ផ្សាយថ្ងៃទី ០២ កញ្ញា ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
សហរដ្ឋអាមេរិកទទួលបានការទប់ស្កាត់ជាយុទ្ធសាស្ត្រ ការសងបំណុល និងស្ថិរភាពក្នុងតំបន់ពីអន្តរាគមន៍យោធារបស់ខ្លួននៅក្នុងសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន (ជាចម្បងនៅឆ្នាំ 1916-1924 និង 1965-1966)។
ប្រតិបត្តិការទាំងនេះបានរារាំងឥទ្ធិពលរបស់អឺរ៉ុប ឬកុម្មុយនិស្ត ការពារការវិនិយោគហិរញ្ញវត្ថុ និងសាជីវកម្មរបស់អាមេរិក និងបានបង្កើតភាពជាអ្នកដឹកនាំដែលមានស្ថិរភាព និងគាំទ្រសហរដ្ឋអាមេរិក។
ផលចំណេញជាយុទ្ធសាស្ត្រ និងនយោបាយ កុម្មុយនិស្តដែលត្រូវបានរារាំង៖ អន្តរាគមន៍ឆ្នាំ 1965 (Operation Power Pack) បានបញ្ឈប់ការកាន់កាប់របស់ឆ្វេងនិយមក្នុងអំឡុងពេលសង្គ្រាមស៊ីវិល ដោយធានាថារបបបែបគុយបាមួយផ្សេងទៀតមិនបានបង្កើតនៅក្នុងតំបន់ការ៉ាប៊ីន។
បានលុបបំបាត់ការគំរាមកំហែងរបស់អឺរ៉ុប៖ ការកាន់កាប់ឆ្នាំ 1916 បានរារាំងមហាអំណាចអឺរ៉ុប ជាពិសេសអាល្លឺម៉ង់ក្នុងអំឡុងសង្គ្រាមលោកលើកទី 1 ពីការប្រើប្រាស់កោះនេះដើម្បីគំរាមកំហែងដល់ព្រែកប៉ាណាម៉ា ឬផ្លូវដឹកជញ្ជូនរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក។ គាំទ្រសហរដ្ឋអាមេរិក។
រដ្ឋាភិបាល៖ អន្តរាគមន៍ទាំងពីរបានបញ្ចប់ដោយការបោះឆ្នោតដែលបាននាំភាពជាអ្នកដឹកនាំដែលមានមិត្តភាពជាមួយសហរដ្ឋអាមេរិកឡើងកាន់អំណាច ដោយបង្កើតសម្ព័ន្ធមិត្តការទូតដែលអាចទុកចិត្តបាននៅក្នុងស្ថាប័នក្នុងតំបន់ដូចជាអង្គការរដ្ឋអាមេរិក (OAS)។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
ផលចំណេញផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុ បំណុលដែលមានសុវត្ថិភាព៖ សកម្មភាពនៅដើមសតវត្សរ៍ទី 20 បានអនុញ្ញាតឱ្យរដ្ឋាភិបាលសហរដ្ឋអាមេរិកទទួលយកការិយាល័យគយដូមីនីកែន ដោយធានាថាម្ចាស់បំណុលអឺរ៉ុប និងអាមេរិកត្រូវបានសងវិញ។
ផលប្រយោជន៍សាជីវកម្មដែលត្រូវបានការពារ៖ ក្រុមហ៊ុនស្ករសអាមេរិក និងធនាគារ Wall Street បានពង្រីកការវិនិយោគដោយសុវត្ថិភាព ទទួលបានទ្រព្យសម្បត្តិកសិកម្ម និងគ្របដណ្ដប់លើពាណិជ្ជកម្មក្នុងស្រុកដោយគ្មានហានិភ័យនៃការរឹបអូសយកទ្រព្យសម្បត្តិយ៉ាងខ្លាំង។
ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងសន្តិសុខ ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធទំនើប៖ យោធាសហរដ្ឋអាមេរិកបានសាងសង់បណ្តាញផ្លូវថ្នល់យ៉ាងទូលំទូលាយដែលភ្ជាប់តំបន់ដាច់ស្រយាលនៃប្រទេសជាលើកដំបូង ដែលជួយសម្រួលដល់ចលនាពាណិជ្ជកម្ម។ ការគ្រប់គ្រងស្ថាប័ន៖ សហរដ្ឋអាមេរិកបានជំនួសក្រុមបក្សពួកក្នុងស្រុកជាមួយនឹងឆ្មាំជាតិដែលមានជំនាញវិជ្ជាជីវៈកណ្តាល ដែលបានបង្ក្រាបការតស៊ូប្រដាប់អាវុធក្នុងស្រុក និងរក្សាស្ថិរភាពផ្ទៃក្នុងរយៈពេលវែង។
