កាសែត ឯករាជ្យជាតិ

ទីកន្លែងសក្ការៈបូជា នៃប្រទេសអុីតាលី

ផ្សាយថ្ងៃទី ១៤ កុម្ភៈ ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
ដោយសារទីក្រុងរ៉ូមគឺជាទីក្រុងដ៏សំខាន់មួយសម្រាប់ព្រះវិហាររ៉ូម៉ាំងកាតូលិក វាមិនមែនជារឿងគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលទេដែលវាពោរពេញទៅដោយព្រះវិហារប្រវត្តិសាស្ត្រ។ ទោះបីជាជំនឿផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកយ៉ាងណាក៏ដោយ អគារទាំងនេះគឺសក្តិសមនឹងការទៅទស្សនាសម្រាប់ស្ថាបត្យកម្មដ៏អស្ចារ្យ និងស្នាដៃសិល្បៈដ៏អស្ចារ្យដែលពួកគេមាន។
ព្រះវិហារមជ្ឈិមសម័យដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍នេះ ដែលមានទីតាំងនៅ Piazza Santa Maria ក្នុងសង្កាត់ដ៏រស់រវើកនៃ Trastevere គឺជាកន្លែងគោរពបូជាមួយក្នុងចំណោមកន្លែងគោរពបូជាចំណាស់ជាងគេបំផុតរបស់ទីក្រុងរ៉ូម។ វាត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថាជា Basilica of Our Lady ហើយត្រូវបានគេជឿថាជាព្រះវិហារដំបូងគេរបស់ទីក្រុងរ៉ូមដែលត្រូវបានឧទ្ទិសដល់ម៉ារី។ វាត្រូវបានសាងសង់ឡើងនៅឆ្នាំ 340 នៃគ.ស. ប៉ុន្តែឥឡូវនេះអ្នកខ្លះជឿថាព្រះវិហារនេះត្រូវបានឧទ្ទិសនេះនៅពេលក្រោយក្នុងសតវត្សទី 8 ដោយសម្តេចប៉ាប Adrian I។
ព្រះវិហារនេះមានភាពល្បីល្បាញដោយសារស្នាដៃសិល្បៈផ្ទាំងថ្ម mosaic ដ៏អស្ចារ្យរបស់វា ដែលមានតាំងពីសតវត្សរ៍ទី 12 ក៏ដូចជាកម្រាលឥដ្ឋ opus sectile ដែលបង្កើតឡើងក្នុងរចនាបថ Cosmatesque។ ពិដានមាសរាងប្រអប់របស់វាក៏ជាចំណុចលេចធ្លោផងដែរ ដែលតុបតែងដោយចម្លាក់ស្មុគស្មាញ និងគំនូរដ៏ស្មុគស្មាញ។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
ព្រះវិហារប្រវត្តិសាស្ត្រទាំងពីរនេះមានទីតាំងនៅសងខាងនៃ Piazza di San Giovanni in Laterano។ ព្រះវិហារ Basilica of St. John Lateran មានកិត្តិយសជាព្រះវិហារចំណាស់ជាងគេនៅអឺរ៉ុប។ ក្នុងអំឡុងសតវត្សរ៍ទី៤ អគារនេះត្រូវបានប្តូរពីវិមានទៅជាប្រាសាទ។ ផ្នែកខាងក្នុងដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍របស់ព្រះវិហារ Basilica មានសសរដ៏អស្ចារ្យ និងរូបចម្លាក់ដ៏អស្ចារ្យ ហើយជញ្ជាំង និងពិដានរបស់វាត្រូវបានគ្របដណ្ដប់ដោយផ្ទាំងគំនូរ mosaic និងគំនូរលើជញ្ជាំង។ កុំខកខានអាសនៈនៃសាក្រាម៉ង់ដ៏បរិសុទ្ធ ដែលមានតុឈើតាត្រៅជាចំណុចកណ្តាល ដែលត្រូវបានគេជឿថាត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយព្រះយេស៊ូវ និងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់នៅអាហារពេលល្ងាចចុងក្រោយ។

ប្រាសាទស្រីគ្រប់លក្ខណ៍.....

ព្រះវិហារ Scala Santa ដែលនៅក្បែរនោះអាចមានទំហំតូច និងមិនសូវមានភាពអស្ចារ្យដូចព្រះវិហារជិតខាងនោះទេ ប៉ុន្តែវាជាទីតាំងដ៏សំខាន់មួយនៃការធ្វើធម្មយាត្រាអន្តរជាតិ។ ជណ្តើរចំនួន 28 ដែលធ្វើពីថ្មម៉ាប Tyrian ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាជណ្តើរបរិសុទ្ធ ហើយត្រូវបានគេនិយាយថាត្រូវបានយកចេញពីជណ្តើរពិតប្រាកដនៅក្នុងផ្ទះរបស់លោកពីឡាត់ ដែលព្រះយេស៊ូវបានដើរចុះបន្ទាប់ពីត្រូវបានកាត់ទោសប្រហារជីវិត។ ជណ្តើរទាំងនោះត្រូវបានផ្លាស់ទៅកន្លែងនេះក្នុងឆ្នាំ 1589 ហើយត្រូវបានអ្នកធ្វើធម្មយាត្រាមកពីជុំវិញពិភពលោកមកទស្សនាតាំងពីពេលនោះមក ដោយបានឡើងលើជណ្តើរទាំងនោះដោយលុតជង្គង់។
វិហារអ៊ីស្លាមដ៏អស្ចារ្យនៃទីក្រុងរ៉ូម

កាសែតឯករាជ្យជាតិ សូមជំរាបជូនលោកអ្នកនាងថា ពីរឆ្នាំកន្លងមកនេះ យើងបានផ្សាយតាមរយៈ Website: www.kaset-ekreachcheat.com គឺមិនដែលបានផលចំណូលពីការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មដើម្បីទ្រទ្រង់គេហទំព័រនេះឡើយ ហេតុដូច្នេះចាប់ពីខែ វិច្ឆិកា តទៅ យើងនឹងផ្សាយតាមគេហទំព័រចាស់ www.erc-news.blogspot.com របស់យើងដដែលវិញ សូមអរគុណ

វិហារអ៊ីស្លាមដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍នេះគឺធំជាងគេនៅអឺរ៉ុប។ ស្ថិតនៅលើផ្លូវ Viale della Moschea វាត្រូវបានរចនាឡើងជាកិច្ចសហការរវាងស្ថាបត្យករពីរនាក់ ដែលម្នាក់ជាជនជាតិអ៊ីរ៉ាក់ និងម្នាក់ទៀតជាជនជាតិអ៊ីតាលី។ នេះបានបង្កើតជាល្បាយដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍នៃរចនាប័ទ្មស្ថាបត្យកម្មផ្សេងៗគ្នា ដែលមានការរចនាដដែលៗ និងលំនាំ និងរាងធរណីមាត្រដ៏ស្រស់ស្អាត។ សសររាងដូចដើមត្នោតរបស់វាតំណាងឱ្យទំនាក់ទំនងរវាងអល់ឡោះ និងអ្នកដែលគោរពបូជានៅទីនេះ។ ការប្រើប្រាស់ពន្លឺដ៏ឆ្លាតវៃពិតជារួមចំណែកដល់អារម្មណ៍នៃសមាធិដ៏សន្តិភាព ដែលជាលក្ខណៈពិសេសរបស់វិហារអ៊ីស្លាមដ៏អស្ចារ្យ។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

ទីកន្លែងសក្ការៈបូជា នៃប្រទេសអុីតាលី

Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 4:00:00 AM Rating: 5

ប្រាសាទស្រីគ្រប់លក្ខណ៍

សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ 6:00:00 AM

ផ្សាយថ្ងៃទី ១៣ កុម្ភៈ ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
ប្រាសាទភ្នំបាសិទ្ធ ឬភ្នំប្រសិទ្ធិមានទីតាំងស្ថិតនៅ ភូមិតាពេជ្រ ឃុំឈ្វាំង ស្រុកពញាឮ ខេត្តកណ្តាល និងចម្ងាយ ២៨ គីឡូម៉ែត្រ ពីរាជធានីភ្នំពេញតាមផ្លូវជាតិលេខ ៥ ដល់ផ្សារព្រែកព្នៅបត់ឆ្វេងតាមថ្នល់កៅស៊ូរហូតដល់ខ្លោងទ្វារវត្ត ភ្នំប្រសិទ្ធិត្រៃត្រឹង្ស ដែលស្ថិតនៅខាងស្តាំដៃ។ នឹងបន្តដំណើរដោយតាមផ្លូវចាក់ស៊ីម៉ង់ត៍ទៅដល់វត្តនៅលើកំពូលភ្នំ។ ភ្នំប្រសិទ្ធិមានបណ្តោយ ៣ គីឡូម៉ែត្រ គុណ ១ គីឡូម៉ែត្រ កម្ពស់ប្រមាណ ១៣៨ ម៉ែត្រ។ ពេលបន្តដំណើរបានចម្ងាយប្រមាណ ១ គីឡូម៉ែត្រ នឹងជួបផ្លូវបំបែកពីរ រួចបន្តដំណើរតាមផ្លូវឡើងអមដោយបង្កាន់ដៃរូបនាគ គឺនឹងទៅដល់កំពូលត្រៃត្រឹង្ស។ រួចបត់ឆ្វេងដៃ ឃើញរោងធំមួយប្រក់សង្កសី ដែលជាកន្លែងព្រះពុទ្ធចូលនិពា្វន។ បដិមាននេះធ្វើអំពីថ្មគឺដាប់ថ្មភ្នំមានបណ្តោយប្រវែង ២៤ ម៉ែត្រ។ ព្រះភ័ក្រ្តព្រះអង្គ ត្រូវបែកបាក់នៅសម័យខ្មែរក្រហមហើយត្រូវបានធ្វើសារជាថ្មីឡើងនៅវិញឆ្នាំ ១៩៨៦។ នៅផ្នែកខាងកើតត្រង់ព្រះសិរព្រះអង្គ គេបានរៀបថ្មបាយក្រៀមផ្ទប់ទៅនិងថ្មភ្នំ។ បើយើងមើលពីព្រះពុទ្ធចូលនិព្វានទៅខាងក្រោមចង្កេះភ្នំខាងជើងយើងនិងឃើញប្រាសាទស្រីគ្រប់លក្ខណ៍។ នៅជិតអ្នកតាម្ចាស់ស្រុកប្រមាណ ២០ ម៉ែត្រ យើងឃើញតួប៉មប្រាសាទស្រីគ្រប់លក្ខណ៍ ផ្នែកខាងក្រោមលម្អដោយទ្វារបញ្ឆោត ដែលមានការបែកបាក់យ៉ាងដំណំ។ ប្រាសាទនេះកសាងឡើងដោយ ព្រះបាទឥសានវរ្ម័នទី ១ នៅសតវត្សទី ៧ ដើម្បីឧទ្ទិសថ្វាយ: ព្រហ្មញ្ញសាសនា ស្ថាបត្យកម្ម: រចនាប័ទ្មសំបូរព្រៃគុក។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

ប្រវត្តិរឿង នៃវត្តវិហារសួគ៌.....

ស្ថាបត្យកម្ម តួប៉មប្រាសាទនេះសង់អំពីឥដ្ឋតាន់ដែលមានផ្តែរទ្វារធ្វើអំពីថ្មភក់សាងសង់ឡើងដោយ ព្រះបាទឥសានវរ្ម័នទី ១ ក្នុងសតវត្សទី ៧ ក្នុងរចនាប័ទ្មសំបូរព្រៃគុក។ នៅគ្រប់ជ្រុងនៃប្រាសាទមានលម្អដោយរូបចម្លាក់ប្រាសាទអណ្តែត ដែលនៅក្នុងប្រាសាទអណ្តែតនោះមានរូប ទេវៈបីអង្គ គឺ ព្រះសិវគង់នៅកណ្តាលស្រ្តីពីនាក់ គឺ នាងឧមា និង ព្រះម៉ែគង្គា។ ទិដ្ឋភាពនៅក្នុងជញ្ជាំងខាងជើងខូចខាតយ៉ាងខ្លាំង ដោយត្រង់ផ្នែកកណ្តាលបាក់បែកស្ទើរគ្មានសល់។ ជ្រុងខាងត្បូងបាក់បែកត្រង់ផ្នែកកណ្តាលដូចគ្នានិងជ្រុងខាងជើង។ សិលាចារឹក តាមសិលាចារឹកលេខ K-៧១០ ប្រាសាទភ្នំបាសិទ្ធមានឈ្មោះដើមថា សិទ្ធេស្វរៈ ជាភាសាបាលី-សំស្រ្តឹត មានន័យថា ទេពប្រកបដោយសេចក្តីសម្រេច គឺជាឈ្មោះរបស់ព្រះសិវៈ ស្ថាបនានៅសតវត្សទី ៧ ក្នុងរាជ្យព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី១។ ឯកសារយោង

១-សៀវភៅ មគ្គុទ្ទេសក៍ទេសចរណ៍ ស្រី សារឿន បណ្ណាគារអង្គរ ឆ្នាំ ២០០៤ ទំព័រ ១៦៦។ ២-សៀវភៅ ដែនដីអាថ៌កំបាំងអច្ឆរិយៈប្រាសាទកោះកេរ ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី ៤ ឆ្នាំ ២០១៧ ដោយលោក ស៊ឹម ភក្ត្រា ទំព័រ ៨។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

ប្រាសាទស្រីគ្រប់លក្ខណ៍

Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 6:00:00 AM Rating: 5

ប្រវត្តិរឿង នៃវត្តវិហារសួគ៌

សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ 6:00:00 AM

ផ្សាយថ្ងៃទី ១២ កុម្ភៈ ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
វត្តវិហារសួគ៌ គឺជាវត្តអារាមព្រះពុទ្ធសាសនាបែបថេរវាទ ដែលមានទីតាំងស្ថិតក្នុងខេត្តកណ្តាលប្រទេសកម្ពុជា។ វាត្រូវបានគេសាងសង់នៅលើកន្លែង គោរពសាសនា មុនពុទ្ធសករាជជាកម្មសិទ្ធិរបស់សម័យអង្គរ។
វត្តវិហារសួគ៌ ជាបូជនីយដ្ឋានដ៏សក្តិសិទ្ធិមួយ ឮកិត្តិនាមពេញប្រទេសកម្ពុជាតាំងពីអតីតកាល រហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន កាលនេះ អ្នកផងសឹងបានជ្រាបជាច្រើន។ រៀងរាល់ឆ្នាំក្នុងមួយឆ្នាំៗ តែងមានមហាជនរាប់ពាន់នាក់ ទៅបូជា បែរបន់ តាមប្រាថ្នាផេ្សងៗ ទំាងព្រះរាជាព្រះរាជវង្សានុវង្ស នាម៉ឺនសព្វមុខមន្រ្តី ក៏បានសេ្តចយាង តែងអញ្ជើញទៅបូជាបួងសួង នៅទីនោះដែរ។
វត្តវិហារសួគ៌ មានដើមកំណើតជាព្រះរាជទ្រព្យ ដែលព្រះរាជាបក្សីចាំក្រុងទ្រង់កសាងទុកជាអនុស្សាវរីយ៍ត្រង់ទីដែល តាគហេ កើនព្រះអង្គឡើងឋានសួគ៌‌ សឹងមានចែងទុកជាប្រវត្តិនៃព្រះវិហារនោះដូចតទៅ: តាមរបារក្សត្រដែលមានចារិកទុកមក ក្នុងព្រះរាជវង្សសាវតាប្រទេសកម្ពុជាថា: "វត្តព្រះវិហារសួគ៌ កើតឡើងក្នុង រជ្ជកាលទី១៩ រជ្ជកាលព្រះបាទបក្សីចាំក្រុង ជាព្រះរាជាប្រទេសកម្ពុជា គង់នៅនគរវត្ត ក្នុងព.ស រវាង ១៥៧២ គ.ស រវាង១០២៨ ឬ ២៩ ព្រះអង្គបានផ្តើមកសាងទុកជាអនុស្សាវរីយ៍រំលឹកដល់ពេលព្រះអង្គរត់គេចពីកងទ័ព ជាមួយ តាគហេ"។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
រឿងរ៉ាវដើមហេតុនាំឲ្យមានរត់គេចពីកងទ័ពនេះ មានដំណាលថា កាលដែលព្រះបាទចក្រពត្រ ព្រះរាជាប្រទេសកម្ពុជា រជ្ជកាលទី១៦ ទ្រង់ព្រះទិវង្គតទៅ បុរសម្នាក់ឈ្មោះដំបងគ្រញូងមានមហិទ្ធិឬទ្ធិខ្លាំងពូកែ បានសោយរាជ្យជា រជ្ជកាលទី១៧ ឡើងឲ្យបង្គាប់ឲ្យធ្វើគុតព្រះរាជវង្សានុវង្សមុន។
កាលនោះមានព្រះម្នាងម្នាក់ទ្រង់ព្រះគ៌‌តពុំទាន់គ្រប់ខែ ភាសខ្លួនជារាស្រ្តសាមញ្ញចេញទៅស្រុកក្រៅ សំណាក់ជាមួយ តាគហេ និង យាយលាក់ ជាស្វាមីភរិយា។ លុះព្រះគ៌‌តគ្រប់ខែ១០ ក៏សម្ភពព្រះរាជបុត្រាមួយព្រះអង្គប្រកបដោយ លក្ខណៈល្អមានលាយលក្ខណ៍កងចក្រនៅបាតព្រះហស្ត និងបាតព្រះបាទ តាគហេ និង យាយលាក់ ស្រលាញ់ណាស់ ថ្នាក់ថ្នមដូចកូនបង្កើត។
ថៃ្ងមួយតាយាយ និងព្រះម្នាងទៅច្រូតស្រូវ បានផេ្តកព្រះរាជកុមារក្រោមម្លប់ឈើមួយដើម លុះកំដៅថៃ្ងចាំងមក ត្រូវព្រះរាជកុមារ មានបក្សីមួយមកកាងស្លាបក្រុងបាំងពីលើ មិនឲ្យត្រូវថៃ្ង។ តាគហេស្មានថាសត្វចឹកចៅរត់ទៅមើល បក្សីនោះហើរទៅបាត់ទៅ។ តាគហេនឹកសរសើរថា កូននេះមានបុណ្យ អស្ចារ្យណាស់ក៏ថ្វាយព្រះនាមថា "បក្សីចាំក្រុង"។
តមកកាលពីព្រះបាទព្រហ្មកិល (ពញាក្រែក) រជ្ជកាលទី១៨ ទ្រង់សោយរាជ្យឡើងទ្រង់បានជ្រាបទំនាយតាម ពួកហោរាទាយថា "មានអ្នកមានបុណ្យកើតក្នុងត្រកូលក្សត្រ បានព្រះជន្ម៧ឆ្នាំហើយ ភាសន៍ខ្លួនជាប្រជារាស្រ្តក្នុង អាណាចក្រនេះ អ្នកមានបុណ្យនោះ មានកងចក្រនៅបាតដៃ បាតជើង" ទ្រង់ក៏យកកេ្មងៗអាយុ៧ឆ្នាំ ដែលមាននៅ ក្នុងព្រះនគរទាំងប៉ុន្មានមកផ្តិតដៃនៅលើម្សៅក្នុងចងេ្អរ ដើម្បីទ្រង់ពិនិត្យរកកងចក្រ តាគហេ ភ័យក៏ពរបក្សីចាំក្រុងរត់ចេញ។ ព្រះរាជាទ្រង់ចាត់ទ័ពតាមចាប់។

ភ្នំថៃសាន គឺជាវត្ថុនៃការគោរពបូជារបស់អធិរាជអស់រយៈពេលជិត 2,000 ឆ្នាំ.....

