្រគឺជាការសាងសង់ចំណាស់បំផុតនៅទីក្រុងប៉ារីស ទោះបីជាវាត្រូវបាននាំមកដល់ទីក្រុងតាំងពីសតវត្សរ៍ទី 19 ក៏ដោយ។ ក្រុមស្ថាបត្យកម្មនៃបេះដូងនៃទីលានក៏ត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយប្រភពទឹកល្បីពីរគឺ 'Fontaine des Fleuves' និង 'Fontaine des Mers' ដែលធ្លាប់បានបំផុសគំនិតដោយទីក្រុងរ៉ូម។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

Share This:

(ឯកសា សង្គ្រាមលោកលើកទី ២) សាលាអេហ្គលីស ដឺ ឡា ម៉ាដេលីន Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 6:00:00 AM Rating: 5

ពិធីសុំភ្លៀងនៅភ្នំវល្លិ៍

សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ 6:00:00 AM

ផ្សាយថ្ងៃទី ០១ ឧសភា ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
ជួរ «ភ្នំវល្លិ៍» រត់ទទឹងថ្ងៃ ហើយជាទូទៅនៅក្នុងទឹកដីស្រុកដងទង់, ខេត្តកំពត។ តំបន់នេះពុំមានប្រជាជនកកកុញឬក្រាស់ក្រែលឡើយ ហើយពុំសូវមានស្រែច្រើនប៉ុន្មានទេ គឺច្រើនតែជាចំការស្រូវ, ចំការពោត។ល។ កាលពីមុន ស្ថិតទៅប៉ែកខាងត្បូង មានខ្ទមអ្នកតាមួយឈ្មោះថា «អ្នកតាត្រពាំងពីរល្វែង»។ បើទៅប៉ែកខាងជើងវិញ គឺមានអ្នកតាមួយទៀតហៅថា «អ្នកតាភ្នំថ្ម»។ ក្រោយមក គេសាងវត្តនៅទីតាំងត្រពាំងពីរល្វែង ដូច្នេះគេរំកិលអ្នកតានោះឲ្យមកឯបដំបូកមួយនៅទិសឦសាននៃបរិវេណវត្ត (រូបលេខ១)។ គេសង់សាលាបុណ្យមួយ ហើយសរសេរទុកនូវកាលបរិច្ឆេទសម្រាប់ធ្វើ «បុណ្យខួប» ឲ្យត្រូវពេលរៀងរាល់ឆ្នាំ ពោលគឺពីទី១០ដល់ថ្ងៃទី១៣កើតខែជេស្ឋ (រូបលេខ២)។ បុណ្យខួបនេះ គឺចូលក្នុងចំណុចទី១ដែលពោលពីលើមកអម្បាញ់មិញនេះឯង។ បុណ្យនេះធ្វើឡើងក្នុងរយៈពេល៣ថ្ងៃនិង១ព្រឹក។ ៣ថ្ងៃដំបូង គេនិមន្តព្រៈសង្ឃទេសន៍មហាជាតិ។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
ដូច្នេះ កាលដែលពុំទាន់មានវត្ត គឺគេនិមន្តលោកមកពីទីឆ្ងាយបន្តិចដើម្បីទេសន៍នៅកន្លែងអ្នកតាតែម្តង។ នៅព្រឹកថ្ងៃទី១៣ជេស្ឋជាថ្ងៃបញ្ចប់ គេធ្វើបុណ្យជាមួយអ្នកតាដោយមានបញ្ចូលរូប, ភ្លេងនិងចម្រៀងអន្ទងភូតផ្សេងក្នុងព្រៃ ហើយជាពិសេសនោះគឺគេអន្ទងហៅយាយម៉ៅដែលពុំដែលមានខ្ទមឬរូបអ្វីជាតំណាងនៅទីនេះសោះ ផ្ទុយទៅវិញគឺគេនិយាយថាយាយម៉ៅនៅភ្នំកំចាយដែលកៀកទៅនឹងឆ្នេរសមុទ្រ។ ប្រការឲ្យចាប់អារម្មណ៍ គឺថាគេពុំហៅបុណ្យទាំងមូលថា «ទេសន៍មហាជាតិ». សោះ គឺនិយាយតែពីបុណ្យហៅថា «បុណ្យខួបប្រចាំឆ្នាំ» ដែលហាក់ដូចជាសង្កត់តែទៅលើសូមទឹកភ្លៀងពីអ្នកតា។ ព្រះសង្ឃកំពុងទេសន៍មហាជាតិ ពុទ្ធបរិស័ទកំពុងកើបខ្សាច់ដើម្បីពូនភ្នំខ្សាច់ក្នុងថ្ងៃបញ្ចប់ដែលគេបន់ស្រន់សូមភ្លៀង។ បុណ្យនេះ បីថ្ងៃដំបូងជាបុណ្យពុទ្ធសាសនា (ទេសន៍មហាជាតិ) ឯព្រឹកថ្ងៃបញ្ចប់ទើបធ្វើពិធី (សុំភ្លៀង)។ តែដោយសារពីមុនមកគ្មានវត្តទើបបានជាគេមិនហៅថា «ទេសន៍មហាជាតិ» ដូច្នេះដោយសារកាលនោះ គេហាក់ដូចជាមកជ្រកកោននឹងអ្នកតា។ យ៉ាងណាក៏ប្រការនេះបង្ហាញថា ជីវចលនិងពុទ្ធសាសនាចូលគ្នាល្អណាស់។
ទំនៀមទម្លាប់ ប្រពៃណីចូលឆ្នាំខ្មែរ.....
តាំងពីឆ្នាំ ២០១៥ មក បុណ្យសូមភ្លៀង ក៏តែងតែធ្វើនៅកន្លែងអ្នកតាភ្នំថ្មដែរ គឺធ្វើរំលងក្រោយពីបុណ្យនៅអ្នកតាត្រពាំងពីរល្វែងបន្តិច។ ឯរយៈពេល គឺតែមួយយប់មួយថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ។ ដូចពោលមុននេះរួចហើយ នៅកិច្ចចុងក្រោយ គេបញ្ជាន់អ្នកតា។ អ្នកតានោះ បើនៅប៉ែកខាងត្បូងមានឈ្មោះដូចជា «អ្នកតាឈរ» នៅលើភ្នំ, «អ្នកតាដំណាក់អំពិល» នៅចង្កេះភ្នំ, «អ្នកតាឡោ» នៅជើងភ្នំ។ ឯអ្នកតាត្រពាំងពីរល្វែងគឺនៅត្រង់វាលទំនាបមួយក្បែរជើងភ្នំ។ ទាំងនេះជាអ្នកតាដែលមានការរាប់រកពិតប្រាកដពីសំណាក់អ្នកស្រុក។
ថ្មីៗនេះ នៅក្បែរដំបូកត្រពាំងពីរល្វែង មានគេមកសង់រូបសំណាកពីរ មានតូបរៀងៗខ្លួន។ មួយគឺ «អ្នកតាដំបងដែក» ។ ទាំងពីរនេះហាក់ដូចជាការបង្កើតថ្មីដែលមិនទាក់ទងនឹងប្រពៃណីអ្នកស្រុកអ្វីប៉ុន្មានឡើយ ប៉ុន្តែដែលនិយមធ្វើតាមគ្នាឲ្យដូចគេឯងនៅទីឯទៀត ដោយសារសម័យនេះសំណង់ស៊ីម៉ង់ត៍ងាយធ្វើ ឲ្យតែមានប្រាក់។
មានតូបធ្វើពីស៊ីម៉ង់ត៍ថ្មីចែសមែន តែអ្នកតានោះគឺដុំថ្មដែលមានតាំងតែពីមុនមក ហើយអ្នកស្រុកពុំហ៊ានដូរផ្លាស់អ្វីទេ។ សូមជ្រាបថាកាលជំនាន់ស៊ីម៉ង់ត៍ពុំទាន់លុកលុយជនបទប៉ុន្មាននោះ អ្នកតាភាគច្រើនបំផុតសុទ្ធសឹងជាដុំថ្ម, បំណែកថ្មបុរាណអ្វីមួយ ឬជាដំបូកកណ្តៀរតែម្តង។ ពុំងាយមានរូបដូចមនុស្សមានដៃជើងឡើយ លើកលែងតែនៅទីប្រជុំជនខ្លះ ឯរោងឬខ្ទមវិញច្រើនតែជាឈើ។

កាសែតឯករាជ្យជាតិ សូមជំរាបជូនលោកអ្នកនាងថា ពីរឆ្នាំកន្លងមកនេះ យើងបានផ្សាយតាមរយៈ Website: www.kaset-ekreachcheat.com គឺមិនដែលបានផលចំណូលពីការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មដើម្បីទ្រទ្រង់គេហទំព័រនេះឡើយ ហេតុដូច្នេះចាប់ពីខែ វិច្ឆិកា ២០២៥ តទៅ យើងនឹងផ្សាយតាមគេហទំព័រចាស់ www.erc-news.blogspot.com របស់យើងដដែលវិញ សូមអរគុណ

បើមិនបានពិចារណាវែងឆ្ងាយគឺហាក់ដូចជាប្លែកខ្លាំងណាស់ ដែលមានច្រៀងអន្ទងយាយម៉ៅចំៗ តែមិនដែលមានរូបសំណាកដូច្នេះ ដ្បិតនៅពេលជាមួយគ្នានេះ ទៅជាមានរូបមនុស្សសម្រាប់ចូលទៅវិញក្នុងឱកាសសូមភ្លៀងនៅវត្តពីរល្វែង។ ដូច្នេះអ្នកតាដំបងដែក និងយាយទេព មានរូបសំណាកតែឥតរូបសំណឹង ឯយាយម៉ៅមានរូបសំណឹងតែឥតរូបសំណាក។ ការច្របូកច្របល់ក្នុងសម័យនេះ ពីមុនមកប្រហែលជាគ្មានទេ តែប្រការដែលយាយម៉ៅគ្មានទីតាំងព្រមទាំងគ្មានរូបសំណាកនោះជាការធម្មតា ។ តែយ៉ាងណាក៏នៅភ្នំវល្លិ៍នេះ គេច្រៀងអន្ទងហៅយាយម៉ៅដែរ។ ក្នុងការអន្ទង គេអាចយល់តាមកាយវិការនៃរូបអ្នករាំថាយាយម៉ៅចូលចិត្តលាបមុខលាបមាត់តែងខ្លួនណាស់ ដោយប្រើផ្កា, ទឹកអប់,ប្រេង,ម្សៅច្រើន។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

Share This:

ពិធីសុំភ្លៀងនៅភ្នំវល្លិ៍ Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 6:00:00 AM Rating: 5

ទំនៀមទម្លាប់ ប្រពៃណីចូលឆ្នាំខ្មែរ

សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ 6:00:00 AM

ផ្សាយថ្ងៃទី ៣០ មេសា ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
បុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរ ជាបុណ្យប្រពៃណីជាតិដែលប្រជាជននៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាតែងតែប្រារព្ធធ្វើជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ នៅក្នុងពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរ មានការរៀបចំដូចតទៅ៖ ពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំ ប្រព្រឹត្ដទៅ0៣ថ្ងៃ គឺនៅថ្ងៃទី១៤, ១៥, ឬ១៦ ខែមេសា ព្រោះជារដូវកាលដែលប្រជាជនខ្មែរមានពេលទំនេរពីការប្រមូលផលស្រូវ និងដំណាំកសិកម្មផ្សេងៗ។ ចាប់ពីត្រឹមសម័យក្រុងនគរធំឡើងទៅ ខ្មែរយើងប្រើចន្ទគតិ (វិធីដើរនៃព្រះចន្ទ) ទើបកំណត់យកខែមិគសិរជាខែចូលឆ្នាំ ហើយជាខែទី១ ខែកត្តិកជាខែទី១២ លុះក្រោយមកទើបគេនិយមប្រើសុរិយគតិ (វិធីដើរនៃព្រះអាទិត្យ) ជាសំខាន់វិញ ហើយកំណត់ចូលឆ្នាំក្នុងខែចេត្រ(ខែទី៥) ដែលព្រះអាទិត្យចរចេញពីមីនារាសីចូលកាន់មេសារាសី ហើយថ្ងៃចូលឆ្នាំរមែងត្រូវលើថ្ងៃទី១៣ ឫ ១៤ នៃខែមេសា (ខែចេត្រ) រៀងរាល់ឆ្នាំ។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
មហាសង្ក្រាន្តដែលប្រើរបៀបគន់គូរតាមសុរិយគតិមានឈ្មោះថា «សាមញ្ញសង្ក្រាន្ត» (ព្រះអាទិត្យដើរត្រង់ពីលើក្បាលជាសង្ក្រាន្ត) មហាសង្ក្រាន្តដែលប្រើរបៀបគន់គូរតាមចន្ទគតិហៅថា «អាយន្តសង្ក្រាន្តត» (ពេលដែលព្រះអាទិត្យដើរបញ្ឆៀងមិនត្រង់ពីលើ)។ គេនៅប្រើចន្ទគតិអែបគ្នាទៅនឹងសុរិយគតិដែរ ព្រោះចន្ទគតិមានការទាក់ទងទៅនឹងពុទ្ធប្បញ្ញត្តិច្រើន។ ចំណែកឯថ្ងៃចូលឆ្នាំតាមចន្ទគតិមិនបានទៀងទាត់ជាថ្ងៃណាមួយទេ ជួនកាលចូលឆ្នាំក្នុងវេលាខ្នើត ជួនកាលទៀតក្នុងវេលារនោចទៅវិញ។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងរវាង១ខែ គឺមិនមុនថ្ងៃ៤កើត ខែចេត្រ និងមិនហួសថ្ងៃ៤កើត ខែពិសាខទេ ដូចនេះសង្ក្រាន្តខ្លះធ្លាក់ទៅក្នុងខែពិសាខ។ ចំពោះពិធីផ្សេងៗខ្មែរយើងរៀបចំតាមប្រពៃណី គឺនៅពេលមុនចូលឆ្នាំគេនាំគ្នាប្រុងប្រៀបរកស្បៀងអាហារ សម្អាតផ្ទះសម្បែង រែកទឹកដាក់ពាង រកអុសទុក កាត់សម្លៀកបំពាក់ថ្មីៗជាដើម ។
ការរំដោះទីក្រុងប៉ារីស.....
មុនពេលប្រារព្ធពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំចំនួន០១ ឬ០២ថ្ងៃ ប្រជាជនខ្មែរតែងតែនាំគ្នាសម្អាត តុបតែងផ្ទះសម្បែង និងរៀបចំគ្រឿងសម្ភារៈផ្សេងៗ ដើម្បីត្រៀមទទួលទេវតាឆ្នាំថ្មី។ ថ្ងៃចូលឆ្នាំមកដល់ គេរៀបចំគ្រឿងសក្ការបូជាសម្រាប់ទទួលទេវតាឆ្នាំថ្មីមានដូចជា៖ បាយសីមួយគូ ស្លាធម៌១គូ ធូប៥ ទៀន៥ ទឹកអប់១គូ ផ្កាភ្ញី លាជ ទឹកមួយផ្តិល និងភេសជ្ជៈ នំនែក ផ្លែឈើច្រើនមុខតាមការចូលចិត្ត ឬតាមមហាសង្ក្រាន្តហោរាសាស្ត្រ។ ចំណែកផ្ទះសម្បែងគេតុបតែងរំលេចដោយអំពូលអគ្គិសនីខ្សែតូចៗចម្រុះពណ៌ ឬចង្កៀងគោមគ្រប់ពណ៌សម្រាប់ទទួលទេវតាថ្មី។ លុះដល់វេលាកំណត់ទេវតាថ្មីចុះមកហើយ គេនាំកូនចៅអង្គុយជុំគ្នា នៅជិតកន្លែងរៀបចំគ្រឿងសក្ការនោះ ហើយអុជទៀន ធូប បាញ់ទឹកអប់ បន់ស្រន់សុំ សេចក្តីសុខចម្រើនគ្រប់ប្រការពីទេវតាថ្មី។ ចំពោះគ្រឿងសក្ការៈ និងក្រយាស្ងោយដាក់ថ្វាយទេវតានាះ គេនិយមតម្រូវតាមចិត្តទេវតាដែលនឹងត្រូវចុះក្នុងឆ្នាំនីមួយៗ។ ឧទាហរណ៍ បើទេវតាដែលត្រូវចុះមកនោះសោយល្ង សណ្តែក គេដាក់សណ្តែក ល្ង ថ្វាយ។

កាសែតឯករាជ្យជាតិ សូមជំរាបជូនលោកអ្នកនាងថា ពីរឆ្នាំកន្លងមកនេះ យើងបានផ្សាយតាមរយៈ Website: www.kaset-ekreachcheat.com គឺមិនដែលបានផលចំណូលពីការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មដើម្បីទ្រទ្រង់គេហទំព័រនេះឡើយ ហេតុដូច្នេះចាប់ពីខែ វិច្ឆិកា ២០២៥ តទៅ យើងនឹងផ្សាយតាមគេហទំព័រចាស់ www.erc-news.blogspot.com របស់យើងដដែលវិញ សូមអរគុណ

តាមទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណីខ្មែរ ពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរត្រូវបានរៀបចំឡើងរយះពេល៣បីថ្ងៃដោយមានការរៀបចំកម្មវិធីទៅតាមថ្ងៃនីមួយៗផងដែរ។ ថ្ងៃទី១ នៃពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មី គេឱ្យឈ្មោះថា ”ថ្ងៃសង្ក្រាន្ត” ដែលប្រជាពលរដ្ឋតែងតែរៀបចំគ្រឿងសក្ការៈ ដើម្បីទទួលទេវតាថ្មី។ ក្រោយពីរៀបចំកម្មវិធីបួងសួងដល់ទេវតាឆ្នាំថ្មីហើយ ជាទម្លាប់ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរនាំគ្នាទៅវត្តរាប់បាត្រ បង្សុកូល ពូនភ្នំខ្សាច់ និងស្តាប់ធម៌ទេសនា។ ថ្ងៃទី២ ដែលប្រជាពលរដ្ឋឱ្យឈ្មោះថា “ថ្ងៃវារវ័នប័ត” ដែលពលរដ្ឋខ្មែររៀបចំជូនទេយ្យវត្ថុ ដល់លោកអ្នកមានគុណ ឬចែកទានដល់អ្នកទីទ័លក្រ និងនាំគ្នាទៅវត្តដូចថ្ងៃទី១ដែរ។ ថ្ងៃចុងក្រោយនៃពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរ គេហៅថា “ថ្ងៃឡើងស័ក្តិ” តាមទំនៀមទម្លាប់ខ្មែរ គេនាំគ្នាទៅឆ្លងបុណ្យនៅវត្ត ដើម្បីរាប់បាត្រ បង្សុកូល ពូនភ្នំខ្សាច់ ស្តាប់ធម៌ទេសនា និងជាពិសេសគឺធ្វើពីធីស្រង់ព្រះ ដើម្បីទទួលបានពរជ័យ សិរីសួស្ដីសម្រាប់ឆ្នាំថ្មី។ នៅក្នុងឱកាសបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មីនេះ គេនាំគ្នាលេងល្បែងប្រជាប្រិយកម្សាន្ដសប្បាយជាច្រើនដូចជា លេងបោះអង្គញ់ ចោលឈូង ទាញព្រ័ត្រ លាក់កន្សែង ចាប់កូនខ្លែង និងរាំវង់ជាដើម ព្រមទាំងមានរបាំត្រុដិផងដែរ។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

Share This:

ទំនៀមទម្លាប់ ប្រពៃណីចូលឆ្នាំខ្មែរ Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 6:00:00 AM Rating: 5

ការរំដោះទីក្រុងប៉ារីស

សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ 6:00:00 AM

ផ្សាយថ្ងៃទី ២៩ មេសា ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
នៅក្នុងខែសីហា ឆ្នាំ១៩៤៤ នៅពេលដែលកងទ័ពសម្ព័ន្ធមិត្តទទួលបានជ័យជម្នះក្នុងសមរភូមិបារាំង មេបញ្ជាការកំពូលសម្ព័ន្ធមិត្ត ឧត្តមសេនីយ៍ Dwight D. Eisenhower ត្រូវសម្រេចចិត្តថាត្រូវធ្វើអ្វីចំពោះទីក្រុងប៉ារីស។ នៅពេលដែលកងទ័ពសម្ព័ន្ធមិត្តបានឈ្លានពានប្រទេសបារាំងនៅថ្ងៃទី៦ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៤៤ ពួកគេមានបំណងចង់ឆ្លងកាត់ទីក្រុងប្រវត្តិសាស្ត្រនេះ។ ការចូលរួមក្នុងសមរភូមិទីក្រុងដ៏អូសបន្លាយនៅទីក្រុងប៉ារីសនឹងប្រឈមនឹងការបំផ្លាញទីតាំងប្រវត្តិសាស្ត្រ និងវប្បធម៌សំខាន់ៗរបស់ទីក្រុង បន្ថយល្បឿននៃការឈានទៅមុខឆ្ពោះទៅកាន់ប្រទេសអាល្លឺម៉ង់ និងត្រូវការធនធានសំខាន់ៗដើម្បីធានា និងទ្រទ្រង់ប្រជាជនស៊ីវិល។ ការឆ្លងកាត់ទីក្រុងប៉ារីស និងកងទ័ពរបស់ខ្លួននឹងធ្វើឱ្យទាហានអាល្លឺម៉ង់នៅក្នុងទីក្រុងឯកោ ដោយគ្មានការគាំទ្រពីខាងក្រៅ និងជម្រើសតិចតួច។ ពីទស្សនៈយោធា ការរំដោះទីក្រុងប៉ារីសមិនបានផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ដល់កងទ័ពសម្ព័ន្ធមិត្តទេ។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ប្រជាជនបារាំងមើលឃើញវាខុសគ្នា។ ទោះបីជាមានការបរាជ័យជិតមកដល់នៃ Wehrmacht នៅប្រទេសបារាំងក៏ដោយ ជ័យជម្នះលើប្រទេសអាល្លឺម៉ង់នឹងមិនពេញលេញទេ រហូតដល់រដ្ឋធានីនៃប្រទេសបារាំងត្រូវបានរំដោះ ហើយរដ្ឋាភិបាល Vichy បានជំនួស។ រសជាតិនៃជ័យជម្នះជិតមកដល់បាននាំឱ្យមានកូដកម្មការងារ ការវាយប្រហារលើក្រុមល្បាត Wehrmacht និងនៅថ្ងៃទី១៤ ខែសីហា ការបះបោរដែលដឹកនាំដោយក្រុមតស៊ូកុម្មុយនិស្ត។ បើទោះបីជាមានអំពើហិង្សា និងអ្នកស្លាប់ និងរបួសកើនឡើងក៏ដោយ ប៉ូលីសទីក្រុងប៉ារីសបានចាកចេញពីមុខតំណែងរបស់ពួកគេ ដើម្បីចូលរួមជាមួយការបះបោរនៅថ្ងៃបន្ទាប់។ ឧត្តមសេនីយ៍ Charles de Gaulle ដែលបានមកដល់ទ្វីបអឺរ៉ុបនៅថ្ងៃទី 20 ខែសីហា បានព្រមានថា កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងដ៏ម៉ឺងម៉ាត់របស់អាល្លឺម៉ង់ ប្រាកដជានឹងកម្ចាត់ពួកឧទ្ទាម។ លើសពីនេះ លោកបានអះអាងថា ការបះបោរដែលកំពុងបន្តបានពង្រឹងពួកកុម្មុយនិស្តបារាំង។ Eisenhower បានដឹងថាពួកគេត្រូវតែធ្វើអន្តរាគមន៍៖ នៅថ្ងៃទី 22 ខែសីហា លោកបានបញ្ជាឱ្យឧត្តមសេនីយ៍ Omar Bradley មេបញ្ជាការនៃក្រុមកងទ័ពសហរដ្ឋអាមេរិកទី 12 ដណ្តើមយកទីក្រុងនេះ។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
ឧត្តមសេនីយ៍ Charles de Gaulle និងក្រុមរបស់គាត់បានដើរលេងដោយមោទនភាពតាម Champs-Élysées ទៅកាន់វិហារ Notre Dame សម្រាប់ពិធី Te Deum បន្ទាប់ពីការរំដោះទីក្រុងនៅថ្ងៃទី 25 ខែសីហា ឆ្នាំ 1944។ សារមន្ទីរសង្គ្រាមអធិរាជ។
លោក Bradley បានប្រគល់បេសកកម្មនេះទៅឱ្យឧត្តមសេនីយ៍ឯក Leonard T. Gerow មេបញ្ជាការកងពលទី V។ ដូចដែលលោក Eisenhower បានសន្យាជាមួយលោក de Gaulle កងកម្លាំងបារាំងសេរីនឹងរំដោះទីក្រុង។ ជាពិសេសកងពលធំរថពាសដែកទី 2 របស់ឧត្តមសេនីយ៍ Philippe François Marie Leclerc de Hauteclocque។ លោក Gerow បានប្រគល់ភារកិច្ចឱ្យកងពលធំថ្មើរជើងទី 4 របស់ឧត្តមសេនីយ៍ឯក Raymond O. Barton នូវភារកិច្ចធានាសុវត្ថិភាពច្រកឆ្លងកាត់ទន្លេ Seine ភាគខាងត្បូងនៃទីក្រុងប៉ារីស ខណៈពេលដែលបម្រើការជាកងទ័ពបម្រុងសម្រាប់កងកម្លាំងរបស់លោក Leclerc។ កងពលធំរបស់លោក Barton ស្ថិតក្នុងស្ថានភាពជាកងទ័ពបម្រុងរួចហើយ នៅពេលដែលគាត់ទទួលបានបញ្ជារបស់គាត់នៅថ្ងៃទី 23 ខែសីហា។ នៅយប់នោះ កងពលធំបានចាកចេញពីជំរំរបស់ខ្លួននៅ Carrouges ក្នុងភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំងជាប់លាប់ ហើយបានឆ្ពោះទៅកាន់ទីក្រុងប៉ារីស។ នៅល្ងាចថ្ងៃទី 24 កងទ័ពរបស់លោក Barton បានកាន់កាប់តំបន់ប្រមូលផ្តុំមួយចម្ងាយប្រហែល 40 ម៉ាយភាគនិរតីនៃទីក្រុង ដោយត្រៀមខ្លួនរួចជាស្រេចដើម្បីផ្លាស់ទីនៅពេលដែលត្រូវបានបញ្ជាឱ្យធ្វើដូច្នេះ។
ទន្ទឹមនឹងនេះ ការឈានទៅមុខរបស់ Leclerc ចូលទៅក្នុងទីក្រុងប៉ារីសបានជួបប្រទះបញ្ហាយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ដោយមិនអើពើនឹងបញ្ជារបស់លោក Gerow ឱ្យចូលទៅក្នុងទីក្រុងពីខាងលិច លោក Leclerc បានជ្រើសរើសវាយប្រហារពីភាគខាងត្បូង។ គាត់បានរត់គេចពីការគាំទ្រកាំភ្លើងធំរបស់គាត់មុនពេលជួបប្រទះនឹងផ្នែកដ៏រឹងមាំបំផុតនៃការការពាររបស់អាល្លឺម៉ង់ ដែលធ្វើឱ្យមានការវិវឌ្ឍតិចតួច។ ការបិទផ្លូវ និងការវាយឆ្មក់បានវាយប្រហារកងកម្លាំងបារាំង ហើយនៅល្ងាចថ្ងៃទី 24 ខែសីហា ការរៀបចំរបស់ Leclerc បានរងគ្រោះថ្នាក់ចំនួន 300 នាក់ ដោយមានរថក្រោះចំនួន 35 គ្រឿង និងយានយន្តចំនួន 117 គ្រឿងផ្សេងទៀតត្រូវបានបំផ្លាញ។ លោក Gerow បានត្អូញត្អែរទៅកាន់លោក Bradley ដែលមានការរំខានដូចគ្នាចំពោះអាកប្បកិរិយារបស់ Leclerc ដោយបញ្ជាឱ្យលោក Barton ផ្លាស់ទីកាត់កងទ័ពបារាំង ហើយចូលទៅក្នុងទីក្រុងពីភាគអាគ្នេយ៍។ យ៉ាងណាក៏ដោយ ទោះបីជាមានការរីកចម្រើនយឺតរបស់ Leclerc ក៏ដោយ ពាក្យចចាមអារ៉ាមបានរីករាលដាលយ៉ាងឆាប់រហ័សតាមរយៈប្រជាជនថា កងពលធំរថពាសដែកទី 2 របស់បារាំងបានចូលទៅក្នុងទីក្រុង ដែលរីករាលដាលនូវសេចក្តីរីករាយក្នុងចំណោមប្រជាជនប៉ារីសដែលរងទុក្ខវេទនាជាយូរមកហើយ។
សង្គ្រាមលោកលើកទី ២៖ ពេលដែលទីក្រុងងងឹត៖ ការដួលរលំនៃទីក្រុងប៉ារីស ឆ្នាំ១៩៤០.....
ការតស៊ូរបស់អាល្លឺម៉ង់មានកម្រិតមធ្យមរហូតមកដល់ពេលនេះ ហើយភាគច្រើនមិនមានការរៀបចំ។ មេបញ្ជាការនៃយោធភូមិភាគអាល្លឺម៉ង់ ឧត្តមសេនីយ៍ ឌីទ្រីច វ៉ុន ឆូលទីត មានកំណត់ត្រាប្រយុទ្ធដ៏គួរឱ្យគោរព និងមានប្រវត្តិយោធាយូរអង្វែង។ យ៉ាងណាក៏ដោយ គាត់ដឹងថាកងកម្លាំងតូចរបស់គាត់ចំនួន 20,000 នាក់គ្មានឱកាសប្រឆាំងនឹងពលរដ្ឋបារាំងបីលាននាក់នោះទេ ជាពិសេសឥឡូវនេះកងកម្លាំងសម្ព័ន្ធមិត្តបានចូលទៅក្នុងទីក្រុង។ ហើយដូចសម្ព័ន្ធមិត្តដែរ ឆូលទីតមិនចង់ឃើញទីក្រុងប៉ារីសត្រូវបានបំផ្លាញចោលនោះទេ។ ខណៈពេលកំពុងរាយការណ៍ទៅថ្នាក់លើរបស់គាត់អំពីប្រតិបត្តិការស្រមើស្រមៃ ឆូលទីតអាចធ្វើបានតិចតួចជាងសង្ឃឹមសម្រាប់ការពង្រឹងដែលនឹងមិនមកដល់។
នៅព្រឹកថ្ងៃទី ២៥ ខែសីហា ការរំដោះបានទទួលសន្ទុះ។ លោក Leclerc បានបន្តការវាយប្រហារ ហើយនៅម៉ោង ១០:០០ ព្រឹក កងពលធំរថពាសដែកទី ២ របស់បារាំងបានចូលទៅក្នុងទីក្រុង ដោយកាត់បន្ថយចំណុចរឹងមាំ និងចាប់បានអ្នកទោសអាល្លឺម៉ង់កាន់តែច្រើនឡើងៗ។ ខណៈពេលដែលអ្នកតស៊ូ និងប៉ូលីសបារាំងបានបាញ់ទៅលើរបាំងសត្រូវ និងចាប់ខ្លួនជនជាតិអាល្លឺម៉ង់ដែលរត់គេចខ្លួន ទាហានថ្មើរជើងបារាំងបានវាយប្រហារទីស្នាក់ការកណ្តាលរបស់លោក Choltitz នៅពេលរសៀល ដោយចាប់បានមេបញ្ជាការយោធភូមិភាគ។ អ្នកចាប់គាត់បាននាំលោក Choltitz ទៅលោក Leclerc នៅម៉ោង ៣:០០ រសៀល ជាកន្លែងដែលបុរសទាំងនោះបានចុះហត្ថលេខាលើឯកសារចុះចាញ់ជាផ្លូវការ។ ទីក្រុងប៉ារីសត្រូវបានរំដោះជាស្ថាពរបន្ទាប់ពីការកាន់កាប់របស់អាល្លឺម៉ង់អស់រយៈពេលបួនឆ្នាំ។
នៅពេលដែលកងទ័ពសម្ព័ន្ធមិត្តចូលដល់ទីក្រុងប៉ារីសនៅថ្ងៃទី 26 ខែសីហា ហ្វូងមនុស្សដែលកំពុងអបអរសាទរនៅទីលាន De La Concorde បានខ្ចាត់ខ្ចាយដើម្បីស្វែងរកកន្លែងលាក់ខ្លួនពីក្រុមអ្នកលបបាញ់អាល្លឺម៉ង់ដែលនៅសេសសល់។ រក្សាសិទ្ធិដោយបណ្ណសារជាតិសហរដ្ឋអាមេរិក។
នៅពេលដែលពាក្យចចាមអារ៉ាមបានផ្សព្វផ្សាយពាសពេញទីក្រុងនៃការចុះចាញ់របស់អាល្លឺម៉ង់ ប្រជាពលរដ្ឋបានស្វែងរកយុត្តិធម៌ផ្ទាល់ខ្លួនប្រឆាំងនឹងអ្នកសហការដោយធ្វើការប្រហារជីវិតរាប់ពាន់នាក់។ ទន្ទឹមនឹងនេះ ប្រតិបត្តិការយោធាបានបញ្ចប់ ដោយមានអ្នកទោសសង្គ្រាមអាល្លឺម៉ង់ចំនួន 15,000 នាក់ត្រូវបានចាប់ខ្លួននៅទីក្រុងប៉ារីស និង 4,200 នាក់ផ្សេងទៀតត្រូវបានសម្លាប់ ឬរងរបួស។ ដំណើរការនៃការសងសឹក និងការផ្សះផ្សានឹងបន្តអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ ប៉ុន្តែសម្រាប់ពេលនេះ អារម្មណ៍អបអរសាទរបានកើតឡើង។ De Gaulle បានចូលដល់ទីក្រុងនៅរសៀលថ្ងៃទី 25 ខែសីហា ដោយប្រកាសថាទីក្រុងប៉ារីសត្រូវបានរំដោះដោយបារាំង ខណៈពេលដែលស្ទើរតែមិននិយាយអំពីកងកម្លាំងសម្ព័ន្ធមិត្ត ដែលបានបាត់បង់កងទ័ពចំនួន 50,000 នាក់ចាប់តាំងពីថ្ងៃទី 6 ខែមិថុនា។ នៅពេលដែល de Gaulle បានពង្រឹងការកាន់កាប់របស់គាត់លើភាពជាអ្នកដឹកនាំនយោបាយរបស់ប្រទេសបារាំង កងទ័ព GI កងទ័ពបារាំង និងអ្នកតស៊ូបានតាមប្រមាញ់អ្នកលបបាញ់ និងអ្នកការពារដែលនៅសេសសល់នៅជុំវិញទីក្រុង។

កាសែតឯករាជ្យជាតិ សូមជំរាបជូនលោកអ្នកនាងថា ពីរឆ្នាំកន្លងមកនេះ យើងបានផ្សាយតាមរយៈ Website: www.kaset-ekreachcheat.com គឺមិនដែលបានផលចំណូលពីការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មដើម្បីទ្រទ្រង់គេហទំព័រនេះឡើយ ហេតុដូច្នេះចាប់ពីខែ វិច្ឆិកា ២០២៥ តទៅ យើងនឹងផ្សាយតាមគេហទំព័រចាស់ www.erc-news.blogspot.com របស់យើងដដែលវិញ សូមអរគុណ