ការកាន់កាប់របស់សហរដ្ឋអាមេរិកនៅសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន
សហរដ្ឋអាមេរិកបានកាន់កាប់សាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន ដើម្បីគ្រប់គ្រងបំណុល និងភាពវឹកវរនយោបាយចាប់ពីឆ្នាំ 1916 ដល់ឆ្នាំ 1924។ ការកាន់កាប់នេះមិនមានប្រជាប្រិយភាពទេ ដែលនាំឱ្យមានការតស៊ូផ្នែកនយោបាយពីទាំងប្រជាជនដូមីនីកែន និងអាមេរិក។ កងកម្លាំងអាមេរិកបានចាកចេញនៅឆ្នាំ 1924 ប៉ុន្តែវត្តមានរបស់ពួកគេបានបង្កើតព្រឹត្តិការណ៍នយោបាយដូចជាការឡើងកាន់អំណាចរបស់មេដឹកនាំផ្តាច់ការ Trujillo។
ចាប់ពីឆ្នាំ១៩១៦ ដល់ឆ្នាំ១៩២៤ រដ្ឋាភិបាលសហរដ្ឋអាមេរិកបានកាន់កាប់សាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន ដែលភាគច្រើនដោយសារតែស្ថានភាពនយោបាយដ៏ច្របូកច្របល់ និងមិនស្ថិតស្ថេរនៅទីនោះបានរារាំងសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែនពីការសងបំណុលដែលជំពាក់សហរដ្ឋអាមេរិក និងប្រទេសបរទេសដទៃទៀត។ យោធាសហរដ្ឋអាមេរិកបានបង្ក្រាបការតស៊ូរបស់ដូមីនីកែនយ៉ាងងាយស្រួល ហើយបានកាន់កាប់ប្រទេសនេះអស់រយៈពេលប្រាំបីឆ្នាំ។ ការកាន់កាប់នេះមិនមានប្រជាប្រិយភាពទាំងចំពោះជនជាតិដូមីនីកែន និងជនជាតិអាមេរិកនៅសហរដ្ឋអាមេរិក ដែលមានអារម្មណ៍ថាវាជាការខ្ជះខ្ជាយលុយកាក់។
ប្រវត្តិនៃការអន្តរាគមន៍
នៅពេលនោះ វាជារឿងធម្មតាទេដែលសហរដ្ឋអាមេរិកធ្វើអន្តរាគមន៍ក្នុងកិច្ចការរបស់ប្រទេសដទៃទៀត ជាពិសេសប្រទេសនៅតំបន់ការ៉ាប៊ីន ឬអាមេរិកកណ្តាល។ មូលហេតុគឺព្រែកប៉ាណាម៉ា ដែលបានបញ្ចប់នៅឆ្នាំ១៩១៤ ដោយចំណាយខ្ពស់ដល់សហរដ្ឋអាមេរិក។ ព្រែកនេះ (ហើយនៅតែមានសារៈសំខាន់យ៉ាងខ្លាំង) ទាំងផ្នែកយុទ្ធសាស្ត្រ និងសេដ្ឋកិច្ច។ សហរដ្ឋអាមេរិកមានអារម្មណ៍ថាប្រទេសណាមួយនៅក្នុងតំបន់ជុំវិញត្រូវតែតាមដានយ៉ាងដិតដល់ ហើយប្រសិនបើចាំបាច់ ត្រូវគ្រប់គ្រងដើម្បីការពារការវិនិយោគរបស់ពួកគេ។ នៅឆ្នាំ១៩០៣ សហរដ្ឋអាមេរិកបានបង្កើត "ក្រុមហ៊ុនកែលម្អសាន់តូដូមីងហ្គោ" ដែលទទួលបន្ទុកគ្រប់គ្រងគយនៅកំពង់ផែដូមីនីកែន ក្នុងកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងដើម្បីសងបំណុលពីអតីតកាល។ នៅឆ្នាំ 1915 សហរដ្ឋអាមេរិកបានកាន់កាប់ប្រទេសហៃទី ដែលចែករំលែកកោះ Hispaniola ជាមួយសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន៖ ពួកគេនឹងស្នាក់នៅរហូតដល់ឆ្នាំ 1934។
សាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន ឆ្នាំ១៩១៦ ដូចប្រទេសអាមេរិកឡាទីនជាច្រើនដែរ សាធារណរដ្ឋដូមីនីកែនបានជួបប្រទះនឹងការលំបាកយ៉ាងខ្លាំងបន្ទាប់ពីទទួលបានឯករាជ្យ។ វាបានក្លាយជាប្រទេសមួយនៅឆ្នាំ១៨៤៤ នៅពេលដែលវាបានបំបែកចេញពីប្រទេសហៃទី ដោយបំបែកកោះហ៊ីស្ប៉ានីអូឡាជាពីរផ្នែក។ ចាប់តាំងពីទទួលបានឯករាជ្យមក សាធារណរដ្ឋដូមីនីកែនបានឃើញប្រធានាធិបតីជាង ៥០ រូប និងរដ្ឋធម្មនុញ្ញចំនួន ១៩ ផ្សេងគ្នា។ ក្នុងចំណោមប្រធានាធិបតីទាំងនោះ មានតែបីរូបប៉ុណ្ណោះដែលបានបញ្ចប់អាណត្តិដែលបានកំណត់របស់ពួកគេដោយសន្តិវិធី។ បដិវត្តន៍ និងការបះបោរគឺជារឿងធម្មតា ហើយបំណុលជាតិនៅតែបន្តកើនឡើង។ នៅឆ្នាំ១៩១៦ បំណុលបានកើនឡើងដល់ជាង ៣០ លានដុល្លារ ដែលប្រទេសកោះក្រីក្រនេះមិនអាចសង្ឃឹមថានឹងសងបានទេ។
ភាពចលាចលនយោបាយនៅសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន
សហរដ្ឋអាមេរិកបានគ្រប់គ្រងការិយាល័យគយនៅក្នុងកំពង់ផែសំខាន់ៗ ដោយប្រមូលបំណុលរបស់ពួកគេ ប៉ុន្តែបានច្របាច់កសេដ្ឋកិច្ចដូមីនីកែន។ នៅឆ្នាំ១៩១១ ប្រធានាធិបតីដូមីនីកែន រ៉ាម៉ូន កាសេរ៉េស ត្រូវបានគេធ្វើឃាត ហើយប្រទេសនេះបានផ្ទុះឡើងម្តងទៀតនៅក្នុងសង្គ្រាមស៊ីវិល។ នៅឆ្នាំ១៩១៦ ជូអាន អ៊ីស៊ីដ្រូ ជីមេណេស គឺជាប្រធានាធិបតី ប៉ុន្តែអ្នកគាំទ្ររបស់គាត់កំពុងប្រយុទ្ធដោយបើកចំហជាមួយអ្នកដែលស្មោះត្រង់នឹងគូប្រជែងរបស់គាត់ គឺឧត្តមសេនីយ៍ ដេស៊ីឌឺរីអូ អារីអាស អតីតរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងសង្គ្រាម។ នៅពេលដែលការប្រយុទ្ធកាន់តែអាក្រក់ទៅៗ អាមេរិកបានបញ្ជូនកងម៉ារីនទៅកាន់កាប់ប្រទេសជាតិ។ ប្រធានាធិបតី Jiménez មិនពេញចិត្តនឹងកាយវិការនេះទេ ដោយបានលាលែងពីតំណែងជាជាងទទួលយកបញ្ជាពីអ្នកកាន់កាប់។
ការធ្វើប៉ាស៊ីហ្វិកនៃសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន
ទាហានអាមេរិកបានផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងឆាប់រហ័សដើម្បីធានាការកាន់កាប់របស់ពួកគេលើសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន។ នៅក្នុងខែឧសភា ឧត្តមនាវីឯក William B. Caperton បានមកដល់ Santo Domingo ហើយបានកាន់កាប់ប្រតិបត្តិការនេះ។ ឧត្តមសេនីយ៍ Arias បានសម្រេចចិត្តប្រឆាំងនឹងការកាន់កាប់ ដោយបញ្ជាឱ្យបុរសរបស់គាត់ប្រកួតប្រជែងនឹងការចុះចតរបស់អាមេរិកនៅ Puerto Plata នៅថ្ងៃទី 1 ខែមិថុនា។ ឧត្តមសេនីយ៍ Arias បានទៅ Santiago ដែលគាត់បានស្បថថានឹងការពារ។ អាមេរិកបានបញ្ជូនកងកម្លាំងរួមគ្នា ហើយបានកាន់កាប់ទីក្រុង។ នោះមិនមែនជាទីបញ្ចប់នៃការតស៊ូនោះទេ៖ នៅក្នុងខែវិច្ឆិកា អភិបាល Juan Pérez នៃទីក្រុង San Francisco de Macorís បានបដិសេធមិនទទួលស្គាល់រដ្ឋាភិបាលកាន់កាប់។ ដោយបានលាក់ខ្លួននៅក្នុងបន្ទាយចាស់មួយ នៅទីបំផុតគាត់ត្រូវបានបណ្តេញចេញដោយកងម៉ារីន។
