ផ្សាយថ្ងៃទី ០៥ កញ្ញា ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
ច្រកសមុទ្រហ័រមូសមានទីតាំងស្ថិតនៅមជ្ឈិមបូព៌ា ហើយពាក់ព័ន្ធនឹងជម្លោះកងទ័ពជើងទឹក និងការបិទផ្លូវជាជាងការឈ្លានពានរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកទាំងស្រុង។ អ្នកវិភាគមើលឃើញប្រតិបត្តិការយោធា និងនាវាអមដំណើររបស់សហរដ្ឋអាមេរិកនៅក្នុងផ្លូវទឹកថាជាកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងដែលមានហានិភ័យខ្ពស់ និងចំណាយខ្ពស់ដើម្បីរក្សាលំហូរប្រេង ខណៈពេលដែលកំពុងច្របាច់សេដ្ឋកិច្ចអ៊ីរ៉ង់ ទោះបីជាចរាចរណ៍ពាណិជ្ជកម្មនៅតែមានការរំខានយ៉ាងខ្លាំង និងមិនមានសុវត្ថិភាពក៏ដោយ។
ការវាយតម្លៃយុទ្ធសាស្ត្រ និងយោធាប្រតិបត្តិការចំណាយខ្ពស់៖ អ្នកវិភាគកត់សម្គាល់ថា ខណៈពេលដែលកងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិកបានដឹកនាំ និងការពារក្បួនរថយន្តប្រេងមានកំណត់ដោយជោគជ័យតាមរយៈច្រករបៀងភាគខាងត្បូង ការប្តេជ្ញាចិត្តធនធានយោធាដ៏ធំគឺខ្លាំងក្លាជាងប្រតិបត្តិការមុនសង្គ្រាម។
ការគ្រប់គ្រងដែលមានជម្លោះ៖ អ្នកជំនាញសង្កត់ធ្ងន់ថា គ្មានភាគីណាមួយមានបញ្ជាដាច់ខាតទេ។ ទោះបីជាមាននាវាអមដំណើររបស់សហរដ្ឋអាមេរិកក៏ដោយ ការគំរាមកំហែងជាបន្តបន្ទាប់ ហានិភ័យមីន និងការវាយប្រហារម្តងម្កាលមានន័យថា ច្រកសមុទ្រនេះមិនដំណើរការជាផ្លូវទឹកពាណិជ្ជកម្មធម្មតាទេ។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
សម្ពាធសេដ្ឋកិច្ចលើអ៊ីរ៉ង់៖ អ្នកសង្កេតការណ៍ចង្អុលបង្ហាញថា ការបិទផ្លូវកងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិករឹតត្បិតយ៉ាងខ្លាំងចំពោះសមត្ថភាពរបស់អ៊ីរ៉ង់ក្នុងការនាំចេញប្រេងផ្ទាល់ខ្លួន និងផ្តល់មូលនិធិដល់រដ្ឋាភិបាលរបស់ខ្លួន ទោះបីជាទីក្រុងតេអេរ៉ង់ព្យាយាមរារាំងប្រទេសជិតខាងក្នុងតំបន់ និងរំខានដល់ចរាចរណ៍ក៏ដោយ។
ការធ្លាក់ចុះក្នុងតំបន់ និងសកលលោក ភាពចលាចលទីផ្សារថាមពល៖ អ្នកវិភាគថាមពលសកលព្រមានថា ការប្រឈមមុខដាក់គ្នានេះរក្សាអត្រាធានារ៉ាប់រងឱ្យខ្ពស់ កាត់បន្ថយបរិមាណដឹកជញ្ជូនសរុប និងធ្វើឱ្យតម្លៃប្រេង និងឧស្ម័នសកលងាយរងគ្រោះដោយសារការកើនឡើងភ្លាមៗ។
ភាពងាយរងគ្រោះផ្នែកថាមពលនៅអាស៊ីបូព៌ា៖ សម្រាប់សេដ្ឋកិច្ចនៅអាស៊ីដែលពឹងផ្អែកលើប្រេងឆៅនៅមជ្ឈិមបូព៌ា អស្ថិរភាពនេះបង្ខំឱ្យមានការវាយតម្លៃឡើងវិញយ៉ាងខ្លាំងនៃខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ ដែលជំរុញឱ្យមានប្រភពជំនួស និងបង្កើនការថប់បារម្ភជាយុទ្ធសាស្ត្រលើចំណុចស្ទះផ្លូវសមុទ្រដ៏សំខាន់។
អ្នកវិភាគ​បាន​និយាយ​ថា ការ​សម្រេច​ចិត្ត​លើ​គោលនយោបាយ​របស់​សហរដ្ឋអាមេរិក គឺជា​កត្តា​ជំរុញ​ចម្បង​នៃ​ការ​ធ្លាក់​ចុះ​នៃ​កំណើន​សេដ្ឋកិច្ច​ពិភពលោក។ យោងតាម​ការ​ធ្វើ​បច្ចុប្បន្នភាព​ពី​មូលនិធិ​រូបិយវត្ថុ​អន្តរជាតិ (IMF) កំណើន​ទិន្នផល​សកល​ត្រូវ​បាន​គេ​រំពឹង​ថា​នឹង​ធ្លាក់​ចុះ​មក​ត្រឹម 3.0% ដោយសារ​តែ​ការ​ប៉ះទង្គិច​ភូមិសាស្ត្រ​នយោបាយ​កាន់តែ​ធ្ងន់ធ្ងរ របាំង​ពាណិជ្ជកម្ម​ដ៏​ខ្លាំងក្លា និង​ថ្លៃដើម​កម្ចី​ខ្ពស់​ដែល​គាំទ្រ​ដោយ​ទីក្រុង​វ៉ាស៊ីនតោន។ សង្គ្រាមអាមេរិក-អ៊ីរ៉ង់ និងការប្រឈមមុខដាក់គ្នាផ្នែកថាមពល ការជាប់គាំងខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់៖ ការឈ្លានពានរបស់យោធារបស់សហរដ្ឋអាមេរិក និងអ៊ីស្រាអែលប្រឆាំងនឹងអ៊ីរ៉ង់បានបង្កឱ្យមានការសងសឹកយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ដែលនាំឱ្យចរាចរណ៍នៅក្នុងច្រកសមុទ្រ Hormuz ស្ទើរតែជាប់គាំង។ ការកើនឡើងនៃតម្លៃទំនិញ៖ ជម្លោះនេះបានបណ្តាលឱ្យប្រេងឆៅឡើងថ្លៃលើសពី 126 ដុល្លារ ក្នុងមួយបារ៉ែល ដែលបង្កើតឱ្យមានការភ្ញាក់ផ្អើលនៃការផ្គត់ផ្គង់សកលដែលបានធ្វើឱ្យតម្លៃប្រេងម៉ាស៊ូត ប្រេងឥន្ធនៈយន្តហោះ និងវត្ថុធាតុដើមសំខាន់ៗដូចជាអាលុយមីញ៉ូម និងអាម៉ូញាក់កើនឡើងយ៉ាងខ្លាំង។ សម្ពាធអតិផរណាធ្ងន់ធ្ងរ៖ ដូចដែល J.P. Morgan Midyear Outlook បានកត់សម្គាល់ ការរឹតបន្តឹងការផ្គត់ផ្គង់ទាំងនេះបានជំរុញឱ្យអតិផរណាស្នូលសកលកើនឡើងខ្ពស់ ដែលបង្ខំឱ្យធនាគារកណ្តាលបញ្ឈប់ការកាត់បន្ថយអត្រាការប្រាក់ដែលបានគ្រោងទុក។
ភាពចលាចលទីផ្សារមូលបត្របំណុល និងថ្លៃដើមកម្ចីសកលខ្ពស់ ការកើនឡើងនៃបំណុលសាធារណៈ៖ ការកាត់បន្ថយពន្ធក្នុងស្រុកយ៉ាងទូលំទូលាយ និងការចំណាយយោធាកើនឡើងបានធ្វើឱ្យឱនភាពសារពើពន្ធរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកកាន់តែទូលំទូលាយ។ ការអូសទាញទិន្នផលសកល៖ ដូចដែលបានរាយការណ៍ដោយ The Guardian ការថប់បារម្ភអំពីការគ្រប់គ្រងសារពើពន្ធរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក និងអតិផរណាដែលជំរុញដោយសង្គ្រាមបានបណ្តាលឱ្យមានការលក់ចេញយ៉ាងច្រើននៅក្នុងរតនាគារសហរដ្ឋអាមេរិក។ ឥណទានសកលថ្លៃ៖ ដោយសារតែប្រព័ន្ធហិរញ្ញវត្ថុសកលពឹងផ្អែកយ៉ាងខ្លាំងទៅលើស្ថិរភាពរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ភាពចលាចលទីផ្សារមូលបត្របំណុលនេះបានអូសទាញថ្លៃដើមកម្ចីរបស់រដ្ឋាភិបាលនៅចក្រភពអង់គ្លេស អឺរ៉ុប និងជប៉ុនយ៉ាងខ្លាំង ដោយបង្ក្រាបការវិនិយោគអាជីវកម្មអន្តរជាតិ។