ទោះបីជាលោក de Gaulle បានបដិសេធកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់អាមេរិកក្នុងការរំដោះទីក្រុងក៏ដោយ លោក Eisenhower បានស្នើសុំឱ្យកងពលធំអាមេរិកពីរកងនៅប៉ារីសដើម្បីផ្តល់សន្តិសុខ និងដោះស្រាយសកម្មភាពសត្រូវដែលមិននឹកស្មានដល់ណាមួយ ប៉ុន្តែមេបញ្ជាការកំពូលមិនស្ថិតក្នុងជំហរដើម្បីទប់ស្កាត់កងកម្លាំងដ៏ធំមួយបែបនេះជាមួយនឹងប្រតិបត្តិការប្រយុទ្ធដែលបន្តនៅភាគខាងកើតនៃទីក្រុងនោះទេ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ លោកនឹងមិនដាក់កងទ័ពអាមេរិកឱ្យស្ថិតនៅក្រោមការបញ្ជារបស់បារាំងឡើយ។ ជាការសម្របសម្រួល លោកបានបង្វែរកងពលធំថ្មើរជើងទី 28 របស់សហរដ្ឋអាមេរិកឆ្លងកាត់ទីក្រុងប៉ារីសនៅតាមផ្លូវទៅកាន់ជួរមុខ ដើម្បីឱ្យកងទ័ពអាចបង្ហាញកម្លាំង ខណៈពេលចូលរួមក្នុងក្បួនដង្ហែរជ័យជំនះនៅថ្ងៃទី 29 ខែសីហា។ វាគឺជាទស្សនីយភាពដ៏អស្ចារ្យ និងជាពេលវេលានៃការអបអរសាទរ ប៉ុន្តែជាមួយនឹងសង្គ្រាមដែលកំពុងរង់ចាំនៅភាគខាងកើត វាគឺជាពេលវេលាមួយភ្លែត។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

Share This:

ការរំដោះទីក្រុងប៉ារីស Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 6:00:00 AM Rating: 5