រដ្ឋាភិបាលកាន់កាប់
សហរដ្ឋអាមេរិកបានខិតខំប្រឹងប្រែងដើម្បីស្វែងរកប្រធានាធិបតីថ្មីដែលនឹងផ្តល់ឱ្យពួកគេនូវអ្វីដែលពួកគេចង់បាន។ សភាដូមីនីកែនបានជ្រើសរើសលោក Francisco Henriquez ប៉ុន្តែលោកបានបដិសេធមិនព្រមគោរពតាមបញ្ជារបស់អាមេរិក ដូច្នេះលោកត្រូវបានដកចេញពីតំណែងប្រធានាធិបតី។ នៅទីបំផុតសហរដ្ឋអាមេរិកបានចេញក្រឹត្យថាពួកគេនឹងដាក់រដ្ឋាភិបាលយោធាផ្ទាល់ខ្លួនឱ្យទទួលបន្ទុក។ កងទ័ពដូមីនីកែនត្រូវបានរំសាយ ហើយជំនួសដោយឆ្មាំជាតិមួយគឺ Guardia Nacional Dominicana។ មន្ត្រីជាន់ខ្ពស់ទាំងអស់ដំបូងឡើយជាជនជាតិអាមេរិក។ ក្នុងអំឡុងពេលកាន់កាប់ យោធាអាមេរិកបានគ្រប់គ្រងប្រទេសជាតិទាំងស្រុងលើកលែងតែផ្នែកដែលគ្មានច្បាប់នៃទីក្រុង Santo Domingo ជាកន្លែងដែលមេទ័ពដ៏មានអំណាចនៅតែគ្រប់គ្រង។
ការកាន់កាប់ដ៏លំបាក
យោធាអាមេរិកបានកាន់កាប់សាធារណរដ្ឋដូមីនីកែនអស់រយៈពេលប្រាំបីឆ្នាំ។ ជនជាតិដូមីនីកែនមិនដែលមានអារម្មណ៍កក់ក្តៅចំពោះកម្លាំងកាន់កាប់នោះទេ ហើយផ្ទុយទៅវិញមានការអាក់អន់ចិត្តចំពោះអ្នកឈ្លានពានដ៏ក្លាហាន។ ទោះបីជាការវាយប្រហារ និងការតស៊ូទាំងស្រុងបានបញ្ឈប់ក៏ដោយ ការវាយឆ្មក់ដោយឯកឯងរបស់ទាហានអាមេរិកកើតឡើងជាញឹកញាប់។ ជនជាតិដូមីនីកែនក៏បានរៀបចំខ្លួនឯងខាងនយោបាយផងដែរ៖ ពួកគេបានបង្កើតសហភាពជាតិដូមីនីកែន (សហភាពជាតិដូមីនីកែន) ដែលមានគោលបំណងប្រមូលការគាំទ្រនៅក្នុងតំបន់ផ្សេងទៀតនៃអាមេរិកឡាទីនសម្រាប់ជនជាតិដូមីនីកែន និងបញ្ចុះបញ្ចូលជនជាតិអាមេរិកឱ្យដកថយ។ ជាទូទៅ ជនជាតិដូមីនីកែនលេចធ្លោបានបដិសេធមិនសហការជាមួយជនជាតិអាមេរិកទេ ព្រោះជនរួមជាតិរបស់ពួកគេយល់ឃើញថាវាជាការក្បត់ជាតិ។
ការដកទ័ពរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក
ដោយសារការកាន់កាប់មិនមានប្រជាប្រិយភាពខ្លាំងទាំងនៅក្នុងសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន និងនៅក្នុងស្រុកនៅសហរដ្ឋអាមេរិក ប្រធានាធិបតី Warren Harding បានសម្រេចចិត្តដកទ័ពចេញ។ សហរដ្ឋអាមេរិក និងសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែនបានព្រមព្រៀងគ្នាលើផែនការសម្រាប់ការដកទ័ពចេញជាលំដាប់ ដែលធានាថាពន្ធគយនឹងនៅតែត្រូវបានប្រើដើម្បីសងបំណុលដែលមានរយៈពេលយូរ។ ចាប់ផ្តើមនៅឆ្នាំ 1922 យោធាអាមេរិកបានចាប់ផ្តើមផ្លាស់ប្តូរបន្តិចម្តងៗចេញពីសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន។ ការបោះឆ្នោតត្រូវបានធ្វើឡើង ហើយនៅខែកក្កដា ឆ្នាំ 1924 រដ្ឋាភិបាលថ្មីមួយបានឡើងកាន់អំណាច។ កងម៉ារីនអាមេរិកចុងក្រោយបានចាកចេញពីសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែននៅថ្ងៃទី 18 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 1924។