ហេតុតែបុណ្យបរមីបក្សីចាំក្រុង កងទ័ពដេញតាមពុំទាន់ រកពុំឃើញ។ តាគហេបានបញ្ជិះបក្សីចាំក្រុងលើស្មា ដើរកាត់ព្រៃទៅផ្ទះគាត់ ដល់ផ្ទះហើយ គាត់ទូលបក្សីចាំក្រុងថា "បាគង់នៅទីនេះចុះ ចាំតាទៅកៀរគោបញ្ចូល ក្រោលសិន"។ ហើយគាត់ចោលដំបងដេញគោ ដំបងបាត់ក្នុងទឹកអូររកពុំឃើញ បានជាអូរនោះឈ្មោះថា "អូរដំបង" នៅក្នុងខេត្តបាត់ដំបងសព្វថៃ្ងនេះ ។
បន្ទាប់ពីនេះ តាគហេ ពរបក្សីចាំក្រុងរត់កាត់ព្រៃទៅដល់ទួលមួយមានដើមរលួសម្លប់ត្រឈៃល្អ ក៏ឈប់សំរាកដេក នៅទីនោះបានជាទីនោះហៅថា "ភូមិរលួស" នៅក្នុងស្រុកសូត្រនិគម ខេត្តសៀមរាប សព្វថៃ្ងនេះ។ តពីនោះតាគហេ និងបក្សីចាំក្រុង ដោយសារទូក គេឆ្លងកាត់ទីទំនាបទឹក មកដល់ខេត្តជើងព្រៃ កងទ័ពលើកតាម មកជិតទាន់ តាគហេក៏នាំបក្សីចាំក្រុងវេះពួនក្នុងព្រៃ វេលាយប់ព្រៃនោះមានមូសច្រើនបក្សីចាំក្រុងបួងសួងថា "បើខ្ញុំ មានបុណ្យ សូមកុំឲ្យមានមូសនៅទីនេះ" ដោយអនុភាពព្រះរាជកុមារ មូសក៏បាត់អស់ទៅ ទើបទីនោះមានឈ្មោះថា "ទួលគហេ" ក្នុងតំបន់រកាកោង ស្រុកមុខកំពូលខេត្តកណ្តាលសព្វថៃ្ងនេះ។
លុះព្រឹកឡើង តាគហេ ក៏នាំបក្សីចាំក្រុងរត់ទៅទៀត ដល់មាត់ទនេ្លប្រុងនឹងឆ្លងទៅត្រើយខាងត្បូងតែរកទូកឆ្លងគ្មាន បក្សីចាំក្រុងផ្សងបារមីថា "បើខ្ញុំត្រូវបានសោយរាជ្យហើយបានទំនុកបំរុងពុទ្ធសាសនាមែន សូមឲ្យដើមរការនៅត្រើយ ខាងជើងកោងទៅដើមល្វានៅត្រោយខាងត្បូងទេរមក" ដើមឈើទាំងពីរនោះក៏កោងទៅទេមក ដូចប្រណិធាន។ តាគហេក៏ពរបក្សីចាំក្រុងឆ្លងតាមឈើទាំងពីរនោះរួចទៅ ដើមទាំងពីរក៏ឡើងដូចដើមវិញ ទើបត្រើយខាងជើងមាន ឈ្មោះថា "រការកោង" នៅស្រុកមុខកំពូល ខេត្តកណ្តាល។
ត្រើយខាងត្បូងមានឈ្មោះថា "ល្វាទេ" នៅស្រុកស្រីសន្ធរ ខេត្តកំពង់ចាមសព្វថៃ្ងនេះ។ លុះតាគហេនាំរត់ទៅត្រើយខាងត្បូង ដល់ទួលមួយ ប្របឆេ្នរបឹងបានកាប់មែកជ្រៃដោតធ្វើសម្របសំរាប់ស្រប់សំរាក កំលាំងនៅទីនោះ បក្សីចាំក្រុង ក៏និន្រ្ទាលក់ក្រោមម្លប់សម្របនោះ។ កំពុងតែលក់ស្រួល ស្រាប់តែហ្វូងសត្វត្រដក់ រនៀលទង់ ជាច្រើនដែលចុះរកស៊ីក្នុងបឹងនោះ វាផ្អើលអ៊ូរឡើងឭសន្ធឹក ជាខ្លាំង តាគហេឮសព្ទនោះ ស្មានថាកងទ័ព ក៏ស្ទុះតើនព្រះរាជកុមារឡើងសួរថា "នែចៅ! ឭសូរអ្វីខ្លាំងម៉េ្លះ"។ ព្រះរាជកុមារតើនឡើងភ័យណាស់ស្មានថាកងទ័ព ក៏ស្ទុះឡើងមែកជ្រៃ ដែលដោតធ្វើសម្របនោះឈរមើលគ្រប់ទិសទី មិន ឃើញកងទ័ព ឃើញតែសត្វហើរដេរដាស់ក៏បាត់ភ័យទៅវិញ មែកឈើនោះរស់នៅរៀងដរាបមក នៅខាងត្បូងវត្តវិហារសួគ៌ សព្វថៃ្ងនេះ។ លំដាប់ពីនោះ តាគហេនាំបក្សីចាំក្រុងរត់ឆ្លងទនេ្លដោយទូកទៅត្រើយខាងលិច ទៅពួន ក្នុងគុហាភ្នំប្រសិទ្ធិខេត្តសំរោងទងចាស់ ដែលជាស្រុកពញាឭ ខេត្តកណ្តាល សព្វថៃ្ងនេះ។ កងទ័ពតាមទៅបៀតបៀន ពុំបានឡើយ។
លុះព្រះបាទព្រហ្មកិល "ពញាក្រែក" សោយរាជ្យបាន២០ឆ្នាំ ទ្រង់ចូលទីវង្គត់ទៅ នាម៉ឺនសព្វមុខមន្រ្តីដឹងថា បក្សីចាំក្រុង រាជកុមារមានបុណ្យអស្ចារ្យគង់នៅភ្នំប្រសិទ្ធិ៍ក៏យាងទ្រង់មកសោយរាជ្យសម្បត្តិតទៅ។ កាលបើបក្សីចាំក្រុងរាជកុមារបានសោយរាជ្យឡើង ទ្រង់តាំងតាគហេ និង យាយលាក់ ជាព្រះអយ្យកោ ព្រះអយ្យកាធម៌‌។ ទ្រង់ឲ្យសាងប្រាសាទមួយត្រង់ទីដែលឃើញទង់ជ័យវែងលលៃ នៃកងទ័ពដែលលើកដេញតាម ដំបូងហៅថា "ប្រាសាទលលៃ" ទ្រង់ឲ្យសង់ប្រាសាទមួយត្រង់តាគហេហៅថា បាគងសិន ហៅថា "ប្រាសាទបាគង់" ដែលក្លាយមកជាប្រាសាទបាគង នៅ ខេត្តសៀមរាបសព្វថៃ្ងនេះ។

ទ្រង់ឲ្យសាងប្រាសាទមួយទៀតនៅក្រោលគោ របស់តាគហេ ហៅថា ប្រាសាទបាគោ ខេត្តសៀមរាបសព្វថៃ្ងនេះ ទ្រង់ឲ្យសាងព្រះវិហារមួយ និងព្រះពុទ្ធបាទមួយនៅអាសន្នទុក្ខ លើកតាម៊ឹងជាចៅហ្វាយស្រុករក្សាទីនោះ។ ទ្រង់ឲ្យសាងវិហារមួយតំកល់ព្រះពុទ្ធបដិមាមួយ ព្រះអង្គត្រង់ទី ដែលដោតមែកជ្រៃធ្វើសម្រប គឺទីដែលតាគហេតើនទ្រង់សួរពីស័ព្ទហ្វូងសត្វស្មានថាកងទ័ពនោះ ហៅថា "វត្តវិហារសួរ" ទើបមាននាមថា"វត្តវិហារសួរ" ជាបូជនីយដ្ឋានដ៏សក្តិសិទ្ធិដរាបមកដល់សព្វថៃ្ងនេះ។ ឯតាគហេ និង យាយលាក់នោះ លុះចាស់ជរា ទទួលមរណភាពតាមលំដាប់គ្នាទៅព្រះរាជាទ្រង់ឲ្យធ្វើបុណ្យរំលាយ សពហើយទ្រង់ឲ្យយកធាតុតាគហេ ទៅបញ្ចុះនៅទីដែលផ្សងមិនឲ្យមានមូស ទើបទីនោះមានឈ្មោះថា "ទួលគហេ" នៅតំបន់រកាកោង ស្រុកមុខកំពូល ខេត្តកណ្តាលសព្វថៃ្ងនេះ ឯធាតុយាយលាក់ ទ្រង់ឲ្យយកទៅបញ្ចុះនៅ ប្រាសាទបាគោ ក្នុងខេត្តសៀមរាប ព្រោះភូមិនោះជាទីភូមិរបស់គាត់រស់នៅ។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

ប្រវត្តិរឿង នៃវត្តវិហារសួគ៌

Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 6:00:00 AM Rating: 5

ភ្នំថៃសាន គឺជាវត្ថុនៃការគោរពបូជារបស់អធិរាជអស់រយៈពេលជិត 2,000 ឆ្នាំ

សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ 6:00:00 AM

ផ្សាយថ្ងៃទី ១១ កុម្ភៈ ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
ភ្នំដ៏ពិសិដ្ឋ តៃ ('សាន' មានន័យថា 'ភ្នំ') គឺជាវត្ថុនៃការគោរពបូជារបស់អធិរាជអស់រយៈពេលជិត 2,000 ឆ្នាំមកហើយ ហើយស្នាដៃសិល្បៈដែលរកឃើញនៅទីនោះគឺស្របគ្នាយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះជាមួយនឹងទេសភាពធម្មជាតិ។ វាតែងតែជាប្រភពនៃការបំផុសគំនិតសម្រាប់វិចិត្រករ និងអ្នកប្រាជ្ញចិន និងជានិមិត្តរូបនៃអរិយធម៌ និងជំនឿចិនបុរាណ។ ភ្នំថៃសាន គឺជាភ្នំពិសិដ្ឋដ៏ល្បីល្បាញបំផុតរបស់ប្រទេសចិន ជាមួយនឹងតម្លៃប្រវត្តិសាស្ត្រ វប្បធម៌ សោភ័ណភាព និងវិទ្យាសាស្ត្រដ៏ល្អឥតខ្ចោះ។ ភ្នំនេះត្រូវបានតាំងទីលំនៅដោយមនុស្សតាំងពីសម័យថ្មរំលីង (ទីតាំង Dawenkou នៅក្បែរនោះ) ភ្នំនេះត្រូវបានគោរពបូជាជាបន្តបន្ទាប់ក្នុងរយៈពេលបីសហស្សវត្សរ៍ចុងក្រោយនេះ។ ជាភ្នំថ្មដ៏ធំ និងគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ ដែលគ្របដណ្តប់លើផ្ទៃដី 25,000 ហិកតា និងឡើងដល់កម្ពស់ 1,545 ម៉ែត្រពីលើខ្ពង់រាបជុំវិញ ភ្នំថៃសាន ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាកន្លែងដ៏ស្រស់ស្អាតបំផុតមួយនៅក្នុងប្រទេសចិន និងជាកន្លែងកំណើតដ៏សំខាន់នៃវប្បធម៌អាស៊ីបូព៌ាតាំងពីសម័យដើមដំបូងមកម្ល៉េះ។ ភ្នំនេះគឺជាវត្ថុសំខាន់មួយនៃការគោរពបូជាភ្នំ សូម្បីតែមុនឆ្នាំ 219 មុនគ.ស នៅពេលដែលអធិរាជឈីន គឺហួងឌី បានថ្វាយបង្គំភ្នំនេះក្នុងការបូជា Fengshan ដើម្បីជូនដំណឹងដល់ព្រះអំពីភាពជោគជ័យរបស់ទ្រង់ក្នុងការបង្រួបបង្រួមប្រទេសចិនទាំងមូល។ នៅលើភ្នំមានពិធីអធិរាជចំនួន 12 ដែលបានកត់ត្រាជាប្រវត្តិសាស្ត្រ ដើម្បីគោរពដល់ស្ថានសួគ៌ និងផែនដី ផ្ទាំងថ្ម និងសិលាចារឹកប្រហែល 1,800 និងប្រាសាទចំនួន 22 ដែលរួមគ្នាធ្វើឱ្យភ្នំថៃសានក្លាយជាវិមានដ៏សំខាន់បំផុតនៅក្នុងប្រទេសចិន ដែលជាឃ្លាំងកំណប់ទ្រព្យប្រវត្តិសាស្ត្រ និងវប្បធម៌ដ៏ល្បីល្បាញលើពិភពលោក។
វិមានសំខាន់ គឺប្រាសាទសម្រាប់ព្រះនៃ Taishan មានគំនូរស្នាដៃដ៏អស្ចារ្យរបស់សាសនាតាវនៅឆ្នាំ 1,009 គ.ស. ដែលមានចំណងជើងថា "ព្រះនៃ Taishan កំពុងធ្វើដំណើរ"។ សិលាចារឹករួមមានសិលាចារឹករាជវង្សហានរបស់ Zhang Qian, Heng Fang និង Madam Jin Sun; ជ្រលងភ្នំនៃគម្ពីរពុទ្ធសាសនាដែលបានចារឹកក្នុងរាជវង្សឈីខាងជើង; កំណាព្យឧទ្ទិសដល់ Taishan ដោយ Tang Xuanzong និងសិលាចារឹកស្របគ្នានៃរាជវង្សថាង។ មានដើមឈើបុរាណ និងសំខាន់ៗមួយចំនួនផងដែរ រួមទាំងដើមស្រល់ចំនួនប្រាំមួយដើមនៃរាជវង្សហានដែលដាំកាលពី 2,100 ឆ្នាំមុន; ដើម Sophora japonica នៃរាជវង្សថាងដែលដាំកាលពី 1,300 ឆ្នាំមុន និងដើមស្រល់ស្វាគមន៍ភ្ញៀវ និងដើមស្រល់ប្រាំសាខា ដែលទាំងពីរនេះត្រូវបានដាំកាលពីប្រហែល 500 ឆ្នាំមុន។ ធាតុផ្សំស្ថាបត្យកម្ម គំនូរ រូបចម្លាក់នៅនឹងកន្លែង សិលាចារឹកថ្ម និងដើមឈើបុរាណទាំងអស់ត្រូវបានបញ្ចូលទៅក្នុងទេសភាពនៃភ្នំ Taishan។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
លក្ខណៈវិនិច្ឆ័យ (i): ទេសភាពនៃភ្នំ Taishan ជាភ្នំពិសិដ្ឋមួយក្នុងចំណោមភ្នំពិសិដ្ឋទាំងប្រាំនៅក្នុងប្រទេសចិនបុរាណ គឺជាសមិទ្ធផលសិល្បៈដ៏ពិសេសមួយ។ ច្រកទ្វារចំនួនដប់មួយ ផ្លូវកោងចំនួនដប់បួន តូបចំនួនដប់បួន និងពន្លាចំនួនបួន ដែលរាយប៉ាយតាមបណ្តោយជណ្តើរចំនួន 6,660 ដែលឡើងរវាងស្ថានសួគ៌ និងផែនដី មិនមែនគ្រាន់តែជាសមិទ្ធផលស្ថាបត្យកម្មសាមញ្ញៗនោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាការប៉ះចុងក្រោយដោយដៃមនុស្សចំពោះធាតុផ្សំនៃតំបន់ធម្មជាតិដ៏អស្ចារ្យ។ ទំហំរបស់វាដាក់ទេសភាពដ៏ស្រស់ស្អាតនេះ ដែលបានវិវត្តន៍ក្នុងរយៈពេល 2,000 ឆ្នាំ ក្នុងចំណោមសមិទ្ធផលដ៏អស្ចារ្យបំផុតរបស់មនុស្សគ្រប់ពេលវេលា។
លក្ខណៈវិនិច្ឆ័យ (ii): ភ្នំថៃសាន ដែលជាភ្នំដ៏គួរឱ្យគោរពបំផុតនៅក្នុងប្រទេសចិន បានបញ្ចេញឥទ្ធិពលច្រើន និងទូលំទូលាយអស់រយៈពេល 2,000 ឆ្នាំលើការអភិវឌ្ឍសិល្បៈ។ ប្រាសាទសម្រាប់ព្រះនៃថៃសាន និងប្រាសាទពពកពណ៌ខៀវ ដែលឧទ្ទិសដល់កូនស្រីរបស់គាត់ គឺទេពធីតាឡាវមូ គឺជាគំរូដើមដែលសាងសង់នៅលើភ្នំថៃសាន ហើយក្រោយមកត្រូវបានប្រើជាគំរូក្នុងអំឡុងសម័យអធិរាជ ទូទាំងប្រទេសចិន។ គំរូគំនិតនៃភ្នំដែលមានដានរបស់មនុស្ស ដែលរចនាសម្ព័ន្ធដ៏ប្រណិត - ស្ពាន ច្រកទ្វារ ឬពន្លា - ផ្ទុយពីព្រៃស្រល់ដ៏ខ្មៅងងឹត ឬច្រាំងថ្មចោទដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាច អាចមានប្រភពមកពីភ្នំថៃសានប៉ុណ្ណោះ។
លក្ខណៈវិនិច្ឆ័យ (iii): ភ្នំថៃសាន បង្ហាញពីសក្ខីភាពពិសេសចំពោះអរិយធម៌ដែលបាត់បង់នៃអធិរាជចិន ជាពិសេសទាក់ទងនឹងសាសនា សិល្បៈ និងអក្សរសាស្ត្ររបស់ពួកគេ។ អស់រយៈពេល 2,000 ឆ្នាំមកហើយ វាគឺជាកន្លែងសក្ការៈបូជាដ៏សំខាន់មួយ ដែលអធិរាជបានគោរពដល់ឋានសួគ៌ និងផែនដី ក្នុងការបូជាហ្វេងសាន ដែលធ្វើឡើងដោយព្រះរាជបុត្រានៃឋានសួគ៌ផ្ទាល់។ ចាប់តាំងពីសម័យរាជវង្សហានមក វាគឺជាភ្នំមួយក្នុងចំណោមភ្នំទាំងប្រាំ ដែលជានិមិត្តរូបនៃនគរសេឡេស្ទាល ស្របតាមគោលលទ្ធិនៃធាតុទាំងប្រាំ ដែលជាគោលការណ៍ជាមូលដ្ឋាននៅក្នុងគំនិតរបស់ចិន។
លក្ខណៈវិនិច្ឆ័យ (iv): ភ្នំថៃសាន គឺជាឧទាហរណ៍ដ៏លេចធ្លោមួយនៃភ្នំពិសិដ្ឋមួយ។ វិមាននៃពរជ័យសួគ៌ (1,008 គ.ស.) ដែលមានទីតាំងនៅខាងក្នុងប្រាសាទដល់ព្រះនៃថៃសាន គឺជាវិមានមួយក្នុងចំណោមវិមានចំណាស់ជាងគេទាំងបីនៅក្នុងប្រទេសចិន។ ប្រាសាទពពកពណ៌ខៀវ ដែលត្រូវបានសាងសង់ឡើងក្រោមរាជវង្សសុង គឺជាតួយ៉ាងនៃស្មុគស្មាញស្ថាបត្យកម្មភ្នំក្នុងការរៀបចំទីធ្លា និងអគាររបស់វា ហើយប្រាសាទថ្មដ៏ទេវភាព ជាមួយនឹងសាលព្រះពុទ្ធរាប់ពាន់អង្គ គឺជាឧទាហរណ៍ដ៏លេចធ្លោ និងពេញលេញនៃប្រាសាទដ៏អស្ចារ្យ។ ពួកវារួមគ្នាបង្ហាញពីទិដ្ឋភាពវប្បធម៌ និងសាសនានៃសម័យថាង និងសុង។

ប្រវត្តិនៃខេត្តពោធិ៍សាត់.....