សង្គ្រាមពាណិជ្ជកម្មដ៏ខ្លាំងក្លា និងពន្ធគយសកល ការការពារនិយមទូលំទូលាយ៖ រដ្ឋបាលសហរដ្ឋអាមេរិកបានប្រើប្រាស់ពន្ធនាំចូលយ៉ាងទូលំទូលាយជាបន្តបន្ទាប់។ សកម្មភាពថ្មីៗ ដូចជាពន្ធគយមាត្រា 338 ដែលដាក់ទណ្ឌកម្មលើការនាំចូលរបស់ប្រទេសកាណាដា បានធ្វើឱ្យភាពជាដៃគូពាណិជ្ជកម្មក្នុងតំបន់មានភាពតានតឹងយ៉ាងខ្លាំង។ ភាពមិនប្រាកដប្រជាផ្នែកអាជីវកម្ម៖ ខណៈពេលដែលបញ្ហាប្រឈមផ្នែកច្បាប់មួយចំនួនបានបង្ខំឱ្យមានការសងប្រាក់ពន្ធក្នុងស្រុកជាបណ្តោះអាសន្ន ការគំរាមកំហែងឥតឈប់ឈរនៃទណ្ឌកម្មបន្ទាប់បន្សំរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកប្រឆាំងនឹងប្រទេសដែលធ្វើពាណិជ្ជកម្មជាមួយអ៊ីរ៉ង់បានរារាំងទំនុកចិត្តអាជីវកម្មសកល និងបំបែកបណ្តាញផ្គត់ផ្គង់ប្រពៃណី។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

ផ្សាយថ្ងៃទី ០៤ កញ្ញា ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
សហរដ្ឋអាមេរិកបានចាប់ផ្តើមអន្តរាគមន៍យោធាដោយជោគជ័យនៅក្នុងប្រទេសជាច្រើន ប៉ុន្តែបានបរាជ័យក្នុងការសម្រេចបានជ័យជម្នះនយោបាយរយៈពេលវែង ឬការគ្រប់គ្រងនៅក្នុងជម្លោះលេចធ្លោមួយចំនួន ជាពិសេសនៅវៀតណាម អាហ្វហ្គានីស្ថាន កូរ៉េខាងជើង និងគុយបា។ ការបរាជ័យជាយុទ្ធសាស្ត្រសំខាន់ៗ និងលទ្ធផលជាប់គាំង។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
សហរដ្ឋអាមេរិកបានធ្វើអន្តរាគមន៍ផ្នែកយោធាដើម្បីបញ្ឈប់ការរីករាលដាលនៃលទ្ធិកុម្មុយនិស្ត ប៉ុន្តែបានប្រឈមមុខនឹងដែនកំណត់យុទ្ធសាស្ត្រធ្ងន់ធ្ងរនៅក្នុងសង្គ្រាមទ័ពព្រៃ ហើយបានដកថយនៅឆ្នាំ 1973 មុនពេលវៀតណាមខាងត្បូងដួលរលំ។ អាហ្វហ្គានីស្ថាន បន្ទាប់ពីការឈ្លានពានឆ្នាំ 2001 យោធាសហរដ្ឋអាមេរិកបានបណ្តេញពួកតាលីបង់ចេញយ៉ាងឆាប់រហ័ស ប៉ុន្តែបានបរាជ័យក្នុងការកសាងរដ្ឋដែលមានស្ថិរភាព ដែលបញ្ចប់ដោយការដកថយទាំងស្រុង ហើយពួកតាលីបង់ដណ្តើមការគ្រប់គ្រងឡើងវិញនៅឆ្នាំ 2021។ កងកម្លាំងសហរដ្ឋអាមេរិក និងអង្គការសហប្រជាជាតិ បានរុញច្រានការឈ្លានពានរបស់កូរ៉េខាងជើង ប៉ុន្តែអន្តរាគមន៍របស់ចិនបានបង្ខំឱ្យមានការជាប់គាំងនៅជិតខ្សែស្របទី 38 ដែលបណ្តាលឱ្យឧបទ្វីបនេះបែកបាក់គ្នា។
អន្តរាគមន៍យោធាដោយផ្ទាល់ត្រូវបានបោះបង់ចោលបន្ទាប់ពីការឈ្លានពានប្រូកស៊ីឈូងសមុទ្រជ្រូកឆ្នាំ 1961 ដែលបរាជ័យ ដោយបន្សល់ទុករដ្ឋាភិបាលបដិវត្តន៍ឱ្យកាន់អំណាច។ ហេតុផលស្នូលនៃការខ្វះភាពជោគជ័យ ភូមិសាស្ត្រស្មុគស្មាញ និងយុទ្ធសាស្ត្រទ័ពព្រៃ៖ ការតស៊ូអំណាចយោធាបែបប្រពៃណីប្រឆាំងនឹងការតស៊ូក្នុងស្រុកដែលមានវិមជ្ឈការនៅក្នុងភូមិសាស្ត្រដ៏លំបាក។ ការរឹតបន្តឹងនយោបាយ៖ ការភ័យខ្លាចនៃការបង្កឱ្យមានជម្លោះសកលកាន់តែទូលំទូលាយ (ដូចជាអន្តរាគមន៍របស់ចិន ឬសូវៀត) បានបញ្ឈប់សហរដ្ឋអាមេរិកពីការកាន់កាប់សត្រូវមួយចំនួនដូចជាវៀតណាមខាងជើងយ៉ាងពេញលេញ។ ដែនកំណត់នៃការកសាងប្រទេសជាតិ៖ ការសម្រេចបាននូវការចូលយោធាសរុបបានបង្ហាញថាងាយស្រួលជាងការបង្កើតរដ្ឋាភិបាលមូលដ្ឋានដែលមានស្ថិរភាព និងរួសរាយរាក់ទាក់។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