មរតកនៃការកាន់កាប់របស់សហរដ្ឋអាមេរិកលើសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន

មិនមានអ្វីល្អច្រើនទេដែលកើតចេញពីការកាន់កាប់របស់សហរដ្ឋអាមេរិកលើសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន។ វាជាការពិតដែលថាប្រទេសជាតិមានស្ថិរភាពរយៈពេលប្រាំបីឆ្នាំក្រោមការកាន់កាប់ ហើយមានការផ្លាស់ប្តូរអំណាចដោយសន្តិវិធីនៅពេលដែលជនជាតិអាមេរិកចាកចេញ ប៉ុន្តែលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យមិនមានរយៈពេលយូរទេ។ Rafael Trujillo ដែលនឹងក្លាយជាមេដឹកនាំផ្តាច់ការនៃប្រទេសពីឆ្នាំ 1930 ដល់ឆ្នាំ 1961 បានចាប់ផ្តើមនៅក្នុងឆ្មាំជាតិដូមីនីកែនដែលបានទទួលការបណ្តុះបណ្តាលពីសហរដ្ឋអាមេរិក។ ដូចដែលពួកគេបានធ្វើនៅក្នុងប្រទេសហៃទីនៅពេលប្រហាក់ប្រហែលគ្នា សហរដ្ឋអាមេរិកបានជួយសាងសង់សាលារៀន ផ្លូវថ្នល់ និងការកែលម្អហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធផ្សេងទៀត។
ការកាន់កាប់សាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន ក៏ដូចជាអន្តរាគមន៍ផ្សេងទៀតនៅអាមេរិកឡាទីននៅដើមសតវត្សរ៍ទី 20 បានផ្តល់ឱ្យសហរដ្ឋអាមេរិកនូវកេរ្តិ៍ឈ្មោះអាក្រក់ថាជាមហាអំណាចចក្រពត្តិនិយមដ៏មានអំណាច។ អ្វីដែលល្អបំផុតដែលអាចនិយាយបានអំពីការកាន់កាប់ឆ្នាំ 1916-1924 គឺថាទោះបីជាសហរដ្ឋអាមេរិកកំពុងការពារផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួននៅក្នុងប្រឡាយប៉ាណាម៉ាក៏ដោយ ពួកគេបានព្យាយាមទុកឱ្យសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែនមានកន្លែងល្អជាងអ្វីដែលពួកគេបានរកឃើញ។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

ផ្សាយថ្ងៃទី ០១ កញ្ញា ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
សង្គ្រាមរយៈពេលម្ភៃឆ្នាំរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកនៅអាហ្វហ្គានីស្ថាន (២០០១-២០២១) បានធ្វើឱ្យសហរដ្ឋអាមេរិកខាតបង់ប្រមាណ ២,៣ ពាន់ពាន់លានដុល្លារ និងជីវិតយោធាអាមេរិកជិត ២៥០០ នាក់។
អាមេរិកទទួលបានការរំខានរយៈពេលខ្លីដល់អាល់កៃដា និងការដកតាលីបង់ចេញពីអំណាច ប៉ុន្តែបានរងទុក្ខដោយបំណុលហិរញ្ញវត្ថុយ៉ាងច្រើន មនុស្សរាប់ពាន់នាក់បានស្លាប់ និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះជាយុទ្ធសាស្ត្រដ៏អាប់អួរនៅពេលដែលការដកទ័ពចេញដ៏ច្របូកច្របល់នៅឆ្នាំ ២០២១។