លក្ខណៈវិនិច្ឆ័យ (v): សំណុំធម្មជាតិ និងវប្បធម៌នៃភ្នំថៃសាន មានការតាំងទីលំនៅរបស់មនុស្សប្រពៃណីក្នុងទម្រង់ជាមជ្ឈមណ្ឌលសាសនាដែលមានអាយុកាលតាំងពីសម័យយុគថ្មរំលីង (ដាវិនគូ) ដែលបានក្លាយជាឧទាហរណ៍ដ៏លេចធ្លោនៃវប្បធម៌ប្រពៃណីក្រោមផលប៉ះពាល់នៃការផ្លាស់ប្តូរដែលមិនអាចត្រឡប់វិញបាន ដែលបង្កើតឡើងដោយការកើនឡើងនៃការទស្សនា និងទេសចរណ៍។
លក្ខណៈវិនិច្ឆ័យ (vi): ភ្នំថៃសាន មានទំនាក់ទំនងដោយផ្ទាល់ និងជាក់ស្តែងជាមួយនឹងព្រឹត្តិការណ៍ដែលសារៈសំខាន់នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រសកលមិនអាចត្រូវបានកាត់បន្ថយបាន។ ទាំងនេះរួមមានការលេចចេញនូវលទ្ធិខុងជឺ ការបង្រួបបង្រួមប្រទេសចិន និងការលេចចេញនូវការសរសេរ និងអក្សរសាស្ត្រនៅក្នុងប្រទេសចិន។ លក្ខណៈវិនិច្ឆ័យ (vii): ជាមួយនឹងការវិវត្តន៍ធម្មជាតិជិត 3 ពាន់លានឆ្នាំ ភ្នំ Taishan ត្រូវបានបង្កើតឡើងតាមរយៈដំណើរការភូគព្ភសាស្ត្រ និងជីវសាស្រ្តដ៏ស្មុគស្មាញ ដែលបណ្តាលឱ្យមានដុំថ្មដ៏ធំសម្បើមគ្របដណ្តប់ដោយរុក្ខជាតិក្រាស់ៗខ្ពស់ៗលើខ្ពង់រាបជុំវិញ។ ភ្នំដ៏អស្ចារ្យ និងអស្ចារ្យនេះគឺជាការរួមបញ្ចូលគ្នាដ៏លេចធ្លោនៃទេសភាពធម្មជាតិដ៏ស្រស់ស្អាត ដែលគ្របដណ្ដប់ដោយផលប៉ះពាល់វប្បធម៌នៃការប្រើប្រាស់រាប់ពាន់ឆ្នាំរបស់មនុស្ស។
ភាពសុចរិត
ដោយសារតែឋានៈយូរអង្វែងរបស់វាជាកន្លែងពិសិដ្ឋ ភ្នំ Taishan ត្រូវបានអភិរក្សដោយការផ្លាស់ប្តូរតិចតួច។ ការរួមបញ្ចូលគ្នានៃធាតុផ្សំអនុញ្ញាតឱ្យភ្នំ Taishan តំណាងឱ្យការរួមបញ្ចូលគ្នាដ៏សុខដុមរមនារបស់វាទាំងស្រុង និងត្រឹមត្រូវជាទេសភាពធម្មជាតិដែលត្រូវបានកែប្រែ និងបង្កើនដោយភ្នាក់ងាររបស់មនុស្ស ដើម្បីក្លាយជាតំណាងនៃជំនឿ និងវប្បធម៌ចិនបុរាណ។
រថយន្តខ្សែកាបមួយត្រូវបានសាងសង់មុនពេលអចលនទ្រព្យនេះត្រូវបានចុះបញ្ជីជាបេតិកភណ្ឌពិភពលោក ប៉ុន្តែអ្នកទេសចរភាគច្រើនទៅដល់តំបន់កំពូលដោយឡើងជណ្តើរចំនួន 6,660 ។ ភាពសុចរិតនៃអចលនទ្រព្យនេះត្រូវបានប៉ះពាល់តិចតួចដោយវិស័យទេសចរណ៍ និងគ្រឿងបរិក្ខារពាក់ព័ន្ធ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ត្រូវតែមានដែនកំណត់ច្បាស់លាស់នៃវិសាលភាពនៃការអភិវឌ្ឍគ្រឿងបរិក្ខារបែបនេះ។ មានតំបន់សំខាន់ៗ និងគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ដែលគ្មានលក្ខណៈពិសេសប្រវត្តិសាស្ត្រ និងទំនើបដូចជាអាង Rear Rocky Basin ដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ខ្លាំង។ ភ្នំភាគច្រើនមានភាពអស្ចារ្យ និងព្រៃផ្សៃ ដែលលាក់បាំងការប្រើប្រាស់របស់មនុស្សរាប់ពាន់ឆ្នាំ។
ភាពត្រឹមត្រូវ
ធាតុផ្សំនៃបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌នៃភ្នំថៃសាន បំពេញតាមតម្រូវការទាំងអស់នៃភាពត្រឹមត្រូវ៖ ទម្រង់ និងការរចនា សម្ភារៈ និងសារធាតុ ការប្រើប្រាស់ និងមុខងារ ប្រពៃណី និងបច្ចេកទេស ទីតាំង និងការកំណត់ ស្មារតី និងអារម្មណ៍។ បរិស្ថានមនុស្សធម៌ និងអេកូឡូស៊ីនៃភ្នំថៃសាន ត្រូវបានថែរក្សាយ៉ាងល្អតាមរយៈរាជវង្សទាំងអស់។ វត្ថុបុរាណភូគព្ភសាស្ត្របុរាណ ក្រុមស្ថាបត្យកម្មបុរាណ បន្ទះថ្ម និងសិលាចារឹក និងដើមឈើបុរាណ និងកម្រទាំងអស់ត្រូវបានការពារ និងថែទាំយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន។
តម្រូវការការពារ និងគ្រប់គ្រង
ភ្នំថៃសាន ត្រូវបានការពារ និងគ្រប់គ្រងអស់រយៈពេលជាង 3,000 ឆ្នាំមកហើយ។ អង្គការរដ្ឋបាលបច្ចុប្បន្នគឺគណៈកម្មាធិការគ្រប់គ្រងកន្លែងទេសភាព និងតំបន់ប្រវត្តិសាស្ត្រនៃភ្នំថៃសាន ទីក្រុងតៃអាន ហើយមានតំណាងនៃការិយាល័យបេតិកភណ្ឌពិភពលោកជាតិ ការិយាល័យវត្ថុបុរាណវប្បធម៌ និងសាសនា ការិយាល័យអនាម័យ និងការពារបរិស្ថាន និងនាយកដ្ឋានមុខងារ និងអង្គភាពរដ្ឋបាលផ្សេងទៀត។ ធនធានហិរញ្ញវត្ថុសម្រាប់ការថែទាំ និងការពារភ្នំថៃសាន ត្រូវបានបែងចែកពីរដ្ឋាភិបាល និងបន្ថែមដោយថ្លៃចូលទស្សនាតំបន់ទេសភាព។
នៅឆ្នាំ ១៩៨២ ថាយសាន ត្រូវបានកំណត់ជាចំណុចទេសភាពកំពូលជាតិដោយក្រុមប្រឹក្សារដ្ឋនៃសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតចិន។ យោងតាមច្បាប់ស្តីពីការការពារបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌ និងធម្មជាតិពិភពលោក និងច្បាប់ និងបទប្បញ្ញត្តិពាក់ព័ន្ធផ្សេងទៀតរបស់សាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតចិន ឯកសារមួយដែលដាក់ចេញនូវផែនការទូទៅនៃការការពារថាយសាន ត្រូវបានអនុម័តនៅក្នុងខែតុលា ឆ្នាំ ២០០០ ដោយគណៈកម្មាធិការអចិន្ត្រៃយ៍នៃសភាប្រជាជនជាតិខេត្តសានតុង ដែលផ្តល់នូវមូលដ្ឋានច្បាប់នៃប្រតិបត្តិការប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងរួមបញ្ចូលគ្នានៃការការពារភ្នំថាយសាន។ នៅឆ្នាំ ២០០៤ រដ្ឋាភិបាលក្រុងតៃអានបានចេញសេចក្តីប្រកាសអំពីតំបន់បេតិកភណ្ឌពិភពលោកសម្រាប់ការការពារកម្រិតខ្ពស់បំផុត ដែលគម្រោងសាងសង់ណាមួយត្រូវតែត្រូវបានអនុម័តដោយនាយកដ្ឋានរដ្ឋបាលពាក់ព័ន្ធ ស្របតាមច្បាប់ និងនីតិវិធីដែលបានបង្កើតឡើង។

បញ្ហាគ្រប់គ្រង និងការពាររួមមានគោលគំនិតនៃការអនុម័តសមត្ថភាពផ្ទុក និងការរចនាគ្រឿងបរិក្ខារដែលត្រូវប្រើដើម្បីគ្រប់គ្រងការចូលប្រើប្រាស់ និងដើម្បីពិចារណាសំណើដើម្បីដកចេញ ឬជំនួសអគារដែលមិនស៊ីគ្នាជាបណ្តើរៗជាមួយនឹងអគារដែលមានរចនាបថស្ថាបត្យកម្មសមស្រប។ ទីតាំង ចំនួន និងប្រភេទនៃប្រតិបត្តិការថតរូប និងភេសជ្ជៈខ្នាតតូចក៏ត្រូវមានភាពសមហេតុផល និងគ្រប់គ្រងផងដែរ ដើម្បីកាត់បន្ថយផលប៉ះពាល់អវិជ្ជមានលើការយល់ដឹងរបស់អ្នកទស្សនាអំពីតម្លៃធម្មជាតិ និងវប្បធម៌។ ជាចុងក្រោយ សារពើភ័ណ្ឌធនធានត្រឹមត្រូវនៃលក្ខណៈពិសេសធម្មជាតិនៃទីតាំងនេះគឺត្រូវការជាចាំបាច់ ដើម្បីកត់ត្រាតម្លៃពេញលេញនៃឧទ្យានបានកាន់តែប្រសើរ។ គោលបំណងគ្រប់គ្រងរយៈពេលវែងជាក់លាក់សម្រាប់អចលនទ្រព្យនេះគឺដើម្បីគ្រប់គ្រងសកម្មភាពអាជីវកម្ម និងទេសចរណ៍នៅក្នុងតំបន់ការពារ ដើម្បីការពារទាំងភាពសុចរិត និងភាពត្រឹមត្រូវនៃអចលនទ្រព្យ។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

ភ្នំថៃសាន គឺជាវត្ថុនៃការគោរពបូជារបស់អធិរាជអស់រយៈពេលជិត 2,000 ឆ្នាំ

Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 6:00:00 AM Rating: 5

ប្រវត្តិនៃខេត្តពោធិ៍សាត់

សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ 6:00:00 AM

ផ្សាយថ្ងៃទី ១០ កុម្ភៈ ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
"ពោធិ៍សាត់" គឺជាខេត្តមួយក្នុងចំណោមខេត្ត-ក្រុង ចំនួន ២៥របស់កម្ពុជា។ ខេត្តនេះមានផ្ទៃដីសរុប ១២.៦៩២គីឡូម៉ែត្រការ៉េ ឋិតនៅភាគខាងលិចនៃប្រទេស មានព្រំប្រទល់ជាប់ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង កំពង់ស្ពឺ កោះកុង និងខេត្តបាត់ដំបង។ បច្ចុប្បន្ននៅមានពលរដ្ឋមួយចំនួនលំបាកក្នុងការកំណត់យកនិយមន័យនៃអត្តសញ្ញាណរបស់ខេត្តពោធិ៍សាត់ និងការសរសេរឈ្មោះខេត្តមួយនេះឲ្យបានត្រឹមត្រូវ។
តើខេត្តពោធិ៍សាត់ មានប្រវត្តិបែបណា?
មន្ទីរវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈខេត្តពោធិ៍សាត់ បានលើកយកឯកសារសម្អាងចំនួនពីរក្នុងការឲ្យនិយមន័យ និងសរសេរឈ្មោះខេត្តពោធិ៍សាត់ គឺទីមួយវចនានុក្រមសម្ដេចសង្ឃរាជ ជួន ណាត និងទីពីរ សៀវភៅកម្ពុជសុរិយា ដែលបោះពុម្ពនៅឆ្នាំ២០០៣។ យោងតាមឯកសារទាំងពីរនេះបញ្ជាក់ថា ពាក្យ "ពោធិ៍សាត់ (Pursat)" គឺជាពាក្យត្រឹមត្រូវរបស់ខេត្តនេះ មិនមែន "ពោធិសាត់ (Podhisat)" នោះទេ។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
ប្រធានមន្ទីរវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈ លោក ឡាច ផេងលី មានប្រសាសន៍ថា ការឲ្យនិយមន័យ និងសរសេរឈ្មោះខេត្តពោធិ៍សាត់ ខុស គឺជាកំហុសមួយត្រូវកែប្រែជាបន្ទាន់ដើម្បីកុំឲ្យក្មេងជំនាន់ក្រោយៗភ័ន្តច្រឡំ។ លោកនឹងព្យាយាមកែតម្រូវមិនឲ្យមានការសរសេរឈ្មោះ ឬឲ្យនិយមន័យពីរបីទាក់ទងនឹងខេត្តពោធិ៍សាត់ ស្រេចតែមនុស្សនឹកឃើញនោះទេ ដោយរាប់ទាំងការសរសេរនៅលើស្លាកលេខម៉ូតូជាដើម៖ «អ៊ីចឹងឈ្មោះខេត្តពោធិ៍សាត់ មិនមែនជាពាក្យអាទិទេពអីទេ គឺដកស្រង់ចេញពីបាលីមក ពោធិ៍ ឈ្មោះដើមពោធិ៍ ពោធិ៍ហ្នឹងរសាត់ អ៊ីចឹងពាក្យហ្នឹងគេអានពីរម៉ាត់ គឺពោធិ៍សាត់។ បច្ចុប្បន្នដែលសរសេរផ្លូវការនៅក្នុងផែនទីគេដាក់ PURSAT ពាក្យហ្នឹងត្រឹមត្រូវ តែបើនរណាពោធិ ខុសហើយ។ អ៊ីចឹងស្លាកលេខម៉ូតូនៅថ្ងៃអនាគត មន្ទីរវប្បធម៌នឹងស្នើទៅក្រសួងសាធារណការ និងដឹកជញ្ជូន សូមឲ្យកែតម្រូវឡើងវិញ»។
តាមពាក្យពីព្រេងនាយដំណាលថា មានដើមពោធិ៍មួយដើមរសាត់ច្រាសទឹកដ៏ប្លែកអស្ចារ្យ ឃើញដូច្នេះអ្នកស្រុកក៏នាំគ្នាយកខ្សែពួរទៅទាក់ចងតែមិនជាប់ ហើយបន្តរសាត់ដល់កន្លែងមួយត្រង់ខាងមុខទីប្រាសាទព្រះខ័ន។ រសាត់មកដល់ទីនេះ ព្រះសង្ឃ និងអ្នកស្រុក បានរៀបចំគ្រឿងពលីការបូជាទៀន ធូប ផ្កាភ្ញី ដោយអធិដ្ឋានបួងសួងសុំយាងដើមពោធិ៍ ដើម្បីប្រតិដ្ឋានដាំទុកនៅទីតាំងនោះ។
ព្រះសង្ឃបានយកខ្សែអំបោះ ៧សរសៃទៅចងដើមពោធិ៍ រួចប្រគំភ្លេងពិណពាទ្យថ្វាយដើមពោធិ៍ ស្រាប់តែដើមពោធិ៍នោះ ត្រូវបានអ្នកស្រុកអូសតាមជម្រាលដីឡើងច្រាំងខាងកើតប្រាសាទព្រះខ័ន បានដោយងាយ។ អ្នកស្រុកក៏ស្រែកអឺងកងឡើងថា "បានការ...បានការ" ហើយទួលនេះបានជាប់ឈ្មោះ "ទួលបានការ" តរៀងមក ដែលបច្ចុប្បន្នទួលនេះ ឋិតនៅខាងកើតវត្តបាកាន ក្នុងទឹកដីស្រុកបាកាន។

ប្រវត្តិរឿង នៃខេត្តកំពង់ធំ.....

ដោយសារប្រាសាទព្រះខ័ន មានបារមីខ្លាំងពូកែ និងបួងសួងសុំកំណប់ទ្រព្យអ្វីបាននោះ ដំណឹងបានលេចឮដល់កងទ័ពសៀម ដែលនៅក្បែរព្រំដែនស្វាយដូនកែវ និងចង់មកជីកយកវត្ថុមានតម្លៃទាំងនោះ។ អ្នកស្រុក និងព្រះសង្ឃក៏នាំគ្នាលើកដីពូនលុបប្រាសាទ ក្នុងបំណងលាក់ទុកអាថ៌កំបាំងដោយយកដើមពោធិ៍ទៅដាំលើចំហៀងកូនភ្នំ និងប្ដូរឈ្មោះមកជា "បាកាន" វិញ ដែលបច្ចុប្បន្នគេហៅថា ស្រុកបាកាន។
ឡាន ផេងលី ៧៥ ២០១៦ ប្រធានមន្ទីរវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្ប ខេត្តពោធិ៍សាត់ លោក ឡាច ផេងលី ផ្ដល់បទសម្ភាសន៍ដល់វិទ្យុ និងទូរទស្សន៍អាស៊ីសេរី កាលពីថ្ងៃទី១៧ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០១៦។ RFA/Chin Chetha ក្រៅពីខ្លឹមសារដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅកម្ពុជសុរិយាឆ្នាំ២០០៣ ត្រង់ទំព័រ ៦២នេះ នៅក្នុងវចនានុក្រមសម្ដេចសង្ឃរាជ ជួន ណាត ត្រង់ទំព័រ ៧៧៩ បញ្ជាក់ថា ពោធិ៍សាត់ គឺជាឈ្មោះខេត្តមួយក្នុងកម្ពុជារដ្ឋ នៅជាប់ខាងកើតខេត្តបាត់ដំបង។ តាមពាក្យដំណាលពីព្រេងនាយថា មានដើមពោធិ៍តូចមួយរសាត់ច្រាសទឹកមកជាអស្ចារ្យប្លែក ហើយគេបានស្រង់យកទៅដាំនៅកន្លែងមួយ។ ដោយហេតុដូច្នេះ ទើបឲ្យឈ្មោះភូមិប្រទេសនោះថា ពោធិ៍សាត់ ព្រោះពាក្យថា រសាត់ និងសាត់ ជាពាក្យតែមួយអាចប្រើជួសគ្នាបាន។ លុះសំណេរជាយូរអង្វែងមក បានក្លាយជា "ពោធិ៍សាត់" រហូតដល់សព្វថ្ងៃ។
កាលពីដើម ខេត្តពោធិ៍សាត់ មានសក្ដានុពលសេដ្ឋកិច្ចសំខាន់ៗចំនួនបួន គឺវិស័យកសិកម្ម នេសាទ ការទាញយកអនុផលព្រៃឈើ និងធនធានថ្មកែវ។ ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្នក្រៅពីវិស័យកសិកម្ម ធនធានទាំងនេះត្រូវបានឈ្មួញដែលជាអ្នកមានលុយ និងអំណាចបំផ្លាញស្ទើរគ្មានសល់ដូចជាព្រៃឈើ និងមច្ឆាជាតិជាដើម។
អាជ្ញាធរបានលើកយកសក្ដានុពលមួយក្នុងចំណោមនោះមកបង្ហាញសាធារណជន។ នោះគឺរូបសំណាកផ្ដិលដ៏ធំមួយដែលអាជ្ញាធរចង់បង្ហាញពីសក្ដានុពលនៃចម្លាក់ថ្មកែវ។ អាជ្ញាធរ និងមន្ត្រីជំនាញបានសម្រេចសង់រូបផ្ដិលដ៏ធំនេះនៅចំកណ្ដាលទ្រូងផ្លូវជាតិលេខ៥ នាក្រុងពោធិ៍សាត់។
ប្រធានមន្ទីរវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈខេត្តពោធិ៍សាត់ លោក ឡាច ផេងលី ឲ្យដឹងថា កន្លងទៅមន្ទីរក៏ចង់យកដើមពោធិ៍ ធ្វើជាអត្តសញ្ញាណរបស់ខេត្តដែរ ប៉ុន្តែមិនដឹងសង់យ៉ាងណាឲ្យសមសួន ឬត្រូវទៅនឹងសក្ដានុពលរបស់ខេត្តពោធិ៍សាត់។ ក្រោយមកក្រុមប្រឹក្សា និងគណៈអភិបាលខេត្តដែលកាលណោះដឹកនាំដោយលោក ខូយ សុខា បានសម្រេចសង់រូបសំណាកផ្ដិលនេះឡើងនៅដើមឆ្នាំ២០១៤៖ «ក្បាច់រចនាបថដែលឆ្លាក់នៅលើផ្ដិលនេះ តំណាងឲ្យពោធិ៍សាត់ ដែលពីយូរលង់ណាស់មកហើយ មានជាងចម្លាក់ក្បាច់ខ្មែរយើងនៅក្នុងឯកសារបង្ហាញថា មានតែខេត្តពោធិ៍សាត់ យើងទេ ដែលឆ្លាក់ថ្មកែវហ្នឹង។ ចំណុចទី២ សំខាន់ គឺតំណាងឲ្យខេត្តពោធិ៍សាត់ មានជាប់បឹងទន្លេសាប ហើយបងប្អូនយើងទាំងអស់ប្រើប្រាស់ផ្ដិលគ្រប់ផ្ទះ និងតំណាងឲ្យសេចក្ដីសុខ។ ទី៣ តំណាងឲ្យជង្រុកទឹកស្រោចស្រពស្រែចម្ការ ហើយបច្ចុប្បន្នគេអភិវឌ្ឍខេត្តពោធិ៍សាត់ គេយកវារីអគ្គិសនីក៏ចេញពីខេត្តពោធិ៍សាត់ ដែរ»។

លោក ឡាច ផេងលី បានលើកហេតុផលបន្ថែមទៀតលើការសម្រេចដាក់រូបសំណាកផ្ដិល ជំនួសដើមពោធិ៍ ដែលត្រូវទៅនឹងឈ្មោះខេត្ត និងប្រវត្តិទាក់ទងតាំងពីព្រេងនាយនោះថា ការពិតគេមិនចង់ដាក់រូបសំណាកដើមពោធិ៍ពីរ ឬបីនោះទេ ខណៈដែលរូបសំណាកដើមពោធិ៍ក៏មានមួយដើមហើយដែរ នៅក្នុងបរិវេណវត្តពោធិ៍មានបុណ្យ ឋិតនៅភូមិតង្កៀបក្ដាម ឃុំស្នាមព្រះ ស្រុកបាកាន៕ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