សង្គ្រាមលោកលើកទី ២៖ ពេលដែលទីក្រុងងងឹត៖ ការដួលរលំនៃទីក្រុងប៉ារីស ឆ្នាំ១៩៤០

សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ 6:00:00 AM

ផ្សាយថ្ងៃទី ២៨ មេសា ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
ហ៊ីត្លែរនៅទីក្រុងប៉ារីស៖ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៤០
លិខិតស្និទ្ធស្នាលចុះថ្ងៃទី 5 ខែមិថុនា ឆ្នាំ 1940 និងផ្ញើពីស្វាមីម្នាក់ (ក្នុងចុងសែសិបឆ្នាំ) នៅទីក្រុងប៉ារីសទៅកាន់ភរិយារបស់គាត់ រួមមានអត្ថបទមួយអំពីការជិតមកដល់នៃស្ថានភាពដែលឥឡូវនេះបានបង្ហាញឲ្យឃើញ។ ឈ្មោះរបស់គាត់គឺ Charles André Joseph Marie de Gaulle ហើយសូម្បីតែមុនថ្ងៃនោះបញ្ចប់ គាត់ត្រូវបានតែងតាំងជាអនុរដ្ឋលេខាធិការក្រសួងការពារជាតិសម្រាប់ប្រទេសបារាំង។ តំណែងនេះគឺមិនលើសពីការិយាល័យក្រសួងកម្រិតចូលទេ សូម្បីតែគ្មានសិទ្ធិចូលរួមក្នុងសម័យប្រជុំគណៈកម្មាធិការយោធាទាំងអស់ក៏ដោយ។ វាមិនរហូតដល់ថ្ងៃមុននោះទេ គឺថ្ងៃទី 4 ខែមិថុនា ដើម្បីឃើញកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងចុងក្រោយនៃការជម្លៀស Gargantua ចេញពីទីក្រុងកំពង់ផែ Dunkirk របស់ប្រទេសបារាំងដែលត្រូវបានឡោមព័ទ្ធ៖ ប្រទេសអង់គ្លេសឥឡូវនេះត្រូវស្វាគមន៍ទាហានបារាំង 100,000 នាក់ក្រៅពីកងកម្លាំងបេសកកម្មអង់គ្លេស 230,000 នាក់។ នៅថ្ងៃទី 5 ខែមិថុនាដដែល de Gaulle បានសរសេរលិខិតមួយច្បាប់ទៅកាន់ភរិយារបស់គាត់ថា តំបន់ជាយក្រុងនៃទីក្រុងប៉ារីសត្រូវបានប៉ះពាល់ដោយការវាយប្រហារតាមអាកាសដោយកងទ័ពអាល្លឺម៉ង់ Luftwaffe។
នៅយប់ថ្ងៃទី១០ ខែមិថុនា លោក de Gaulle បានដេកមិនលក់បន្ទាប់ពីទទួលបានដំណឹងថាកងទ័ពអាល្លឺម៉ង់បានឆ្លងកាត់ទន្លេ Seine ដោយជោគជ័យ ហើយបានវាយប្រហារទីក្រុងប៉ារីសក្នុងការដេញតាមឥតឈប់ឈរទៅកាន់ភាគខាងលិច។ មុនពេលការសង្គ្រោះនៅថ្ងៃដដែលនោះ រដ្ឋាភិបាលបារាំងដែលដឹកនាំដោយលោក PAUL REYNAUD បានជជែកវែកញែកយ៉ាងក្តៅគគុកលើជោគវាសនានៃ 'La Ville-Lumière' (ទីក្រុងនៃពន្លឺ) ដែលជាឈ្មោះហៅក្រៅរបស់ទីក្រុងនេះចាប់តាំងពីស្តេច Louis XIV។ ចាប់តាំងពីការតែងតាំងកាលពីប្រាំថ្ងៃមុន លោក de Gaulle មានចំណង់ចំណូលចិត្តយ៉ាងខ្លាំងចំពោះភាពចាំបាច់ក្នុងការប្រយុទ្ធដើម្បីទីក្រុងប៉ារីស ប៉ុន្តែសហសេវិកជាន់ខ្ពស់របស់គាត់បានប្រកាសថារដ្ឋធានីជា 'ទីក្រុងបើកចំហ' ដើម្បីជៀសវាងការបង្ហូរឈាមនៃប្រជាជនស៊ីវិល និងការបំផ្លិចបំផ្លាញបេតិកភណ្ឌប្រវត្តិសាស្ត្រ និងវប្បធម៌។ ជនជាតិបារាំងបានដឹងយ៉ាងច្បាស់អំពីការឡោមព័ទ្ធដ៏ខ្លាំងក្លានៃទីក្រុងវ៉ារស្សាវ៉ាកាលពីប្រាំបួនខែមុន។ នៅពេលយប់ជ្រៅនៃថ្ងៃដដែលនោះ ថ្ងៃទី១០ ខែមិថុនា រដ្ឋាភិបាលបានចាកចេញពីទីក្រុងប៉ារីស៖ លោក de Gaulle និងលោក Reynauld បានជិះរថយន្តដូចគ្នាដើម្បីធ្វើដំណើរទៅភាគខាងត្បូង ដោយបំបែកផ្លូវក្នុងចំណោមជួរកងទ័ពដែលមិនចេះចប់របស់ជនភៀសខ្លួន។ លោក de Gaulle មិនបានឡើងគោកលើដីបារាំងរហូតដល់ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៤៤។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
នៅក្នុងថ្ងៃដ៏គួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលទាំងនោះ ចាប់ពីខែឧសភាដល់ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៤០ ប្រទេសបារាំងត្រូវបានកំណត់វាសនាឱ្យក្លាយជាឆាកសម្រាប់ការធ្វើចំណាកស្រុកដ៏ធំបំផុតក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៅចំណុចនោះក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ។ ជនស៊ីវិលជិត ៨លាននាក់បានចាកចេញពីផ្ទះរបស់ពួកគេដើម្បីចូលរួមក្បួនដង្ហែដ៏សោកសៅ ដែលបានធ្វើឱ្យបណ្តាញផ្លូវថ្នល់របស់បារាំងខ្វិន ដែលនៅទីបំផុតបណ្តាលឱ្យមានភាពចលាចលនៅក្នុងកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងចុងក្រោយរបស់កងទ័ព។ នៅពាក់កណ្តាលខែមិថុនា កងពលបារាំងចំនួនសែសិបនៅតែទប់ទល់នឹងកងកម្លាំងរបស់ពួកឈ្លានពានអាល្លឺម៉ង់ ដោយមានភាពប្រសើរជាងនៅក្នុងការចាប់ផ្តើមយោធាទាំងមូល និងយុទ្ធសាស្ត្រនៃការប្រើប្រាស់អង្គភាពមេកានិច។ ជាប្រវត្តិសាស្ត្រ វាគួរឱ្យកត់សម្គាល់ថា នៅដំណាក់កាលចុងក្រោយនៃសមរភូមិដើម្បីបារាំង កងទ័ពការពារមានប្រសិទ្ធភាពជាងនៅក្នុងសមរភូមិជាងខែឧសភា ប៉ុន្តែគំនិតផ្តួចផ្តើមសង្គ្រាមត្រូវបានបាត់បង់។ មនុស្សជំនាន់មុននៅភាគខាងកើតប្រទេសបារាំងនៅតែមានការចងចាំដ៏ឈឺចាប់អំពីការកាន់កាប់របស់អាល្លឺម៉ង់នៃសង្គ្រាមចុងក្រោយ ហើយជនស៊ីវិលរាប់លាននាក់បានធ្វើដំណើរទៅភាគខាងលិច។ ចំនួនប្រជាជននៃទីក្រុងធំៗនៅក្នុងផ្លូវរបស់ Wehrmacht កំពុងថយចុះក្នុងវឌ្ឍនភាពដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាច ហើយអង្គភាពកងទ័ពបារាំងឥឡូវនេះត្រូវបានបង្ខំឱ្យធ្វើដំណើររបស់ពួកគេនៅជាប់នឹងជួរកងទ័ពរបស់ជនភៀសខ្លួន ដែលត្រូវបានរុញច្រានហួសពីការស៊ូទ្រាំក្នុងសប្តាហ៍ចុងក្រោយនេះ។ រហូតដល់ចុងបញ្ចប់នៃយុទ្ធនាការនេះ កងទ័ពបារាំងបានបាត់បង់ជីវិត និងបាត់ខ្លួនសរុបចំនួន 120,000 នាក់។
ត្រឡប់ទៅថ្ងៃដំបូងនៃ 'Fall Gelb' ក្នុងខែឧសភា ភាពជោគជ័យយ៉ាងឆាប់រហ័សរបស់អាល្លឺម៉ង់ហាក់ដូចជាគួរឱ្យស្អប់ខ្ពើម។ ឥឡូវនេះ ត្រឹមតែប៉ុន្មានសប្តាហ៍បន្ទាប់ពីការផ្ទុះឡើងនៃការវាយលុក សង្គមបារាំងត្រូវប្រឈមមុខនឹងការពិតដ៏ខកចិត្ត។ ជាមួយនឹងដំណឹងនៃការឈានទៅមុខរបស់កងទ័ពអាល្លឺម៉ង់ឆ្ពោះទៅរដ្ឋធានី និងការសង្គ្រោះរដ្ឋាភិបាលនៅថ្ងៃទី 10 ខែមិថុនា ទីក្រុងប៉ារីសបានធ្លាក់ចូលទៅក្នុងភាពភ័យស្លន់ស្លោ។ ខណៈពេលដែលសប្តាហ៍មុនៗបានឃើញជនភៀសខ្លួនរាប់ម៉ឺននាក់មកពីបូព៌ា ឥឡូវនេះទីក្រុងនេះត្រូវបានប៉ះពាល់នឹងភាពស្ងាត់ជ្រងំដោយផ្នែក។ ឥឡូវនេះមនុស្សម្នាក់អាចមើលឃើញរថយន្តដែលគេបោះបង់ចោល និងសូម្បីតែក្បាលគោនៅតាមដងផ្លូវនៃទីក្រុងប៉ារីស ក្រៅពីអាកប្បកិរិយាភ័យស្លន់ស្លោរបស់ប្រជាជនដែលភ័យខ្លាច។ ជួររង់ចាំរបស់អ្នកដែលមានបំណងចាកចេញពីទីក្រុងទៅភាគខាងលិច និងខាងត្បូង លាតសន្ធឹងរាប់គីឡូម៉ែត្រជុំវិញចំណុចប្រសព្វផ្លូវដែក រហូតមកដល់ថ្មីៗនេះក្នុងចំណោមតម្រូវការខ្ពស់នៅអឺរ៉ុប។ ទីក្រុងដែលធ្លាប់បម្រើជាជម្រកសុវត្ថិភាពអស់ជាច្រើនសតវត្សមកហើយ ឥឡូវនេះបានប្រែក្លាយទៅជាហ្វូងមនុស្សដ៏ច្រើនកុះករ ដែលជំរុញដោយការទម្លាក់គ្រាប់បែកតាមអាកាសដ៏កម្ររបស់អាល្លឺម៉ង់ និងភាពមិនច្បាស់លាស់។
តាំងពីមួយជំនាន់មក កងកម្លាំងនៃកងទ័ពអធិរាជ Kaiser បានរងបរាជ័យយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរក្នុងការដណ្តើមយកទីក្រុងប៉ារីស។ នៅថ្ងៃទី 14 ខែមិថុនា ឆ្នាំ 1940 លោក Franz Halder បានសរសេរកំណត់ត្រាមួយនៅក្នុងកំណត់ហេតុសង្គ្រាមរបស់គាត់អំពីការពិតដែលថា នៅម៉ោង 9 ព្រឹកថ្ងៃដដែលនោះ កងពលអាល្លឺម៉ង់ដែលឈានទៅមុខបានចូលទៅក្នុងទីក្រុងប៉ារីស ហើយការកំណត់យុទ្ធសាស្ត្រទាំងមូលបង្ហាញពីភស្តុតាងនៃការវាយបកវិញរបស់កងទ័ពបារាំង។ ប្រធានបុគ្គលិកនៃបញ្ជាការជាន់ខ្ពស់កងទ័ព (OKH) បានកត់ត្រាផ្ទៃខាងក្រោយអារម្មណ៍របស់គាត់ ហើយបានហៅព្រឹត្តិការណ៍នេះថាជា "ពេលវេលាដ៏អស្ចារ្យបំផុតនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រអាល្លឺម៉ង់"។ មិនគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលទេ ស្ថាបត្យកម្មមួយនៃយុទ្ធនាការលោកខាងលិចបានជ្រមុជការពិតដែលថា ប្រទេសរបស់គាត់បានបាត់បង់មនុស្សស្លាប់ និងបាត់ខ្លួនត្រឹមតែ 49,000 នាក់ និងរបួស 110,000 នាក់ផ្សេងទៀត។ ក្រៅពីការខាតបង់របស់មនុស្ស កងទ័ពអាល្លឺម៉ង់បានបាត់បង់យន្តហោះចំនួន 1,559 គ្រឿងដែលត្រូវបានបំផ្លាញ និងខូចខាត ក៏ដូចជាយានយន្តមេកានិចចំនួន 714 គ្រឿង។ នៅថ្ងៃខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៤០ នោះ កងទ័ពអាល្លឺម៉ង់បានចូលទីក្រុងនេះជាលើកដំបូងចាប់តាំងពីឆ្នាំ១៨៧១ និងជាជ័យជម្នះដ៏ល្បីល្បាញលើកងទ័ពរបស់ព្រះបាទណាប៉ូឡេអុងទី៣។
នៅក្នុងកម្រិតខ្ពស់បំផុតនៃអំណាចណាស៊ី អាដុល ហ៊ីត្លែរ បានភ្លក់រសជាតិដំណឹងពីទីក្រុងប៉ារីសជាមុន ប៉ុន្តែគាត់មិនបានបិទបាំងអារម្មណ៍របស់ខ្លួនដល់កម្រិតដែលគាត់នឹងចេញបញ្ជាជាច្រើនក្នុងឱកាសដ៏ជោគជ័យបែបនេះទេ។ ហ្វ៊ូហឺរ បានផ្តល់ការណែនាំដល់រាជាណាចក្រទីបីទាំងមូលឱ្យព្យួរទង់ជាតិ និងព្រះវិហារជាពិសេសឱ្យរោទ៍កណ្តឹងរយៈពេលដប់ប្រាំនាទីរយៈពេលបីថ្ងៃ។ នៅថ្ងៃដដែលនោះ ថ្ងៃទី 14 ខែមិថុនា ក៏បានឃើញ "សេចក្តីណែនាំលេខ 15 សម្រាប់ការប្រព្រឹត្តទៅនៃសង្គ្រាម" ដែលក្នុងចំណោមបទបញ្ជាផ្សេងទៀត រួមមានបទបញ្ជាមួយដើម្បីរារាំងកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់បារាំងក្នុងការបង្កើតខ្សែការពារថ្មីមួយនៅភាគខាងលិច និងខាងត្បូងនៃទីក្រុងប៉ារីស។ នៅថ្ងៃបន្ទាប់ កងទ័ព Wehrmacht បានដណ្តើមយក Verdun ដែលជាបន្ទាយរបស់បារាំង និងជាកន្លែងនៃសមរភូមិដ៏សាហាវរវាងភាគីទាំងពីរអស់រយៈពេលត្រឹមតែប្រាំបួនខែប៉ុណ្ណោះក្នុងអំឡុងសង្គ្រាមមុន។ បារាំង និងអង់គ្លេសមិនមែនជាមនុស្សតែម្នាក់គត់ដែលមានការភ្ញាក់ផ្អើលដោយសារតែភាពជោគជ័យខាងយោធារបស់អាល្លឺម៉ង់នោះទេ។ លោក Vyacheslav Molotov រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងការបរទេសសូវៀត និងជាដៃគូដ៏ល្បីល្បាញក្នុងឧក្រិដ្ឋកម្មដោយសារតែកតិកាសញ្ញា Molotov-Ribbentrop និងការបំផ្លាញប្រទេសប៉ូឡូញនៅរដូវស្លឹកឈើជ្រុះឆ្នាំ 1939 បានសរសេរលិខិតអបអរសាទរទៅកាន់កងទ័ពអាល្លឺម៉ង់ក្នុងឱកាសដណ្តើមយកទីក្រុងប៉ារីស។ ភាពជាផ្លូវការនៃលិខិតនោះបានបរាជ័យក្នុងការបិទបាំងការព្រួយបារម្ភរបស់ស្តាលីនដោយសារតែលទ្ធផលដ៏រហ័សនៃយុទ្ធនាការរបស់លោកខាងលិច។
កងពល Wehrmacht ឈានមុខរបស់អាល្លឺម៉ង់ ដែលបានចូលទីក្រុងប៉ារីសនៅព្រឹកព្រលឹមថ្ងៃទី 14 ខែមិថុនា ឆ្នាំ 1940 ជាកម្មសិទ្ធិរបស់កងទ័ពទី 18 របស់ GEORG VON KUCHLER ដែលជាសេនាប្រមុខអាល្លឺម៉ង់នាពេលអនាគត។ ឧត្តមសេនីយ៍នៅពេលនោះ Kuchler មិនមែនជាមន្ត្រីជាន់ខ្ពស់បំផុតនៃកងទ័ពអាល្លឺម៉ង់ក្នុងចំណោមអ្នកដែលបានទៅទស្សនាទីក្រុងដែលត្រូវបានសញ្ជ័យនៅថ្ងៃដំបូងនៃការកាន់កាប់នោះទេ នៅពេលដែលនិមិត្តសញ្ញាស្វាស្ទីការបស់ណាស៊ីបានគ្របដណ្ដប់លើ Arc of Triumph។ ឧត្តមសេនីយ៍ FEDOR VON BOCK មេបញ្ជាការនៃក្រុមកងទ័ព B បានទៅដល់កន្លែងមួយដែលពីមុនត្រូវបានទុកចោលដោយកងកម្លាំងបារាំង ដើម្បីពិនិត្យកងទ័ព។ វីដេអូព័ត៌មានអាល្លឺម៉ង់បានថត Von Block នៅ Avenue des Champs-Élysées ខណៈពេលកំពុងគោរពទាហានដែលកំពុងដើរក្បួនឆ្លងកាត់ Arc of Triumph។ បន្ទាប់ពីឱកាសបុណ្យបែបនេះ (ជាក់ស្តែងសម្រាប់ជនជាតិអាល្លឺម៉ង់ មិនមែនសម្រាប់ជនជាតិបារាំងទេ) Fedor von Bock បានទៅទស្សនាផ្នូររបស់ណាប៉ូឡេអុង Bonapart នៅសណ្ឋាគារ Hotel des Invalides ហើយបានទទួលទានអាហារថ្ងៃត្រង់ដ៏ប្រណីតនៅសណ្ឋាគារ Parisian Ritz។
នៅថ្ងៃទី១៤ ខែមិថុនាដដែលនោះ ប្រជាជនប៉ារីសមួយចំនួនតូចដែលខកចិត្តបានឃើញការមកដល់របស់ជនជាតិអាល្លឺម៉ង់ជាន់ខ្ពស់ម្នាក់ទៀតមកកាន់ទីក្រុងដែលពួកគេស្រឡាញ់ ដែលឥឡូវនេះត្រូវបានអាម៉ាស់មុខ។ ឧត្តមសេនីយ៍ WALTER WARLIMONT អនុប្រធានបុគ្គលិកប្រតិបត្តិការនៃបញ្ជាការជាន់ខ្ពស់នៃកងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធ បានលង់ស្នេហ៍នឹងអនុស្សាវរីយ៍នៃសង្គ្រាមលោកលើកទី១ (WWI) ហើយបានបញ្ជាឱ្យអ្នកបើកយន្តហោះរបស់គាត់ចុះចតយន្តហោះ Fieseler-Storch Fi 156 នៅទីលានទីក្រុង Place de La Concorde។ មួយក្នុងចំណោមទីតាំងសំខាន់ៗនៃរដ្ឋធានីបារាំងត្រូវបានដោះលែងពីរថយន្ត និងមនុស្ស ដើម្បីផ្តល់ជាទីលានចុះចតដែលមានប្រវែង ៣០ ម៉ែត្រ។ ERWIN ROMMEL ដែលជាមេបញ្ជាការដ៏ល្បីល្បាញនាពេលអនាគតនៅអាហ្វ្រិកខាងជើង និងជញ្ជាំងខាងលិច គឺជាអ្នកទស្សនាម្នាក់ទៀតនៃទីក្រុងប៉ារីស ដែលក្រោយមកនឹងស្អប់ទីក្រុងនេះចំពោះផ្ទះបន និងល្ខោនរបស់វា។
តោះ! ទៅស្គាល់ "ប្រវត្តិនៃស្ទឹងសង្កែ" ទាំងអស់គ្នា.....
ដូចជាផ្ទុយពីភាពភ័យស្លន់ស្លោ និងភាពមិនប្រាកដប្រជានៃសប្តាហ៍មុនៗ ប្រជាជនប៉ារីសឥឡូវនេះបានប្រឈមមុខនឹងការពិតនៃការកាន់កាប់របស់អាល្លឺម៉ង់ស្ទើរតែព្រងើយកន្តើយ។ រដ្ឋធានីវប្បធម៌មួយរបស់អឺរ៉ុប ដែលបានស្វាគមន៍ជីវិតដ៏មមាញឹកអស់ជាច្រើនសតវត្សមកហើយ ហាក់ដូចជាស្ងប់ស្ងាត់គួរឱ្យខ្លាចនៅថ្ងៃទី 14 ខែមិថុនា ខណៈពេលដែលទាហាននៃកងទ័ពទី 18 របស់អាល្លឺម៉ង់ក្រោមការដឹកនាំរបស់ Kuchler នៅតែចូលទៅក្នុងទីក្រុង។ ទីក្រុងប៉ារីសបានទទួលអ្នកសញ្ជ័យពីប្រទេសអាល្លឺម៉ង់ជាលើកដំបូងក្នុងរយៈពេលចិតសិបឆ្នាំ ហើយបានស្វាគមន៍ពួកគេជាមួយនឹងប្រអប់កញ្ចក់ទទេនៃហាងនំប៉័ង កៅអីហាងកាហ្វេបត់ ភោជនីយដ្ឋានបិទជិត ផ្ទាំងរូបភាពដែលពាក់ដោយអាកាសធាតុរបស់ខ្សែភាពយន្តអាមេរិក និងហាងលក់សម្លៀកបំពាក់គ្មានកន្លែង។ សំឡេងភាគច្រើននៅតាមដងផ្លូវនៃទីក្រុងប៉ារីសនៅថ្ងៃនោះបានមកពីកងទ័ពឈ្លានពាន។ យានយន្តរបស់ Wehrmacht កំពុងហូរកាត់តាមមហាវិថី ហើយរថយន្តដែលអូសដោយសេះគឺផ្ទុយស្រឡះពីរូបភាពនៃកងទ័ព 'មេកានិចបំផុត' នៅលើពិភពលោក ដែលត្រូវបានដាំដុះដោយ Reich ទីបី។ ជំនាន់ចាស់នៃប្រជាពលរដ្ឋឥឡូវនេះបានឃើញការភ័យខ្លាចដែលមិនដែលបំពេញនៃ 'សង្គ្រាមលោកលើកទីមួយ' ពីមុន៖ ទាហានសត្រូវក្នុងឯកសណ្ឋានពណ៌ប្រផេះដើរក្បួនឆ្លងកាត់ទីក្រុង។ នៅក្នុងបញ្ហានៃថ្ងៃដំបូងនៃការកាន់កាប់ ពួកគេក៏នឹងបានឃើញផ្លាកសញ្ញាផ្លូវថ្មីរបស់អាល្លឺម៉ង់ផងដែរ។ ទីភ្នាក់ងារស៊ើបការណ៍សម្ងាត់អាល្លឺម៉ង់ (Abwehr) បានប្រតិបត្តិការដោយសម្ងាត់នៅទីក្រុងប៉ារីសចាប់តាំងពីទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1930 ហើយបានសម្គាល់អគារដែលមានសក្តានុពលគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ ឥឡូវនេះនៅឆ្នាំ 1940 បាននាំយកសំណើសុំ។
ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ រវាងសង្គ្រាម ទីក្រុងប៉ារីសពិតជាមានការចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងជាមួយនឹងចំនួនរថយន្ត ដោយបន្សល់ទុកទីក្រុងប៊ែរឡាំងនៅពីក្រោយឆ្ងាយ។ ទាក់ទងគ្នានេះ ការដឹកជញ្ជូនរបស់បារាំងភាគច្រើនមានតម្រូវការខ្លាំងដោយកងទ័ពក្នុងសប្តាហ៍ថ្មីៗនេះ ហើយរថយន្តរាប់ពាន់គ្រឿងបានបោះបង់ចោលទីក្រុងជាមួយនឹងរលកនៃជនភៀសខ្លួន។ ប្រជាជនប៉ារីសនៅតែរឹងរូសក្នុងការស៊ាំនឹងគំនិតនៃការប្រើប្រាស់កង់។ ឥឡូវនេះ ការកាន់កាប់របស់អាល្លឺម៉ង់បាននាំមកនូវការលំបាកបណ្តោះអាសន្នជាមួយនឹងការដឹកជញ្ជូនក្នុងទីក្រុង ជាពិសេសជាមួយឡានក្រុង ដែលនឹងជំរុញចរាចរណ៍អ្នកដំណើរនៃរថភ្លើងក្រោមដីរហូតដល់ 2 លាននាក់ជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ កងរាជអាវុធហត្ថបារាំងមួយចំនួនតូចនៅតាមដងផ្លូវឥឡូវនេះបានឃើញដោយខកចិត្តចំពោះជួររថយន្តយោធាអាល្លឺម៉ង់ ដែលជាក់ស្តែងមិនអើពើនឹងបទប្បញ្ញត្តិចរាចរណ៍។ ក្នុងរយៈពេលពីរបីថ្ងៃដំបូងនៃវត្តមាននៅទីក្រុងប៉ារីស ជនជាតិអាល្លឺម៉ង់បានបំពាក់រថយន្តយោធាមួយចំនួនជាមួយនឹងឧបករណ៍បំពងសម្លេង។ ខណៈពេលដែលសមរភូមិដើម្បីប្រទេសបារាំងនៅតែដំណើរការយ៉ាងពេញទំហឹងនៅទូទាំងប្រទេស ឈុតសំឡេងទាំងនេះបាននាំមកជូនប្រជាជនប៉ារីសនូវកំណែដែលថាពួកគេត្រូវបានគេក្បត់ ហើយប្រទេសបារាំងបានចាញ់សង្គ្រាមរួចទៅហើយ។ ការថតសំឡេងដ៏អាម៉ាស់ដែលបានរក្សាទុកនៅលើសារនោះ កងទ័ពបារាំងមិនមានកម្លាំងដើម្បីផ្គូផ្គងនឹងសម្ព័ន្ធមិត្តរបស់អាល្លឺម៉ង់ និងអ៊ីតាលីទេ (សក្តានុពលសង្គ្រាមរបស់អាល្លឺម៉ង់ និងអ៊ីតាលីគឺខ្សោយ) ហើយមិនមានន័យអ្វីក្នុងការកាន់កាប់សមរភូមិនោះទេ។ ការពិតដ៏អាម៉ាស់នេះនៃការថយក្រោយខាងយោធាត្រូវបានលាយឡំជាមួយនឹងបញ្ជាឱ្យប្រគល់អាវុធក្រោមការគំរាមកំហែងនៃការស្លាប់ក្នុងករណីមានការមិនស្តាប់បង្គាប់ចំពោះរដ្ឋបាលកាន់កាប់។
ក្នុងកម្រិតធំមួយ ជនជាតិអាល្លឺម៉ង់ខ្លួនឯងមានការភ្ញាក់ផ្អើលជាមួយនឹងភាពជោគជ័យផ្នែកយោធារបស់ពួកគេ ហើយឥឡូវនេះមិនមានរបៀបវារៈលម្អិតអំពីរបៀបគ្រប់គ្រងទីក្រុងប៉ារីសដែលកាន់កាប់នោះទេ។ ក្រឹត្យផ្លូវការលើកទីពីរបានរង់ចាំរហូតដល់ថ្ងៃទី 21 ខែមិថុនា ហើយសប្តាហ៍នេះ ទីក្រុងប៊ែរឡាំងបានផ្ញើការណែនាំដើម្បី «ថែរក្សាទីក្រុងប៉ារីសដូចដែលពិភពលោកបានដឹង»។ ហ៊ីត្លែរបានសម្រេចចិត្តបង្ហាញភាពបត់បែននៅលើឆាកពិភពលោក។ គោលនយោបាយមុខរបរអភិរក្សនិយមបានទុកទ្វារបើកចំហសម្រាប់ការចរចានយោបាយដែលអាចធ្វើទៅបានជាមួយទាំងអង់គ្លេស និងសហរដ្ឋអាមេរិក។ វាក៏បានបង្ហាញពីរូបភាពមិនពិតនៃការធ្វើសន្តិភាពសម្រាប់សហភាពសូវៀត ដែលជាការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលហ៊ីត្លែរមាននៅក្នុងចិត្តរបស់គាត់រួចហើយ។ រដ្ឋបាលអាល្លឺម៉ង់នៅទីក្រុងប៉ារីសនឹងអំពាវនាវដល់ប្រជាពលរដ្ឋឱ្យផ្តល់ជំនួយដល់កម្លាំងពលកម្មដើម្បី «បន្តការរស់នៅធម្មតា» ដូចដែលវាធ្លាប់មានពីមុនមក។
ខណៈពេលដែលអាជ្ញាធរមុខរបរកំពុងប្រឈមមុខនឹងភាពលំបាកជាយុទ្ធសាស្ត្រ ទីក្រុងប៉ារីសបានឃើញការផ្លាស់ប្តូរដំបូងនៅថ្ងៃដំបូងនៃការដណ្តើមយក។ រួចទៅហើយនៅព្រឹកព្រលឹមថ្ងៃទី 14 ខែមិថុនា ពួកឈ្លានពានថ្មីបានកាន់កាប់អគារប្រណីតមួយចំនួននៅកណ្តាលទីក្រុង ហើយបានប្រែក្លាយវាទៅជាទីស្នាក់ការកណ្តាលដែលមិនបានកែច្នៃ។ ដោយផ្អែកតាមប្រពៃណីលើរូបរាងខាងក្រៅ និងទីតាំង កងទ័ពអាល្លឺម៉ង់ឥឡូវនេះបានកាន់កាប់សណ្ឋាគារ អង្គភាពរដ្ឋាភិបាល និងអគារលំនៅឋានមួយចំនួនដែលបានវាយតម្លៃនៅគ្រប់សង្កាត់ (តំបន់ក្រុង) នៃទីក្រុង។ ក្រោមលក្ខខណ្ឌនៃបទឈប់បាញ់ដែលបានចុះហត្ថលេខា កងទ័ពបារាំងឥឡូវនេះមិនត្រឹមតែជាភាគីដែលធូររលុងក្នុងសង្គ្រាមប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងមានកាតព្វកិច្ចគ្របដណ្តប់លើ «ការពង្រីកសង្គ្រាម» ដែលកំពុងបន្តនៃរបបណាស៊ីទីបី ដើម្បីគ្រប់គ្រងការកាន់កាប់ប្រទេសបារាំង។ ប្រជាជនបារាំងឥឡូវនេះត្រូវបានប៉ះពាល់ដល់ការគ្របដណ្តប់ការកាន់កាប់ប្រទេសរបស់ពួកគេដោយចំណាយមិនតិចជាង ៤០០ លានហ្វ្រង់ក្នុងមួយថ្ងៃ។
ត្រឹមតែមួយសប្តាហ៍បន្ទាប់ពីការដណ្តើមយកទីក្រុងប៉ារីស អាជ្ញាធរបានបោះពុម្ពសៀវភៅទូរស័ព្ទខ្លីមួយដែលមានអាសយដ្ឋាន និងលេខទូរស័ព្ទរបស់សណ្ឋាគារ និងភោជនីយដ្ឋានល្បីៗ៖ ទាំងអស់ស្ថិតនៅក្នុងតំបន់ដ៏ធំទូលាយនៃប្រជាជនប៉ារីស។ នៅរដូវក្តៅឆ្នាំ 1940 ទីក្រុងនេះត្រូវបានគេកំណត់វាសនាយ៉ាងអាម៉ាស់ឱ្យក្លាយជាគោលដៅទេសចរណ៍សម្រាប់ជនស៊ីវិល និងទាហានអាល្លឺម៉ង់ (ដែលរីករាយនឹងការសម្រាកក្នុងសង្គ្រាម) ដែលបានប្រញាប់ប្រញាល់ទៅកាន់ចំណុចកណ្តាលនៃប្រទេសបារាំងដែលត្រូវបានសញ្ជ័យ ដែលត្រូវបានចិញ្ចឹមដោយរដ្ឋាភិបាលរបស់ពួកគេ។ ការបញ្ច្រាស់ដ៏ឈឺចាប់មួយទៀតត្រូវបានសន្មតថាជាក្រឹត្យរបស់អាល្លឺម៉ង់ស្តីពីវិធានការបិទភ្លើងជាកាតព្វកិច្ចនៅពេលយប់។ សម្រាប់រយៈពេលបួនឆ្នាំបន្ទាប់ ទីក្រុងប៉ារីសនឹងបាត់បង់ការសន្មតថាជា 'ទីក្រុងនៃពន្លឺ' ដ៏ល្បីល្បាញ។
ផ្ទុយពីប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏គួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលទៅនឹងភាពរីករាយនៃជោគជ័យនៅបស្ចិមលោក និងការលើកទឹកចិត្តដល់វិស័យទេសចរណ៍ទៅកាន់ទីក្រុងប៉ារីស ក្នុងរយៈពេលខ្លីដំបូងនេះ «ប្រទេសដែលមានជ័យជម្នះ» ត្រូវបានប៉ះពាល់នឹងការរឹតត្បិត ដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាតែងតែត្រូវបានមិនអើពើ។ សក្ខីកម្មអាល្លឺម៉ង់មួយចំនួនធំដែលបានរក្សាទុកនៅពេលនោះ រួមទាំងកំណត់ហេតុប្រចាំថ្ងៃ និងសំបុត្រត្រឡប់មកផ្ទះវិញ បានកត់ត្រាអាកប្បកិរិយាមិនសូវកក់ក្តៅចំពោះការណែនាំផ្លូវការ ដែលហាក់ដូចជាឃោរឃៅនៅលើក្រដាស។ លោក Walther von Brauchitsch មេបញ្ជាការជាន់ខ្ពស់នៃកងទ័ពអាល្លឺម៉ង់នៅពេលនោះ បានចេញសេចក្ដីថ្លែងការណ៍ផ្ទាល់ខ្លួន ដែលជំរុញឲ្យទាហានអាល្លឺម៉ង់កំណត់គំរូសម្រាប់ «អ្នកចម្បាំង Arian» និងរក្សាវិន័យដែក។ មន្ត្រីទាំងនោះត្រូវបានគេទុកឲ្យជក់បារីដោយបើកចំហនៅតាមដងផ្លូវនៃទីក្រុងប៉ារីស ក៏ដូចជាបន្ធូរបន្ថយចំណងជាមួយជនស៊ីវិលបារាំង។ ពួកគេក៏ត្រូវបានទាមទារឲ្យអនុវត្តតាមបទប្បញ្ញត្តិចរាចរណ៍ក្នុងស្រុកដោយប្រុងប្រយ័ត្ន ជាពិសេសការកំណត់ល្បឿន 40 គីឡូម៉ែត្រ/ម៉ោងនៅពេលថ្ងៃ និង 20 គីឡូម៉ែត្រ/ម៉ោងនៅពេលយប់។