អត្ថប្រយោជន៍ និងប្រាក់ចំណេញ ការរុះរើអាល់កៃដា៖ បានរំខានបណ្តាញភេរវករដែលទទួលខុសត្រូវចំពោះការវាយប្រហារថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា និងបានសម្លាប់អូសាម៉ាប៊ីនឡាដិនក្នុងឆ្នាំ ២០១១។ វឌ្ឍនភាពសង្គមបណ្តោះអាសន្ន៖ បានជួយក្នុងការសាងសង់សាលារៀន មន្ទីរពេទ្យ និងផ្លូវថ្នល់ និងបានពង្រីកសិទ្ធិ និងការអប់រំជាបណ្តោះអាសន្នសម្រាប់ស្ត្រី និងក្មេងស្រីអាហ្វហ្គានីស្ថាន។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
បទពិសោធន៍យោធា៖ បានផ្តល់ឱ្យសមាជិកសេវាកម្មអាមេរិកមួយជំនាន់នូវបទពិសោធន៍ប្រយុទ្ធ និងប្រឆាំងការបះបោរយ៉ាងទូលំទូលាយ។ ប្រាក់ចំណេញឧស្សាហកម្មការពារជាតិ៖ បានបង្កើតប្រាក់ចំណូលរាប់ពាន់លានដុល្លារសម្រាប់អ្នកម៉ៅការយោធាឯកជន និងក្រុមហ៊ុនការពារជាតិ។
ការខាតបង់ និងការចំណាយ ការហូរចេញផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ៖ បានចំណាយប្រហែល 2.3 ពាន់ពាន់លានដុល្លារ ដែលជាផ្នែកសំខាន់មួយដែលទទួលបានហិរញ្ញប្បទានតាមរយៈការខ្ចីប្រាក់ ដែលបានបន្ថែមការប្រាក់រាប់រយពាន់លានដុល្លារ។
អ្នកស្លាប់៖ បានបាត់បង់បុគ្គលិកយោធាអាមេរិកជាង 2,300 នាក់ និងអ្នកម៉ៅការអាមេរិករាប់ពាន់នាក់ រួមជាមួយមនុស្សរាប់ម៉ឺននាក់ទៀតរងរបួស និងរងទុក្ខវេទនាផ្លូវចិត្តរយៈពេលវែង។ ការបញ្ច្រាសយុទ្ធសាស្ត្រ៖ បានបញ្ចប់ដោយការដកទ័ពនៅឆ្នាំ 2021 និងការវិលត្រឡប់មកអំណាចវិញភ្លាមៗរបស់តាលីបង់ ដែលធ្វើឱ្យគោលបំណងនយោបាយដើមមិនបានសម្រេច។ ការខូចខាតកេរ្តិ៍ឈ្មោះ៖ ការយល់ឃើញប៉ះពាល់ដល់ភាពជឿជាក់ និងសមត្ថភាពសកលរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ដោយសារតែការចាកចេញដោយគ្មានសណ្តាប់ធ្នាប់ពីទីក្រុងកាប៊ុល។ យោធាសហរដ្ឋអាមេរិកបានចាកចេញពីប្រទេសនេះនៅថ្ងៃទី 30 ខែសីហា មួយថ្ងៃមុនកាលវិភាគ ដោយបញ្ចប់ការកាន់កាប់រយៈពេល 20 ឆ្នាំ និងទុកឱ្យប្រទេសអាហ្វហ្គានីស្ថានស្ថិតនៅក្នុងដៃរបស់ពួកតាលីបង់។
បេសកកម្មអាមេរិកនៅអាហ្វហ្គានីស្ថានបានឈានដល់ទីបញ្ចប់ដ៏សោកសៅ និងវឹកវរ។
យោធាអាមេរិកបានចាកចេញពីប្រទេសនេះនៅថ្ងៃទី 30 ខែសីហា មួយថ្ងៃមុនកាលវិភាគ ដោយបញ្ចប់ការកាន់កាប់រយៈពេល 20 ឆ្នាំ និងបានទុកប្រទេសអាហ្វហ្គានីស្ថានឱ្យស្ថិតនៅក្នុងដៃរបស់តាលីបង់។ នៅពេលដែលជើងហោះហើរជម្លៀសចុងក្រោយបានចាកចេញ វាបានបន្សល់ទុកមនុស្សយ៉ាងហោចណាស់ 100,000 នាក់ តាមការប៉ាន់ស្មានមួយ ដែលអាចមានសិទ្ធិទទួលបានទិដ្ឋាការអាមេរិករហ័ស។