ប្រវត្តិនៃខេត្តពោធិ៍សាត់

Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 6:00:00 AM Rating: 5

ប្រវត្តិរឿង នៃខេត្តកំពង់ធំ

សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ 6:00:00 AM

ផ្សាយថ្ងៃទី ០៩ កុម្ភៈ ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
កំពង់ធំ៖ គឺជាខេត្តមួយក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ដែលមានព្រំប្រទល់ជាប់ខេត្តសៀមរាប នៅភាគពាយព្យ ព្រះវិហារ នៅភាគខាងជើង ស្ទឹងត្រែងនៅភាគឦសាន ក្រចេះនៅខាងកើត កំពង់ចាម កំពង់ឆ្នាំង នៅខាងត្បូង និង បឹងទន្លេសាបនៅភាគខាងលិច។ ខេត្តកំពង់ធំមានទីរួមខេត្តឈ្មោះក្រុងស្ទឹងសែន ដែលជាទីក្រុងមួយដែលមានប្រជាជន ៣០ ០០០ នាក់ មានទេសភាពដ៏ល្អប្រណីត គួរអោយចាប់ចិត្ត ស្ថិតនៅតាមបណ្តោយនៃច្រាំងដងស្ទឹងសែន។ កំពង់ធំ គឺជាខេត្ត មួយដែលស្ថិតនៅចំកណ្តាលផ្ទៃប្រទេសកម្ពុជា។ ខេត្តនេះមានផ្ទៃដីសរុប ១៣ ៨១៤ សហាតិមាត្រការ៉េ ហើយបែងចែកជា ៩ ស្រុក-ក្រុង, ៨១ ឃុំ-សង្កាត់ និង ៧៣៤ ភូមិ[២]។ ខេត្តកំពង់ធំជាខេត្តមានផ្ទៃដីធំទី២នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។ ក្រុមប្រាសាទសំបូរព្រៃគុហ៍ ដែលសរុបមានប្រមាណជិតពីររយប្រាសាទផ្សេងទៀត មានសារៈសំខាន់ណាស់សម្រាប់ការសិក្សាអំពីអារ្យធម៌ខ្មែរ មុនសម័យអង្គរ។ ក្រុមប្រាសាទទាំងនេះមានការទាក់ទាញទេសចរណ៍ និង អ្នកស្រាវជ្រាវដូចជាប្រាសាទដទៃទៀតក្នុងតំបន់អង្គរដែរ ហើយដែលត្រូវបានគេចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងនៅពេលបានទៅ ទស្សនាផ្ទាល់។ មានស្ថានីយ៍បុរាណសម័យអង្គរគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ជាច្រើនក្នុងតំបន់នេះ រួមមានប្រាសាទសំបូរព្រៃគុក និង ប្រាសាទអណ្ដែត។ ជាពិសេសនៅពេលបានទៅកំសាន្តហើយៗបានស្នាក់នៅ ១ យប់ ឬ ពីរយប់ជាមួយប្រជាជននៅទីនោះ ជាពិសេសនៅភូមិកំពង់ឈើទាលនាមាត់ស្ទឹងសែន។ នោះគឺ ផ្ទះស្នាក់ របស់សហគមន៍នៅទីនោះ។ ខេត្តនេះ មានបណ្តាញផ្លូវជាតិលេខ៦ ភ្ជាប់ពី ក្រុងភ្នំពេញ ទៅ ខេត្តសៀមរាប ហើយ មានផ្លូវបំបែកទៅ ខេត្តព្រះវិហារ តាមរយៈផ្លូវជាតិលេខ៦៤ ដែលមានចម្ងាយ ១២៦ សហាតិមាត្រ។ ខេត្តកំពង់ធំជាខេត្តមួយផងដែរដែលសំបូរទៅដោយសក្តានុពលទេសចរណ៍ដើម្បីទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរជាតិនិងអន្ដរជាតិដូចជាការកម្រនិងអសកម្មបឹង, ទន្លេ, ព្រៃភ្នំនិងប្រាសាទបុរាណចំនួនជាង 200 ។ ក៏ជាខេត្តមួយក្នុងចំណោមខេត្តទាំងប្រាំបួនដែលមានព្រំប្រទល់ជាប់បឹងទន្លេសាបដែរ កំពង់ធំជាប៉ែកនៃឋបនីយដ្ឋានជីវមណ្ឌលបឹងទន្លេសាប។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
មានរឿងដំណាលថា៖ កំពង់ពស់ធំ ជាឈ្មោះដើមកំណើតនៃខេត្តកំពង់ធំនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ ដែលគេហៅថា កំពង់ធំ។ ពីដើមជាយូរយារណាស់មកហើយ នៅឯកំពង់ស្ទឹងសែន ដែលស្ថិតនៅក្បែរនឹងបឹងមួយ គឺមាន រូងថ្មមួយយ៉ាងធំ ដែលក្នុុងនោះមាន សត្វពស់មួយគូរស់នៅទីនោះ។ ប្រជាជនដែលរស់នៅក្បែរៗតំបន់នោះ បានឃើញពស់ដ៏ធំនោះ ជាញឹកញយនៅពេលមានថ្ងៃសីលម្តងៗ។ ពេលវេលាក្រោយមក សត្វពស់នោះក៏បានបាត់ខ្លួន ហើយមនុស្សម្នារស់នៅតំបន់នោះ បានហៅតំបន់នោះថា កំពង់ពស់ធំ។ ពេលក្រោយមក ពាក្យគេនិយាយកាត់ខ្លីក្លាយជា កំពង់ធំ។ អំឡុងពេលមានពួក អាណានិគមនិយមបារាំង ត្រួតត្រាលើ ប្រទេសកម្ពុជាមក ច្បាប់បារាំង ហើយនិងទឹកដី ប្រទេសកម្ពុជា ត្រូវបានបែងចែកជា ព្រំប្រទល់ខេត្តនានា ហើយបានដាក់ឈ្មោះខេត្ត ដែលប្រជាជនរស់នៅក្បែរនោះធ្លាប់បានហៅពីមុនមក។ កំពង់ធំជារាជធានីមួយដែលមានអំណាចលើសគេ នៅភាគអាស៊ីអាគ្នេយ៍ នៅសម័យនគរភ្នំ។ កំពង់ធំ មាន ប្រាសាទសំបូរព្រៃគុក ដែលជាកន្លែងល្បីល្បាញនៅ សម័យចេនឡា។
ខេត្តកំពង់ធំបែងចែកជាពីរតំបន់៖

របៀបដែលអន្ទង់អគ្គិសនីប្រើការឆក់ 'ការបញ្ជាពីចម្ងាយ'.....

ភាគខាងជើងផ្លូវជាតិលេខ៦៖ គឺផ្ទៃដីគ្របដណ្តប់ទៅដោយផ្ទៃដីខ្ពង់រាប និងព្រៃឈើប្រមាណ ៧០ ភាគរយ ហើយអាកាសធាតុផ្តល់ផលល្អសម្រាប់របរកសិកម្មនានា ដូចជាការធ្វើស្រែចម្ការ ហើយរុក្ខសាស្រ្ត និង សត្វពាហនៈគឺអោយទិន្នផលល្អ។ ភាគខាងលិចផ្លូវជាតិលេខ៦៖ គឺផ្ទៃដីគ្របដណ្តប់ទៅដោយតំបន់វាលរាបដែលលាតសន្ធឹងទៅដល់ បឹងទន្លេសាប។ នៅតំបន់នេះអាកាសធាតុផ្តល់ផលល្អសម្រាប់របរកសិកម្ម និងនេសាទត្រី ដើម្បីបំពេញតម្រូវការ នៅតាមខេត្ត និងការនាំចេញទៅក្រៅប្រទេសជិតខាងផងដែរ។ ពីរក្នុងចំណោមតំបន់ស្នូលទាំងបីនៅក្នុងឋបនីយដ្ឋានជីវមណ្ឌលទន្លេសាប ស្ថិតនៅកំពង់ធំ។
បឹងឆ្មារ (១៤ ៥៦០ ហិកតា) និង ស្ទឹងសែន (៦ ៣៥៥ ហិកតា)។
ភ្នំសន្ទុក
ភ្នំច្រាច់
ភ្នំរាំង
ភ្នំរាង
ភ្នំជី
ភ្នំស្រះខ្ចៅ
ភ្នំត្បែងពែនជុំ
ភ្នំចំប៉ា
ភ្នំដារ គគីរធំ
ចំនួនប្រជាជនសរុបនៅខេត្តកំពង់ធំ គឺ ចំនួន ៧០៨ ៣៩៨ នាក់ ឬក៏ ៤,៥ ភាគរយ នៃចំនួនសរុប ជាមួយនិងការរីកចម្រើននៃចំនួនប្រជាជន ក្នុងនោះមានចំនួនបុរស ៣៤៣ ៤៧៨ នាក់ ឬ ៤៨,៣ ភាគរយ និង ចំនួនស្ត្រី ៣៦៤ ៩២០ នាក់។ ចំនួនប្រជាជនសរុបទាំងអស់នោះ ក្នុងនោះមានចំនួនប្រជាកសិករ ៥១៧ ០៧២ នាក់ ឬ ៨៥ ភាគរយនិង ២៨ ១៥០ នាក់ ឬ ៤,៦ ភាគរយ គឺជាអ្នកនេសាទ រីឯ ៩១ ២៤៨ នាក់ ឬ ១៥ ភាគរយ ជាគ្រូបង្រៀន និង ៥ ៨៨៤ ឬ ០,៩៧ ភាគរយ ជាមន្រី្តរាជការ ឬការងាររដ្ឋាភិបាល។

ខេត្តកំពង់ធំ គឹជាខេត្តដែលមាន សក្តានុពលខាង វិស័យទេសចរណ៍ ដែលទាក់ទាញចិត្តភ្ញៀវទេសចរណ៍ ជាមួយនិងទីកន្លែងដ៏កម្រៗ ដូចជា បឹង ស្ទឹង ព្រៃឈើ ភ្នំ ហើយនិង ប្រាសាទបុរាណ ជាច្រើនជាង ២០០ ប្រាសាទទៀតផង។ កំពង់ធំ ស្ថិតនៅជាប់នឹង បឹងទន្លេសាប ហើយ នៅក្នុងឆ្នាំ ២០០៣ ដល់ ២០០៤ គេបានចាប់ទុកថាជាខេត្តនៃប្រភពត្រីដ៏ច្រើនលើសលុបប្រហែល (១៨ ៨០០ តោន) និង ជាតំបន់ជាប់ចំណាត់ថ្នាក់លេខ ៤ ដែលមានត្រីច្រើនជាងគេបំផុត ដែលអាចចិញ្ចឹមប្រទេសកម្ពុជាបាន (១ ៨០០ តោន)។ ត្រីភាគច្រើនដែល បានកើនឡើងគឺដោយសារមានការចិញ្ចឹមនៅតាម គ្រួសារនានា ជាមួយនិងការខិតខំប្រឹងប្រែងចិញ្ចឹម នៅតាមវាលស្រែ។[៥] កំពង់ធំក៏ជាផ្នែកមួយដ៏ធំបំផុតចំពោះ ផលិផល គ្រាប់ស្វាយចន្ទី នៅក្នុង ប្រទេសកម្ពុជា ជាមួយផ្ទៃដីដាំដុះនៅក្នុងឆ្នាំ ២០០៣ ដល់ ២០០៤ ប្រមាណ ៦ ៣៧១ ហិកតា។[៦] នៅក្នុងខេត្តនេះក៏មានផ្សារតាមឃុំ ស្រុក ជាច្រើនដែលជាកន្លែងចែកចាយផលិតផលនានា រួមមានឈ្មោះផ្សារដូចតទៅ៖ កំពង់ឈើទាល កំពង់ថ្ម កំពង់ធំ កំពង់ធំថ្មី តាំងក្រសាំង តាំងគោក ត្រពាំងឈូក ត្រពាំងវែង ទំរីង បារាយណ៍ ព្រៃទទឹង រំលង សណ្ដាន់ សានគរ សាលាវិស័យ សំបូរ ស្ទឹងសែន(ចាស់) ស្ទោង ស្រយូវ ថ្នល់បំបែក។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

ប្រវត្តិរឿង នៃខេត្តកំពង់ធំ

Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 6:00:00 AM Rating: 5

របៀបដែលអន្ទង់អគ្គិសនីប្រើការឆក់ 'ការបញ្ជាពីចម្ងាយ'

សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ 6:00:00 AM

ផ្សាយថ្ងៃទី ០៨ កុម្ភៈ ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)

នាទីកំសាន្តថ្ងៃអាទិត្យ៖ លោកអ្នកនាងអាចទំនាក់ទំនង ផ្សាយពាណិជ្ជកម្មតាមរយៈទូរស័ព្ទលេខ 099 63 93 67 និងសូមអរគុណដល់លោកអ្នកនាង ដែលបានចំណាយពេលវេលា តាមដាននិងទស្សនា វីដេអូរបស់យើងខ្ញុំ តាំងពីដើមរហូតដល់ចប់ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119 សូមអរគុណ.........

សិក្សាជាមួយ កាសែតឯករាជ្យជាតិ លោកអ្នកនឹងទទួលបានចំណេះដឹងជាច្រើន ឥតដែនកំណត់.....
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
កំសាន្តថ្ងៃ អាទិត្យ

យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ ទំនាក់ទំនងទូរស័ព្ទលេខ 099 63 93 67

ពិធីបុណ្យ ឡើងអ្នកតា ឃ្លាំង មឿង.....

កាសែតឯករាជ្យជាតិ សូមជំរាបជូនលោកអ្នកនាងថា ពីរឆ្នាំកន្លងមកនេះ យើងបានផ្សាយតាមរយៈ Website: www.kaset-ekreachcheat.com គឺមិនដែលបានផលចំណូលពីការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មដើម្បីទ្រទ្រង់គេហទំព័រនេះឡើយ ហេតុដូច្នេះចាប់ពីខែ វិច្ឆិកា តទៅ យើងនឹងផ្សាយតាមគេហទំព័រចាស់ www.erc-news.blogspot.com របស់យើងដដែលវិញ សូមអរគុណ

Share This:

របៀបដែលអន្ទង់អគ្គិសនីប្រើការឆក់ 'ការបញ្ជាពីចម្ងាយ' Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 6:00:00 AM Rating: 5