កាសែតឯករាជ្យជាតិ សូមជំរាបជូនលោកអ្នកនាងថា ពីរឆ្នាំកន្លងមកនេះ យើងបានផ្សាយតាមរយៈ Website: www.kaset-ekreachcheat.com គឺមិនដែលបានផលចំណូលពីការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មដើម្បីទ្រទ្រង់គេហទំព័រនេះឡើយ ហេតុដូច្នេះចាប់ពីខែ វិច្ឆិកា ២០២៥ តទៅ យើងនឹងផ្សាយតាមគេហទំព័រចាស់ www.erc-news.blogspot.com របស់យើងដដែលវិញ សូមអរគុណ

នៅពេលចាប់ផ្តើមនៃការកាន់កាប់ រដ្ឋបាលអាល្លឺម៉ង់មិនអនុញ្ញាតឱ្យទាហានរបស់ខ្លួនទៅទស្សនារោងកុនបារាំង និងភោជនីយដ្ឋានជាក់លាក់ណាមួយឡើយ។ ក្រៅពីការរឹតបន្តឹងជាសាធារណៈ ដូចជាការហែលទឹកក្នុងទន្លេសេន និងច្រៀងចម្រៀងតាមដងផ្លូវ មានបទប្បញ្ញត្តិអំពីជីវិតឯកជន។ ការណែនាំដ៏តឹងរ៉ឹងបំផុតបានបង្កប់ន័យពីការហាមឃាត់យ៉ាងតឹងរ៉ឹងក្នុងការទិញហាងលក់ទំនិញអាសអាភាស ក៏ដូចជាការមានទំនាក់ទំនងផ្លូវភេទជាមួយស្ត្រីជ្វីហ្វ និងស្បែកខ្មៅ។ ខណៈពេលដែលមន្ត្រីជាន់ខ្ពស់ ដូចជាដំណើរទស្សនកិច្ចរបស់ Fedor Von Bock នៅថ្ងៃទី 14 ខែមិថុនា មានសេរីភាពគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការទាញយកអត្ថប្រយោជន៍ពីហាងនានានៅទីក្រុងប៉ារីស និងដើម្បីទទួលបានវត្ថុអនុស្សាវរីយ៍ដើម្បីយកទៅប្រទេសអាល្លឺម៉ង់វិញ ទាហានសាមញ្ញត្រូវបានលើកទឹកចិត្តពីសកម្មភាពបែបនេះ។ បន្ទាប់ពីក្រឹត្យមួយផ្សេងទៀត វត្ថុមានតម្លៃ និងធនធាន ដែលមានតម្លៃសម្រាប់ 'ភាពចាំបាច់ផ្នែកយោធា' សម្រាប់របបរាជានិយមទីបី អាចជា 'តម្រូវការ' នៅកម្រិតប្រទេស មិនមែនដោយបុគ្គលប្រភេទណាមួយឡើយ។ ទាហានអាល្លឺម៉ង់ត្រូវបានជំរុញឱ្យទិញវត្ថុអនុស្សាវរីយ៍ដែលមានតម្លៃតិចតួច ហើយត្រូវបានហាមឃាត់យ៉ាងតឹងរ៉ឹងពីការលួចទ្រព្យសម្បត្តិពីបារាំង។ 'ការដើរទិញឥវ៉ាន់' ត្រូវបានលើកទឹកចិត្តច្រើន ឬតិចនៅតាមហាងអាល្លឺម៉ង់ជាក់លាក់ ដែលឆាប់ៗនេះនឹងក្លាយជាចំណុចផ្លូវក្នុងដំណើរកម្សាន្តតាមឡានក្រុងដែលបានរៀបចំនៅទូទាំងទីក្រុងប៉ារីស។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

Share This:

សង្គ្រាមលោកលើកទី ២៖ ពេលដែលទីក្រុងងងឹត៖ ការដួលរលំនៃទីក្រុងប៉ារីស ឆ្នាំ១៩៤០ Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 6:00:00 AM Rating: 5

តោះ! ទៅស្គាល់ "ប្រវត្តិនៃស្ទឹងសង្កែ" ទាំងអស់គ្នា

សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ 6:00:00 AM

ផ្សាយថ្ងៃទី ២៧ មេសា ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
ស្ទឹងសង្កែជាស្ទឹងសំខាន់ហូរកាត់ទីប្រជុំជនបាត់ដំបង។ ស្ទឹងសង្កែមានប្រភពនៅភ្នំព្រិល ដែលជាភ្នំខ្ពស់មួយនៅត្រង់តំបន់ប៉ៃលិនកាលដើមឡើយ នៅប្រមាណ៣គ.ម. ខាងត្បូងទីប្រជុំជនបាត់ដំបង ស្ទឹងសង្កែហូរបែកជាពីរ គីអូរដំបង និង អូរសង្កែ ។ តែក្រោយមក គេបានចាត់ចែងទប់ស្ទឹង អូរដំបងនេះ ដើម្បីឲ្យទឹកហូរមកតែមួយផ្លូវតាមស្ទឹង ដែលហូរកាត់ទីប្រជុំជនបាត់ដំបង ។ ឯកសារសរសេរដៃរបស់ព្រះគ្រូសិរីសត្ថា កែវអនុគណៈស្រុកបាត់ដំបង បានពិពណ៌នាអំពីស្ទឹងសង្កែកាលជំនាន់ដើមថា :
តាមសេចក្តីដំណាលរបស់ចាស់ទុំមុនៗមកនិយាយថាស្ទឹងបាត់ដំបងកាលពីដើមជាស្ទឹងតូចមួយ មានទទឹងប្រហែល៤ម៉ែត្រត្រង់មុខវត្តសង្កែ ហើយមានដើមសង្កែមួយ ដុះទេរទៅត្រើយម្ខាង ។ គេដើរលើដើមសង្កែ នោះឆ្លងស្ទឹង បាន បានជាដីត្រង់នោះគេហៅថា "គុម្ភសង្កែ" ។ តមកគេបានសាងវត្តនេះឡើងហៅថាវត្តសង្កែ ។ ឯតួស្ទឹងធំសម្រាប់ខេត្តបាត់ដំបង គឺស្ទឹងនៅត្រង់ភូមិអូរដំបងសព្វថ្ងៃនេះបានជានៅខាងចុងស្ទឹងនេះគេហៅថា "ស្ទឹងចាស់" គឺនៅត្រង់ភូមិស្ទឹងចាស់។ ឯកសារបានអធិប្បាយអំពីការទប់ស្ទឹងចាស់ដូចតទៅ :
ក្នុងឱកាសដែលទប់ស្ទឹងនេះ គេធ្វើទំនប់ត្រង់ស្ទឹងបែកក្បែរវត្តខ្វែង ប៉ុន្តែទប់មិនជាប់ចេះតែបាក់ច្រើនដងច្រើនគ្រាទើបពេលក្រោយ គេយកទូកថ្វែធំមួយមកដាក់ទទឹងព្រែក ហើយដាក់ដីធ្វើជាទំនប់។ មានចាស់ៗភាគច្រើនដែល បាន ចាំរឿងរ៉ាវនិយាយតៗគ្នាមកថា គេធ្វើពិធីបួងសួងដោយសម្លាប់ស្ត្រីមានគភ៌ ឬជាវត្ថុសក្តិសិទ្ធិដែលរក្សាទំនប់នេះផង។ ត្រង់នោះហៅថាព្រែកពណ្ណរាយ ។ មានចាស់ទុំមួយពួកទៀតនិយាយថា គេបានធ្វើកូនសាលាតំកល់បដិមាបីអង្គ គឺព្រះពុទ្ធរាព្រះហស្ត ១អង្គ ព្រះពុទ្ធប្រក់នាគ ១ អង្គ និងព្រះនារាយណ៍ ១អង្គនៅក្បែរទំនប់នោះ ។ តាំងពីថ្ងៃនោះមក ទំនប់ក៏លែងបាក់ ទឹកក៏ហូរតាមស្ទឹងបាត់ដំបងបណ្ដាលឲ្យស្ទឹងនេះកាន់តែរីកធំឡើងៗ។ ស្ទឹងដែលហូរតាមអូរដំបងក៏កាន់តែរាក់តូចទៅៗបន្តិចម្តងៗ ។ ឯកសារដដែលនេះ បានចែងអំពីកូនសាលាដែលតំកល់បដិមានោះថា :
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
ចាស់ទុំ ដែលនៅជិតភូមិខ្វែងនេះមានលោក ជាងភៀនជាដើម និយាយថាកាលនៅក្មេង គាត់ឃើញមានសាលាតូចមួយរបៀបជារោងអ្នកតា ។ មនុស្សចាស់ៗនិយាយ ថា សាលានោះគេធ្វើដោយឈើតាត្រាវស្ថិតនៅក្បាលជ្រោយខាងកើត ខាងមុខវត្តខ្វែងជិតនឹងមាត់ទឹក។តែដល់គាត់ធំឡើង ស្រាប់តែឃើញ ដីបាក់ច្រាំងធ្លាក់មកក្នុងស្ទឹងដោយបាត់ទាំងរោងអ្នកតានោះផង។ ចំណែកឯបដិមាទាំង៣អង្គវិញនោះ ឯកសារដដែលនេះនិយាយថា «កាលពីសម័យសៀមគ្រប់គ្រងខេត្តបាត់ដំបង ពីឆ្នាំ១៩៤១ ដល់ ១៩៤៦ គេរើសបានព្រះពុទ្ធរូបប្រក់នាគធ្វើអំពីថ្មបុរាណ នៅក្នុងស្ទឹងជិតទំនប់នេះ គឺជាព្រះដែលតម្កល់ក្នុងពិធីបួងសួង ពេលដែលទប់ទឹកនោះ ។ បានពិនិត្យឃើញព្រះនរាយណ៍ ដែលគេតម្កល់ទុកគោរពបូជានៅក្នុងព្រៃខាងកើតវត្តខ្វែងសព្វថ្ងៃនេះ ប្រហែលជាគេនិមន្តយកព្រះនរាយណ៍ទៅទុកធ្វើសក្ការបូជាមុនពេលច្រាំងបាក់។ ឯព្រះរាព្រះហស្ថវិញប្រហែលជាគេបានយកចេញពីកន្លែងនេះដែរ។ ឯកសារនេះ បានសន្និដ្ឋានថាទំនប់នេះប្រហែលជាស្ថាបនាតាំងពីមុនចៅហ្វាបែនចូលមកកាន់កាប់ខេត្តបាត់ដំបងម៉្លេះ គឺមុនឆ្នាំ ១៧៩៤ ទៅទៀត ។
ចំពោះរឿងនេះលោកតារស់ ប៊ុត បានបរិយាយថា : « នៅពេលមួយនោះយួនបានចូលមកចាប់លោកបាឡាត់ស្តីទីខេត្តបាត់ដំបង យកទៅឃុំទុកឯស្រុកវាអស់ពេលច្រើនឆ្នាំ ។ លោកចៅឃុនបាននាំទ័ពពីស្រុកសៀម លើកតាមវាយយកបានលោកបាឡាត់មកវិញ ។ ចាប់ពីពេលនោះមកគេក៏ទប់ស្ទឹងចាស់នេះកុំឲ្យយួនចូលមកលឿនពេកព្រោះស្ទឹងចាស់នេះត្រង់ណាស់ ។ ឯវិធីទប់ស្ទឹងមាននិយាយដូចឯកសារមុនដែរពេលទប់ចុងក្រោយ គេយកដើមឈើទាំងដើមៗមកចុះតំរៀបគ្នាទទឹងស្ទឹង ដោយមានដាក់ទូកថ្វែមួយ ដែលមានស្បៀងអាហារនិងភស្តុភារផ្សេងៗ ។ គេរៀបចំពិធីបួងសួង ហើយគេហាមដាច់ខាតមិនឲ្យស្ត្រីមានផ្ទៃពោះដើរកាត់មុខរោងពិធី។ នៅពេលដែលគេបួងសួងឆាកហ៊ោឡើង ស្រាប់តែមានស្ត្រីមានផ្ទៃពោះម្នាក់ដើរកាត់មុខរោងពិធី គេក៏ចាប់ស្ត្រីនោះសម្លាប់ដាក់ក្នុងទូកឲ្យចាំបាតទំនប់ហើយគេក៏លុបដីចាក់បំពេញទៅ ។ លុះធ្វើទំនប់រួចហើយគេដេញហ្វូងដំរីឱ្យដើរចុះដើរឡើងតាមអូរសង្កែ ឲ្យរបេះរបើកដីកើតជាផ្លូវទឹកធំសម្រាប់ជំនន់ឆ្នាំក្រោយ ហើយកុំឲ្យទឹកហូរខ្លាំងធាក់លើទំនប់។»
ប្រាសាទបុរាណដ៏អស្ចារ្យ វិហារពុទ្ថសាសនាមហាយានបូរ៉ូប៊ូឌូ.....
បើយើងគិតរឿងលោកបាឡាត់ និងលោកចៅឃុននោះរឿងនេះកើតនៅពាក់កណ្តាលសតវត្សទី១៩ទេ មិនមែនមុនលោកចៅហ្វាបែននៅចុងសតវត្សទី១៨ទេ។ ម្យ៉ាងទៀត ប្រវត្តិវត្តបាឡាត់ក៏បានចែងដែរថា យួនបានមកចាប់លោកបាឡាត់រស់នៅឆ្នាំ ១៨៣៧ យកទៅឃុំទុកស្រុកវាអស់ពេលដប់ឆ្នាំ ។ បើនិយាយពីដើមឈើដែលគេចុះធ្វើទំនប់នោះវិញ ដើមឈើធំៗទាំងនោះទើបតែនឹងរបេះធ្លាក់អណ្តែតទឹកអស់ប្រហែលជា២០ ឆ្នាំមុននេះទេ។ ចំពោះរឿងទំនប់នេះទៀតលោកញឹក ហួតបានប្រាប់ថាជីដូនគាត់ បានកើតទាន់ការទប់ស្ទឹងចាស់នេះ។ នៅពេលដែលសៀមចូលមករៀបស្រុក លើកទំនប់សង់បន្ទាយបងប្អូនខ្មែរបាននាំគ្នារត់ចូលព្រៃលាក់ខ្លួនពួនអាត្មា មិនឲ្យពួកសៀមយាយី ឆក់ ប្លន់ទ្រព្យសម្បត្តិ។ លោកតាហួតបានប្រាប់ទៀតថាឲ្យតែឮមាត់សៀមចូលភូមិម្ដងៗ សូម្បីតែឆ្កែក៏រត់ពួនដែរ ។
បើគិតត្រឹមជីដូនលោកតា ញឹក ហួត យើងឃើញថាមានប្រហែលបីតំណមនុស្សប៉ុណ្ណោះមកទល់នឹងឆ្នាំ ១៩០៧ មិនអាចលើសពី១០០ឆ្នាំបានឡើយ។ ម្យ៉ាងទៀតអ្នកធម្មជាតិវិទ្យាបារាំងឈ្មោះលោក មូហូ ដែលបានមកធ្វើទស្សនកិច្ចនៅបាត់ដំបងនៅពាក់កណ្តាលសតវត្សទី ១៩ បានសរសេរថា ស្ទឹងសង្កែនៅពេលនោះ មានទទឹងប្រហែល១២ម៉ែត្រទេនៅកន្លែងខ្លះ។ មានមតិខ្លះនិយាយថា ស្ទឹងចាស់ គឺស្ទឹងអូរដំបង ជាផ្លូវទឹកត្រង់ ទៅទន្លេសាបអាចឲ្យសឹកសត្រូវលើកទ័ពមកវាយ បាន ដោយងាយ ទើបគេទប់ស្ទឹងនេះឡើង ។ តែតាមពិតបើយើងមើលផែនទី យើងនឹងឃើញថាស្ទឹងចាស់បត់បែនជាងស្ទឹងសង្កែបាត់ដំបងឆ្ងាយណាស់។
បើនិយាយពីយុទ្ធសាស្រ្តវិញ ស្ទឹងសង្កែក៏មិនមែនជាចំណុច មាំជ្រៀតចូលមិនបាននោះទេ ព្រោះតាំងពីមុនចៅហ្វាបែនមកកាន់កាប់បាត់ដំបង ទ័ពតេជោទែនបានវាយរុញច្រានទ័ពចៅហ្វាបែនរហូត។ ដល់មានការប្រយុទ្ធគ្នាយ៉ាងសាហាវនៅត្រង់តំបន់ដូនទាវ (ឯពាក្យថាដូនទាវ នេះទៀត ក៏មានទាក់ទងនឹងចៅហ្វាបែនដែរ។ ឯកសាររបស់ព្រះគ្រូសិរីសត្ថា កែវ សាង យោងតាមព្រះថេរដីការរបស់សម្តេចព្រះវនរ័ត អុីវ ទួត បានមានសង្ឃដីកាថា «កាលចៅហ្វាបែនរត់ពីស្រុកខ្មែរមកបាត់ដំបងមានភរិយាម្នាក់ឈ្មោះនាងទាវ។ ក្រោយមក នាងទាវនឹករឭកស្រុកកំណើតពេកក៏សុំលាចៅហ្វាបែនត្រឡប់ទៅស្រុកវិញ តែចៅហ្វាបែនមិនព្រមអនុញ្ញាតឲ្យទៅសោះ។ នាងទាវក៏លួចរត់ ធ្វើដំណើរតាមទូកតាមស្ទឹងសង្កែត្រឡប់ទៅស្រុកវិញ ។ នៅពេលនោះ ចៅហ្វាបែនដឹងទាន់ក៏ចាត់បាវបំរើឲ្យតាមនាងទាវ ដោយបញ្ញត្តិថា បើទាន់ត្រង់ណាឲ្យសម្លាប់ចោលត្រង់នោះ។ ពួកបាវបំរើតាមទាន់នាងទាវ ក៏សម្លាប់នាងទាវកប់ត្រង់ក្បាលជ្រោយដូនទាវសព្វថ្ងៃ។ ខ្មោចនាងទាវនោះ ក៏ក្លាយជាបីសាចសម្រាប់ទទួលក្រយាបូជាពីអ្នកដំណើរចុះឡើងតាមផ្លូវទឹក ។