ផ្សាយថ្ងៃទី ០៣ កញ្ញា ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
ប្រទេសយូហ្គោស្លាវីបានបែកបាក់គ្នានៅដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1990 ដោយសារតែការស្លាប់របស់មេដឹកនាំយូរអង្វែងរបស់ខ្លួនគឺលោក Josip Broz Tito បញ្ហាសេដ្ឋកិច្ចធ្ងន់ធ្ងរ និងការកើនឡើងនៃជាតិនិយម។
មេដឹកនាំនយោបាយបានប្រើប្រាស់ការភ័យខ្លាចខាងជនជាតិដើម្បីបំបែកសាធារណរដ្ឋនានា ដែលនាំឱ្យមានសង្គ្រាមបំផ្លិចបំផ្លាញជាបន្តបន្ទាប់។ មូលហេតុសំខាន់ៗនៃការបែកបាក់ ការស្លាប់របស់លោក Tito៖ លោក Josip Broz Tito បានរក្សាក្រុមជនជាតិចម្រុះឱ្យរួបរួមគ្នាក្រោមរដ្ឋាភិបាលកុម្មុយនិស្តរហូតដល់គាត់ស្លាប់នៅឆ្នាំ 1980។
គ្មានមេដឹកនាំណាម្នាក់អាចបំពេញចន្លោះប្រហោងបានទេបន្ទាប់ពីគាត់ចាកចេញ។ វិបត្តិសេដ្ឋកិច្ច៖ ប្រទេសនេះបានប្រឈមមុខនឹងបំណុលដ៏ច្រើន អតិផរណាដ៏ច្រើន និងភាពអត់ការងារធ្វើខ្ពស់នៅទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1980។
តំបន់ដែលមានជីវភាពធូរធារដូចជាស្លូវេនីមិនចង់ឱ្យប្រាក់របស់ពួកគេទៅតំបន់ក្រីក្រជាងនេះទេ។ ការកើនឡើងនៃជាតិនិយម៖ មេដឹកនាំនយោបាយដូចជាលោក Slobodan Milošević នៅប្រទេសស៊ែប៊ីបានបង្កឱ្យមានមោទនភាពខាងជនជាតិ និងការភ័យខ្លាចខាងប្រវត្តិសាស្ត្រចាស់ៗ។
សាធារណរដ្ឋដទៃទៀតបានប្រតិកម្មដោយចង់បានសេរីភាព និងសុវត្ថិភាពផ្ទាល់ខ្លួន។ ការដួលរលំនៃលទ្ធិកុម្មុយនិស្ត៖ នៅពេលដែលលទ្ធិកុម្មុយនិស្តបានដួលរលំនៅទូទាំងអឺរ៉ុបខាងកើត រដ្ឋាភិបាលកណ្តាលបានបាត់បង់អំណាចរបស់ខ្លួន។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
សាធារណរដ្ឋនានាបានរៀបចំការបោះឆ្នោតប្រកួតប្រជែងដែលពេញចិត្តគណបក្សជាតិនិយមក្នុងស្រុក។ លទ្ធផលនៃការបែកបាក់ ឯកសារប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ក្រសួងការបរទេសសហរដ្ឋអាមេរិកកត់សម្គាល់ថា កម្លាំងវប្បធម៌ និងនយោបាយបានហែកប្រទេសនេះទៅជាប្រទេសឯករាជ្យ៖ ស្លូវេនី ក្រូអាស៊ី ម៉ាសេដូនខាងជើង និងបូស្នៀ និងហឺហ្សេហ្គោវីណា បានប្រកាសឯករាជ្យនៅឆ្នាំ 1992។ ស៊ែប៊ី និងម៉ុងតេណេហ្គ្រោ បាននៅជាមួយគ្នាយូរជាងនេះ ប៉ុន្តែក្រោយមក ម៉ុងតេណេហ្គ្រោ បានបោះឆ្នោតចាកចេញនៅឆ្នាំ 2006។ កូសូវ៉ូ បានប្រកាសឯករាជ្យពីស៊ែប៊ីនៅពេលក្រោយ។
ការបែកបាក់នៃប្រទេសយូហ្គោស្លាវី
បន្ទាប់ពីវិបត្តិនយោបាយ និងសេដ្ឋកិច្ចមួយរយៈនៅក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1980 សាធារណរដ្ឋដែលមានសមាសភាពនៃសាធារណរដ្ឋសហព័ន្ធសង្គមនិយមយូហ្គោស្លាវីបានបែកបាក់គ្នានៅដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1990។ បញ្ហាដែលមិនទាន់ដោះស្រាយពីការបែកបាក់នេះបានបង្កឱ្យមានសង្គ្រាមអន្តរជនជាតិយូហ្គោស្លាវីជាបន្តបន្ទាប់ចាប់ពីឆ្នាំ 1991 ដល់ឆ្នាំ 2001 ដែលភាគច្រើនប៉ះពាល់ដល់ប្រទេសបូស្នៀ និងហឺហ្សេហ្គោវីណា តំបន់ជិតខាងនៃប្រទេសក្រូអាស៊ី និងពីរបីឆ្នាំក្រោយមកគឺកូសូវ៉ូ។ បន្ទាប់ពីជ័យជម្នះរបស់សម្ព័ន្ធមិត្តក្នុងសង្គ្រាមលោកលើកទី 2 យូហ្គោស្លាវីត្រូវបានបង្កើតឡើងជាសហព័ន្ធនៃសាធារណរដ្ឋចំនួនប្រាំមួយ ដោយមានព្រំដែនដែលគូសតាមខ្សែបន្ទាត់ជនជាតិ និងប្រវត្តិសាស្ត្រ៖ បូស្នៀ និងហឺហ្សេហ្គោវីណា ក្រូអាស៊ី ម៉ាសេដូន ម៉ុងតេណេហ្គ្រោ ស៊ែប៊ី និងស្លូវេនី។ លើសពីនេះ ខេត្តស្វយ័តពីរត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅក្នុងប្រទេសស៊ែប៊ី៖ វ៉ូវ៉ូឌីណា និងកូសូវ៉ូ។ សាធារណរដ្ឋនីមួយៗមានសាខាផ្ទាល់ខ្លួននៃគណបក្សសម្ព័ន្ធកុម្មុយនិស្តយូហ្គោស្លាវី និងឥស្សរជនកាន់អំណាច ហើយភាពតានតឹងណាមួយត្រូវបានដោះស្រាយនៅកម្រិតសហព័ន្ធ។ គំរូរៀបចំរដ្ឋរបស់ប្រទេសយូហ្គោស្លាវី ក៏ដូចជា "ផ្លូវកណ្តាល" រវាងសេដ្ឋកិច្ចផែនការ និងសេដ្ឋកិច្ចសេរី គឺជាជោគជ័យមួយ ហើយប្រទេសនេះបានជួបប្រទះនឹងរយៈពេលនៃកំណើនសេដ្ឋកិច្ចដ៏រឹងមាំ និងស្ថិរភាពនយោបាយដែលទាក់ទងគ្នារហូតដល់ទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1980 ក្រោមការដឹកនាំរបស់លោក Josip Broz Tito។ បន្ទាប់ពីការស្លាប់របស់លោកនៅឆ្នាំ 1980 ប្រព័ន្ធរដ្ឋាភិបាលសហព័ន្ធដែលចុះខ្សោយត្រូវបានទុកចោលមិនអាចទប់ទល់នឹងបញ្ហាប្រឈមផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច និងនយោបាយដែលកំពុងកើនឡើង។
នៅទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1980 ជនជាតិអាល់បានីកូសូវ៉ូបានចាប់ផ្តើមទាមទារឱ្យខេត្តស្វយ័តស៊ែប៊ីកូសូវ៉ូ និងមេតូហ៊ីចាទទួលបានឋានៈជាសាធារណរដ្ឋដែលមានសមាសភាពពេញលេញ ដោយចាប់ផ្តើមជាមួយនឹងការតវ៉ាឆ្នាំ 1981។ ភាពតានតឹងផ្នែកជាតិសាសន៍រវាងជនជាតិអាល់បានី និងស៊ែប៊ីកូសូវ៉ូនៅតែខ្ពស់ពេញមួយទសវត្សរ៍ ដែលបណ្តាលឱ្យមានការកើនឡើងនៃការប្រឆាំងរបស់ស៊ែប៊ីចំពោះស្វ័យភាពខ្ពស់នៃខេត្ត និងប្រព័ន្ធគ្មានប្រសិទ្ធភាពនៃការឯកភាពគ្នានៅកម្រិតសហព័ន្ធទូទាំងប្រទេសយូហ្គោស្លាវី ដែលត្រូវបានគេមើលឃើញថាជាឧបសគ្គសម្រាប់ផលប្រយោជន៍ស៊ែប៊ី។ នៅឆ្នាំ ១៩៨៧ លោក Slobodan Milošević បានឡើងកាន់អំណាចនៅប្រទេសស៊ែប៊ី ហើយត្រូវបានប្រឈមមុខនឹងការប្រឆាំងពីមេដឹកនាំគណបក្សនៃសាធារណរដ្ឋដែលមានសមាសភាពភាគខាងលិចគឺស្លូវេនី និងក្រូអាស៊ី ដែលក៏បានតស៊ូមតិឱ្យធ្វើប្រជាធិបតេយ្យូបនីយកម្មកាន់តែច្រើននៅក្នុងប្រទេសស្របតាមបដិវត្តន៍ឆ្នាំ ១៩៨៩ នៅអឺរ៉ុបខាងកើត។ សម្ព័ន្ធកុម្មុយនិស្តយូហ្គោស្លាវីត្រូវបានរំលាយនៅក្នុងខែមករា ឆ្នាំ១៩៩០ តាមបណ្តោយខ្សែសហព័ន្ធ។ អង្គការកុម្មុយនិស្តសាធារណរដ្ឋបានក្លាយជាគណបក្សសង្គមនិយមដាច់ដោយឡែក។