ពិធីបុណ្យ ឡើងអ្នកតា ឃ្លាំង មឿង

សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ 6:00:00 AM

ផ្សាយថ្ងៃទី ០៧ កុម្ភៈ ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
ទីកន្លែងអ្នកតា ជាទីរហោស្ថាន មានរុក្ខជាតិតូចធំដុះព័ទ្ធជុំវិញ មានមែកបែកសាខា មានម្លប់ត្រឈៃត្រជាក់ គួរឱ្យសប្បាយរីករាយអស្ចារ្យ ហើយមានសត្វបក្សីបក្សាកញ្ជ្រៀវខ្ញៀវខ្ញា ប្រចឹកគ្នាលើមែកព្រឹក្សានោះ ឮសូរសម្លេងទ្រហឹង ។ បន្ទាប់អំពីរុក្ខជាតិ មានវាលស្រែព័ទ្ធជុំវិញ បើមើលពីចម្ងាយទៅ ឃើញរុក្ខជាតិដង្គំត្រសុំខ្មួលខ្មៅ ដាច់ស្រយាលពីភូមិស្រុក ។ បណ្ដាដើមឈើទាំងអស់នៅទីនោះមាន ដើមសំរោងមួយខ្ពស់ជាងដើមឯទៀតៗ ដុះចំពីមុខអាស្រម ។ ពីសាលាខេត្តពោធិ៍សាត់ ទៅទីអ្នកតានោះមានចម្ងាយប្រមាណជា៦គីឡូម៉ែត្រ ។ គេត្រូវចេញតាមផ្លូវថ្នល់ពីសាលាខេត្តទៅទិសខាងលិច ប្រមាណជាពីរគីឡូម៉ែត្រ ត្រូវងាកទៅទិសខាងត្បូង កាត់ផ្លូវអយស្ម័យយាន ដល់ឃុំបាក់នឹមដែរទៅទិសខាងលិចដល់ភូមិព្រែកជីក ឡើងពីព្រែកជីកងាកទៅកាន់ទិសខាងជើង ទើបដល់កន្លែងអ្នកតា ។
ជុំវិញអាស្រមអ្នកតា មានវាលស្រឡះទំនេរនៅត្រង់ចន្លោះរុក្ខជាតិ ។ នៅពីខាងត្បូងអាស្រម ជាទីវាលទុកសម្រាប់ធ្វើរោង មានបណ្ដោយ៦០ម៉ែត្រ ទទឹង៤០ម៉ែត្រ ។ អាស្រមនោះធ្វើដោយឈើប្រក់ស្បូវ មានបណ្ដោយ៨ម៉ែត្រ ទទឹង៤ម៉ែត្រ កំពស់៤ម សសរលញ់ មិនមានជញ្ជាំងបិទបាំងទេ ។ ជុំវិញអាស្រម មានលានទំហំ៤ម៉ែត្រ ទុកបម្រុងឱ្យពួកអ្នកទៅធ្វើបុណ្យដើរហែរប្រទក្សិណនៅពេលឡើង អ្នកតា ។ ពីខាងក្រៅទីវាល មានរបងធ្វើដោយឈើខ្លឹម ព័ទ្ធជុំវិញ មានតែផ្លូវចូលពីខាងកើតមួយ និងពីខាងត្បូងមួយ ។ ក្នុងអាស្រមខាងមុខតួអ្នកតា មានរានបណ្ដោយ៣ម៉ែត្រ ទទឹង២ម៉ែត្រ កំពស់៥តឹក ធ្វើដោយឈើ ជារានសម្រាប់ដាក់តង្វាយអ្នកតា ខាងជើងនិងខាងត្បូងអ្នកតា មានបង្កាន់ដៃដោតដោយចាមរនៃបៃមន់ធ្វើដោយឈើដែរ ។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
តួអ្នកតា មិនមានរូបរាងបែបឈើ ឬថ្មតំណាងទេ គឺជាតួដីដំបូកសុទ្ធ ទំហំបណ្ដោយ២ម៉ែត្រ ទទឹង១ម៉ែត្រ កំពស់២ម៉ែត្រ ដែលកើតអំពីសត្វកណ្ដៀរវាពូនឡើង សន្មតថាជាតួអ្នកតាតែម្ដង នៅកំពូលនៃដំបូក មានពំនូកដី៤-៥ ស្រួចៗបែកចេញមើលទៅដូចជាកំពូលអង្គរវត្ដ ។ កំពូលដីដំបូកដែលជាតួអ្នកតានេះ អ្នកស្រុកសម្គាល់ថា បើមានសត្វកណ្ដៀរពូនឡើងថ្មីទៀតសន្មតថា ចៅហ្វាយខេត្ត ឬចៅហ្វាយស្រុកនៅខេត្តស្រុកនេះ នឹងត្រូវផ្លាស់ចេញ ឬខូចបុណ្យសក្ដិ ដីដំបូកនេះមិនដឹងជាកើតពីត្រឹមរាជ្យស្ដេចណាទេ ពុំមានអ្នកស្រុកណាដឹងសោះ ។
ពិធីបុណ្យឡើងអ្នកតានេះជាបុណ្យទំនៀមទម្លាប់ជាប់យូរមកហើយរបស់អ្នកស្រុក និងពួកសាលាស្រុក តែងធ្វើតែរាល់ៗឆ្នាំក្នុងខែពិសាខ ថ្ងៃសៅរ៍ ។ តែមិនកំណត់ជាខ្នើត ឬរនោចទេ រើសយកតែថ្ងៃសៅរ៍ ពេលធ្វើលុះណាតែមានសេចក្ដីបង្គាប់អំពីចៅហ្វាយស្រុកបាកាន ប្រាប់ទៅមេឃុំមេស្មឹង អាចារ្យវត្ដ និងបណ្ដារាស្ដ្រទាំងអស់ឱ្យដឹងជាមុន ដើម្បីមកជួបជុំជួយធ្វើរោងក្រសាល និងរៀបចំបោសច្រាសទីកន្លែងឱ្យស្អាតល្អ សម្រាប់ព្រះសង្ឃ និង មន្ដ្រីរាជការក្នុងខេត្ត ។ ទំនៀមនេះជាប្រពៃណីរបស់អ្នកស្រុក ។ កាលពីថ្ងៃទី១៨ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៤៩ ពេលចាប់ផ្ដើមបុណ្យ ត្រូវជួបជុំមេឃុំទាំងអស់ មេស្នឹង អាចារ្យវត្ដ និង បណ្ដារាស្ដ្រ នៅទីកន្លែងអ្នកតា ។ ពេលម៉ោង៦ល្ងាច មេស្មឹងអុជទៀនធូបទៅជម្រាបអ្នកតាថា “ថ្ងៃនេះ យើងខ្ញុំជាកូនចៅមកជួបជុំគ្នាធ្វើបុណ្យនៅទីនេះជូនលោកតា សុំឱ្យយើងទាំងអស់គ្នា បានសុខសប្បាយ” រួចគេលេងភ្លេងថ្វាយ មានភ្លេងខ្មែរ ភ្លេងពិណពាទ្យ ភ្លេងឆៃយ៉ាំ ភ្លេងត្រញាំងទា តាមធម្មតាឮសូរភ្លេងប្រគំទ្រហឹងអឺងកងរំពងព្រៃ មនុស្សចាស់ក្មេង រទេះគោ រទេះក្របីមកពីស្រុកឆ្ងាយៗមកជួបជុំគ្នាមីរដេរដាសនៅទីនោះ ។ ម៉ោង៩យប់ ជួបជុំគ្នាសូត្រនមស្ការថ្វាយបង្គំព្រះ រួចនិមន្ដព្រះសង្ឃ១០អង្គចម្រើនព្រះបរិត្ដ ។
លុះព្រឹកឡើង ថ្ងៃអាទិត្យ ១៩ ខែឆ្នាំដដែល ពេលម៉ោង៨កន្លះ ពួកមន្ដ្រីរាជការសាលាខេត្ត សាលាស្រុកគ្រប់តំណែងអញ្ជើញទៅជួបជុំគ្នានៅកន្លែងនោះ ហើយចូលទៅឈរនៅខាងត្បូងអ្នកតា មេស្មឹង អុជទៀនធូបជូនពួកអស់លោកដោតថ្វាយអ្នកតា ដោយសេចក្ដីគោរព រួចមេស្មឹងបង្គាប់ឱ្យលើកគ្រឿងតង្វាយមករៀបនៅលើរានចំពោះមុខ អ្នកតា ។ តង្វាយអ្នកតាគឺ ៖
កន្ទេលក្រហម ខ្នើយ
សំពត់សក្រាលពីលើកន្ទេល
ស្លាធម៌ដី១គូ (ដោតម្លូ៥ ធូប៣សរសៃ)
ក្បាលជ្រូក១គូ មានទាំងកន្ទុយដាក់នៅមាត់ផង
ផ្តិលទឹកអប់១គូ ឈើស្ទន់១
ពានស្លាបារី១គូ
ដបស្រា១ គូ មានទាំងពែង
ចេកនួន២ស្និត តម្កល់លើចានទាប
បង្អែម២ស្ពក
កន្ទោងស្លឹកចេក១គូ
ថាយសាន៖ កំពូលភ្នំនៃព្រះ.....
មាន់ស្ងោរ១គូ
ស្នែងសត្វទន្សោង១គូ
រណ្ដាប់តង្វាយទាំង១២មុខនេះ មានគូគ្រប់ទាំងអស់ សម្រាប់ដាក់ឆ្វេងស្ដាំ ក្រៅអំពីតង្វាយ ១២មុខនេះ មានតង្វាយដែលអ្នកស្រុកថ្វាយថែមទៀតបរិបូណ៌ត្រៀបត្រាដល់ដៅលើរាន នោះ ។ គេអុជទៀនធូបបែកគ្នាកាន់ដើរហែប្រទក្សិណជុំវិញអាស្រម ជាការគោរពចំពោះអ្នកតា និងនឹកដល់គុណលោកឧកញ៉ាសេនាបតីមឿង ដែលស៊ូប្ដូរជីវិតយកឈាមក្រាលផែនដី មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះតាំងពីគ.ស១៥១៦ ដរាបមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ ទើបអ្នកស្រុកសន្មតហៅថា អ្នកតាឃ្លាំងមឿង ។ គេរើសរកមនុស្សឱ្យមានរូបរាងប៉ុនៗគ្នា២នាក់ សម្រាប់ពាក់ស្នែងសត្វទន្សោង តែងតួស្លៀកសំពត់ផាមួងចងក្បិនខ្លួនទទេ អ្នករាំ២នាក់ទៀត ធ្វើព្រានព្រៃម្នាក់ស្ពាយកាំភ្លើង ម្នាក់ស្ពាយបាយសំណុំដើរតាមពីក្រោយ ស្លៀកពាក់ដូចគ្នានឹងអ្នកពាក់ស្នែងទន្សោងដែរ លុះហែ៣ជុំរួចហើយ គេលេងភ្លេងរាំស្នែងទន្សាង ភ្លេងនោះឈ្មោះ “ភ្លេងភ្លាំង” អ្នករាំចាប់ពាក់ស្នែងរួចក្រាបថ្វាយបង្គំអ្នកតា៣ដង ឡើងរាំដែរ ឆ្វេងរៀងខ្លួន មកជួបគ្នាគម្រប់៣ដង វារនឹងឌឺអួតដាក់គា្ន ជល់គ្នាដូចសត្វមែនៗ ព្រានព្រៃដើររកស្នាមជើងសត្វទន្សោង ងើបឱនៗ ដើម្បីតាមបាញ់ ។ មនុស្សឈរមើលពេញទីវាល នៅមុខអាស្រមអ្នកតានោះ ។ ទំនុកច្រៀង ៖
បងដើរព្រៃស្ដុក តត្រុកព្រៃស្បាត ដើរកាត់ព្រៃញាត លេចវាលចូលព្រៃៗ ។ ឡើង ភ្នំចុះភ្នំ ថ្មដាធំៗ ល្បាស់ព្រេចលាស់ខ្ចីៗ ទន្សោងគោបា កៀងញីឃ្មាតខ្មីៗ លាស់ព្រេចលាស់ខ្ចី ស្រណោះខែពិសាខៗ ។
កន្ដ្រែតៗអើយ ទន្សោងគោបា លេចបន្លាជើងភ្នំ លេបក្រមុំទាំងមូលៗ ។
ជំនោរខ្យល់បក់ ត្រជាក់ខ្យល់ជួន កាប់ឫស្សីចងក្បូន ជូនប្អូនទៅស្រុកៗ ។
កន្សែងបងបាត់ បងមិនស្ដាយ បំណាច់ប្អូនឃ្លាតឆ្ងាយ បងស្ដាយតែប្អូនស្រីៗ ។
ពួកអ្នកភ្លេងច្រៀងដរាប លុះព្រានទាំងពីរនាក់ឃើញសត្វទន្សោងដល់គ្នាជាប់ក្រាបរៀងខ្លួន លបបាញ់បាន ទើបដោះយកស្នែងសត្វទន្សោងទាំងពីរទៅតម្កល់នៅកន្លែងដើមវិញ (លេងកន្លះម៉ោងចប់) មេស្មឹងចាប់គ្រឿងតង្វាយគ្រប់មុខ ដាក់កន្ទេលចាក់ស្រា ដោតធូប៣សរសៃរួចនិយាយបួងសួងថា “ថ្ងៃនេះជាពេលល្អ យើងខ្ញុំមកជួបជុំគា្នធ្វើបុណ្យ ឧទិសកុសលចំពោះលោកតាមឿង ដែលមានគុណចំណោះស្រុកខ្មែរ សូមលោកតាឱ្យព្រះពរសព្ទសាធុការ ដល់ប្រទេសកម្ពុជាឱ្យបានសុខសប្បាយ សូមឱ្យព្រះករុណាជាម្ចាស់ជីវិតលើត្បូង សោយសេចក្ដីសុខក្នុងរាជសម្បត្ដិ ព្រមទាំងមន្ដ្រីរាជការទាំងអម្បាលម៉ានក្នុងប្រទេសកម្ពុជា សូមឱ្យបានសេចក្ដីសុខសប្បាយអស់កាលជាអង្វែងរៀងទៅ សូមឱ្យទឹកភ្លៀងបង្អោរចុះមកឱ្យបានសព្វផែនដីប្រទេសកម្ពុជា ឱ្យស្រុកសម្បូណ៌សប្បាយ កុំឱ្យមានភ័យអន្ដរាយអ្វីឡើយ ។ បួងសួង៣ដងស្រេចហើយ យកកន្ទោងទៅដាក់ក្រោមដើមសំរោងនៅមុខអាស្រម ។ រួចលើកគ្រឿងតង្វាយទាំងអស់ចេញ ។ និមន្ដព្រះសង្ឃ៥អង្គបង្សុកូល ពួកឧបាសកសូត្រឧទិសផល មេស្មឹងយកទឹកអប់ប្រោះទៅលើដំបូកដែលជាតួអ្នកតា ពួកអ្នករាជការ ចៅហ្វាយខេត្ត ចៅហ្វាយស្រុក និងមន្ដ្រីតូចតាចគ្រប់តំណែង បាចទឹក១ផ្ដិលៗម្នាក់ រួចអញ្ជើញទៅរាប់បាត្រនៅវាលមុខរោងព្រះសង្ឃ ។
ម៉ោង ១១ រៀបភោជនាហារលៀងពួកមន្ដ្រីសាលាខេត្ត សាលាស្រុកធំតូចគ្រប់តំណែង ដោយវត្ថុដ៏ឧត្ដមពិសា សប្បាយ មានលេងភ្លេងត្រញាំងទា មានប្រុសស្រីច្រៀងតគ្នាជូនអស់លោកស្ដាប់ដល់ម៉ោង១២ជាការ បង្ហើយកិច្ច ។

កាសែតឯករាជ្យជាតិ សូមជំរាបជូនលោកអ្នកនាងថា ពីរឆ្នាំកន្លងមកនេះ យើងបានផ្សាយតាមរយៈ Website: www.kaset-ekreachcheat.com គឺមិនដែលបានផលចំណូលពីការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មដើម្បីទ្រទ្រង់គេហទំព័រនេះឡើយ ហេតុដូច្នេះចាប់ពីខែ វិច្ឆិកា តទៅ យើងនឹងផ្សាយតាមគេហទំព័រចាស់ www.erc-news.blogspot.com របស់យើងដដែលវិញ សូមអរគុណ

អំពីទំនៀមរាំពាក់ ស្នែងទន្សោង និងពាក់កន្ទុយក្ងោកនេះ មានសេចក្ដីដំណាលថា ក្នុងកាលដ៏កន្លងយូរមកហើយ (ស័ករាជ និងរាជ្យណាមិនប្រាកដ) មានដើមឈើ១ដើមនៅក្នុងស្រុកពោធិ៍សាត់ ។ ថ្ងៃមួយព្រានព្រៃ២នាក់ មានឈ្មោះមិនប្រាកដ នាំគ្នាចូលព្រៃដើម្បីរកបាញ់សត្វតាមទម្លាប់របស់ខ្លួន ។ លុះចូលទៅដល់ដើមឈើនោះ ឮសូរសម្លេងសត្វកន្លង់ពីរោះ ហាក់ដូចសូរសម្លេងភ្លេងតន្ដ្រីលាន់ឮរងំ ដូចជាសម្លេងទ្រសាយដៀវ ឃើញសត្វទន្សោង១គូ លោតកញ្ឆេងជល់គ្នាលេង ដូចគេរាំ ។ មានសត្វខ្លា១គូ ក្រាបនៅទីនោះវាគោះកន្ទុយបក់ដូចជាគេវាយស្គរ ។ មានសត្វក្ងោក១គូ កាងស្លាបបើកកន្ទុយ លោតចុះលោតឡើង ហាក់ដូចគេចាក់ត្លុកចាក់ក្បាច់ ។ ព្រានទាំងពីរនាក់ លាន់មាត់ថា “ឱហ្ន៎ ! សត្វទាំងនេះប្លែកចម្លែកអស្ចារ្យ សូរសម្លេងសត្វកន្លង់ដូចសម្លេងតូរ្យតន្ដ្រី សត្វទន្សោង និងសត្វក្ងោក ដូចជាអ្នករាំចាក់ក្បាច់ សត្វខ្លាដូចជាអ្នកវាយស្គរបន្ទរតាម យើងគួរប្រកបធ្វើជាភ្លេងលេងតាមសត្វទាំងអស់នេះទុកជាកេរ្តិ៍ឱ្យ កូនចៅឯក្រោយ ៕ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

Share This:

ពិធីបុណ្យ ឡើងអ្នកតា ឃ្លាំង មឿង Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 6:00:00 AM Rating: 5

ថាយសាន៖ កំពូលភ្នំនៃព្រះ

សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ 6:00:00 AM

ផ្សាយថ្ងៃទី ០៦ កុម្ភៈ ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
អតីតទីជម្រករបស់ពួកឥសីនៅខេត្តសានតុង ឥឡូវនេះផ្តល់ជូននូវវត្តអារាម និងថ្ងៃរះដ៏អស្ចារ្យ — ពីសៀវភៅរបស់យើង “ទន្លេជ្រៅ ភ្នំខ្ពស់”
តើអ្នកមានអ្វីដែលត្រូវការដើម្បីឡើងភ្នំចិនទេ? មិនមែនគ្រាន់តែជាភ្នំណាមួយទេ - "ភ្នំពិសិដ្ឋទីមួយនៃភ្នំពិសិដ្ឋទាំងប្រាំ" អាចជជែកវែកញែកបានថាជាកំពូលភ្នំដ៏គួរឱ្យគោរពបំផុតនៅក្នុងប្រទេសទាំងមូល ទោះបីជាមិនមែនជាភ្នំខ្ពស់បំផុតក៏ដោយ។
កុំបារម្ភ។ ទោះបីជាកំពូលភ្នំរបស់វាមានកម្ពស់ 1,545 ម៉ែត្រពីលើនីវ៉ូទឹកសមុទ្រក៏ដោយ នេះមិនមែនជាដំណើរផ្សងព្រេងដ៏លំបាកដែលពាក់ព័ន្ធនឹងខ្សែពួរ ក្តាម ម៉ាស់អុកស៊ីសែននោះទេ។ ហើយអ្នកមិនចាំបាច់យកកាបូបស្ពាយដែលពេញទៅដោយសម្ភារៈ និងអាហារសម្រន់នោះទេ - ទោះបីជាមនុស្សជាច្រើនមានក៏ដោយ ទោះបីជាមានតូបតូចៗជាច្រើនដែលលក់ផលិតផលជាច្រើន (ភេសជ្ជៈ មីក្តៅៗ ដំឡូងបំពង) ដែលអ្នកនឹងជួបប្រទះតាមផ្លូវក៏ដោយ។
ការឡើងភ្នំនៅលើដីគោកជាទូទៅគឺជាបទពិសោធន៍ខុសគ្នាទាំងស្រុងពីការឡើងភ្នំដ៏លំបាកដែលអ្នកអាចស្រមៃ។ ហើយនៅពេលដែលអ្នកបានឡើងភ្នំរួចហើយ អ្នកអាចសម្រាកបានប្រសិនបើអ្នកមិនចង់ឡើងភ្នំទាំងអស់នោះទេ។ ដូចពាក្យចាស់មួយបញ្ជាក់ថា "អ្នកនឹងមិនចង់ទៅទស្សនាភ្នំផ្សេងទៀតទេ បន្ទាប់ពីបានមើលភ្នំទាំងប្រាំ"។ ប៉ុន្តែសូមចាប់ផ្តើមជាមួយនឹងផ្ទៃខាងក្រោយមួយចំនួន។
ប្រវត្តិសាស្ត្រ និងសារៈសំខាន់ខាងវប្បធម៌
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
អ្នកនឹងដើរតាមគន្លងរបស់អធិរាជ ៧២អង្គ ដូច្នេះសូមប្រុងប្រយ័ត្នដើម្បីស្វែងយល់ពីសារៈសំខាន់ខាងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃដំណើររបស់អ្នក។ នៅទីនេះ ក្នុងឆ្នាំ ២១៩ មុនគ.ស ដែលអធិរាជ ឈីន ស៊ីហួង បានធ្វើពិធីកំពូលដើម្បីជម្រាបដល់ព្រះ (ក្នុងករណីដែលពួកគេមិនបានឃើញ) ថាទ្រង់ជាអ្នកគ្រប់គ្រងដំបូងគេដែលបានបង្រួបបង្រួមប្រទេសចិន។ ហើយនៅទីនេះ រាប់រយឆ្នាំមុន ដែលកូនប្រុសដ៏ល្បីល្បាញបំផុតរបស់ខេត្តសានតុង គឺ ខុងជឺ បានឡើងដល់កំពូល ហើយបានប្រកាសថា៖ «ឡើងភ្នំថាយសាន ហើយពិភពលោកទាំងមូលមើលទៅតូច»។ ទស្សនៈនេះ — ក្នុងន័យទាំងពីរនៃពាក្យនេះ — កើតចេញពីការពិតដែលថាភ្នំថាយសាន (泰山) គឺជាភ្នំដ៏ពិសិដ្ឋបំផុតនៃភ្នំពិសិដ្ឋទាំងប្រាំ។ ទិសខាងកើតគឺជាទិសដ៏ពិសិដ្ឋបំផុត ពីព្រោះព្រះអាទិត្យ និងព្រះច័ន្ទរះនៅទិសខាងកើត (តំណាងឱ្យវដ្តនៃជីវិតធម្មជាតិ៖ កំណើត ស្លាប់ បន្តជាថ្មី)។ ភ្នំនេះក៏ត្រូវបានហ៊ុំព័ទ្ធដោយភូមិសាស្ត្រទាបៗផងដែរ ដូច្នេះវាងាយនឹងនាំមកនូវអារម្មណ៍អស្ចារ្យចំពោះមនុស្សគ្រប់គ្នា ចាប់ពីអ្នកធ្វើដំណើរតាមកាបូបស្ពាយសម័យទំនើប រហូតដល់អង្គការយូណេស្កូ ដែលបានបន្ថែមវាទៅក្នុងបញ្ជីបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌ពិភពលោកក្នុងឆ្នាំ 1987។
នៅសម័យបុរាណ មួយពាន់ឆ្នាំមុនគ្រិស្តសាសនាចាប់ផ្តើម ព្រះចៅអធិរាជ កវី អ្នកប្រាជ្ញ មន្ត្រី និងឥស្សរជនសំខាន់ៗផ្សេងទៀតបានចាប់ផ្តើមមកទស្សនាតំបន់ Taishan ដើម្បីថ្វាយយញ្ញបូជា សួរអំពីអត្ថន័យនៃជីវិត ធ្វើការសម្រេចចិត្តសំខាន់ៗ និងទស្សនវិជ្ជា។ អ្នកខ្លះស្នាក់នៅយូរជាងអ្នកដទៃ ក្លាយជាឥសី ញែកខ្លួននៅក្នុងរូងភ្នំ និងរូងភ្នំ Taishan ដើម្បីរងទុក្ខវេទនាលើបញ្ហាជ្រៅៗអស់រយៈពេលជាច្រើនខែ ឬច្រើនឆ្នាំ មុនពេលលេចចេញមក ដោយល្អបំផុតគឺបានរកឃើញផ្លូវ (Dao)។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សព្វថ្ងៃនេះ កំពូលភ្នំនេះគ្រាន់តែស្ថិតនៅក្នុងបញ្ជីគោលដៅរបស់មនុស្សភាគច្រើនសម្រាប់កិត្តិនាមរបស់វា ដោយទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរយ៉ាងហោចណាស់ 6 លាននាក់ក្នុងមួយឆ្នាំ (ទោះបីជាពេលខ្លះវាអាចមានអារម្មណ៍ថាវាមាន 6 លាននាក់ក្នុងមួយថ្ងៃក៏ដោយ)។
ប្រវត្ដិរឿង អ្នកតា ឃ្លាំង មឿង.....
នៅជើងភ្នំ Taishan គឺជាវត្ត Daimiao (岱庙) ហើយនៅផ្នែកខាងលើគឺជាវត្ត Bixia (碧霞祠) ដែលជាស្មុគស្មាញដ៏ធំទូលាយ និងគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ជាង ដែលបង្កើតឡើងក្នុងរាជវង្ស Ming (1368 – 1644)។ ជាមួយនឹងសាលធំចំនួនប្រាំ ទីធ្លាពីរ និងក្បឿងសំរិទ្ធចំនួន 360 (តំណាងឱ្យ 365 ថ្ងៃនៃឆ្នាំ) ទីសក្ការៈបូជានេះគោរពដល់ទេពធីតាដែលរូបសំណាកសំរិទ្ធអាចរកឃើញនៅខាងក្នុង។
វត្តចាស់ៗមានការរំខានថ្មីៗ៖ មនុស្សមួយចំនួនចូលចិត្តបោះកាក់មួយ ឬច្រើនកាក់ទៅលើធុង ឬកណ្តឹងសម្រាប់សំណាងល្អ (ភាគច្រើនខកខាន ដោយសារតែចម្ងាយ)។ ក៏មានជម្រើសក្នុងការទិញសោរ ឱ្យវាឆ្លាក់ដោយឈ្មោះ ឬពរជ័យ ហើយបន្ថែមវាទៅក្នុងរបងដែលគ្របដណ្ដប់ដោយពួកវា។
ទោះបីជាអ្នកមិនចូលចិត្តដើរលេងជុំវិញវត្តចាស់ៗក៏ដោយ ផ្លូវទៅកាន់កំពូលត្រូវបានតុបតែងដោយបន្ទះថ្មដែលចារឹកដោយសិលាចារឹកដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ ក៏ដូចជាថ្មសំខាន់ៗជាច្រើន។ "សំណល់ភូគព្ភសាស្ត្រ" ទាំងនេះភាគច្រើនត្រូវបានហ៊ុមព័ទ្ធដោយរបង ជាមួយនឹងសញ្ញាព្រមានអ្នកទស្សនាឱ្យនៅឱ្យឆ្ងាយ។
ការឡើងភ្នំ Taishan
សូម្បីតែដំណើរមួយពាន់ម៉ាយក៏ចាប់ផ្តើមដោយជំហានតែមួយដែរ។ ក្នុងករណី Taishan វាមានប្រហែល 7,000 ជំហាន ឬប្រហែលជាតិចជាងនេះ។ ជម្រាលខ្លះចោតជាងជម្រាលផ្សេងទៀត ប៉ុន្តែវានឹងចំណាយពេលយ៉ាងតិចបីម៉ោង (និងរហូតដល់ប្រាំពីរម៉ោង) ដើម្បីធ្វើដំណើរពីច្រកទ្វារក្រហម (红门) នៅចំណុចចាប់ផ្តើមផ្លូវទៅកាន់ច្រកទ្វារឋានសួគ៌ខាងត្បូង (南天门)។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ច្រកទ្វារឋានសួគ៌នេះមិនមែនជាកំពូលភ្នំទេ — នៅតែមានការដើរដ៏លំបាកមួយម៉ោងទៀតដើម្បីទៅដល់ប្រាសាទ Jade Emperor (玉皇庙) នៅកំពូលភ្នំ ជាកន្លែងដែលអ្នកឡើងភ្នំអាចមើលថ្ងៃរះបាន។
ម្យ៉ាងវិញទៀត ភ្នំពិសិដ្ឋភាគច្រើនមិនមានជណ្តើរបេតុង របាំងការពារ និងចំណតសម្រាកទេ ដែលជាមូលហេតុដែលអ្នកមិនចាំបាច់ភ័យខ្លាចដោយគំនិតនៃការឡើងលើផ្លូវខ្ពស់នេះ។ អ្នកប្រហែលជានឹងឃើញក្មេងៗ និងយាយកំពុងដើរនៅពីមុខអ្នក។ មនុស្សមួយចំនួនជិះឡានក្រុងទៅកាន់ច្រកទ្វារឋានសួគ៌កណ្តាល (中天门) បន្ទាប់មកជិះរថយន្តខ្សែកាបទៅកាន់កំពូលភ្នំ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សូមសួរខ្លួនឯងថា តើខុងជឺនឹងធ្វើអ្វី? គាត់ប្រាកដជាដើរហើយ។
ការកំណត់ពេលវេលាឡើងភ្នំរបស់អ្នកអាចពិបាកបន្តិច។ មនុស្សមួយចំនួនចាប់ផ្តើមយឺត ប្រហែលម៉ោង ៩ ឬ ១០ យប់ ដើម្បីទៅដល់កំពូលភ្នំទាន់ពេលវេលាសម្រាប់ពេលព្រឹកព្រលឹម។ នេះគឺជាយុទ្ធសាស្ត្រខ្លាំងមួយដែលមិនផ្តល់រង្វាន់ដល់អ្នកទេសចរបានល្អនោះទេ។ មិនត្រឹមតែអ្នកនឹងប្រថុយនឹងការដើរជុំវិញជំហានរាប់ពាន់នៅក្នុងទីងងឹត (លុះត្រាតែអ្នកយកចង្កៀងមុខ ឬពិលមកជាមួយ) អ្នកនឹងខកខានទិដ្ឋភាពទាំងអស់នៅតាមផ្លូវ រួមទាំងប្រាសាទ (ដែលនឹងត្រូវបិទ) ហើយសីតុណ្ហភាពនឹងត្រជាក់ជាងនេះទៅទៀត... ហើយវាកាន់តែត្រជាក់ខ្លាំងនៅលើកំពូលភ្នំ។
ជម្រើសមួយទៀតគឺចាប់ផ្តើមលឿនជាងមុន ហើយបោះតង់ ឬគេងនៅសណ្ឋាគារមួយនៅលើកំពូលភ្នំ មុនពេលភ្ញាក់ពីដំណេកជាមួយនឹងព្រះអាទិត្យ។ បញ្ហាគឺសណ្ឋាគារ ដែលអាចមានលក្ខណៈសាមញ្ញ និងពេលខ្លះមិនសមរម្យ ជាពិសេសជាមួយនឹងតម្លៃ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អ្នកដែលមានជំនាញក្នុងការចរចាតម្លៃ ត្រូវបានគេដឹងថាអាចធ្វើឱ្យតម្លៃធ្លាក់ចុះពាក់កណ្តាល។