ការវាយលុករដូវក្តៅដ៏សាហាវមួយបាននាំមកនូវជ័យជម្នះដល់តាលីបង់នៅថ្ងៃទី 15 ខែសីហា ប៉ុន្មានម៉ោងបន្ទាប់ពីប្រធានាធិបតី Ashraf Ghani បានភៀសខ្លួនចេញពីប្រទេស។ មេដឹកនាំតាលីបង់បានឡើងកាន់តំណែងនៅវិមានប្រធានាធិបតី ដោយបានជំរុញមនុស្សរាប់ម៉ឺននាក់ទៅកាន់ព្រំដែនរបស់ប្រទេស។ អ្នកផ្សេងទៀតបានជន់លិចទៅកាន់អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិនៅទីក្រុងកាប៊ុល ជាកន្លែងដែលហ្វូងមនុស្សបានប្រញាប់ប្រញាល់ចូលរួមក្នុងការជម្លៀសជនបរទេស និងសម្ព័ន្ធមិត្តអាហ្វហ្គានីស្ថានរបស់ពួកគេ។

ភាពវឹកវរជាច្រើនថ្ងៃនៅអាកាសយានដ្ឋានត្រូវបានបញ្ចប់ដោយការវាយប្រហារអត្តឃាតនៅថ្ងៃទី 26 ខែសីហា ដែលបានសម្លាប់មនុស្សរហូតដល់ 180 នាក់ រួមទាំងទាហានអាមេរិក 13 នាក់។ វាគឺជាការវាយប្រហារដ៏សាហាវបំផុតមួយនៅក្នុងសង្គ្រាម ហើយកងទ័ពទាំងនោះគឺជាសមាជិកសេវាកម្មអាមេរិកដំបូងគេដែលបានស្លាប់នៅក្នុងប្រទេសនេះចាប់តាំងពីខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២០។
ការដួលរលំរបស់រដ្ឋាភិបាលអាហ្វហ្គានីស្ថាន បន្ទាប់ពីសហរដ្ឋអាមេរិកបានចំណាយប្រាក់រាប់ពាន់លានដុល្លារដើម្បីគាំទ្រដល់ខ្លួន និងកងកម្លាំងសន្តិសុខអាហ្វហ្គានីស្ថាន គឺជាការបរាជ័យដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ និងហិង្សាមួយចំពោះបេសកកម្មយោធាអាមេរិកនៅក្នុងសង្គ្រាមដ៏វែងបំផុតរបស់អាមេរិក។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

ផ្សាយថ្ងៃទី ៣១ សីហា ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
រយៈពេល 20 ឆ្នាំ នៃការឈ្លានពានរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក នៅក្នុងប្រទេសអាហ្វហ្គានីស្ថានមិនបាននាំមកនូវ ឬបង្កើតសាសនាគ្រឹស្តជាផ្លូវការជាផ្នែកមួយនៃប្រទេសនោះទេ។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ភាពបើកចំហរដែលទាក់ទងគ្នាក្រោមសាធារណរដ្ឋចាស់បានអនុញ្ញាតឱ្យពលរដ្ឋអាហ្វហ្គានីស្ថានមួយចំនួនប្តូរសាសនាដោយសម្ងាត់។ សព្វថ្ងៃនេះ ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់តាលីបង់យ៉ាងតឹងរ៉ឹង ដានដែលអាចមើលឃើញនៃសាសនាគ្រឹស្តត្រូវបានបង្ខំឱ្យលាក់ខ្លួន ឬលុបបំបាត់ចោល។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
ផលប៉ះពាល់នៃវត្តមានរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ការប្តូរសាសនាដោយសម្ងាត់៖ ការដួលរលំនៃរបបតាលីបង់ដំបូងក្នុងឆ្នាំ 2001 និងវត្តមានរបស់កងកម្លាំងចម្រុះអន្តរជាតិបានបង្កើតកន្លែងទំនេរបន្តិចបន្តួចសម្រាប់ការងារមនុស្សធម៌ និងការផ្លាស់ប្តូរសាសនាឯកជន។