ក្នុងអំឡុងឆ្នាំ 1990 ពួកសង្គមនិយម (អតីតកុម្មុយនិស្ត) បានបាត់បង់អំណាចទៅឱ្យគណបក្សបំបែកខ្លួនជនជាតិភាគតិចនៅក្នុងការបោះឆ្នោតពហុបក្សលើកដំបូងដែលបានធ្វើឡើងនៅទូទាំងប្រទេស លើកលែងតែនៅម៉ុងតេណេហ្គ្រោ និងនៅស៊ែប៊ី ជាកន្លែងដែលលោក Milošević និងសម្ព័ន្ធមិត្តរបស់គាត់បានឈ្នះ។ វោហាសាស្ត្រជាតិនិយមនៅគ្រប់ភាគីទាំងអស់កាន់តែក្តៅគគុក។ ចន្លោះខែមិថុនា ឆ្នាំ 1991 និងខែមេសា ឆ្នាំ 1992 សាធារណរដ្ឋដែលមានសមាសភាពចំនួនបួនបានប្រកាសឯករាជ្យ ខណៈដែលម៉ុងតេណេហ្គ្រោ និងស៊ែប៊ីនៅតែជាសហព័ន្ធ។ ប្រទេសអាល្លឺម៉ង់បានចាត់វិធានការ និងទទួលស្គាល់ឯករាជ្យភាពរបស់ប្រទេសក្រូអាស៊ី និងស្លូវេនី ប៉ុន្តែឋានៈរបស់ជនជាតិស៊ែបនៅខាងក្រៅស៊ែប៊ី និងម៉ុងតេណេហ្គ្រោ និងឋានៈរបស់ជនជាតិក្រូអាស៊ីនៅខាងក្រៅក្រូអាស៊ី នៅតែមិនទាន់ដោះស្រាយបាន។
បន្ទាប់ពីឧប្បត្តិហេតុអន្តរជនជាតិជាបន្តបន្ទាប់ សង្គ្រាមយូហ្គោស្លាវីបានកើតឡើង ដោយជម្លោះធ្ងន់ធ្ងរបំផុតគឺនៅក្នុងប្រទេសក្រូអាស៊ី និងនៅបូស្នៀ និងហឺហ្សេហ្គោវីណា។ សង្គ្រាមបានបន្សល់ទុកនូវការខូចខាតសេដ្ឋកិច្ច និងនយោបាយនៅក្នុងតំបន់ដែលនៅតែមានអារម្មណ៍រាប់ទសវត្សរ៍ក្រោយមក។ នៅថ្ងៃទី 27 ខែមេសា ឆ្នាំ 1992 ក្រុមប្រឹក្សាសហព័ន្ធនៃសភា SFRY ដោយផ្អែកលើការសម្រេចចិត្តរបស់សភានៃសាធារណរដ្ឋស៊ែប៊ី និងសភាម៉ុងតេណេហ្គ្រោ បានអនុម័តរដ្ឋធម្មនុញ្ញនៃសាធារណរដ្ឋសហព័ន្ធយូហ្គោស្លាវី ដែលបានបញ្ចប់ការបែកបាក់ជាផ្លូវការ។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