កាសែតឯករាជ្យជាតិ សូមជំរាបជូនលោកអ្នកនាងថា ពីរឆ្នាំកន្លងមកនេះ យើងបានផ្សាយតាមរយៈ Website: www.kaset-ekreachcheat.com គឺមិនដែលបានផលចំណូលពីការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មដើម្បីទ្រទ្រង់គេហទំព័រនេះឡើយ ហេតុដូច្នេះចាប់ពីខែ វិច្ឆិកា តទៅ យើងនឹងផ្សាយតាមគេហទំព័រចាស់ www.erc-news.blogspot.com របស់យើងដដែលវិញ សូមអរគុណ

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ គ្មានពេលណានៅថ្ងៃណាមួយនៃឆ្នាំដែលអ្នកមិនចាំបាច់ចែករំលែកបទពិសោធន៍ជាមួយហ្វូងមនុស្សច្រើននោះទេ។ ការសញ្ជឹងគិតតែម្នាក់ឯងតាមបែបខុងជឺ ក្នុងពេលព្រឹកព្រលឹមដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ គឺពិតជាមានប្រជាប្រិយភាពខ្លាំងនៅសតវត្សរ៍ចុងក្រោយនេះ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ដំបងថតរូប Selfie និងហ្វូងមនុស្សកំពុងពេញនិយម ហើយពួកគេតែងតែចង់រក្សារបៀបនេះ។ នោះជាតម្លៃដែលអ្នកត្រូវចំណាយសម្រាប់ភាពងាយស្រួលឡើងដល់រថយន្តខ្សែកាប ជណ្ដើរថ្ម និងការឈប់សម្រាកអាហារសម្រន់នៅតាមផ្លូវទៅកាន់កន្លែងដ៏ស្រស់ស្អាតបំផុតមួយនៅក្នុងប្រទេសចិន។ យ៉ាងណាក៏ដោយ តែងតែមានអ្វីដែលត្រូវនិយាយអំពីការឡើងភ្នំណាមួយ — សូម្បីតែ (ឬជាពិសេស) ភ្នំមួយដែលអ្នកអាចឡើងបានក្នុងរយៈពេលតិចជាងមួយថ្ងៃ។
គន្លឹះ៖ ប្រសិនបើអ្នកមិនចូលចិត្តការឡើងភ្នំដ៏ធំទេ សូមធ្វើដំណើរតាមផ្លូវខាងលិច ហើយសាកល្បងដើរលេងកាត់តំបន់ Colourful Stone Creek Scenic Area (彩石溪景区)។ ទៅទស្សនាជ្រលងភ្នំផ្កា Peach Blossom Valley (桃花峪) ដែលមានដើមស្រល់ និងដើមប៉េស ដូចដែលអ្នករំពឹងទុក ទឹកជ្រោះ និងស្រះធម្មជាតិតូចៗ ហើយគ្មានជណ្តើរ! (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

Share This:

ថាយសាន៖ កំពូលភ្នំនៃព្រះ Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 6:00:00 AM Rating: 5

ឆ្លងចរន្តអគ្គិសនីឆេះ ស្លាប់បុរសជាជួសជុលទូរទស្សន៍ម្នាក់នៅផ្សារប៉េសេ

សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ 7:22:00 AM

ផ្សាយថ្ងៃទី ០៥ កុម្ភៈ ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
ភ្នំពេញ- ជាងជួសជុលម៉ាញ៉េទូរទស្សន៍ម្នាក់បានស្លាប់នៅក្នុងហេតុការណ៍អគ្គីភ័យ មួយកន្លែង ស្ថិតនៅ ក្បែរផ្សារប៉េសេ សង្កាត់បឹងទំពន់ទី ២ ខណ្ឌមានជ័យ រាជធានីភ្នំពេញ កាលពីវេលាម៉ោង៩ និង២៥ នាទីព្រឹក ថ្ងៃទី៤ ខែកុម្ភះ ឆ្នាំ២០២៥។
សពជនរងគ្រោះខាងលើមានឈ្មោះ ឡុង សារ៉ាត់ ភេទប្រុស អាយុ៤៥ឆ្នាំ. មុខរបរ ជាងជួសជុលម៉ាញ៉េនិងទូរទស្សន៍. ស្នាក់នៅចំនុចកើតហេតុខាងលើ។ យោងតាមប្រភពព័ត៍មាននៅកន្លែងកើតហេតុបានអោយដឹងថា មុនពេលកើតហេតុ មានករណីឆ្លងចរន្តអគ្គិសនី បណ្តាលអោយឆាបឆេះបង្គោលភ្លើង យ៉ាងសន្ធោសន្ធៅ ហើយបានរាលឆេះផ្ទះរបស់ជនរងគ្រោះ ខណៈជនរងគ្រោះកំពុងនៅលើផ្ទះ ក៏បានជាប់គាំងនៅក្នុងផ្ទះបណ្តាលអោយឆេះរលាកពេញខ្លួន ឈ្លក់ផ្សែងភ្លើងស្លាប់នៅក្នុងផ្ទះតែម្តង។
ក្រោយពេលកើតហេតុសមត្ថកិច្ចជំនាញកោសល្យវិច័យ បច្ចេកទេសនិងវិទ្យាសាស្ត្រនៃស្នងការដ្ឋាននគរបាលរាជធានីភ្នំពេញ សហការជាមួយកម្លាំងមូលដ្ឋាននៃអធិការដ្ឋាននគរបាលខណ្ឌមានជ័យ បានពិនិត្យសព និងធ្វើកំណត់ហេតុប្រគល់សពជនរងគ្រោះខាងលើទៅអោយក្រុមគ្រួសារចាត់ចែងធ្វើបុណ្យតាមប្រពៃណី៕

Share This:

ឆ្លងចរន្តអគ្គិសនីឆេះ ស្លាប់បុរសជាជួសជុលទូរទស្សន៍ម្នាក់នៅផ្សារប៉េសេ Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 7:22:00 AM Rating: 5