កាសែតឯករាជ្យជាតិ សូមជំរាបជូនលោកអ្នកនាងថា ពីរឆ្នាំកន្លងមកនេះ យើងបានផ្សាយតាមរយៈ Website: www.kaset-ekreachcheat.com គឺមិនដែលបានផលចំណូលពីការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មដើម្បីទ្រទ្រង់គេហទំព័រនេះឡើយ ហេតុដូច្នេះចាប់ពីខែ វិច្ឆិកា ២០២៥ តទៅ យើងនឹងផ្សាយតាមគេហទំព័រចាស់ www.erc-news.blogspot.com របស់យើងដដែលវិញ សូមអរគុណ

ហេតុទាំងនេះហើយដែលនាំឲ្យមានដូនទាវ រហូតដល់សព្វថ្ងៃ)។ ជាមួយគ្នានឹងការទប់ស្ទឹង និងសាងកំផែងនេះ គេបានបញ្ជូនសីមា អំពីថ្មភក់ មានចារអក្សរ អាគមគាថា ដាក់នៅបាតស្ទឹងសង្កែត្រង់វត្តកំពង់សីមាមួយកន្លែង នៅពាមសីមាដែលជាទីប្រសព្វមុខនៃស្ទឹងស្រែង និងស្ទឹងសង្កែមួយកន្លែង។ គេដាក់សីមាក្នុងស្ទឹងដើម្បីការពារសឹកសត្រូវ និងសត្វសាហាវផ្សេងៗ ។ ចាស់ៗនិយាយថាកាលដើម សម្បូរក្រពើណាស់ ហើយក្រពើតែងមកខាំមនុស្សរាល់ៗឆ្នាំ ។ តែចាប់តាំងពីមានបញ្ហាអាគមគាថានៅក្នុងស្ទឹងមក ក្រពើដែលមុជទឹកហែលមកនោះត្រូវផុស ងើបពីកំពង់សីមារហូតដល់ពាមសីមាដោយសារតែបារមីនៃសីមានេះ។ គេអាចស្ទាបសីមានេះបាន នៅរដូវទឹកស្រកនៅកំពង់សីមា។ ដោយសារក្រពើមុជទឹកមិនលិចនេះ អ្នកស្រុកអាចដឹងខ្លួនទាន់មុនពេលមកដល់នៃក្រពើ ហើយគ្រោះថ្នាក់ដោយក្រពើខាំ ក៏បាត់ទៅដែរ។ ក្នុងគោលបំណងដដែល គេបានបញ្ចុះថ្មគោលនៅជុំវិញទីក្រុងដែលយើងអាចប្រទះឃើញថ្មនេះត្រង់នេះមួយត្រង់នោះមួយ រហូតដល់សព្វថ្ងៃនេះ គឺជាថ្មធំៗ ដែលគេកប់ស្មេីដី មានច្រើននៅជុំវិញវត្តកំពង់សីមា ។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

Share This:

តោះ! ទៅស្គាល់ "ប្រវត្តិនៃស្ទឹងសង្កែ" ទាំងអស់គ្នា Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 6:00:00 AM Rating: 5

ប្រាសាទបុរាណដ៏អស្ចារ្យ វិហារពុទ្ថសាសនាមហាយានបូរ៉ូប៊ូឌូ

សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ 6:00:00 AM

ផ្សាយថ្ងៃទី ២៦ មេសា ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)

នាទីកំសាន្តថ្ងៃអាទិត្យ៖ លោកអ្នកនាងអាចទំនាក់ទំនង ផ្សាយពាណិជ្ជកម្មតាមរយៈទូរស័ព្ទលេខ 099 63 93 67 និងសូមអរគុណដល់លោកអ្នកនាង ដែលបានចំណាយពេលវេលា តាមដាននិងទស្សនា វីដេអូរបស់យើងខ្ញុំ តាំងពីដើមរហូតដល់ចប់ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119 សូមអរគុណ.........

សិក្សាជាមួយ កាសែតឯករាជ្យជាតិ លោកអ្នកនឹងទទួលបានចំណេះដឹងជាច្រើន ឥតដែនកំណត់.....
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
កំសាន្តថ្ងៃ អាទិត្យ

យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ ទំនាក់ទំនងទូរស័ព្ទលេខ 099 63 93 67

កសិកម្ម ដំណាំស្ពៃក្តោប.....

កាសែតឯករាជ្យជាតិ សូមជំរាបជូនលោកអ្នកនាងថា ពីរឆ្នាំកន្លងមកនេះ យើងបានផ្សាយតាមរយៈ Website: www.kaset-ekreachcheat.com គឺមិនដែលបានផលចំណូលពីការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មដើម្បីទ្រទ្រង់គេហទំព័រនេះឡើយ ហេតុដូច្នេះចាប់ពីខែ វិច្ឆិកា តទៅ យើងនឹងផ្សាយតាមគេហទំព័រចាស់ www.erc-news.blogspot.com របស់យើងដដែលវិញ សូមអរគុណ

Share This:

ប្រាសាទបុរាណដ៏អស្ចារ្យ វិហារពុទ្ថសាសនាមហាយានបូរ៉ូប៊ូឌូ Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 6:00:00 AM Rating: 5

កសិកម្ម ដំណាំស្ពៃក្តោប

សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ 6:00:00 AM

ផ្សាយថ្ងៃទី ២៥ មេសា ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
ស្ពៃក្តោប (/keɪl/) ដែលហៅម្យ៉ាងទៀតថា ស្ពៃក្តោបស្លឹក ជាកម្មសិទ្ធិរបស់ក្រុមស្ពៃក្តោប (Brassica oleracea) ដែលដាំដុះជាចម្បងសម្រាប់ស្លឹកដែលអាចបរិភោគបាន ប៉ុន្តែវាក៏ត្រូវបានគេប្រើជារុក្ខជាតិតុបតែងផងដែរ។ ពូជផ្សេងៗគ្នាជាច្រើនរបស់វាមានរូបរាងខុសៗគ្នា។ ស្លឹកអាចមានរាងប៉ោង រួញ ឬរាបស្មើ ហើយពណ៌មានចាប់ពីពណ៌ស្វាយទៅពណ៌បៃតង។
ការពិពណ៌នា
រុក្ខជាតិស្ពៃក្តោបមានស្លឹកពណ៌បៃតង ឬពណ៌ស្វាយ ហើយស្លឹកកណ្តាលមិនបង្កើតជាក្បាលដូចស្ពៃក្តោបក្បាលទេ។[1] ស្លឹក និងកណ្តាលអាចមានពណ៌ស ក្រហម ផ្កាឈូក ផ្កាឡាវេនឌឺ លឿងបៃតង ឬសក្រែម។
ឈ្មោះស្ពៃខ្មៅមានប្រភពមកពីស្ពៃក្តោបជាច្រើនប្រភេទនៅតំបន់មជ្ឈិមខាងជើងនៃប្រទេសអង់គ្លេស (ប្រៀបធៀបជាមួយស្ពៃក្តោបស្កុតឡេន និងស្ពៃក្តោបអាល្លឺម៉ង់)។ ប្រភពដើមចុងក្រោយគឺពាក្យ caulis 'cabbage' ឡាតាំង។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
ស្ពៃខ្មៅដែលមានប្រភពមកពីស្ពៃខ្មៅព្រៃ ត្រូវបានគេចាត់ទុកថាមានលក្ខណៈស្រដៀងនឹងស្ពៃខ្មៅព្រៃជាងស្ពៃខ្មៅប្រភេទ B. oleracea ដែលគេចិញ្ចឹមក្នុងស្រុកភាគច្រើន។
ស្ពៃខ្មៅជាធម្មតាជារុក្ខជាតិពីរឆ្នាំដែលដាំពីគ្រាប់ពូជដែលមានសីតុណ្ហភាពដំណុះច្រើនប្រភេទ។ វាធន់និងលូតលាស់ល្អនៅរដូវរងា ហើយអាចរស់បានក្នុងសីតុណ្ហភាពទាបដល់ -15 °C (5 °F)។ ស្ពៃខ្មៅអាចផ្អែមជាងបន្ទាប់ពីមានការសាយខ្លាំង។
ស្ពៃក្តោបមានដើមកំណើតនៅភាគខាងកើតនៃសមុទ្រមេឌីទែរ៉ាណេ និងអាណាតូលីយ៉ា ជាកន្លែងដែលវាត្រូវបានដាំដុះសម្រាប់ជាអាហារចាប់ផ្តើមយ៉ាងយូរបំផុតនៅឆ្នាំ 2000 មុនគ.ស។ ស្ពៃក្តោបប្រភេទស្លឹករួញមានរួចហើយ រួមជាមួយនឹងស្ពៃក្តោបប្រភេទស្លឹកសំប៉ែតនៅប្រទេសក្រិកក្នុងសតវត្សទី 4 មុនគ.ស។ ទម្រង់ទាំងនេះ ដែលជនជាតិរ៉ូមហៅថាស្ពៃក្តោប Sabellian ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាបុព្វបុរសនៃស្ពៃក្តោបសម័យទំនើប។
កំណត់ត្រាដំបូងបំផុតនៃស្ពៃក្តោបនៅអឺរ៉ុបខាងលិចគឺស្ពៃក្តោបប្រភេទក្បាលរឹងក្នុងសតវត្សទី 13។ កំណត់ត្រានៅប្រទេសអង់គ្លេសក្នុងសតវត្សទី 14 បានបែងចែករវាងស្ពៃក្តោបប្រភេទក្បាលរឹង និងស្ពៃក្តោបប្រភេទស្លឹករលុង។
របៀបដែលយុទ្ធសាស្ត្រ Blitzkrieg របស់ហ៊ីត្លែរបានធ្វើឱ្យសម្ព័ន្ធមិត្តភ្ញាក់ផ្អើលក្នុងសង្គ្រាមលោកលើកទី 2.....
ពាណិជ្ជកររុស្ស៊ីបានណែនាំស្ពៃក្តោបរុស្ស៊ីចូលទៅក្នុងប្រទេសកាណាដា ហើយបន្ទាប់មកចូលទៅក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិកក្នុងសតវត្សទី 19។ អ្នករុក្ខសាស្ត្រ USDA លោក David Fairchild ត្រូវបានគេសរសើរថាបានណែនាំស្ពៃក្តោប (និងដំណាំជាច្រើនទៀត) ដល់ជនជាតិអាមេរិក ដោយបាននាំវាមកវិញពីប្រទេសក្រូអាស៊ី ទោះបីជាលោក Fairchild ផ្ទាល់មិនចូលចិត្តស្ពៃក្តោប រួមទាំងស្ពៃក្តោបផងដែរ។ នៅពេលនោះ ស្ពៃក្តោបត្រូវបានដាំដុះយ៉ាងទូលំទូលាយនៅក្នុងប្រទេសក្រូអាស៊ី ភាគច្រើនដោយសារតែវាងាយស្រួលដាំដុះ និងមានតម្លៃថោក ហើយអាចបន្សាបជាតិប្រៃក្នុងដី។
ពូជស្ពៃក្តោបអាចត្រូវបានបែងចែកទៅតាមប្រវែងដើមទាប មធ្យម ឬខ្ពស់ និងភាពខុសគ្នានៃប្រភេទស្លឹក។ ពណ៌ស្លឹកមានចាប់ពីបៃតងខ្ចីរហូតដល់បៃតង បៃតងចាស់ បៃតងស្វាយ និងត្នោតស្វាយ។
ការចាត់ថ្នាក់តាមប្រភេទស្លឹក៖
ស្លឹករួញ (ស្ពៃក្តោបស្កុត ស្ពៃក្តោបរួញពណ៌ខៀវ)
ស្លឹករួញ (ស្ពៃខ្មៅ ដែលត្រូវបានគេស្គាល់កាន់តែច្បាស់ដោយការបកប្រែជាភាសាអ៊ីតាលីរបស់វាថា 'cavolo nero' ហើយត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថាជាស្ពៃក្តោប Tuscan ស្ពៃក្តោប Tuscan ស្ពៃក្តោប lacinato និងស្ពៃក្តោបដាយណូស័រ)
ស្លឹកភ្លឺចែងចាំង (ភ្លឺចែងចាំង និងរលោង)
ស្លឹកធម្មតា (ប្រភេទស្លឹករាបស្មើដូចជាស្ពៃក្តោបរុស្ស៊ីក្រហម និងស្ពៃក្តោបរុស្ស៊ីស)
ស្លឹក និងស្លឹកលំពែង ឬស្លឹកប្រភេទរោម (ជាកូនកាត់រវាងស្លឹករួញ និងស្លឹកធម្មតា)
ស្លឹកតុបតែង (ស្លឹកមិនសូវឆ្ងាញ់ និងរឹងជាង)
ដោយសារតែស្ពៃខ្មៅអាចដុះលូតលាស់បានល្អរហូតដល់រដូវរងា ស្ពៃខ្មៅប្រភេទមួយត្រូវបានគេហៅថា "hungry gap" បន្ទាប់ពីរយៈពេលរដូវរងាក្នុងវិស័យកសិកម្មបែបប្រពៃណី នៅពេលដែលដំណាំផ្សេងទៀតអាចប្រមូលផលបានតិចតួច។ ពូជដែលមានកម្ពស់ខ្ពស់ពិសេសមួយត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាស្ពៃខ្មៅ Jersey ឬស្ពៃក្តោបគោ។ Kai-lan ឬស្ពៃខ្មៅចិន គឺជាពូជមួយដែលត្រូវបានគេប្រើជាញឹកញាប់នៅក្នុងម្ហូបចិន។ នៅប្រទេសព័រទុយហ្គាល់ ស្ពៃខ្មៅដែលមានស្លឹករដិបរដុបភាគច្រើនត្រូវបានគេហៅថា "couve galega" (ស្ពៃខ្មៅ Galician ឬស្ពៃក្តោបព័រទុយហ្គាល់)។

កាសែតឯករាជ្យជាតិ សូមជំរាបជូនលោកអ្នកនាងថា ពីរឆ្នាំកន្លងមកនេះ យើងបានផ្សាយតាមរយៈ Website: www.kaset-ekreachcheat.com គឺមិនដែលបានផលចំណូលពីការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មដើម្បីទ្រទ្រង់គេហទំព័រនេះឡើយ ហេតុដូច្នេះចាប់ពីខែ វិច្ឆិកា ២០២៥ តទៅ យើងនឹងផ្សាយតាមគេហទំព័រចាស់ www.erc-news.blogspot.com របស់យើងដដែលវិញ សូមអរគុណ

ស្ពៃក្តោប និងស្ពៃក្តោបជាច្រើនប្រភេទត្រូវបានដាំដុះជាចម្បងសម្រាប់ស្លឹកតុបតែងដែលមានពណ៌សភ្លឺចែងចាំង ក្រហម ផ្កាឈូក ផ្កាឡាវេនឌឺ ខៀវ ឬស្វាយនៅខាងក្នុងផ្កាកុលាប។ ស្ពៃក្តោបតុបតែងប្រភេទផ្សេងៗគ្នាគឺ ស្ពៃក្តោប Peacock Kale, Coral Prince, Kamone Coral Queen, Color Up Kale និងស្ពៃក្តោប Chidori។ ស្ពៃក្តោបតុបតែងអាចបរិភោគបានដូចពូជដទៃទៀតដែរ ប៉ុន្តែប្រហែលជាមិនឆ្ងាញ់ដូចពូជដទៃទៀតទេ។[ត្រូវការការផ្ទៀងផ្ទាត់] នៅឆ្នាំ ២០១២ Pizza Hut បានទិញស្ពៃក្តោបប្រហែល ១៤,០០០ ផោនសម្រាប់ប្រើក្នុងការតុបតែងសាឡាដ។ ស្លឹកស្ពៃក្តោបត្រូវបានគេប្រើប្រាស់កាន់តែខ្លាំងឡើងជាគ្រឿងផ្សំសម្រាប់ភួងបន្លែ និងភួងផ្កាអាពាហ៍ពិពាហ៍។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

Share This:

កសិកម្ម ដំណាំស្ពៃក្តោប Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 6:00:00 AM Rating: 5

របៀបដែលយុទ្ធសាស្ត្រ Blitzkrieg របស់ហ៊ីត្លែរបានធ្វើឱ្យសម្ព័ន្ធមិត្តភ្ញាក់ផ្អើលក្នុងសង្គ្រាមលោកលើកទី 2

សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ 6:00:00 AM

ផ្សាយថ្ងៃទី ២៤ មេសា ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
ដោយចាប់ផ្តើមជាមួយនឹងការឈ្លានពានរបស់ប្រទេសអាល្លឺម៉ង់លើប្រទេសប៉ូឡូញក្នុងឆ្នាំ 1939 ម៉ាស៊ីនយោធារបស់ Adolf Hitler បានទាញយកជ័យជម្នះដ៏គួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលជាបន្តបន្ទាប់នៅដើមសង្គ្រាមលោកលើកទី 2 ប្រហែលជាគ្មានអ្វីគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលដូចការបរាជ័យទាំងស្រុងរបស់អាល្លឺម៉ង់លើប្រទេសបារាំងក្នុងឆ្នាំ 1940 នោះទេ។
លោក Robert Kirchubel អ្នកប្រវត្តិសាស្ត្រយោធាដែលមានគំនិតផ្តួចផ្តើម FORCES របស់សាកលវិទ្យាល័យ Purdue និងជាអ្នកនិពន្ធសៀវភៅ "Atlas of the Blitzkrieg: 1939-1941" បាននិយាយថា "ប្រទេសបារាំងត្រូវបានចាញ់ក្នុងរយៈពេល 10 ថ្ងៃដំបូងនៃសង្គ្រាម"។ "នេះគឺជាប្រទេសមួយដែលមានរយៈពេលបួនឆ្នាំប្រឆាំងនឹងប្រទេសអាល្លឺម៉ង់កាលពីមួយជំនាន់មុនក្នុងសង្គ្រាមលោកលើកទី 1។ ឥឡូវនេះវាចប់ហើយក្នុងរយៈពេលតិចជាងពីរសប្តាហ៍"។
មូលហេតុនៃភាពជោគជ័យដ៏អស្ចារ្យដំបូងរបស់ហ៊ីត្លែរក្នុងសង្គ្រាមលោកលើកទីពីរគឺរចនាប័ទ្មសង្គ្រាមថ្មីដ៏ក្លាហានដែលគេស្គាល់ថាជា Blitzkrieg ដែលជាការរួមបញ្ចូលគ្នានៃពាក្យអាល្លឺម៉ង់សម្រាប់ "ផ្លេកបន្ទោរ" (blitz) និង "សង្គ្រាម" (krieg) ដែលបង្កើតឡើងដោយអ្នកកាសែតលោកខាងលិចដែលមានការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំងចំពោះល្បឿន និងភាពសាហាវយង់ឃ្នងនៃការវាយប្រហាររបស់ណាស៊ី។
លោក Kirchubel បាននិយាយថា "Blitzkrieg បានធ្វើឱ្យពិភពលោកភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង ដែលកងទ័ពសត្រូវអាចត្រូវបានកម្ចាត់យ៉ាងឆាប់រហ័ស ហើយគ្មាននរណាម្នាក់ហាក់ដូចជាមានវិធីទប់ទល់សម្រាប់វានោះទេ"។
មេរៀនដ៏ឈឺចាប់ពីសង្គ្រាមលោកលើកទីមួយ
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
ទាហានអាល្លឺម៉ង់ជិត 2 លាននាក់ត្រូវបានសម្លាប់ក្នុងអំឡុងសង្គ្រាមលោកលើកទីមួយ ដែលភាគច្រើនជាជនរងគ្រោះនៃរចនាប័ទ្មប្រយុទ្ធដ៏យឺតយ៉ាវដែលគេស្គាល់ថាជាសង្គ្រាមលេណដ្ឋាន។ នៅក្នុងសមរភូមិដំបូងនៃសង្គ្រាមលោកលើកទីមួយ គ្រប់ភាគីទាំងអស់បានរងការខាតបង់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរពីកាំភ្លើងធំ កាំភ្លើងយន្ត និងអាវុធទំនើបៗផ្សេងទៀត ដែលពួកគេបានងាកទៅរកការជីកលេណដ្ឋានវែងៗនៅក្នុងសមរភូមិដើម្បីការពារ។ លេណដ្ឋានដែលពោរពេញដោយភក់ និងពោរពេញដោយកណ្តុរបានក្លាយជារឿងដែលនៅជិតបំផុតទៅនឹងឋាននរកនៅលើផែនដីសម្រាប់ទាហានទាំងនេះ។
ឧទាហរណ៍មួយក្នុងចំណោមឧទាហរណ៍ដ៏វែងបំផុត និងសាហាវបំផុតនៃសង្គ្រាមលេណដ្ឋានគឺសមរភូមិ Somme រយៈពេល 141 ថ្ងៃ ដែលកងទ័ពអង់គ្លេស បារាំង និងអាល្លឺម៉ង់បានរងគ្រោះថ្នាក់រួមគ្នាជាងមួយលាននាក់។
លោក Kirchubel បាននិយាយថា ប្រទេសនីមួយៗដែលបានប្រយុទ្ធក្នុងសង្គ្រាមលោកលើកទីមួយបានសន្យាថានឹងមិនប្រយុទ្ធក្នុងលេណដ្ឋានដ៏វេទនាមួយផ្សេងទៀតឡើយ ប៉ុន្តែពួកគេម្នាក់ៗមានគំនិតខុសៗគ្នាអំពីរបៀបសម្រេចបានវា។ ក្នុងអំឡុងពេលរវាងសង្គ្រាម អង់គ្លេសបានវិនិយោគយ៉ាងច្រើនលើបច្ចេកវិទ្យាយន្តហោះ ដោយគ្រោងហោះហើរពីលើលេណដ្ឋាន និងទម្លាក់គ្រាប់បែកលើសត្រូវនៅផ្ទះ។ បារាំងបានសម្រេចចិត្តសាងសង់លេណដ្ឋានដែលមានអចិន្ត្រៃយ៍ និងមានកំពែងរឹងមាំជាងមុន ដែលគេស្គាល់ថាជា Maginot Line ដែលជាបន្ទាយក្រោមដីចំនួន 58 ដែលត្រូវបានសាងសង់តាមបណ្តោយព្រំដែនបារាំង-អាល្លឺម៉ង់ក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1930។ យោធាអាល្លឺម៉ង់បានប្រើយុទ្ធសាស្ត្រផ្សេង។ លោក Kirchubel និយាយថា "កងទ័ពអាល្លឺម៉ង់បាននិយាយថា 'យើងនឹងបំផ្ទុះលេណដ្ឋានដោយប្រើបច្ចេកទេសថ្មីនេះ'"។
តើការវាយប្រហារដោយ Blitzkrieg ជាអ្វី?
ទស្សនវិជ្ជានៃ Blitzkrieg គឺវាយប្រហារសត្រូវយ៉ាងខ្លាំងនៅកន្លែងដែលខ្សោយបំផុត ហើយវាយប្រហារជាមួយសមាសធាតុបីយ៉ាងនៃយោធាក្នុងពេលតែមួយ៖ រថក្រោះពាសដែក ថ្មើរជើង និងការបាញ់ផ្លោងតាមអាកាស។
លោក Martin King ដែលជាអ្នកប្រវត្តិសាស្រ្តយោធាដែលឈ្នះពានរង្វាន់ Emmy និងជាអ្នកនិពន្ធសៀវភៅល្អៗជាច្រើនអំពីសង្គ្រាមលោកលើកទី 2 បាននិយាយថា "ជាមួយនឹង Blitzkrieg គ្រឿងសឹករបស់អ្នកនឹងតែងតែជាស្នូល - រថក្រោះនឹងតែងតែនៅខាងមុខ"។ "ថ្មើរជើងនឹងមកនៅពីក្រោយ ជាធម្មតាក្នុងរថយន្តដឹកទំនិញពាក់កណ្តាល និងរថយន្តដឹកទំនិញ។ ដរាបណាគ្រឿងសឹកបានចូលប្រយុទ្ធ យន្តហោះ Stukas និង Messerschmitts (យន្តហោះទម្លាក់គ្រាប់បែក និងយន្តហោះចម្បាំងរបស់អាល្លឺម៉ង់) នឹងហោះទាប ហើយជាទូទៅបំផ្លាញគូប្រជែង"។
លោក Kirchubel និយាយថា Blitzkrieg ត្រូវបានបំផុសគំនិតដោយគំនិត Prussian ចាស់ៗអំពីសង្គ្រាមដោយប្រយោល - មិនមែនប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹង "កម្លាំងប្រឆាំងនឹងកម្លាំង" របស់គូប្រជែងទេ ប៉ុន្តែកេងប្រវ័ញ្ចចំណុចខ្សោយជំនួសវិញ។ ដើម្បីប្រៀបធៀបសង្គ្រាមទៅនឹងការប្រកួតប្រដាល់ Blitzkrieg គឺជាកណ្តាប់ដៃមួយទល់នឹងពីរដែលធ្វើឲ្យគូប្រកួតរបស់អ្នកដួលទៅលើកម្រាលយ៉ាងលឿន មិនមែនជាការសម្រេចចិត្តអូសបន្លាយ ១២ ទឹកនោះទេ។ លោក King បាននិយាយថា "Blitzkrieg មានល្បឿនលឿន វាខឹងសម្បារ វាត្រឹមត្រូវ ហើយវាបានធ្វើការងារ"។
ភ្នំសំពៅ ជាតំបន់ស័ក្តសិទ្ធ សម្រាប់ជំនឿខ្មែរ.....
សមាសធាតុសំខាន់មួយនៃ Blitzkrieg គឺរចនាសម្ព័ន្ធបញ្ជា និងគ្រប់គ្រងដែលអាចបត់បែនបាននៅក្នុងកងទ័ពអាល្លឺម៉ង់។ នៅដើមសង្គ្រាម ហ៊ីត្លែរមានជំនឿយ៉ាងពេញទំហឹងលើឧត្តមសេនីយ៍របស់គាត់ ជាពិសេស Erwin Rommel និង Heinz Guderian ដូច្នេះ Fuhrer មិនចាំបាច់អនុញ្ញាតផែនការវាយប្រហារនីមួយៗដោយផ្ទាល់នោះទេ។ ជាថ្នូរវិញ ឧត្តមសេនីយ៍ទាំងនោះបានផ្ទេរអំណាចក្នុងសមរភូមិទៅឲ្យមន្ត្រីវាលដែលមានឋានៈទាបជាង ដើម្បីឱ្យពួកគេអាចមានប្រតិកម្មយ៉ាងឆាប់រហ័សចំពោះលក្ខខណ្ឌដែលកំពុងផ្លាស់ប្តូរនៅលើដី។
រថក្រោះអាល្លឺម៉ង់ ដែលទាបជាងរថក្រោះ Renault របស់បារាំងក្នុងវិធីជាច្រើន បានភ្ជាប់មកជាមួយនឹងការធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងនូវបច្ចេកវិទ្យាដ៏សំខាន់មួយ គឺវិទ្យុទ្វេផ្លូវ។ មេបញ្ជាការរថក្រោះមិនត្រឹមតែទទួលបានបញ្ជាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងបានបញ្ជូនព័ត៌មានសំខាន់ៗនៅសមរភូមិត្រឡប់ទៅខ្សែសង្វាក់បញ្ជាវិញ។
«ឧទាហរណ៍ដ៏ល្អឥតខ្ចោះនៃយុទ្ធនាការ Blitzkrieg គឺយុទ្ធនាការរបស់លោកខាងលិចក្នុងឆ្នាំ 1940» លោក Kirchubel បាននិយាយ ដោយសំដៅទៅលើការឈ្លានពានរបស់ណាស៊ីលើប្រទេសបារាំង និងប្រទេសអព្យាក្រឹតគឺហូឡង់ និងបែលហ្ស៊ិក។ «ជនជាតិអាល្លឺម៉ង់បានធ្វើអ្វីគ្រប់យ៉ាងត្រឹមត្រូវ ហើយសម្ព័ន្ធមិត្តបានធ្វើអ្វីគ្រប់យ៉ាងខុស»។
ប្រទេសបារាំងមានកងទ័ពឈរជើងចំនួន 800,000 នាក់ ហើយត្រូវបានចាត់ទុកថាជាកម្លាំងយោធាខ្លាំងបំផុតនៅអឺរ៉ុប។ ប៉ុន្តែទស្សនវិជ្ជាសង្គ្រាមរបស់ពួកគេត្រូវបានជាប់គាំងនៅក្នុងសង្គ្រាមលោកលើកទីមួយ។ ជនជាតិបារាំងបានដាក់ជំនឿទាំងអស់របស់ពួកគេទៅលើខ្សែ Maginot ដែលមានកំពែងរឹងមាំជាការការពារដ៏រឹងមាំប្រឆាំងនឹងការឈ្លានពានរបស់អាល្លឺម៉ង់ទ្រង់ទ្រាយធំ។
ប៉ុន្តែជនជាតិអាល្លឺម៉ង់បានកំណត់ចំណុចខ្សោយមួយ ដែលជាផ្នែកព្រំដែនបែលហ្ស៊ិក-អាល្លឺម៉ង់ដែលមានការការពារមិនល្អ ដែលរត់កាត់ព្រៃ Ardennes ក្រាស់។ ចំពោះជនជាតិបារាំង ការវាយប្រហារដោយរថក្រោះឆ្លងកាត់ Ardennes ហាក់ដូចជាមានហានិភ័យខ្ពស់ ប៉ុន្តែ Blitzkrieg គឺនិយាយអំពីការទទួលយកហានិភ័យ។
«វាគឺជា Blitzkrieg របស់អាល្លឺម៉ង់ប្រឆាំងនឹង 'សមរភូមិវិធីសាស្រ្ត' របស់បារាំង ដែលជាអ្វីដែលជនជាតិបារាំងហៅថាបច្ចេកទេសរបស់ពួកគេ» លោក Kirchubel បាននិយាយ។ «គ្មានវិធីពីរដែលផ្ទុយគ្នាទាំងស្រុងក្នុងការប្រយុទ្ធក្នុងសង្គ្រាមនោះទេ។ វាដូចជាការមើលកម្មវិធីសត្វព្រៃ នៅពេលដែលសត្វតោញីចាប់ផ្តើមដេញតាមសត្វអ៊ីមប៉ាឡា។ មានតែលទ្ធផលមួយដែលអាចធ្វើទៅបានប៉ុណ្ណោះ»។
តិចជាងប្រាំមួយសប្តាហ៍បន្ទាប់ពីរថក្រោះរបស់ហ៊ីត្លែរបានរំកិលឆ្លងកាត់តំបន់ Ardennes នាយករដ្ឋមន្ត្រីបារាំងថ្មី Marshal Henri-Philippe Pétain បានចុះហត្ថលេខាលើសន្ធិសញ្ញាឈប់បាញ់មួយ ដោយប្រគល់ទឹកដីបារាំងបីភាគប្រាំទៅឱ្យពួកណាស៊ី។
សង្គ្រាម Blitzkrieg ជួបជាមួយកងទ័ពសូវៀត
បន្ទាប់ពីយុទ្ធនាការជោគជ័យរបស់គាត់នៅភាគខាងលិច ហ៊ីត្លែរបានបង្វែរកងទ័ពរបស់គាត់ទៅទិសខាងកើតក្នុងខែមិថុនា ឆ្នាំ 1941 សម្រាប់ការវាយប្រហារ Blitzkrieg ពេញលេញទៅលើសហភាពសូវៀត។ រយៈពេលបួនខែ កងទ័ពអាល្លឺម៉ង់បានរត់យ៉ាងលំបាកលើកងទ័ពក្រហមដោយប្រើកណ្តាប់ដៃតែមួយពីរដូចគ្នានៃរថក្រោះពាសដែក ថ្មើរជើង និងការគាំទ្រតាមអាកាស។
ប៉ុន្តែមិនដូចប្រទេសប៉ូឡូញ ន័រវែស បារាំង និងកងទ័ពដទៃទៀតដែលបានវាយប្រហារបន្ទាប់ពីទទួលរងការវាយដំដោយ Blitzkrieg ទេ Kruchibel និយាយថា «សហភាពសូវៀតទទួលរងការវាយប្រហារបីទៅបួនដងទៅលើក្បាល ប៉ុន្តែនៅតែឈរជើង»។
សង្គ្រាម Blitzkrieg មិនមែនមានន័យថាជាការឡោមព័ទ្ធរយៈពេលជាច្រើនខែ ឬសង្គ្រាមរយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំនោះទេ។ ល្បឿន និងអាំងតង់ស៊ីតេនៃការប្រយុទ្ធបានប៉ះពាល់ដល់ទាំងមនុស្ស និងម៉ាស៊ីន។ សហភាពសូវៀតមានទំហំធំពេក ហើយកងទ័ពរបស់ខ្លួនមានទំហំធំពេកមិនអាចដណ្តើមយកបានដោយយុទ្ធសាស្ត្រសង្គ្រាមផ្លេកបន្ទោរដូចគ្នាដែលបានធ្វើឱ្យប្រទេសជិតខាងរបស់អាល្លឺម៉ង់ភ្ញាក់ផ្អើលឱ្យចុះចាញ់។

កាសែតឯករាជ្យជាតិ សូមជំរាបជូនលោកអ្នកនាងថា ពីរឆ្នាំកន្លងមកនេះ យើងបានផ្សាយតាមរយៈ Website: www.kaset-ekreachcheat.com គឺមិនដែលបានផលចំណូលពីការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មដើម្បីទ្រទ្រង់គេហទំព័រនេះឡើយ ហេតុដូច្នេះចាប់ពីខែ វិច្ឆិកា ២០២៥ តទៅ យើងនឹងផ្សាយតាមគេហទំព័រចាស់ www.erc-news.blogspot.com របស់យើងដដែលវិញ សូមអរគុណ