ផ្សាយថ្ងៃទី ០២ កញ្ញា ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
សហរដ្ឋអាមេរិកទទួលបានការទប់ស្កាត់ជាយុទ្ធសាស្ត្រ ការសងបំណុល និងស្ថិរភាពក្នុងតំបន់ពីអន្តរាគមន៍យោធារបស់ខ្លួននៅក្នុងសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន (ជាចម្បងនៅឆ្នាំ 1916-1924 និង 1965-1966)។
ប្រតិបត្តិការទាំងនេះបានរារាំងឥទ្ធិពលរបស់អឺរ៉ុប ឬកុម្មុយនិស្ត ការពារការវិនិយោគហិរញ្ញវត្ថុ និងសាជីវកម្មរបស់អាមេរិក និងបានបង្កើតភាពជាអ្នកដឹកនាំដែលមានស្ថិរភាព និងគាំទ្រសហរដ្ឋអាមេរិក។
ផលចំណេញជាយុទ្ធសាស្ត្រ និងនយោបាយ កុម្មុយនិស្តដែលត្រូវបានរារាំង៖ អន្តរាគមន៍ឆ្នាំ 1965 (Operation Power Pack) បានបញ្ឈប់ការកាន់កាប់របស់ឆ្វេងនិយមក្នុងអំឡុងពេលសង្គ្រាមស៊ីវិល ដោយធានាថារបបបែបគុយបាមួយផ្សេងទៀតមិនបានបង្កើតនៅក្នុងតំបន់ការ៉ាប៊ីន។
បានលុបបំបាត់ការគំរាមកំហែងរបស់អឺរ៉ុប៖ ការកាន់កាប់ឆ្នាំ 1916 បានរារាំងមហាអំណាចអឺរ៉ុប ជាពិសេសអាល្លឺម៉ង់ក្នុងអំឡុងសង្គ្រាមលោកលើកទី 1 ពីការប្រើប្រាស់កោះនេះដើម្បីគំរាមកំហែងដល់ព្រែកប៉ាណាម៉ា ឬផ្លូវដឹកជញ្ជូនរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក។ គាំទ្រសហរដ្ឋអាមេរិក។
រដ្ឋាភិបាល៖ អន្តរាគមន៍ទាំងពីរបានបញ្ចប់ដោយការបោះឆ្នោតដែលបាននាំភាពជាអ្នកដឹកនាំដែលមានមិត្តភាពជាមួយសហរដ្ឋអាមេរិកឡើងកាន់អំណាច ដោយបង្កើតសម្ព័ន្ធមិត្តការទូតដែលអាចទុកចិត្តបាននៅក្នុងស្ថាប័នក្នុងតំបន់ដូចជាអង្គការរដ្ឋអាមេរិក (OAS)។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
ផលចំណេញផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុ បំណុលដែលមានសុវត្ថិភាព៖ សកម្មភាពនៅដើមសតវត្សរ៍ទី 20 បានអនុញ្ញាតឱ្យរដ្ឋាភិបាលសហរដ្ឋអាមេរិកទទួលយកការិយាល័យគយដូមីនីកែន ដោយធានាថាម្ចាស់បំណុលអឺរ៉ុប និងអាមេរិកត្រូវបានសងវិញ។
ផលប្រយោជន៍សាជីវកម្មដែលត្រូវបានការពារ៖ ក្រុមហ៊ុនស្ករសអាមេរិក និងធនាគារ Wall Street បានពង្រីកការវិនិយោគដោយសុវត្ថិភាព ទទួលបានទ្រព្យសម្បត្តិកសិកម្ម និងគ្របដណ្ដប់លើពាណិជ្ជកម្មក្នុងស្រុកដោយគ្មានហានិភ័យនៃការរឹបអូសយកទ្រព្យសម្បត្តិយ៉ាងខ្លាំង។
ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងសន្តិសុខ ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធទំនើប៖ យោធាសហរដ្ឋអាមេរិកបានសាងសង់បណ្តាញផ្លូវថ្នល់យ៉ាងទូលំទូលាយដែលភ្ជាប់តំបន់ដាច់ស្រយាលនៃប្រទេសជាលើកដំបូង ដែលជួយសម្រួលដល់ចលនាពាណិជ្ជកម្ម។ ការគ្រប់គ្រងស្ថាប័ន៖ សហរដ្ឋអាមេរិកបានជំនួសក្រុមបក្សពួកក្នុងស្រុកជាមួយនឹងឆ្មាំជាតិដែលមានជំនាញវិជ្ជាជីវៈកណ្តាល ដែលបានបង្ក្រាបការតស៊ូប្រដាប់អាវុធក្នុងស្រុក និងរក្សាស្ថិរភាពផ្ទៃក្នុងរយៈពេលវែង។
ការកាន់កាប់របស់សហរដ្ឋអាមេរិកនៅសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន
សហរដ្ឋអាមេរិកបានកាន់កាប់សាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន ដើម្បីគ្រប់គ្រងបំណុល និងភាពវឹកវរនយោបាយចាប់ពីឆ្នាំ 1916 ដល់ឆ្នាំ 1924។ ការកាន់កាប់នេះមិនមានប្រជាប្រិយភាពទេ ដែលនាំឱ្យមានការតស៊ូផ្នែកនយោបាយពីទាំងប្រជាជនដូមីនីកែន និងអាមេរិក។ កងកម្លាំងអាមេរិកបានចាកចេញនៅឆ្នាំ 1924 ប៉ុន្តែវត្តមានរបស់ពួកគេបានបង្កើតព្រឹត្តិការណ៍នយោបាយដូចជាការឡើងកាន់អំណាចរបស់មេដឹកនាំផ្តាច់ការ Trujillo។
ចាប់ពីឆ្នាំ១៩១៦ ដល់ឆ្នាំ១៩២៤ រដ្ឋាភិបាលសហរដ្ឋអាមេរិកបានកាន់កាប់សាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន ដែលភាគច្រើនដោយសារតែស្ថានភាពនយោបាយដ៏ច្របូកច្របល់ និងមិនស្ថិតស្ថេរនៅទីនោះបានរារាំងសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែនពីការសងបំណុលដែលជំពាក់សហរដ្ឋអាមេរិក និងប្រទេសបរទេសដទៃទៀត។ យោធាសហរដ្ឋអាមេរិកបានបង្ក្រាបការតស៊ូរបស់ដូមីនីកែនយ៉ាងងាយស្រួល ហើយបានកាន់កាប់ប្រទេសនេះអស់រយៈពេលប្រាំបីឆ្នាំ។ ការកាន់កាប់នេះមិនមានប្រជាប្រិយភាពទាំងចំពោះជនជាតិដូមីនីកែន និងជនជាតិអាមេរិកនៅសហរដ្ឋអាមេរិក ដែលមានអារម្មណ៍ថាវាជាការខ្ជះខ្ជាយលុយកាក់។
ប្រវត្តិនៃការអន្តរាគមន៍
នៅពេលនោះ វាជារឿងធម្មតាទេដែលសហរដ្ឋអាមេរិកធ្វើអន្តរាគមន៍ក្នុងកិច្ចការរបស់ប្រទេសដទៃទៀត ជាពិសេសប្រទេសនៅតំបន់ការ៉ាប៊ីន ឬអាមេរិកកណ្តាល។ មូលហេតុគឺព្រែកប៉ាណាម៉ា ដែលបានបញ្ចប់នៅឆ្នាំ១៩១៤ ដោយចំណាយខ្ពស់ដល់សហរដ្ឋអាមេរិក។ ព្រែកនេះ (ហើយនៅតែមានសារៈសំខាន់យ៉ាងខ្លាំង) ទាំងផ្នែកយុទ្ធសាស្ត្រ និងសេដ្ឋកិច្ច។ សហរដ្ឋអាមេរិកមានអារម្មណ៍ថាប្រទេសណាមួយនៅក្នុងតំបន់ជុំវិញត្រូវតែតាមដានយ៉ាងដិតដល់ ហើយប្រសិនបើចាំបាច់ ត្រូវគ្រប់គ្រងដើម្បីការពារការវិនិយោគរបស់ពួកគេ។ នៅឆ្នាំ១៩០៣ សហរដ្ឋអាមេរិកបានបង្កើត "ក្រុមហ៊ុនកែលម្អសាន់តូដូមីងហ្គោ" ដែលទទួលបន្ទុកគ្រប់គ្រងគយនៅកំពង់ផែដូមីនីកែន ក្នុងកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងដើម្បីសងបំណុលពីអតីតកាល។ នៅឆ្នាំ 1915 សហរដ្ឋអាមេរិកបានកាន់កាប់ប្រទេសហៃទី ដែលចែករំលែកកោះ Hispaniola ជាមួយសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន៖ ពួកគេនឹងស្នាក់នៅរហូតដល់ឆ្នាំ 1934។
សាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន ឆ្នាំ១៩១៦ ដូចប្រទេសអាមេរិកឡាទីនជាច្រើនដែរ សាធារណរដ្ឋដូមីនីកែនបានជួបប្រទះនឹងការលំបាកយ៉ាងខ្លាំងបន្ទាប់ពីទទួលបានឯករាជ្យ។ វាបានក្លាយជាប្រទេសមួយនៅឆ្នាំ១៨៤៤ នៅពេលដែលវាបានបំបែកចេញពីប្រទេសហៃទី ដោយបំបែកកោះហ៊ីស្ប៉ានីអូឡាជាពីរផ្នែក។ ចាប់តាំងពីទទួលបានឯករាជ្យមក សាធារណរដ្ឋដូមីនីកែនបានឃើញប្រធានាធិបតីជាង ៥០ រូប និងរដ្ឋធម្មនុញ្ញចំនួន ១៩ ផ្សេងគ្នា។ ក្នុងចំណោមប្រធានាធិបតីទាំងនោះ មានតែបីរូបប៉ុណ្ណោះដែលបានបញ្ចប់អាណត្តិដែលបានកំណត់របស់ពួកគេដោយសន្តិវិធី។ បដិវត្តន៍ និងការបះបោរគឺជារឿងធម្មតា ហើយបំណុលជាតិនៅតែបន្តកើនឡើង។ នៅឆ្នាំ១៩១៦ បំណុលបានកើនឡើងដល់ជាង ៣០ លានដុល្លារ ដែលប្រទេសកោះក្រីក្រនេះមិនអាចសង្ឃឹមថានឹងសងបានទេ។
ភាពចលាចលនយោបាយនៅសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន
សហរដ្ឋអាមេរិកបានគ្រប់គ្រងការិយាល័យគយនៅក្នុងកំពង់ផែសំខាន់ៗ ដោយប្រមូលបំណុលរបស់ពួកគេ ប៉ុន្តែបានច្របាច់កសេដ្ឋកិច្ចដូមីនីកែន។ នៅឆ្នាំ១៩១១ ប្រធានាធិបតីដូមីនីកែន រ៉ាម៉ូន កាសេរ៉េស ត្រូវបានគេធ្វើឃាត ហើយប្រទេសនេះបានផ្ទុះឡើងម្តងទៀតនៅក្នុងសង្គ្រាមស៊ីវិល។ នៅឆ្នាំ១៩១៦ ជូអាន អ៊ីស៊ីដ្រូ ជីមេណេស គឺជាប្រធានាធិបតី ប៉ុន្តែអ្នកគាំទ្ររបស់គាត់កំពុងប្រយុទ្ធដោយបើកចំហជាមួយអ្នកដែលស្មោះត្រង់នឹងគូប្រជែងរបស់គាត់ គឺឧត្តមសេនីយ៍ ដេស៊ីឌឺរីអូ អារីអាស អតីតរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងសង្គ្រាម។ នៅពេលដែលការប្រយុទ្ធកាន់តែអាក្រក់ទៅៗ អាមេរិកបានបញ្ជូនកងម៉ារីនទៅកាន់កាប់ប្រទេសជាតិ។ ប្រធានាធិបតី Jiménez មិនពេញចិត្តនឹងកាយវិការនេះទេ ដោយបានលាលែងពីតំណែងជាជាងទទួលយកបញ្ជាពីអ្នកកាន់កាប់។
ការធ្វើប៉ាស៊ីហ្វិកនៃសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន
ទាហានអាមេរិកបានផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងឆាប់រហ័សដើម្បីធានាការកាន់កាប់របស់ពួកគេលើសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន។ នៅក្នុងខែឧសភា ឧត្តមនាវីឯក William B. Caperton បានមកដល់ Santo Domingo ហើយបានកាន់កាប់ប្រតិបត្តិការនេះ។ ឧត្តមសេនីយ៍ Arias បានសម្រេចចិត្តប្រឆាំងនឹងការកាន់កាប់ ដោយបញ្ជាឱ្យបុរសរបស់គាត់ប្រកួតប្រជែងនឹងការចុះចតរបស់អាមេរិកនៅ Puerto Plata នៅថ្ងៃទី 1 ខែមិថុនា។ ឧត្តមសេនីយ៍ Arias បានទៅ Santiago ដែលគាត់បានស្បថថានឹងការពារ។ អាមេរិកបានបញ្ជូនកងកម្លាំងរួមគ្នា ហើយបានកាន់កាប់ទីក្រុង។ នោះមិនមែនជាទីបញ្ចប់នៃការតស៊ូនោះទេ៖ នៅក្នុងខែវិច្ឆិកា អភិបាល Juan Pérez នៃទីក្រុង San Francisco de Macorís បានបដិសេធមិនទទួលស្គាល់រដ្ឋាភិបាលកាន់កាប់។ ដោយបានលាក់ខ្លួននៅក្នុងបន្ទាយចាស់មួយ នៅទីបំផុតគាត់ត្រូវបានបណ្តេញចេញដោយកងម៉ារីន។
រដ្ឋាភិបាលកាន់កាប់
សហរដ្ឋអាមេរិកបានខិតខំប្រឹងប្រែងដើម្បីស្វែងរកប្រធានាធិបតីថ្មីដែលនឹងផ្តល់ឱ្យពួកគេនូវអ្វីដែលពួកគេចង់បាន។ សភាដូមីនីកែនបានជ្រើសរើសលោក Francisco Henriquez ប៉ុន្តែលោកបានបដិសេធមិនព្រមគោរពតាមបញ្ជារបស់អាមេរិក ដូច្នេះលោកត្រូវបានដកចេញពីតំណែងប្រធានាធិបតី។ នៅទីបំផុតសហរដ្ឋអាមេរិកបានចេញក្រឹត្យថាពួកគេនឹងដាក់រដ្ឋាភិបាលយោធាផ្ទាល់ខ្លួនឱ្យទទួលបន្ទុក។ កងទ័ពដូមីនីកែនត្រូវបានរំសាយ ហើយជំនួសដោយឆ្មាំជាតិមួយគឺ Guardia Nacional Dominicana។ មន្ត្រីជាន់ខ្ពស់ទាំងអស់ដំបូងឡើយជាជនជាតិអាមេរិក។ ក្នុងអំឡុងពេលកាន់កាប់ យោធាអាមេរិកបានគ្រប់គ្រងប្រទេសជាតិទាំងស្រុងលើកលែងតែផ្នែកដែលគ្មានច្បាប់នៃទីក្រុង Santo Domingo ជាកន្លែងដែលមេទ័ពដ៏មានអំណាចនៅតែគ្រប់គ្រង។
ការកាន់កាប់ដ៏លំបាក
យោធាអាមេរិកបានកាន់កាប់សាធារណរដ្ឋដូមីនីកែនអស់រយៈពេលប្រាំបីឆ្នាំ។ ជនជាតិដូមីនីកែនមិនដែលមានអារម្មណ៍កក់ក្តៅចំពោះកម្លាំងកាន់កាប់នោះទេ ហើយផ្ទុយទៅវិញមានការអាក់អន់ចិត្តចំពោះអ្នកឈ្លានពានដ៏ក្លាហាន។ ទោះបីជាការវាយប្រហារ និងការតស៊ូទាំងស្រុងបានបញ្ឈប់ក៏ដោយ ការវាយឆ្មក់ដោយឯកឯងរបស់ទាហានអាមេរិកកើតឡើងជាញឹកញាប់។ ជនជាតិដូមីនីកែនក៏បានរៀបចំខ្លួនឯងខាងនយោបាយផងដែរ៖ ពួកគេបានបង្កើតសហភាពជាតិដូមីនីកែន (សហភាពជាតិដូមីនីកែន) ដែលមានគោលបំណងប្រមូលការគាំទ្រនៅក្នុងតំបន់ផ្សេងទៀតនៃអាមេរិកឡាទីនសម្រាប់ជនជាតិដូមីនីកែន និងបញ្ចុះបញ្ចូលជនជាតិអាមេរិកឱ្យដកថយ។ ជាទូទៅ ជនជាតិដូមីនីកែនលេចធ្លោបានបដិសេធមិនសហការជាមួយជនជាតិអាមេរិកទេ ព្រោះជនរួមជាតិរបស់ពួកគេយល់ឃើញថាវាជាការក្បត់ជាតិ។
ការដកទ័ពរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក
ដោយសារការកាន់កាប់មិនមានប្រជាប្រិយភាពខ្លាំងទាំងនៅក្នុងសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន និងនៅក្នុងស្រុកនៅសហរដ្ឋអាមេរិក ប្រធានាធិបតី Warren Harding បានសម្រេចចិត្តដកទ័ពចេញ។ សហរដ្ឋអាមេរិក និងសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែនបានព្រមព្រៀងគ្នាលើផែនការសម្រាប់ការដកទ័ពចេញជាលំដាប់ ដែលធានាថាពន្ធគយនឹងនៅតែត្រូវបានប្រើដើម្បីសងបំណុលដែលមានរយៈពេលយូរ។ ចាប់ផ្តើមនៅឆ្នាំ 1922 យោធាអាមេរិកបានចាប់ផ្តើមផ្លាស់ប្តូរបន្តិចម្តងៗចេញពីសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន។ ការបោះឆ្នោតត្រូវបានធ្វើឡើង ហើយនៅខែកក្កដា ឆ្នាំ 1924 រដ្ឋាភិបាលថ្មីមួយបានឡើងកាន់អំណាច។ កងម៉ារីនអាមេរិកចុងក្រោយបានចាកចេញពីសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែននៅថ្ងៃទី 18 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 1924។
មរតកនៃការកាន់កាប់របស់សហរដ្ឋអាមេរិកលើសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន

មិនមានអ្វីល្អច្រើនទេដែលកើតចេញពីការកាន់កាប់របស់សហរដ្ឋអាមេរិកលើសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន។ វាជាការពិតដែលថាប្រទេសជាតិមានស្ថិរភាពរយៈពេលប្រាំបីឆ្នាំក្រោមការកាន់កាប់ ហើយមានការផ្លាស់ប្តូរអំណាចដោយសន្តិវិធីនៅពេលដែលជនជាតិអាមេរិកចាកចេញ ប៉ុន្តែលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យមិនមានរយៈពេលយូរទេ។ Rafael Trujillo ដែលនឹងក្លាយជាមេដឹកនាំផ្តាច់ការនៃប្រទេសពីឆ្នាំ 1930 ដល់ឆ្នាំ 1961 បានចាប់ផ្តើមនៅក្នុងឆ្មាំជាតិដូមីនីកែនដែលបានទទួលការបណ្តុះបណ្តាលពីសហរដ្ឋអាមេរិក។ ដូចដែលពួកគេបានធ្វើនៅក្នុងប្រទេសហៃទីនៅពេលប្រហាក់ប្រហែលគ្នា សហរដ្ឋអាមេរិកបានជួយសាងសង់សាលារៀន ផ្លូវថ្នល់ និងការកែលម្អហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធផ្សេងទៀត។
ការកាន់កាប់សាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន ក៏ដូចជាអន្តរាគមន៍ផ្សេងទៀតនៅអាមេរិកឡាទីននៅដើមសតវត្សរ៍ទី 20 បានផ្តល់ឱ្យសហរដ្ឋអាមេរិកនូវកេរ្តិ៍ឈ្មោះអាក្រក់ថាជាមហាអំណាចចក្រពត្តិនិយមដ៏មានអំណាច។ អ្វីដែលល្អបំផុតដែលអាចនិយាយបានអំពីការកាន់កាប់ឆ្នាំ 1916-1924 គឺថាទោះបីជាសហរដ្ឋអាមេរិកកំពុងការពារផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួននៅក្នុងប្រឡាយប៉ាណាម៉ាក៏ដោយ ពួកគេបានព្យាយាមទុកឱ្យសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែនមានកន្លែងល្អជាងអ្វីដែលពួកគេបានរកឃើញ។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