ប្រវត្ដិរឿង អ្នកតា ឃ្លាំង មឿង

សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ 6:00:00 AM

ផ្សាយថ្ងៃទី ០៥ កុម្ភៈ ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
ក្នុងអតីតកាលកន្លងទៅក្នុងរាជ្យព្រះចន្ទរាជាស្ដេចគង់នៅបន្ទាយលង្វែក (គ.ស១៥០២) កាលជាន់នោះ ស្រុកខ្មែរជាស្រុកចំណុះសៀមនៅឡើយ តែងនាំសួយសារអាករឡើងទៅស្រុកសៀម ព្រះចៅសៀមចាត់ព្រះរាជបុត្រមួយព្រះអង្គមាននាមមិនប្រាកដ ឱ្យមកនៅស្រុកខ្មែរ ដើម្បីមើលការខុសត្រូវធ្វើ្វជាអ្នកត្រួតត្រាខាងពន្ធអាករ គ្រប់យ៉ាង ក្រែងស្ដេចស្រុកខ្មែរមានចិត្ដមិនត្រង់ បំបាត់សួយសារអាករ យកទៅមិនអស់ ឬមួយក្រែងស្ដេចខ្មែរមានគំនិតក្បត់ មានចិត្ដមិនត្រង់នឹងរាជការដោយប្រការណាមួយ ទើបប្រើព្រះរាជបុត្រពេញព្រះហឫទ័យ មកនៅដើម្បីជំនួសព្រះនេត្រព្រះអង្គ ចំណែកព្រះរាជបុត្រមានចិញ្ចឹមសត្វត្មាតមួយ ត្មាតនោះមានមារយាទចេះដឹងប្រហែលមនុស្ស ជាសត្វខុសពីសត្វដទៃធម្មតា ចេះស្រឡាញ់ម្ចាស់ ប្រើនាំសារទៅមករវាងស្រុកខ្មែរ និងស្រុកសៀមបានដោយស្ងាត់ ។
ថ្ងៃមួយ ព្រះចន្ទរាជាព្រួយព្រះទ័យថា ព្រះចៅលោកមិនទុកព្រះហឫទ័យនឹងយើងហើយ បានជាលោកចាត់ព្រះរាជបុត្រឱ្យមើលការផ្ទាល់ ណាមួយព្រះរាជបុត្រនោះ មានការរំលោភបៀតបៀន មិនមានសេចក្ដីកោតក្រែង បង្គាប់ឱ្យនាំសួយសារឡើងនគរខ្លួនហួសហេតុ ទ្រង់តូចព្រះហឫទ័យខ្លាំង អត់ទ្រាំពុំបាន ក៏បង្គាប់ពួកពេជ្ឈឃាដឱ្យចាប់រាជបុត្រស្ដេចសៀមយកទៅសម្លាប់ចោល ក្នុងព្រៃពេលយប់ ។ ឯសត្វត្មាត លុះព្រឹកឡើងមិនឃើញព្រះរាជបុត្រជាម្ចាស់របស់វា ហើរចុះ ហើរឡើង រកឃើញខ្មោចនៅក្នុងព្រៃ ត្មាតឃើញព្រះទម្រង់ វាស្គាល់ច្បាស់ជាម្ចាស់វា ក៏ចឹកពាំព្រះទម្រង់ទៅស្រុកសៀមថ្វាយព្រះបិតា ។ ព្រះចៅទតឃើញព្រះទម្រង់ ទ្រង់យល់ថា ព្រះរាជបុត្ររបស់ព្រះអង្គដល់ទីវង្គតហើយ រឿងនេះពិតជាស្ដេចស្រុកខ្មែរសម្លាប់ ។ ទ្រង់ក្រោធខ្លាំងណាស់ កោះប្រជុំពួកសេនាបតីមួយរំពេច មានព្រះបន្ទូលប្រាប់តាមរឿង រួចបង្គាប់ឱ្យលើកទ័ពមកសងសឹកស្ដេចខ្មែរវិញ ហើយមានព្រះបន្ទូលថា ត្រូវតែសម្លាប់ព្រះចន្ទរាជាព្រមទាំងញាតិសាច់សាលោហិត ទាំងពួកសេនាបតី ហើយរឹបជាន់យកទ្រព្យសម្បត្ដិ និងកៀរពួកបណ្ដារាស្ដ្រមកស្រុកសៀមកុំឱ្យសល់ ។ ពួកកងទ័ពក៏ចេញមកដល់បន្ទាយលង្វែក ចូលឡោមព័ទ្ធចាប់ព្រះចន្ទរាជាសម្លាប់ ព្រមទាំងព្រះញាតិ ។ ចំណែកព្រះម្នាងប៉ែន ជាស្នំ ក៏មិនអាចភៀសខ្លួនរួចអំពីគ្រោះថ្នាក់ដើម្បីទៅជាមួយនឹងសេនាបតី មឿង ព្រមទាំងភរិយា និងបុត្រ៤នាក់ទៀតឡើយ ។ ពួកកងទ័ពសៀមកៀរមនុស្សអំពីស្រុកខ្មែរ ដោយទាំងព្រះម្នាងទៅជាមួយផង ទាំងព្រះរាជទ្រព្យមានវិញ្ញាណ និងឥតវិញ្ញាណ ។ ចំណែកមេដំរីសមួយ ឈ្មោះជំទាវប៉ាលហៃ មានកូននៅក្នុងពោះ ដែលជាព្រះទីនាំងដ៏ប្រសើរ ក៏ត្រូវកងទ័ពសៀមកៀរយកទៅដែរ ។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
ពួកសៀមជាន់នោះមានសេចក្ដីព្យាបាទធ្វើបាបខ្មែរអស្ចារ្យណាស់ ចាប់មនុស្សដោតស្លឹកត្រចៀក ដឹកយកទៅដូចសត្វធាតុ ស្រីណាមានកូនខ្ចីចាប់ច្រកការុងឱ្យដំរីជាន់ វៀរលែងតែមានកូននៅក្នុងពោះ ។ លុះទៅដល់ស្រុកសៀម នាំសេចក្ដីទៅថ្វាយព្រះចៅដោយសព្វគ្រប់ ។ ដោយសេចក្ដីសងសឹកបានសម្រេចដូចប្រាថ្នា ព្រះចៅទ្រង់បង្គាប់ឱ្យយកពួកខ្មែរទាំងអស់ទៅនៅមួយក្រុមជិត ក្រុង ហើយសន្មតឱ្យឈ្មោះថា “ក្រុមខ្មែរអ្នកគ្រួរ” ។
ព្រះម្នាងប៉ែន ហាក់ជាស្រីមានបុណ្យវាសនា ទុកណាជានាងទទួលគ្រោះថ្នាក់ដោយសៀមយកទៅយ៉ាងហ្នឹងក៏ដោយនាងគង់នៅ ជាស្រីប្លែកអំពីស្រីឯទៀតៗ ។ ដោយអំណាចកូនដែលនៅក្នុងគភ៌ជាកូនមានឥទ្ធិឫទ្ឋិ មានបុណ្យ ក៏បណ្ដាលឱ្យអ្នកផងជិតខាង មានចិត្ដទោរទន់រាប់អានស្រឡាញ់ ជួយឧបត្ថម្ភ យកអាសារនាងគ្រប់យ៉ាង ។
លុះនាងមានគភ៌គ្រប់ខែ ក៏ប្រសូតបុត្រមកដោយសុខសប្បាយ អ្នកជិតខាងទាំងប្រុសទាំងស្រី ជួយថែទាំផ្ដល់ទឹកក្ដៅទឹកត្រជាក់ អ្នកណាក៏មកមិនមានខាន ដោយអំណាចគុណបុណ្យតេជៈបារមីនៃទារកនោះ ។ លុះប្រសូតបាន៣ថ្ងៃ ពួកក្រុមញាតិមូលមាត់គ្នា ឱ្យឈ្មោះកូននោះថា ឧទេន ។
ចំណែកមេដំរីដែលជាព្រះទីនាំង ក៏កើតកូនក្នុងថ្ងៃដំណាលទារកនោះដែរ តែមេដំរីនោះ ផ្ដាច់ខ្សែទន្លឹង ទៅកើតកូននៅក្នុងព្រៃឆ្ងាយ លាក់មិនឱ្យអ្នកណាដឹងឡើយ ដរាបដល់៣ថ្ងៃទើបនាំកូនមកកាន់ទីកន្លែងដើមវិញ ។ កូនដំរីនោះមានពណ៌សម្បុរ ព្រមទាំងរូបរាងល្អប្លែកអំពីដំរីធម្មតា អ្នករក្សាដំរីនាំដំណឹងទៅក្រាបទូលព្រះចៅគ្រប់សព្វ ព្រះចៅពេញព្រះហឫទ័យណាស់ ។
ដំណាលពីកុមារឧទេន លុះបានអាយុប្រាំឆ្នាំ ដឹងសេចក្ដីខុសត្រូវខ្លះ នឹកភ្នករកបិតា សួរម្ដាយថា “ឪពុកខ្ញុំទៅឯណា ពុំដែលឃើញ ក្មេងឯទៀតមានម្ដាយ-ឪពុក ខ្ញុំមិនឃើញមានឪពុកដូចគេ ?” មា្ដយកាលបើឮកូនសួរដូច្នោះ នាងណែនក្នុងទ្រូងអួលអាក់ខ្លោចផ្សា និយាយប្រាប់កូនមិនរួច ក៏និយាយបន្លែបន្លប់ កុំឱ្យកូនសួរទៀត ពីព្រោះខ្លាចក្រែង រឿងនោះមិនជិតដឹងទូទៅ នឹងដល់នូវសេចក្ដីអន្ដរាយនៃជីវិត ។ កូនចេះតែសួរញយៗ នាងក៏និយាយបង្វេះពង្វាងមិនឱ្យសួរបានដរាបដល់កូននោះអាយុ១២ ឆ្នាំ ។ ថ្ងៃមួយនាងនឹកថា កូននេះខានប្រាប់ពុំបាន ក៏នាំកូនទៅកាន់ទីស្ងាត់តែពីរនាក់ ដំណាលរឿងរ៉ាវតាំងពីដើមដល់ចុង កូនស្ដាប់បានយល់សេចក្ដីសព្វគ្រប់ ប្រាប់ម្ដាយឱ្យអត់ទ្រាំសិនចុះ កូននឹងគិតរកមធ្យោបាយមួយ ដើម្បីនឹងវិលទៅនគរវិញ ។ ចំណែកកុមារឧទេន ចាប់តាំងពីថ្ងៃដែលបានស្ដាប់ពាក្យម្ដាយមក ក៏ខំស្វែងរៀនសូត្រវិជ្ជាគ្រប់បែបយ៉ាង មានអក្សរជាដើម ឧទេនជាកុមារឆ្លាតវាងវៃ អង់អាចប្លែកអំពីកុមារធម្មតា ។
ថ្ងៃមួយ កុមារឧទេនចូលទៅសេពគប់នឹងពួកហ្មដំរី សុំខ្លួនជាអ្នកបម្រើបោសច្រាសរោងដំរី ដើម្បីរៀនវិជ្ជាខាងហ្មដំរីឱ្យស្ទាត់ ។ ថ្ងៃមួយព្រះចៅស្ដេចយាងមកទតរោងដំរី ឃើញកុមារនោះជួយធ្វើនេះធ្វើនោះ ដោយយកចិត្ដទុកដាក់ រហ័សរហួនវាងវៃ មានព្រះបន្ទូលសួរថា ក្មេងនេះមកពីណា ហ្មដំរីក្រាបទូលតាមដំណើរដោយសព្វគ្រប់ ទ្រង់ពេញព្រះហឫទ័យ មានព្រះបន្ទូលប្រាប់ថា ចូរមើលក្មេងនេះផង ។ ចាប់ផ្ដើមពីថ្ងៃនោះមក កុមារខំយកចិត្ដទុកដាក់ធ្វើការដោយហ្មត់ចត់ បោសប្រមូលអាចម៍ដំរី ដុតបំពក់ជាជី ដើម្បីយកទៅដាំស្ពៃ ស្ពៃក៏មានគុម្ពធំប្លែកចម្លែកពីស្ពៃអ្នកស្រុកធម្មតា ។ លុះស្ពៃនោះធំល្មមដក កុមារឧទេន ដកយកទៅលាងយ៉ាងស្អាតរែកយកទៅថ្វាយព្រះចៅ ទ្រង់ទតឃើញមានព្រះបន្ទូលថា “នែ ! កុមារឯងបានស្ពៃនេះមកពីណា ប្លែកពីស្ពៃធម្មតា” កុមារក្រាបទូលតាមដំណើរសព្វគ្រប់ ព្រះចៅទ្រង់ប្រទានរង្វាន់ និងមុខងារជាអ្នកត្រួតត្រាភ្នាក់ងារខាងដំរី ។
ស្វែងយល់ពីអច្ឆរិយៈដ៏ពិសិដ្ឋនៃភ្នំគូលែន.....
ដំរីជាកូនមេដំរីឈ្មោះជំទាវប៉ាលប៉ៃ ដែលជាទីនាំងដ៏ប្រសើររបស់ព្រះចៅ ក៏ស្រាប់តែចុះប្រេង មានកិរិយាខុសប្រក្រតីកាចសាហាវមិនព្រមស្ដាប់បង្គាប់ ព្រិចហ្មស្លាប់ មិនមានអ្នកឯណាមួយអាចដឹកបាន ថែមទាំងធ្វើបាបអ្នកស្រុកបោចរោចផ្ទះសម្បែងផ្អើលជ្រួលច្របល់ រត់ខ្ចាត់ខ្ចាយចោលទីលំនៅរៀងៗខ្លួន ។ ពួកអ្នកគង្វាលដំរីនាំសេចក្ដីទៅទូលព្រះចៅៗទ្រង់ចាត់ការឱ្យ ស៊ើបសួររកអ្នកណាដែលអង់អាចក្លាហានហ៊ានទៅចាប់ដំរីនោះបាន ។ ពេលនោះ កុមារឧទេនឆ្លើយថា ខ្ញុំហ៊ានទទួលចាប់ដំរីនោះបាន ទើបទ្រង់ប្រគល់ការទៅកុមារឧទេនចាត់ការយ៉ាងណាឱ្យតែចាប់បានព្រះ ទីនាំងនោះ ។
ឧទេនបង្គាប់ឱ្យប្រមូល ដំរី៥០០មក ដើម្បីនឹងរើសយកដំរីណាគួរយកមកធ្វើធ្នាក់បាន ទើបរើសយកមេដំរីសឈ្មោះ ជំទាវប៉ាល់ប៉ៃ ពេលចេញទៅចាប់ កុមារឧទេនបង្គាប់ឱ្យរៀបពិធីបួងសួងសែនព្រេនអឹកធឹក ។ អ្នកស្រុកផ្អើលមកមើលអឺងកង ពាសពេញមីរដេរដាស់ លុះសែនព្រេនរួច កុមារឧទេនបង្គាប់ឱ្យយកចេក៣ស្និត អំពៅ៣បាច់ ពេលទៅដល់ព្រះទីនាំង ស្ទុះមករកហាក់ដូចជាប្រុងនឹងព្រិច តែបែរជាក្រាបថ្វាយបង្គំវិញ ដោយអំណាចតេជៈបុណ្យបារមីនៃឧទេនៗនិយាយទូន្មានប្រដៅថា “ទីនាំងឯងតាំងពីថ្ងៃនេះទៅ លះបង់មារយាទអាក្រក់ចេញទៅ ត្រូវធ្វើឱ្យស្លូតល្អដូចពីដើម ឱ្យចេក និងអំពៅស៊ីរួចនិយាយថា ឯងទៅតាមយើង ថាតែប៉ុណ្ណោះស្រាប់តែដំរីដើរតាមទៅដោយស្រួល ឥតបាច់ចាប់ចងអ្វីឡើយ ហាក់ដូចជាហ្មចាស់យូរមកហើយ ។
ចាប់ដើមតាំងពីថ្ងៃដែលទៅយកព្រះទីនាំងមក ព្រះចៅទ្រង់ប្រទានរង្វាន់ឱ្យឧទេន និងប្រទានងារថា ជ័យអស្ចារ្យ ជាសេនាខាងទ័ពដំរី និងខាងទាក់ដំរីព្រៃ ។ ពួកអ្នករាជការទទួលស្គាល់ខ្លាចអំណាចឧទេនថា ជាអ្នកមោះមុតស្ទាត់ជំនាញខាងហ្មដំរី សូម្បីតែពេលចេញទាក់ដំរីព្រៃម្ដងៗមិនចាំមានគ្នាច្រើនប៉ុន្មាន ក៏ទៅទាក់បានដែរ ហាក់ដូចជាហៅមកបាន ព្រះចៅទ្រង់ពេញចិត្ដ និងទុកព្រះហឫទ័យលើជ័យអស្ចារ្យ ប្រហែលគ្នានឹងព្រះរាជបុត្ររបស់ព្រះអង្គ ។
លុះដល់អាយុ១៦ឆ្នាំ ជ័យអស្ចារ្យភ្នកនឹកដល់បំណងដើម ក៏រំពឹងគិតរកឧបាយណាមួយ នឹងដោះខ្លួនចេញអំពីកណ្ដាប់ដៃសៀម ហើយទៅនៅស្រុកខ្មែរ សោយរាជ្យស្នងព្រះបិតា និងនាំយកមនុស្សពីស្រុកសៀមទៅស្រុកខ្មែរវិញ ព្រមទាំងទ្រព្យសម្បត្ដិមានវិញ្ញាណ ឥតវិញ្ញាណ ទៅឱ្យអស់អំពីស្រុកសៀម ឱ្យបានសម្រេចដូចសេចក្ដីបំណង ។
ទើបដើរនយោបាយចាត់មនុស្ស១៥នាក់ ដែលជាមនុស្សទុកចិត្ដស្និទ្ធស្នាលដូចបងប្អូនបង្កើត ធ្វើជាល និងឈើជើងដំរី ឱ្យយកជាលច្រកអាចម៍ដំរីញាត់ឱ្យណែន ទុកឱ្យស្ងួតចាក់រាយតាមស្ទឹង ឬផ្លូវយកឈើជើងដំរីដើរសង្កត់ជាស្នាមដាន ដូចជាដំរីដើរមែនៗ ដើម្បីឱ្យអ្នកស្រុកឃើញ ហើយនាំព័ត៌មាននោះក្រាបទូលព្រះចៅៗនឹងទ្រង់ចាត់ឱ្យសេនា ជ័យអស្ចារ្យខ្លួន ទៅតាមទាក់មិនខាន ម្យ៉ាងទៀតដើម្បីឱ្យពលដែលព្រះចៅចាត់ឱ្យទៅជាមួយជឿជាក់ក្នុង ចិត្ដថា ជាដានដំរីពិតមែន ។
ចំណែកអ្នកស្រុក លុះឃើញដានជើងដំរី និងអាចម៍ធំៗ អណ្ដែតតាមទឹកមកដូច្នោះ ក៏នាំសេចក្ដីនោះទៅក្រាបទូលព្រះចៅៗទ្រង់ប្រើជ័យអស្ចារ្យ ឱ្យទៅតាមទាក់ដំរីព្រៃដែលមានដានជើងធំនោះ ។ ជ័យអស្ចារ្យក្រាបទូលថា សូមព្រះមេត្ដាប្រោស បើទ្រង់សព្វព្រះទ័យ ចង់បានដំរីធំបែបនោះ លុះតែមានគ្នាច្រើន នឹងដំរីធ្នាក់ដ៏ច្រើន ហើយឱ្យមនុស្សដែលទៅជាមួយទូលព្រះបង្គំទាំងប៉ុន្មាន ស្ដាប់បង្គាប់ទូលបង្គំ ទើបធ្វើការនោះបាន ពេលចេញទៅសូមព្រះអង្គមេត្ដាអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើពិធីបួងសួងផងឱ្យ មានជោគជ័យ ។ ព្រះចៅទ្រង់អនុញ្ញាតគ្រប់សំណូមពរ ប្រគល់ការនោះឱ្យជ័យអស្ចារ្យតាមត្រូវការ ធ្វើបែបណាៗស្រេចនៅលើជ័យអស្ចារ្យចុះ ។ លុះរៀបធ្វើពិធីរួច ព្រះចៅប្រទានព្រះខ័នសឹកឱ្យអំណាចពេញ បើឈ្មោះណាមិនស្ដាប់បង្គាប់ត្រូវសម្លាប់បាន ។ លុះចេញទៅបានចំនួន១៥ថ្ងៃ ដល់ពាក់កណ្ដាលផ្លូវមកស្រុកខ្មែរ ជ័យអស្ចារ្យធ្វើសារទៅក្រាបទូលព្រះចៅវិញថា “សូមទ្រង់មេត្ដាប្រោស ទូលបង្គំជាខ្ញុំតាមទាក់ដំរីនោះ កាន់តែឃើញដានកៀកហើយ តែអស់ស្បៀង សូមព្រះអង្គមេត្ដាប្រោសព្រះរាជទានបញ្ជូនមកឱ្យឆាប់ ដើម្បីនឹងធ្វើការឱ្យបានសម្រេចដូចបំណង” ។
ព្រះចៅទ្រង់ព្រះរាជទានតាមសេចក្ដីសុំដោយរួសរាន់ ដោយបំណងចង់បានដំរីនោះពេកភ្លេចគិតអំពីការបង់ខាតព្រះរាជទ្រព្យ ឬសង្ស័យដោយហេតុណាមួយឡើយ ។
ជ័យអស្ចារ្យ លុះបានទទួលស្បៀងបន្ថែមអំពីព្រះចៅ ក៏បន្ដដំណើរទៅទៀតចំនួន៥ថ្ងៃក្រោយមកក៏បានដល់ស្រុកបាត់ដំបងដែល ជាដីខ្មែរ មានអ្នកស្រុកជិតឆ្ងាយគ្រប់តំបន់រត់មកចុះចូលថ្វាយខ្លួនជាពល សេនា ព្រមទាំងសេនាចាស់ម្នាក់ធ្លាប់បំរើព្រះវរបិតាឈ្មោះមឿង និងកូនប្រុស៤នាក់ បានចូលមកថ្វាយខ្លួនដែរ ក៏មានមនុស្សច្រើនល្មមតទល់នឹងព្រះចៅសៀមបាន ។ ជ័យអស្ចារ្យក៏សរសេរសំបុត្រចងនឹងកដំរី ប្រើឱ្យទៅអញ្ជើញម្ដាយមកស្រុកខ្មែរ រួចចងកូនជំទាវប៉ាល់ប៉ៃទៅទទួលម្ដាយ ។ មេដំរីទៅដល់ទីកន្លែងម្ដាយ ពេលពាក់កណ្ដាលអធ្រាត្រ មេដំរីវាទម្លាក់បំពង់៣ដង ម្ដាយភ្ញាក់នឹកស្មានថាកូនត្រឡប់មកវិញ ក៏អុជភ្លើងបំភ្លឺមើល តែមិនឃើញកូន ឃើញតែសំបុត្រ មើលដឹងសេចក្ដីសព្វគ្រប់ រៀបដំណើរឡើងជិះមេដំរីយ៉ាងប្រញាប់ ខំស្រួតឱ្យជួបនឹងកូននៅស្រុកបាត់ដំបង ។ ទើបជ័យអស្ចារ្យប្រកាសខ្លួនឱ្យអ្នកស្រុកដឹងច្បាស់ថា ខ្លួនហ្នឹងហើយជាព្រះរាជបុត្ររបស់ព្រះចន្ទរាជា គង់នៅបន្ទាយលង្វែក ឥឡូវនេះវិលមកគ្រងរាជ្យស្នងព្រះបិតា ។ រឿងនេះមិនបាត់ស្ងាត់ជ្រាបដល់ព្រះចៅសៀម ទ្រង់ពិរោធយ៉ាងខ្លាំងពន់ពេក និងតូចព្រះទ័យក្រៃលែង ទ្រង់ប្រជុំពួកសេនាយោធាមកប្រាប់ថា ជ័យអស្ចារ្យ ប្រើឧបាយកលបោកបញ្ឆោត យកព្រះខ័នសឹកព្រមទាំងទ្រព្យមានវិញ្ញាណ ឥតវិញ្ញាណ រត់ទៅស្រុកខ្មែរ ហេតុនេះត្រូវលើកទ័ពតាមទៅដណ្ដើមយកមកវិញឱ្យបាន ហើយចាប់ជ័យអស្ចារ្យសម្លាប់ឱ្យផុតពូជព្រះចន្ទរាជា ព្រមទាំងពួករាជការទាំងប៉ុន្មានកុំឱ្យសល់ ។
ជ័យអស្ចារ្យ បានដំណឹងច្បាស់ថា ព្រះចៅលើកទ័ពមកតាមដូច្នោះ ទ្រង់ជំនុំនឹងសេនាបតីថា ឥឡូវពលសេនាយើង និងគ្រឿងអាវុធយុទ្ធភណ្ឌរបស់យើងពុំបរិបូណ៌ តើអ្នករាល់គ្នាគិតរកឧបាយកលបែបណាឱ្យមានជ័យជំនះ ពេលនេះ សេនាទាំងអស់មិនមានអ្នកណាមួយហ៊ានឆ្លើយទទួលធានាអះអាងសោះ មានតែសេនាមឿង ឆ្លើយធានាអះអាង ហ៊ានតទល់នឹងទ័ពសៀម ដោយឧបាយមួយដ៏ចម្លែក គឺហ៊ានប្ដូរជីវិតដើម្បីនឹងទៅកែនពលខ្មោច ធ្វើជាទ័ពច្បាំងនឹងពលសៀម ។ ទើបបង្គាប់ឱ្យជីករណ្ដៅទំហំ៤ម៉ែត្រ ៤ជ្រុង ជម្រៅ៤ម៉ែត្រ រួចឱ្យដាក់គ្រឿងសាស្ដ្រាវុធក្នុងរណ្ដៅនោះដើម្បីនឹងលោតឱ្យជង់ ស្លាប់ក្នុងរណ្ដៅ តែនៅពេលមុននឹងលោតសម្លាប់ខ្លួននោះ សេនាមឿងបង្គាប់ឱ្យពួកពលរដ្ឋទាំងអស់មកស្ដាប់ពាក្យឱវាទលោកប្រកាស ថា “សូមឱ្យអស់លោកខំប្រឹងយកចិត្ដទុកដាក់ក្នុងរឿងចម្បាំងពេលនេះ ដើម្បីរំដោះដែនដីខ្មែរ ឱ្យបានរួចអំពីកណ្ដាប់ដៃនៃបច្ចាមិត្ដ ចំណែកខ្ញុំៗធានាខាងទ័ពខ្មោច សូមអស់លោកសង្ឃឹមទុកចុះបើខ្ញុំស្លាប់ទៅបាន៧ថ្ងៃ ឮសូរសន្ធឹកហ៊ោកញ្ជ្រៀវបីដូចជាសម្លេងផ្គរលាន់ យើងនឹងមានជ័យហើយ” ។

កាសែតឯករាជ្យជាតិ សូមជំរាបជូនលោកអ្នកនាងថា ពីរឆ្នាំកន្លងមកនេះ យើងបានផ្សាយតាមរយៈ Website: www.kaset-ekreachcheat.com គឺមិនដែលបានផលចំណូលពីការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មដើម្បីទ្រទ្រង់គេហទំព័រនេះឡើយ ហេតុដូច្នេះចាប់ពីខែ វិច្ឆិកា តទៅ យើងនឹងផ្សាយតាមគេហទំព័រចាស់ www.erc-news.blogspot.com របស់យើងដដែលវិញ សូមអរគុណ

លុះផ្ដាំរួចលោតចុះក្នុងរណ្ដៅព្រឹប “ប្រពន្ធឃើញប្ដីលោតដូច្នេះ ក៏លោតទៅជាមួយនឹងប្ដី ព្រមទាំងកូនប្រុសពីរនាក់ ស្លាប់ជាមួយគ្នា” ។ ដល់ថ្ងៃជាគម្រប់៧ថ្ងៃ លាន់ឮសូរសន្ធឹកដូចការផ្ដាំមែន ។
ទ័ព សៀមចួលដល់បាត់ដំបង ឆ្លងចូលមកដល់អូរមួយ សព្វថ្ងៃហៅថា អូរស្វាយដូនកែវ ជួនគ្នានឹងទ័ពជ័យអស្ចារ្យ ទ័ពខ្មោចចេញសម្ដែងឫទ្ធិ ធ្វើឱ្យពលសៀមវិលមុខចុកពោះ ចុះក្អួត ដួលខ្លួនឯងស្រួលៗ ទ័ពព្រះជ័យអស្ចារ្យចូលទៅកាប់សម្លាប់អស់ ពួកកងទ័ពសៀមទប់ទល់មិនបាន ថយទៅដល់បាត់ដំបង ធ្វើសារទៅក្រាបទូលព្រះចៅតាមដំណើរសព្វគ្រប់ ព្រះចៅទ្រង់ជ្រាបឱ្យទ័ពថយត្រឡប់ស្រុកសៀមវិញ ។
ចំណែកពួកទ័ពព្រះជ័យអស្ចារ្យ នាំគ្នាត្រឡប់មកកាន់បន្ទាយវិញ សព្វថ្ងៃគេហៅថាបន្ទាយជ័យ ចាប់ផ្ដើមពីពេលនោះមក ព្រះជ័យអស្ចារ្យបានទទួលរាជាភិសេកសោយរាជ្យ និងទទួលនាមថា ព្រះជ័យចេស្ដា ព្រះចៅក្រុងកម្ពុជាធិបតី គង់នៅបន្ទាយជ័យ ។ លុះព្រះអង្គបានឡើងសោយរាជ្យសម្បត្ដិសុខសាន្ដហើយ ទ្រង់នឹកឃើញដល់គុណូបការៈសេនាមឿង ដែលស៊ូប្ដូរជីវិតចំពោះព្រះអង្គ និងចំពោះទឹកដីខ្មែរ ទ្រង់ក៏ចាត់ឱ្យធ្វើបុណ្យឧទ្ទិសផលដល់ដួងវិញ្ញាណក្ខន្ធរបស់សេនា មឿង យ៉ាងឱឡារិកអស្ចារ្យ ជាប់ជាទំនៀមដរាបដល់មកសព្វថ្ងៃនេះ ហៅថាធ្វើបុណ្យឡើងអ្នកតាឃ្លាំងមឿងទៅវិញ ។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

Share This:

ប្រវត្ដិរឿង អ្នកតា ឃ្លាំង មឿង Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 6:00:00 AM Rating: 5