កំណើននៃអ្នកប្តូរសាសនា៖ ការប៉ាន់ប្រមាណដោយក្រុមតស៊ូមតិបានបង្ហាញថា អ្នកប្តូរសាសនាគ្រឹស្តក្រោមដីរាប់ពាន់នាក់ ដែលភាគច្រើនជាអ្នកជឿជំនាន់ទីមួយមកពីសាវតារមូស្លីម បានលេចចេញក្នុងអំឡុងពេលពីរទសវត្សរ៍នៃសាធារណរដ្ឋដែលគាំទ្រដោយសហរដ្ឋអាមេរិក។ គ្មានហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធសាធារណៈ៖ គ្មានព្រះវិហារគ្រឹស្តសាធារណៈសម្រាប់ជនជាតិអាហ្វហ្គានីស្ថានក្នុងស្រុកត្រូវបានសាងសង់ ឬទទួលស្គាល់ស្របច្បាប់ទេ។ កន្លែងស្របច្បាប់សម្រាប់ការគោរពបូជាគ្រឹស្តនៅតែត្រូវបានកំណត់យ៉ាងតឹងរ៉ឹងចំពោះបរិវេណការទូតបរទេស។
ការពិតបច្ចុប្បន្ននៅក្នុងប្រទេសអាហ្វហ្គានីស្ថាន ការបដិសេធទាំងស្រុង៖ របបតាលីបង់បដិសេធទាំងស្រុងចំពោះវត្តមានរបស់គ្រឹស្តសាសនិកណាមួយនៅក្នុងប្រទេស ហើយចាត់ទុកការប្តូរសាសនាណាមួយពីសាសនាអ៊ីស្លាមថាជាការរំលោភលើច្បាប់ Sharia។

ការបៀតបៀនយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ៖ អ្នកជឿអនុវត្តទាំងស្រុងដោយសម្ងាត់ ដោយលាក់បាំងការទំនាក់ទំនងឌីជីថល និងជៀសវាងការរកឃើញជាសាធារណៈ ដើម្បីគេចផុតពីការដាក់ទណ្ឌកម្មធ្ងន់ធ្ងរ ឬប្រហារជីវិតចំពោះការក្បត់ជំនឿ។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

ផ្សាយថ្ងៃទី ៣០ សីហា ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)


នាទីកំសាន្តថ្ងៃអាទិត្យ៖ លោកអ្នកនាងអាចទំនាក់ទំនង ផ្សាយពាណិជ្ជកម្មតាមរយៈទូរស័ព្ទលេខ 099 63 93 67 និងសូមអរគុណដល់លោកអ្នកនាង ដែលបានចំណាយពេលវេលា តាមដាននិងទស្សនា វីដេអូរបស់យើងខ្ញុំ តាំងពីដើមរហូតដល់ចប់ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119 សូមអរគុណ.........

សិក្សាជាមួយ កាសែតឯករាជ្យជាតិ លោកអ្នកនឹងទទួលបានចំណេះដឹងជាច្រើន ឥតដែនកំណត់.....
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
កំសាន្តថ្ងៃ អាទិត្យ



យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ ទំនាក់ទំនងទូរស័ព្ទលេខ 099 63 93 67

ក្នុងការឈ្លាន ២០ឆ្នាំ របស់អាមេរិក តើជនជាតិអាហ្គានីស្ថានឈឺចាប់ដែរឫទេ?.....

កាសែតឯករាជ្យជាតិ សូមជំរាបជូនលោកអ្នកនាងថា ពីរឆ្នាំកន្លងមកនេះ យើងបានផ្សាយតាមរយៈ Website: www.kaset-ekreachcheat.com គឺមិនដែលបានផលចំណូលពីការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មដើម្បីទ្រទ្រង់គេហទំព័រនេះឡើយ ហេតុដូច្នេះចាប់ពីខែ វិច្ឆិកា តទៅ យើងនឹងផ្សាយតាមគេហទំព័រចាស់ www.erc-news.blogspot.com របស់យើងដដែលវិញ សូមអរគុណ