ផ្សាយថ្ងៃទី ០១ កញ្ញា ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
សង្គ្រាមរយៈពេលម្ភៃឆ្នាំរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកនៅអាហ្វហ្គានីស្ថាន (២០០១-២០២១) បានធ្វើឱ្យសហរដ្ឋអាមេរិកខាតបង់ប្រមាណ ២,៣ ពាន់ពាន់លានដុល្លារ និងជីវិតយោធាអាមេរិកជិត ២៥០០ នាក់។
អាមេរិកទទួលបានការរំខានរយៈពេលខ្លីដល់អាល់កៃដា និងការដកតាលីបង់ចេញពីអំណាច ប៉ុន្តែបានរងទុក្ខដោយបំណុលហិរញ្ញវត្ថុយ៉ាងច្រើន មនុស្សរាប់ពាន់នាក់បានស្លាប់ និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះជាយុទ្ធសាស្ត្រដ៏អាប់អួរនៅពេលដែលការដកទ័ពចេញដ៏ច្របូកច្របល់នៅឆ្នាំ ២០២១។
អត្ថប្រយោជន៍ និងប្រាក់ចំណេញ ការរុះរើអាល់កៃដា៖ បានរំខានបណ្តាញភេរវករដែលទទួលខុសត្រូវចំពោះការវាយប្រហារថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា និងបានសម្លាប់អូសាម៉ាប៊ីនឡាដិនក្នុងឆ្នាំ ២០១១។ វឌ្ឍនភាពសង្គមបណ្តោះអាសន្ន៖ បានជួយក្នុងការសាងសង់សាលារៀន មន្ទីរពេទ្យ និងផ្លូវថ្នល់ និងបានពង្រីកសិទ្ធិ និងការអប់រំជាបណ្តោះអាសន្នសម្រាប់ស្ត្រី និងក្មេងស្រីអាហ្វហ្គានីស្ថាន។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
បទពិសោធន៍យោធា៖ បានផ្តល់ឱ្យសមាជិកសេវាកម្មអាមេរិកមួយជំនាន់នូវបទពិសោធន៍ប្រយុទ្ធ និងប្រឆាំងការបះបោរយ៉ាងទូលំទូលាយ។ ប្រាក់ចំណេញឧស្សាហកម្មការពារជាតិ៖ បានបង្កើតប្រាក់ចំណូលរាប់ពាន់លានដុល្លារសម្រាប់អ្នកម៉ៅការយោធាឯកជន និងក្រុមហ៊ុនការពារជាតិ។
ការខាតបង់ និងការចំណាយ ការហូរចេញផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ៖ បានចំណាយប្រហែល 2.3 ពាន់ពាន់លានដុល្លារ ដែលជាផ្នែកសំខាន់មួយដែលទទួលបានហិរញ្ញប្បទានតាមរយៈការខ្ចីប្រាក់ ដែលបានបន្ថែមការប្រាក់រាប់រយពាន់លានដុល្លារ។
អ្នកស្លាប់៖ បានបាត់បង់បុគ្គលិកយោធាអាមេរិកជាង 2,300 នាក់ និងអ្នកម៉ៅការអាមេរិករាប់ពាន់នាក់ រួមជាមួយមនុស្សរាប់ម៉ឺននាក់ទៀតរងរបួស និងរងទុក្ខវេទនាផ្លូវចិត្តរយៈពេលវែង។ ការបញ្ច្រាសយុទ្ធសាស្ត្រ៖ បានបញ្ចប់ដោយការដកទ័ពនៅឆ្នាំ 2021 និងការវិលត្រឡប់មកអំណាចវិញភ្លាមៗរបស់តាលីបង់ ដែលធ្វើឱ្យគោលបំណងនយោបាយដើមមិនបានសម្រេច។ ការខូចខាតកេរ្តិ៍ឈ្មោះ៖ ការយល់ឃើញប៉ះពាល់ដល់ភាពជឿជាក់ និងសមត្ថភាពសកលរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ដោយសារតែការចាកចេញដោយគ្មានសណ្តាប់ធ្នាប់ពីទីក្រុងកាប៊ុល។ យោធាសហរដ្ឋអាមេរិកបានចាកចេញពីប្រទេសនេះនៅថ្ងៃទី 30 ខែសីហា មួយថ្ងៃមុនកាលវិភាគ ដោយបញ្ចប់ការកាន់កាប់រយៈពេល 20 ឆ្នាំ និងទុកឱ្យប្រទេសអាហ្វហ្គានីស្ថានស្ថិតនៅក្នុងដៃរបស់ពួកតាលីបង់។
បេសកកម្មអាមេរិកនៅអាហ្វហ្គានីស្ថានបានឈានដល់ទីបញ្ចប់ដ៏សោកសៅ និងវឹកវរ។
យោធាអាមេរិកបានចាកចេញពីប្រទេសនេះនៅថ្ងៃទី 30 ខែសីហា មួយថ្ងៃមុនកាលវិភាគ ដោយបញ្ចប់ការកាន់កាប់រយៈពេល 20 ឆ្នាំ និងបានទុកប្រទេសអាហ្វហ្គានីស្ថានឱ្យស្ថិតនៅក្នុងដៃរបស់តាលីបង់។ នៅពេលដែលជើងហោះហើរជម្លៀសចុងក្រោយបានចាកចេញ វាបានបន្សល់ទុកមនុស្សយ៉ាងហោចណាស់ 100,000 នាក់ តាមការប៉ាន់ស្មានមួយ ដែលអាចមានសិទ្ធិទទួលបានទិដ្ឋាការអាមេរិករហ័ស។
ការវាយលុករដូវក្តៅដ៏សាហាវមួយបាននាំមកនូវជ័យជម្នះដល់តាលីបង់នៅថ្ងៃទី 15 ខែសីហា ប៉ុន្មានម៉ោងបន្ទាប់ពីប្រធានាធិបតី Ashraf Ghani បានភៀសខ្លួនចេញពីប្រទេស។ មេដឹកនាំតាលីបង់បានឡើងកាន់តំណែងនៅវិមានប្រធានាធិបតី ដោយបានជំរុញមនុស្សរាប់ម៉ឺននាក់ទៅកាន់ព្រំដែនរបស់ប្រទេស។ អ្នកផ្សេងទៀតបានជន់លិចទៅកាន់អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិនៅទីក្រុងកាប៊ុល ជាកន្លែងដែលហ្វូងមនុស្សបានប្រញាប់ប្រញាល់ចូលរួមក្នុងការជម្លៀសជនបរទេស និងសម្ព័ន្ធមិត្តអាហ្វហ្គានីស្ថានរបស់ពួកគេ។