ស្វែងយល់ពីអច្ឆរិយៈដ៏ពិសិដ្ឋនៃភ្នំគូលែន

សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ 6:00:00 AM

ផ្សាយថ្ងៃទី ០៤ កុម្ភៈ ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
ដំណើរទៅកាន់បេះដូងពិសិដ្ឋនៃប្រទេសកម្ពុជា នៅពេលដែលយើងចាប់ផ្តើមដំណើររបស់ខ្ញុំទៅកាន់ភ្នំគូលែន យើងពោរពេញដោយអារម្មណ៍នៃការរំពឹងទុក និងការគោរព។ ទីតាំងពិសិដ្ឋនេះ ដែលស្ថិតនៅចម្ងាយ 50 គីឡូម៉ែត្រពីសៀមរាប គឺជាកន្លែងធម្មយាត្រាសម្រាប់ទាំងអ្នកកាន់សាសនាហិណ្ឌូ និងពុទ្ធសាសនិក។ ភាពទាក់ទាញនៃព្រះពុទ្ធរូបផ្អៀង ទន្លេលិង្គ 1000 និងទឹកជ្រោះដ៏អស្ចារ្យបានហៅខ្ញុំឱ្យស្វែងយល់ពីសម្រស់ខាងវិញ្ញាណ និងធម្មជាតិរបស់វា។
មគ្គុទ្ទេសក៍របស់យើងសម្រាប់ថ្ងៃនោះគឺ សាត ជាអ្នកស្រុកដែលមានចំណង់ចំណូលចិត្តចំពោះមាតុភូមិរបស់គាត់។ ទោះបីជាមិនមែនជាមគ្គុទ្ទេសក៍ទេសចរណ៍ផ្លូវការក៏ដោយ ចំណេះដឹង និងចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់គាត់ចំពោះតំបន់នេះគឺជាក់ស្តែង។ គាត់បានរៀបចំអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងយ៉ាងរលូន ចាប់ពីសំបុត្រចូលឧទ្យាន រហូតដល់ការដឹកជញ្ជូន ដែលអនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំផ្តោតលើបទពិសោធន៍ជាជាងភស្តុភារ។ នៅពេលដែលយើងបើកបរឆ្លងកាត់ព្រៃត្រូពិចខៀវស្រងាត់ ខ្ញុំត្រូវបានរំលឹកពីទេសភាពខៀវស្រងាត់នៃដំណើរទស្សនកិច្ចកុមារភាពរបស់ខ្ញុំទៅកាន់ប្រទេសជប៉ុន ជាកន្លែងដែលធម្មជាតិ និងវិញ្ញាណមានទំនាក់ទំនងគ្នាយ៉ាងជ្រៅ។
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
ការស្វែងយល់ពីព្រះពុទ្ធរូបផ្អៀង និងទន្លេលិង្គ 1000
កន្លែងឈប់ដំបូងរបស់យើងគឺប្រាសាទព្រះពុទ្ធរូបផ្អៀង ដែលជារូបចម្លាក់ដ៏ធំសម្បើមដែលឆ្លាក់លើថ្មភក់នៅលើកំពូលភ្នំ។ ការឡើងភ្នំនេះពិតជាធ្វើឲ្យខ្ញុំមានអារម្មណ៍ស្រស់ស្រាយ ហើយពេលខ្ញុំឡើងដល់កំពូលភ្នំ ខ្ញុំត្រូវបានស្វាគមន៍ដោយទឹកមុខស្ងប់ស្ងាត់របស់ព្រះពុទ្ធ ដែលជានិមិត្តរូបនៃសន្តិភាព និងការត្រាស់ដឹង។ បរិយាកាសស្ងប់ស្ងាត់ ហើយខ្ញុំបានចំណាយពេលមួយភ្លែតដើម្បីឆ្លុះបញ្ចាំងពីការបង្រៀនរបស់ព្រះពុទ្ធសាសនា ដែលបានជះឥទ្ធិពលដល់ជីវិត និងការងាររបស់ខ្ញុំ។
រចនាសម្ព័ន្ធពិសិដ្ឋនៃប្រទេសឥណ្ឌា៖ ស្ថាបត្យកម្មប្រាសាទនៅទូទាំងតំបន់.....
បន្ទាប់មក យើងបានធ្វើដំណើរទៅកាន់ទន្លេលិង្គ ១០០០ ដែលជាកន្លែងពិសិដ្ឋមួយ ដែលបាតទន្លេត្រូវបានតុបតែងលម្អដោយចម្លាក់លិង្គដ៏ស្មុគស្មាញ ដែលតំណាងឱ្យព្រះសិវៈនៃសាសនាហិណ្ឌូ។ ទិដ្ឋភាពនេះពិតជាទាក់ទាញ ដែលជាសក្ខីភាពនៃសិប្បករបុរាណដែលបានបង្កើតនិមិត្តសញ្ញានៃថាមពលដ៏ទេវភាពទាំងនេះ។ ពេលវេលារបស់ Sath គឺល្អឥតខ្ចោះ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យយើងស្វែងយល់ពីអច្ឆរិយៈទាំងនេះដោយគ្មានហ្វូងមនុស្សធម្មតា ដែលផ្តល់នូវទំនាក់ទំនងជិតស្និទ្ធជាងមុនជាមួយទីតាំងនោះ។
ឱបក្រសោបភាពស្ងប់ស្ងាត់នៃទឹកជ្រោះភ្នំគូលែន
គោលដៅចុងក្រោយរបស់យើងគឺទឹកជ្រោះភ្នំគូលែន ជាកន្លែងដែលសម្រស់ធម្មជាតិ និងសារៈសំខាន់ខាងវិញ្ញាណបានជួបគ្នា។ សំឡេងទឹកហូរបានធ្វើឱ្យខ្ញុំស្ងប់ចិត្ត ហើយខ្ញុំមានអារម្មណ៍ស្ងប់ស្ងាត់។ ខ្ញុំបានឆ្លៀតឱកាសដើរចូលទៅក្នុងអាងទឹក ទឹកត្រជាក់ជាការសម្រាកដ៏ស្រស់ស្រាយពីព្រះអាទិត្យថ្ងៃត្រង់។

កាសែតឯករាជ្យជាតិ សូមជំរាបជូនលោកអ្នកនាងថា ពីរឆ្នាំកន្លងមកនេះ យើងបានផ្សាយតាមរយៈ Website: www.kaset-ekreachcheat.com គឺមិនដែលបានផលចំណូលពីការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មដើម្បីទ្រទ្រង់គេហទំព័រនេះឡើយ ហេតុដូច្នេះចាប់ពីខែ វិច្ឆិកា តទៅ យើងនឹងផ្សាយតាមគេហទំព័រចាស់ www.erc-news.blogspot.com របស់យើងដដែលវិញ សូមអរគុណ

ពេលខ្ញុំឈរនៅទីនោះ ហ៊ុំព័ទ្ធដោយរុក្ខជាតិខៀវស្រងាត់ និងសំឡេងគ្រហឹមៗនៃទឹកជ្រោះ ខ្ញុំត្រូវបានរំលឹកអំពីសារៈសំខាន់នៃការមានសតិសម្បជញ្ញៈ និងការមានវត្តមាននៅក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន។ បទពិសោធន៍នេះមិនមែនគ្រាន់តែជាដំណើរឆ្លងកាត់ទេសភាពដ៏ពិសិដ្ឋនោះទេ ប៉ុន្តែជាដំណើរមួយនៅក្នុងខ្លួន ជាឱកាសដើម្បីភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងឡើងវិញជាមួយនឹងខ្លឹមសារនៃជីវិត និងស្មារតី។
ពេលរំលឹកឡើងវិញអំពីថ្ងៃរបស់ខ្ញុំនៅភ្នំគូលែន ខ្ញុំបានដឹងថាទីតាំងពិសិដ្ឋនេះគឺច្រើនជាងគ្រាន់តែជាគោលដៅមួយទៅទៀត។ វាជាសក្ខីភាពនៃវប្បធម៌ដ៏សម្បូរបែបរបស់ប្រទេសកម្ពុជា។ វាជាកន្លែងមួយដែលប្រវត្តិសាស្ត្រ ស្មារតី និងធម្មជាតិរួមបញ្ចូលគ្នា ដោយផ្តល់នូវបទពិសោធន៍ដ៏ជ្រាលជ្រៅសម្រាប់អ្នកដែលស្វែងរកការស្វែងយល់ពីជម្រៅរបស់វា។ ខ្ញុំបានចាកចេញដោយមានអារម្មណ៍អស្ចារ្យ និងការដឹងគុណឡើងវិញ ដោយចង់ចែករំលែកដំណើរនេះជាមួយអ្នក អ្នកអានរបស់ខ្ញុំ និងជម្រុញអ្នកឱ្យចាប់ផ្តើមផ្លូវនៃការរកឃើញផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

Share This:

ស្វែងយល់ពីអច្ឆរិយៈដ៏ពិសិដ្ឋនៃភ្នំគូលែន Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 6:00:00 AM Rating: 5

រចនាសម្ព័ន្ធពិសិដ្ឋនៃប្រទេសឥណ្ឌា៖ ស្ថាបត្យកម្មប្រាសាទនៅទូទាំងតំបន់

សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ 6:00:00 AM

ផ្សាយថ្ងៃទី ០៣ កុម្ភៈ ២០២៦

(កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម)
ស្ថាបត្យកម្មប្រាសាទរបស់ប្រទេសឥណ្ឌាឈរជាសក្ខីភាពនៃបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌ និងស្មារតីដ៏សម្បូរបែបរបស់ខ្លួន។ រចនាសម្ព័ន្ធដ៏ពិសិដ្ឋទាំងនេះមិនមែនគ្រាន់តែជាកន្លែងគោរពបូជានោះទេ ប៉ុន្តែវាជាមជ្ឈមណ្ឌលដ៏រស់រវើកនៃជីវិតសហគមន៍ ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីប្រពៃណីសិល្បៈនៃតំបន់រៀងៗខ្លួន។ ការរុករកនេះស៊ើបអង្កេតទៅលើការវិវត្តនៃស្ថាបត្យកម្មប្រាសាទឥណ្ឌា ដោយបន្លិចរចនាបថសំខាន់ៗដូចជា ទ្រាវីឌាន ណាហ្គារ៉ា និង កាលិង្គា ដោយសង្កត់ធ្ងន់លើសារៈសំខាន់របស់ពួកគេនៅក្នុងសង្គម។
ស្ថាបត្យកម្មប្រាសាទដ្រាវីឌា
រចនាបថដ្រាវីឌា ដែលភាគច្រើនត្រូវបានរកឃើញនៅភាគខាងត្បូងប្រទេសឥណ្ឌា មានភាពល្បីល្បាញដោយសារហ្គោបុរាម ឬប៉មច្រកទ្វារដ៏ខ្ពស់របស់វា។ រចនាសម្ព័ន្ធដ៏អស្ចារ្យទាំងនេះត្រូវបានតុបតែងលម្អជាញឹកញាប់ដោយរូបចម្លាក់ដ៏ប្រណិត និងចម្លាក់ដ៏ស្មុគស្មាញ។ វីម៉ាណា ដែលជាប៉មទីសក្ការៈ លេចធ្លោជាមួយនឹងការរចនារាងពីរ៉ាមីតដ៏ពិសេសរបស់វា។ ប្រាសាទដ្រាវីឌាក៏មានម៉ាន់ដាប៉ា ដែលជាសាលសសរដែលដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់នៅក្នុងប្លង់ប្រាសាទ។ ថ្មបម្រើជាសម្ភារៈសំណង់ចម្បង ដែលធានាបានទាំងភាពធន់ និងភាពទាក់ទាញខាងសោភ័ណភាព។ ឧទាហរណ៍ដ៏ល្បីល្បាញរួមមាន ប្រាសាទមេណាកស៊ី អាម៉ាន់ ក្នុងម៉ាឌូរ៉ៃ និងប្រាសាទប្រ៊ីហាឌីស្វារ៉ា ក្នុងថានចាវួរ។ ប្រាសាទទាំងនេះបម្រើជាមជ្ឈមណ្ឌលវប្បធម៌ រៀបចំពិធីបុណ្យ និងសកម្មភាពសហគមន៍ផ្សេងៗ។
ប្រាសាទរចនាបថណាហ្គារ៉ា
យើងខ្ញុំ ចាងហ្វាងការផ្សាយសែតឯករាជ្យជាតិ សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដល់អស់លោកអ្នកនាង ដែលបានគាំទ្រ និងចូលចិត្តអានកាសែតឯករាជ្យជាតិ តាមរយៈបណ្តាញសង្គមរបស់យើងខ្ញុំ កាសែតឯករាជ្យជាតិ នឹងខំស្វែងរកព័ត៌មាន ចំណេះដឹងថ្មីៗ ជូនអស់លោកនាងដោយមិនគិតថ្លៃ បើអស់លោកអ្នកនាង ចង់ជួយឧបត្ថម្ភការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ សូមផ្ញើតាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119
រចនាបថណាហ្គារ៉ា ដែលជារឿងធម្មតានៅភាគខាងជើង និងកណ្តាលប្រទេសឥណ្ឌា ត្រូវបានសម្គាល់ដោយសិខរ៉ារាងកោងរបស់វា។ កំពូលខ្ពស់នេះលាតសន្ធឹងពីលើទីសក្ការៈ ដែលតំណាងឱ្យការតភ្ជាប់ខាងវិញ្ញាណរវាងផែនដី និងមេឃ។ នៅក្នុងប្រាសាទមាន garbhagriha ដែលជាបេះដូងពិសិដ្ឋនៃប្រាសាទដែលអាទិទេពគង់នៅ។
ប្រាសាទណាហ្គារ៉ាត្រូវបានតុបតែងយ៉ាងបរិបូរណ៍ជាមួយនឹងចម្លាក់ និងរូបចម្លាក់ដ៏ស្មុគស្មាញ ដែលជារឿយៗពណ៌នាអំពីរឿងរ៉ាវពីទេវកថា និងនាំមកនូវជីវិតដល់ព្រះ ទេពធីតា និងរឿងនិទានវីរភាព។ ម៉ាន់ដាប៉ា ដែលជាសាលដែលមានសសរ បម្រើជាកន្លែងជួបជុំគ្នា ដោយរួមបញ្ចូលគ្នាយ៉ាងរលូនជាមួយនឹងការរចនារួមរបស់ប្រាសាទ។ ឧទាហរណ៍ដ៏ល្បីល្បាញរួមមានក្រុមវិមាន Khajuraho និងប្រាសាទព្រះអាទិត្យនៅ Modhera ដែលបង្ហាញពីសិប្បកម្មដ៏ប្រណិត និងឆ្លុះបញ្ចាំងពីខ្លឹមសារវប្បធម៌នៃសម័យកាលរបស់ពួកគេ។
ស្ថាបត្យកម្ម Kalinga
ទីសក្ការៈបូជាម៉ារីយ៉ានសំខាន់បំផុតនៅប្រទេសអាល្លឺម៉ង់.....
នៅក្នុងរដ្ឋ Odisha ភាគខាងកើត ស្ថាបត្យកម្ម Kalinga ភ្លឺចែងចាំងជាមួយនឹងភាពទាក់ទាញពិសេសរបស់វា។ ប្រាសាទក្នុងរចនាប័ទ្មនេះជាធម្មតាមានផ្នែកសំខាន់ៗចំនួនបីគឺ deul (ទីសក្ការៈ) jagamohana (សាលប្រជុំ) និង natmandir (សាលរាំ)។ ធាតុទាំងនេះបង្កើតជាប្លង់ចុះសម្រុងគ្នាសម្រាប់ការគោរពបូជា និងការប្រារព្ធពិធី។
ប្រាសាទ Kalinga ត្រូវបានតុបតែងលម្អដោយចម្លាក់ និងលំនាំលម្អិត ដែលជារឿយៗត្រូវបានបំផុសគំនិតដោយរឿងព្រេងក្នុងស្រុក និងរឿងព្រេងនិទាន។ រេកហា ឌឺល សង្កត់ធ្ងន់លើភាពបញ្ឈរ ខណៈដែលពីដា ឌឺល ផ្តោតលើបន្ទាត់ផ្ដេក។ សម្ភារៈក្នុងស្រុកដូចជាថ្មបាយក្រៀម និងថ្មភក់ ត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងប៉ិនប្រសប់ ដែលផ្តល់កម្លាំង និងចរិតលក្ខណៈដល់កន្លែងពិសិដ្ឋទាំងនេះ។ ប្រាសាទ Lingaraj ក្នុង Bhubaneswar និងប្រាសាទ Konark Sun ឈរជារូបតំណាងដ៏អស់កល្បនៃរចនាប័ទ្មនេះ។
ការប្រែប្រួល និងឥទ្ធិពលក្នុងតំបន់
ស្ថាបត្យកម្មប្រាសាទបង្ហាញពីភាពចម្រុះគួរឱ្យកត់សម្គាល់នៅទូទាំងប្រទេសឥណ្ឌា ដោយរចនាប័ទ្មនៃតំបន់នីមួយៗឆ្លុះបញ្ចាំងពីវប្បធម៌ ភូមិសាស្ត្រ និងប្រវត្តិសាស្ត្រតែមួយគត់របស់វា។ សម្ភារៈក្នុងស្រុក និងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុមានឥទ្ធិពលលើបច្ចេកទេសសាងសង់ និងការរចនា។ ព្រឹត្តិការណ៍ប្រវត្តិសាស្ត្រ រួមទាំងការឈ្លានពាន និងការផ្លាស់ប្តូររាជវង្ស បានបន្សល់ទុកនូវស្លាកស្នាមរបស់ពួកគេលើស្ថាបត្យកម្មប្រាសាទ។ ការឧបត្ថម្ភពីអ្នកគ្រប់គ្រង និងសហគមន៍បានធ្វើឱ្យសិល្បៈ និងការតុបតែងប្រាសាទកាន់តែមានឥទ្ធិពល។ ប្រាសាទជារឿយៗបញ្ចូលទេវកថាក្នុងស្រុក រឿងព្រេង និងប្រពៃណីសិល្បៈទៅក្នុងការរចនារបស់ពួកគេ ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីស្ថានភាពសង្គម-នយោបាយ និងសេដ្ឋកិច្ចនៃពេលវេលារបស់ពួកគេ និងផ្តល់នូវការមើលឃើញអំពីក្រណាត់វប្បធម៌ចម្រុះរបស់ប្រទេសឥណ្ឌា។
សារៈសំខាន់ និងបេតិកភណ្ឌនៃស្ថាបត្យកម្មប្រាសាទ

កាសែតឯករាជ្យជាតិ សូមជំរាបជូនលោកអ្នកនាងថា ពីរឆ្នាំកន្លងមកនេះ យើងបានផ្សាយតាមរយៈ Website: www.kaset-ekreachcheat.com គឺមិនដែលបានផលចំណូលពីការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មដើម្បីទ្រទ្រង់គេហទំព័រនេះឡើយ ហេតុដូច្នេះចាប់ពីខែ វិច្ឆិកា តទៅ យើងនឹងផ្សាយតាមគេហទំព័រចាស់ www.erc-news.blogspot.com របស់យើងដដែលវិញ សូមអរគុណ

ប្រាសាទមានសារៈសំខាន់ខាងវប្បធម៌ និងសាសនាយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដែលមិនត្រឹមតែបម្រើជាកន្លែងគោរពបូជាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជាមជ្ឈមណ្ឌលសម្រាប់ជីវិតសហគមន៍ រៀបចំពិធីសាសនា ព្រឹត្តិការណ៍វប្បធម៌ និងការជួបជុំសង្គមផងដែរ។ ពួកគេលើកកម្ពស់សិល្បៈ សិប្បកម្ម និងតន្ត្រីក្នុងស្រុក ដោយដើរតួជាអ្នកឧបត្ថម្ភនៃការអនុវត្តប្រពៃណី។ អង្គការយូណេស្កូទទួលស្គាល់ប្រាសាទជាច្រើនជាតំបន់បេតិកភណ្ឌពិភពលោក ដោយទទួលស្គាល់សារៈសំខាន់វប្បធម៌សកលរបស់ពួកគេ។ ការអភិរក្សរចនាសម្ព័ន្ធបុរាណទាំងនេះបង្ហាញពីបញ្ហាប្រឈមដោយសារតែទំនើបកម្ម និងកត្តាបរិស្ថាន ដែលតម្រូវឱ្យមានកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងជាបន្តបន្ទាប់ដើម្បីស្តារ និងអភិរក្សប្រាសាទប្រវត្តិសាស្ត្រ ខណៈពេលដែលធ្វើឱ្យមានតុល្យភាពប្រពៃណីជាមួយនឹងតម្រូវការទំនើប។ (កាសែតឯករាជ្យជាតិ ផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គម ជូនលោកអ្នកនាងអានដោយមិនគិតថ្លៃ បើសប្បុរសជនចង់ជួយឧបត្ថម្ភ ការផ្សាយរបស់យើងខ្ញុំ តាមរយៈគណនី ABA លេខលុយខ្មែរ: 500 708 383 លេខលុយដុល្លារ: 003 662 119

Share This:

រចនាសម្ព័ន្ធពិសិដ្ឋនៃប្រទេសឥណ្ឌា៖ ស្ថាបត្យកម្មប្រាសាទនៅទូទាំងតំបន់ Reviewed by សារព័ត៌មាន ឯករាជ្យជាតិ on 6:00:00 AM Rating: 5