លោក Kirchubel បាននិយាយថា "ជនជាតិអាល្លឺម៉ង់បានចាប់ផ្តើមបំភ្លេចចោលនូវអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលពួកគេបានរៀននៅប្រទេសបារាំង ហើយពួកគេបានចាប់ផ្តើមចាញ់"។ "ផ្នែកខ្លះគឺដោយសារតែសត្រូវ ប៉ុន្តែផ្នែកខ្លះទៀតគឺការសម្រេចចិត្តមិនល្អរបស់ជនជាតិអាល្លឺម៉ង់"។
សង្គ្រាម Blitzkrieg របស់ហ៊ីត្លែរបានស្លាប់យ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពនៅក្នុងសហភាពសូវៀត ហើយមិនដែលត្រឡប់មកវិញទេ។ សម្ព័ន្ធមិត្តបានបង្កើតយុទ្ធសាស្ត្រ Blitzkrieg ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ប្រតិបត្តិការ Cobra បានប្រើប្រាស់យុទ្ធនាការដ៏គួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើល និងគួរឱ្យស្ញប់ស្ញែងដូចសង្គ្រាម Blitzkrieg ដើម្បីទម្លុះខ្សែបន្ទាត់របស់អាល្លឺម៉ង់បន្ទាប់ពីការឈ្លានពាន D-Day ក្នុងឆ្នាំ 1944។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

Share This:

របៀបដែលយុទ្ធសាស្ត្រ Blitzkrieg របស់ហ៊ីត្លែរបានធ្វើឱ្យសម្ព័ន្ធមិត្តភ្ញាក់ផ្អើលក្នុងសង្គ្រាមលោកលើកទី 2 Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 6:00:00 AM Rating: 5

ភ្នំសំពៅ ជាតំបន់ស័ក្តសិទ្ធ សម្រាប់ជំនឿខ្មែរ

សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ 6:00:00 AM

ផ្សាយថ្ងៃទី ២៣ មេសា ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
បាត់ដំបង៖ ភ្នំសំពៅជាតំបន់ធម្មជាតិមួយ ដែលស្ថិតនៅតាមដងផ្លូវជាតិលេខ៥៧ (អតីតផ្លូវជាតិលេខ១០) ក្នុងឃុំភ្នំសំពៅ ស្រុកបាណន់។ ភ្នំនេះមានកំពស់ប្រមាណ១០០ម៉ែត្រ ចម្ងាយ ១២ គីឡូម៉ែត្រ ពីក្រុងបាត់ដំបង។ លើខ្នងភ្នំតំបន់កំសាន្តចែកជាបីសំខាន់ៗ ទី១ កំពូលភ្នំមានព្រះវិហារដែលអ្នកអាចមើលឃើញពីចំងាយហៅថា "ប្រាង" ទី២ "ល្អាងផ្កាស្លា" ទី៣ "គិរីរម្យ" ។ ប្រាងគឺជាកន្លែងសម្រាប់ប្ររព្ធពីធីបុណ្យសាសនាផ្សេងៗ ហើយអ្នកទេសចរណ៍ អាចមើលទេសភាពវាលស្រែដ៏ធំល្វឹងល្វើយ ពីលើខ្នងភ្នំនៅត្រង់តំបន់នេះបានយ៉ាងល្អ។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
ល្អាងផ្កាស្លាជាអាស្រមរបស់ព្រះសង្ឃ ដូនជី តាជី។ នៅល្អាងផ្កាស្លាមានល្អាងជាច្រើនឋិតនៅក្នុងនោះដូចជា ល្អាងផ្កាស្លាង ល្អាងខ្យល់ ល្អាងត្រជាក់។ គីរីរម្យ បច្ចុប្បន្នមានវត្តមួយស្ថិតនៅទីនោះ និងមានល្អាងសំខាន់ពីរគឺល្អាងតែងខ្លួន និងល្អាងល្ខោន។
តោះ! មកស្គាល់ ខេត្តពោធិ៍សាត់.....
កាលពីសម័យ ប៉ុល ពត ល្អាងទាំងពីរនេះជាកន្លែងសម្លាប់មនុស្ស គ្រោងឆ្អឹងមនុស្សជាច្រើន និងសំលៀកបំពាក់ ត្រូវបានរៀបចំដាក់ក្នុងទ្រុងសំណាញ់ យ៉ាងត្រឹមត្រូវ។

កាសែតឯករាជ្យជាតិ សូមជំរាបជូនលោកអ្នកនាងថា ពីរឆ្នាំកន្លងមកនេះ យើងបានផ្សាយតាមរយៈ Website: www.kaset-ekreachcheat.com គឺមិនដែលបានផលចំណូលពីការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មដើម្បីទ្រទ្រង់គេហទំព័រនេះឡើយ ហេតុដូច្នេះចាប់ពីខែ វិច្ឆិកា ២០២៥ តទៅ យើងនឹងផ្សាយតាមគេហទំព័រចាស់ www.erc-news.blogspot.com របស់យើងដដែលវិញ សូមអរគុណ

នៅក្បែរៗភ្នំសំពៅ មានចម្កោមភ្នំសំខាន់ៗមួយចំនួនទៀត ដែលទាក់ទងនឹងរឿងព្រេងខ្មែរជាច្រើនគឺរឿងរាជកុលនាងរំសាយសក់ មានភ្នំក្តោង ភ្នំក្រពើ ភ្នំអណ្តើក ភ្នំទ្រុងមាន់ ភ្នំទ្រុងទា ភ្នំនាងរំសាយសក់ ភ្នំតាគ្រាម ដែលសុទ្ធតែរមណីយដ្ឋានធម្មជាតិ។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

Share This:

ភ្នំសំពៅ ជាតំបន់ស័ក្តសិទ្ធ សម្រាប់ជំនឿខ្មែរ Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 6:00:00 AM Rating: 5

តោះ! មកស្គាល់ ខេត្តពោធិ៍សាត់

សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ 6:00:00 AM

ផ្សាយថ្ងៃទី ២២ មេសា ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
ខេត្តពោធិ៍សាត់៖ ជាខេត្តមួយនៅភាគខាងលិចនៃប្រទេសកម្ពុជា។ ខេត្តពោធិ៍សាត់មានទីរួមខេត្តនៅ ក្រុងពោធិ៍សាត់។ ខេត្តពោធិ៍សាត់គឺជាខេត្តមួយដែលសិ្ថតនៅក្នុងតំបន់បឹងទនេ្លសាប មានទីតាំងនៅទិសបចិ្ចមនៃប្រទេស។ ខេត្តពោធិ៍សាត់មានប្រជារាស្ត្រ ៣៦០ ៤៤៥ នាក់ ក្នុងនោះ ប្រុស ១៧២ ៨៩០ នាក់ ស្រី ១៨៧ ៥៥៥ នាក់ ។ ស្រ្តី ៥២,០ ភាគរយនៃប្រជារាស្ត្រសរុបក្នុងខេត្ត [២]។ ស្ថិតនៅភាគខាងលិចនៃប្រទេស និងមានព្រំប្រទល់ពីខាងជើងជាប់ខេត្តបាត់ដំបង បឹងទន្លេសាប ខាងលិចជាប់ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង ខាងត្បូងជាប់នឹងខេត្តកំពង់ស្ពឺ ខេត្តកោះកុង និងខាងលិចជាប់នឹងប្រទេសថៃ។ ហើយក៏ស្ថិតនៅចន្លោះ បឹងទន្លេសាប និងចុងខាងជើងនៃជួរភ្នំក្រវាញ។ ទន្លេពោធិសាត់កាត់ខេត្តនេះហូរពីជួរភ្នំក្រវាញនៅភាគខាងលិចទៅទន្លេសាបខាងកើត។
ខេត្តនេះរួមមាន ៦ស្រុក ៧សង្កាត់ ៤២ឃុំ និង ៤៩៥ភូមិ ។ ប្រជារា្រស្តនៅក្នុងខេត្តនេះមាន ៣,២ភាគរយនៃប្រជារា្រស្តទូទាំងប្រទេសកម្ពុជា។ ដង់ស៊ីតេប្រជារា្រស្តរបស់ខេត្ត គឺ២៨ នាក់ ក្នុងមួយគីឡូម៉ែត្រការ៉េទាបជាង ដង់ស៊ីតេថ្នាក់ជាតិដែលមានតែ ៦៤នាក់ ក្នុងមួយគីឡូម៉ែត្រការ៉េ ។
តាមពាក្យពីព្រេងនាយដំណាលថា មានដើមពោធិ៍មួយដើមរសាត់ច្រាសទឹកដ៏ប្លែកអស្ចារ្យ ឃើញដូច្នេះអ្នកស្រុកក៏នាំគ្នាយកខ្សែពួរទៅទាក់ចងតែមិនជាប់ ហើយបន្តរសាត់ដល់កន្លែងមួយត្រង់ខាងមុខទីប្រាសាទព្រះខ័ន។ រសាត់មកដល់ទីនេះ ព្រះសង្ឃ និងអ្នកស្រុក បានរៀបចំគ្រឿងពលីការបូជាទៀន ធូប ផ្កាភ្ញី ដោយអធិដ្ឋានបួងសួងសុំយាងដើមពោធិ៍ ដើម្បីប្រតិដ្ឋានដាំទុកនៅទីតាំងនោះ។
ព្រះសង្ឃបានយកខ្សែអំបោះ ៧សរសៃទៅចងដើមពោធិ៍ រួចប្រគំភ្លេងពិណពាទ្យថ្វាយដើមពោធិ៍ ស្រាប់តែដើមពោធិ៍នោះ ត្រូវបានអ្នកស្រុកអូសតាមជម្រាលដីឡើងច្រាំងខាងកើតប្រាសាទព្រះខ័ន បានដោយងាយ។ អ្នកស្រុកក៏ស្រែកអឺងកងឡើងថា "បានការ...បានការ" ហើយទួលនេះបានជាប់ឈ្មោះ "ទួលបានការ" តរៀងមក ដែលបច្ចុប្បន្នទួលនេះ ឋិតនៅខាងកើតវត្តបាកាន ក្នុងទឹកដីស្រុកបាកាន។
ដោយសារប្រាសាទព្រះខ័ន មានបារមីខ្លាំងពូកែ និងបួងសួងសុំកំណប់ទ្រព្យអ្វីបាននោះ ដំណឹងបានលេចឮដល់កងទ័ពសៀម ដែលនៅក្បែរព្រំដែនស្វាយដូនកែវ និងចង់មកជីកយកវត្ថុមានតម្លៃទាំងនោះ។ អ្នកស្រុក និងព្រះសង្ឃក៏នាំគ្នាលើកដីពូនលុបប្រាសាទ ក្នុងបំណងលាក់ទុកអាថ៌កំបាំងដោយយកដើមពោធិ៍ទៅដាំលើចំហៀងកូនភ្នំ និងប្ដូរឈ្មោះមកជា "បាកាន" វិញ ដែលបច្ចុប្បន្នគេហៅថា ស្រុកបាកាន។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
ក្រៅពីខ្លឹមសារដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅកម្ពុជសុរិយាឆ្នាំ២០០៣ ត្រង់ទំព័រ ៦២នេះ នៅក្នុងវចនានុក្រមសម្ដេចសង្ឃរាជ ជួន ណាត ត្រង់ទំព័រ ៧៧៩ បញ្ជាក់ថា ពោធិ៍សាត់ គឺជាឈ្មោះខេត្តមួយក្នុងកម្ពុជារដ្ឋ នៅជាប់ខាងកើតខេត្តបាត់ដំបង។ តាមពាក្យដំណាលពីព្រេងនាយថា មានដើមពោធិ៍តូចមួយរសាត់ច្រាសទឹកមកជាអស្ចារ្យប្លែក ហើយគេបានស្រង់យកទៅដាំនៅកន្លែងមួយ។ ដោយហេតុដូច្នេះ ទើបឲ្យឈ្មោះភូមិប្រទេសនោះថា ពោធិ៍សាត់ ព្រោះពាក្យថា រសាត់ និងសាត់ ជាពាក្យតែមួយអាចប្រើជួសគ្នាបាន។ លុះសំណេរជាយូរអង្វែងមក បានក្លាយជា "ពោធិ៍សាត់" រហូតដល់សព្វថ្ងៃ។
បូជនីយដ្ឋានអ្នកតាឃ្លាំងមឿង៖ បូជនីយដ្ឋានអ្នកតាឃ្លាំងមឿងជាបូជនីដ្ឋានប្រវត្តិសាស្ត្រនិងជាទីសក្ការបូជារបស់ប្រជាជនខ្មែរ ស្ថិតតនៅចម្ងាយ៦គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្ដ ក្នុងឃុំស្នាមព្រះ ស្រុកបាកាន។ ទីនេះជាតំបន់ប្រវត្ដិសាស្ដ្រមួយយ៉ាងសំខាន់ ជាតំបន់ដែលរំលឹកឡើងវិញចំពោះវីរភាពអង់អាចក្លាហាន ហ៊ានបូជាជីវិតរបស់បុព្វបុរសខ្មែរយើង ក្នុងបុព្វហេតុការពារទឹកដី មាតុភូមិ ពីពួកចោរឈ្លានពាន។
អ្នកសច្ចំភ្នំត្បែង”លោកតាសួង “.....
តំបន់បាក់ត្រា៖ តំបន់បាក់ត្រាជារមណីយដ្ឋានធម្មជាតិ មានចម្ងាយ១៦គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្ដតាមផ្លូវលេខ៥៦។ រមណីយដ្ឋាននេះមានកូនភ្នំ មានព្រៃ មានទឹកអូរធម្មជាតិ ដែលមានទឹកជាប្រចាំ និងសម្បូរដោយរុក្ខជាតិហូបផ្លែព្រៃដូចជា គុយ សិរមាន់ ជាដើម។ ភ្នំបាឃ្នះ៖ ភ្នំបាឃ្នះជារមណីយដ្ឋានវប្បធម៌ និង ធម្មជាតិ មានទីតាំងស្ថិតនៅ ភូមិត្នោតជុំ ឃុំត្នោតជុំ ស្រុកក្រគរ ចម្ងាយ២០គីឡូម៉ែត្រ ពីទីរួមខេត្ដ តាមផ្លូវជាតិលេខ៥
កំពង់ហ្លួង៖ កំពង់ហ្លួងមានទីតាំងស្ថិតនៅលើផ្ទៃបឹងទន្លេសាប ក្នុង ឃុំកំពង់ហ្លួង ស្រុកក្រគរ ចម្ងាយ៣៥គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្ដ។ តំបន់នេះមានជ្រោយខ្សាច់ដែលជាទីសំរាប់ងូតទឹកលេងកំសាន្តនៅរដូវប្រាំងនៃផ្ទៃបឹងទន្លេសាប។ ចំណែកនៅរដូវវស្សាវិញ ជាពិសេសពេលបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ គេឃើញមានប្រជាជននាំគ្នាលេងល្បែងកំសាន្តចោលទឹកល័ក្ខដាក់គ្នាលើផ្ទៃបឹងទន្លេសាប។
កំពែង៖ កំពែងមានទីតាំងស្ថិតនៅក្នុងភូមិព្រងិល ឃុំព្រងិល ស្រុកក្រវ៉ាញ ចម្ងាយ២០គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្ដ។

កាសែតឯករាជ្យជាតិ សូមជំរាបជូនលោកអ្នកនាងថា ពីរឆ្នាំកន្លងមកនេះ យើងបានផ្សាយតាមរយៈ Website: www.kaset-ekreachcheat.com គឺមិនដែលបានផលចំណូលពីការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មដើម្បីទ្រទ្រង់គេហទំព័រនេះឡើយ ហេតុដូច្នេះចាប់ពីខែ វិច្ឆិកា ២០២៥ តទៅ យើងនឹងផ្សាយតាមគេហទំព័រចាស់ www.erc-news.blogspot.com របស់យើងដដែលវិញ សូមអរគុណ

ភ្នំដាក់ព្រះ៖ ភ្នំដាក់ព្រះមានចម្ងាយ១០គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្ដ ក្នុងភូមិរលាប ][ឃុំរលាប]] ស្រុកពោធិ៍សាត់។
កោះសំពៅមាស៖ កោះសំពៅមាសមានទីតាំងស្ថិតនៅចំពីមុខសាលាខេត្ដពោធិ៍សាត់ មានផ្ទៃប្រមាណជាង ២ហិចតា។
ព្រះធាតុ៖ ព្រះធាតុមានទីតាំងស្ថិតនៅភូមិស្រែស្ដុក ឃុំស្រែស្ដុក ស្រុកកណ្ដៀង ចម្ងាយប្រមាណ២០គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្ដ។
រមណីយដ្ឋានធម្មជាតិច្រកល្អៀង៖ មានទីតាំងស្ថិតនៅភូមិបំណក់ ឃុំឈើតុំ ស្រុកក្រគរ ខេត្តតពោធិ៍សាត់
ទឹកធ្លាក់ថ្មដារតូច ស្ថិតនៅភ្នំ1500 ឃុំថ្មដា ស្រុកវាលវែង ខេត្តពោធិ៍សាត់
ល្បាយកំរោញ: មានចម្ងាយប្រមាណ ៥៣គីឡូម៉ែត្រ ពីទីរួមខេត្តពោធិ៍សាត់ ធ្វើដំណើរតាមបណ្តោយផ្លូវជាតិលេខ ៥៥ ដល់ភូមិអង្រ្គង ឃុំសំរោង ស្រុកភ្នំក្រវាញ រួចបត់ចូលតាមផ្លូវគ្រួសក្រហមចម្ងាយ៧៥០ម៉ែត្រ
បឹងព្រះពន្លៃ: តំបន់នេះគឺជាតំបន់ដែរមានហ្វូងសត្វកុករាបពាន់ក្បាល ដែរអ្នកទេសចរអាចទស្សនាបានដែរស្ថិត នៅបឹងព្រះពន្លៃ ឃុំផ្ទះរុង ស្រុកតាលោសែនជ័យ ខេត្តពោធិ៍សាត់ ភ្នំទំព័រ: មានកម្ពស់១៥៥១ ម៉ែត្រជាភ្នំខ្ពស់ជាងគេលំដាប់ទី៣នៅកម្ពុជាបន្ទាប់ពីភ្នំឱរ៉ាល់ និងភ្នំសំកុសស្ថិតនៅភូមិទំព័រ ឃុំប្រមោយ ស្រុកវាលវែង ខេត្តពោធិ៍សាត់ (អ្នកស្រុកមួយចំនួនហៅថាភ្នំសំព័រ) (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

Share This:

តោះ! មកស្គាល់ ខេត្តពោធិ៍សាត់ Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 6:00:00 AM Rating: 5