ភាពវឹកវរជាច្រើនថ្ងៃនៅអាកាសយានដ្ឋានត្រូវបានបញ្ចប់ដោយការវាយប្រហារអត្តឃាតនៅថ្ងៃទី 26 ខែសីហា ដែលបានសម្លាប់មនុស្សរហូតដល់ 180 នាក់ រួមទាំងទាហានអាមេរិក 13 នាក់។ វាគឺជាការវាយប្រហារដ៏សាហាវបំផុតមួយនៅក្នុងសង្គ្រាម ហើយកងទ័ពទាំងនោះគឺជាសមាជិកសេវាកម្មអាមេរិកដំបូងគេដែលបានស្លាប់នៅក្នុងប្រទេសនេះចាប់តាំងពីខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២០។
ការដួលរលំរបស់រដ្ឋាភិបាលអាហ្វហ្គានីស្ថាន បន្ទាប់ពីសហរដ្ឋអាមេរិកបានចំណាយប្រាក់រាប់ពាន់លានដុល្លារដើម្បីគាំទ្រដល់ខ្លួន និងកងកម្លាំងសន្តិសុខអាហ្វហ្គានីស្ថាន គឺជាការបរាជ័យដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ និងហិង្សាមួយចំពោះបេសកកម្មយោធាអាមេរិកនៅក្នុងសង្គ្រាមដ៏វែងបំផុតរបស់អាមេរិក។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

ផ្សាយថ្ងៃទី ៣១ សីហា ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
រយៈពេល 20 ឆ្នាំ នៃការឈ្លានពានរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក នៅក្នុងប្រទេសអាហ្វហ្គានីស្ថានមិនបាននាំមកនូវ ឬបង្កើតសាសនាគ្រឹស្តជាផ្លូវការជាផ្នែកមួយនៃប្រទេសនោះទេ។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ភាពបើកចំហរដែលទាក់ទងគ្នាក្រោមសាធារណរដ្ឋចាស់បានអនុញ្ញាតឱ្យពលរដ្ឋអាហ្វហ្គានីស្ថានមួយចំនួនប្តូរសាសនាដោយសម្ងាត់។ សព្វថ្ងៃនេះ ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់តាលីបង់យ៉ាងតឹងរ៉ឹង ដានដែលអាចមើលឃើញនៃសាសនាគ្រឹស្តត្រូវបានបង្ខំឱ្យលាក់ខ្លួន ឬលុបបំបាត់ចោល។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
ផលប៉ះពាល់នៃវត្តមានរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ការប្តូរសាសនាដោយសម្ងាត់៖ ការដួលរលំនៃរបបតាលីបង់ដំបូងក្នុងឆ្នាំ 2001 និងវត្តមានរបស់កងកម្លាំងចម្រុះអន្តរជាតិបានបង្កើតកន្លែងទំនេរបន្តិចបន្តួចសម្រាប់ការងារមនុស្សធម៌ និងការផ្លាស់ប្តូរសាសនាឯកជន។
កំណើននៃអ្នកប្តូរសាសនា៖ ការប៉ាន់ប្រមាណដោយក្រុមតស៊ូមតិបានបង្ហាញថា អ្នកប្តូរសាសនាគ្រឹស្តក្រោមដីរាប់ពាន់នាក់ ដែលភាគច្រើនជាអ្នកជឿជំនាន់ទីមួយមកពីសាវតារមូស្លីម បានលេចចេញក្នុងអំឡុងពេលពីរទសវត្សរ៍នៃសាធារណរដ្ឋដែលគាំទ្រដោយសហរដ្ឋអាមេរិក។ គ្មានហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធសាធារណៈ៖ គ្មានព្រះវិហារគ្រឹស្តសាធារណៈសម្រាប់ជនជាតិអាហ្វហ្គានីស្ថានក្នុងស្រុកត្រូវបានសាងសង់ ឬទទួលស្គាល់ស្របច្បាប់ទេ។ កន្លែងស្របច្បាប់សម្រាប់ការគោរពបូជាគ្រឹស្តនៅតែត្រូវបានកំណត់យ៉ាងតឹងរ៉ឹងចំពោះបរិវេណការទូតបរទេស។
ការពិតបច្ចុប្បន្ននៅក្នុងប្រទេសអាហ្វហ្គានីស្ថាន ការបដិសេធទាំងស្រុង៖ របបតាលីបង់បដិសេធទាំងស្រុងចំពោះវត្តមានរបស់គ្រឹស្តសាសនិកណាមួយនៅក្នុងប្រទេស ហើយចាត់ទុកការប្តូរសាសនាណាមួយពីសាសនាអ៊ីស្លាមថាជាការរំលោភលើច្បាប់ Sharia។

ការបៀតបៀនយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ៖ អ្នកជឿអនុវត្តទាំងស្រុងដោយសម្ងាត់ ដោយលាក់បាំងការទំនាក់ទំនងឌីជីថល និងជៀសវាងការរកឃើញជាសាធារណៈ ដើម្បីគេចផុតពីការដាក់ទណ្ឌកម្មធ្ងន់ធ្ងរ ឬប្រហារជីវិតចំពោះការក្បត់ជំនឿ។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

ផ្សាយថ្ងៃទី ៣០ សីហា ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)


នាទីកំសាន្តថ្ងៃអាទិត្យ៖ លោកអ្នកនាងអាចទំនាក់ទំនង ផ្សាយពាណិជ្ជកម្មតាមរយៈទូរស័ព្ទលេខ 099 63 93 67 និងសូមអរគុណដល់លោកអ្នកនាង ដែលបានចំណាយពេលវេលា តាមដាននិងទស្សនា វីដេអូរបស់យើងខ្ញុំ តាំងពីដើមរហូតដល់ចប់ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119 សូមអរគុណ.........

សិក្សាជាមួយ កាសែតឯករាជ្យជាតិ លោកអ្នកនឹងទទួលបានចំណេះដឹងជាច្រើន ឥតដែនកំណត់.....
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
កំសាន្តថ្ងៃ អាទិត្យ



យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ ទំនាក់ទំនងទូរស័ព្ទលេខ 099 63 93 67

ក្នុងការឈ្លាន ២០ឆ្នាំ របស់អាមេរិក តើជនជាតិអាហ្គានីស្ថានឈឺចាប់ដែរឫទេ?.....

កាសែតឯករាជ្យជាតិ សូមជំរាបជូនលោកអ្នកនាងថា ពីរឆ្នាំកន្លងមកនេះ យើងបានផ្សាយតាមរយៈ Website: www.kaset-ekreachcheat.com គឺមិនដែលបានផលចំណូលពីការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មដើម្បីទ្រទ្រង់គេហទំព័រនេះឡើយ ហេតុដូច្នេះចាប់ពីខែ វិច្ឆិកា តទៅ យើងនឹងផ្សាយតាមគេហទំព័រចាស់ www.erc-news.blogspot.com របស់យើងដដែលវិញ សូមអរគុណ